เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 840 เรือรบในตำนาน

ตอนที่ 840 เรือรบในตำนาน

ตอนที่ 840 เรือรบในตำนาน


เรือรบรองรับกำลังพลได้5000 คนได้รับยกย่องว่าเป็นเรือรบกองทัพระดับสูงสุด  หมายความว่าสามารถรองรับกองทัพได้ทั้งหมด  และเป็นเรือรบขนาดใหญ่ที่สุดในปัจจุบัน  ในบรรดาเรือรบทุกรูปแบบจะถูกจัดเป็นมาตรฐานบรอนซ์ เงินและทอง แต่เรือรบกองทัพระดับสูงสุดมีเพียงมาตรฐานเดียว และนั่นก็คือมาตรฐานชั้นทอง

เรือรบระดับสูงสุดทั้งหมดเป็นเรือรบมาตรฐานทอง

เรือรบแบบนั้นหาได้ยากและน่ากลัวซึ่งทวีปกวงหมิงเองก็มีเพียงไม่กี่ลำ เฉพาะกองพลที่ขึ้นตรงกับห้าแม่ทัพใหญ่จึงจะมีความเป็นไปได้จึงจะได้ประจำการกับเรือรบกองทัพระดับสูงสุดหรืออาจเป็นผู้บัญชาการทัพเรือ

กล่าวโดยรวมก็คือทวีปกวงหมิงมีเรือแบบนั้นเพียง5 ลำ

นั่นคือสาเหตุที่เมื่อแฟรงค์กล่าวว่ามีเรือที่รองรับกำลังพล5000 นาย ทุกคนตกใจ เมลิซซาแทบไม่เชื่อหูตนเอง ‘ปู่เป็นอะไรไป? ทำไมเขาถึงทำเรื่องผิดพลาดง่ายๆ เช่นนั้น?’

สีหน้าของถังเทียนจริงจัง  “เฮ้, ปู่, ถ้าท่านคิดว่าข้าหลอกได้ง่ายๆอย่างนั้นกลุ่มการค้าเมซเม็ดอะไรนั่นของท่านก็ไม่มีเหตุผลจะคงอยู่ต่อไป”

กลุ่มการค้าเมซเม็ดอะไร?บางคนพอได้ยินเช่นนั้นถึงกับหัวเราะ

แต่แฟรงค์และเมลิซซาไม่หัวเราะด้วยแม้แต่น้อย  คำพูดของถังเทียนมีความหมายแฝงคำพูดที่เฉยเมยมีรังสีอำมหิตแฝง ซึ่งทำให้พวกเขาสั่น

‘ถังเทียนไม่ได้ล้อเล่น!’

เมื่อจี๋เจ๋อที่ตอนแรกนั่งสมาธิอยู่ได้ยินคำพูดของถังเทียน  เขาลืมตาและลุกขึ้นยืนเงียบๆ  มือกุมด้ามดาบพิศวง  เขาหรี่ตาจ้องพลางเปล่งรังสีฆ่าฟัน  ตราบใดที่ถังเทียนออกคำสั่งเขาสามารถฟันศีรษะของแฟรงค์ได้ทันที

เจตนาฆ่าที่แฝงอยู่ในอากาศ

หน้าของแฟรงค์ซีดขาวเขารู้สึกได้ถึงรังสีอำมหิต ทำให้เขาหลั่งเหงื่อเยียบเย็น เขารู้ว่าตราบใดที่เขาตอบผิดก็หมายถึงความตายของเขา ไม่เพียงแต่เขาเท่านั้นแต่กลุ่มการค้าเมซฟิลด์ก็จะล่มสลายไปกับเขาด้วย

แต่ขณะนั้นสายเกินกว่าจะเสียใจแล้ว  เขาแข็งใจตอบ “นายท่าน, ผู้น้อยนี้ไม่ได้หลอก”

“โอว” ถังเทียนตอบอย่างไม่แยแส

ซือหม่าเซี่ยวมองดูถังเทียนรู้สึกว่ามีบางอย่างแปลกไป ถังเทียนที่อยู่ต่อหน้าเขาต่างจากวินาทีที่ผ่านมา ถังเทียนก่อนหน้านี้เหมือนกับเด็กและไร้เดียงสาเหมือนกับเด็กหนุ่มเพิ่งเติบโต แต่ถังเทียนปัจจุบันนี้เคร่งเครียดและจริงจังมาก  ไม่มีแววล้อเล่นหรือโกรธในตัวเขา  เขาแสดงถึงการปกครองที่โดดเด่นและอำมหิตของเขา

‘เป็นไปได้ไหมว่าคนผู้นี้กลับกลายเป็นเอาจริงเฉพาะเรื่องที่สำคัญ?’

แฟรงค์หลั่งเหงื่อเยียบเย็นไปทั้งตัว  และขาทั้งสองของเขาเริ่มสั่นอย่างไม่ได้ตั้งใจรังสีฆ่าฟันครอบคลุมรอบตัวเขาแทบหายใจไม่ออก

‘จริงๆ แล้วเขาเป็นใครกันแน่?’ เหมือนกับเป็นเทพสงครามที่กำลังยืนอยู่ต่อหน้าเขาแสดงอำนาจข่ม และความระแวงสงสัยเกี่ยวกับคนที่อยู่ข้างหน้าเขาหายไปทั้งหมด

เขาก้มศีรษะและพูดอย่างเคารพ  “ผู้น้อยกำลังพูดถึงเรื่องเรือในตำนาน ‘รังสีกัมปนาท’”

เมลิซซาและจอห์นสันอุทานขึ้นพร้อมกันอย่างช่วยไม่ได้

“เรือรบในตำนาน?  รังสีกัมปนาท?” ถังเทียนตื่นตัว

เขาสังเกตถึงปฏิกิริยาของเมลิซซาและจอห์นสันและรู้ว่าชายชราไม่ได้พูดส่งเดช และเมื่อได้ยินชื่อเรือรบในตำนาน เขาตื่นเต้นทันที  สำหรับเรือรบที่ได้ยกย่องว่าเป็นเรือรบในตำนาน  คงจะไม่ใช่เรือรบธรรมดา”

“เรือรังสีกัมปนาทคือเรือรบระดับสูงสุดรุ่นแรกมันประสบความสำเร็จทางทหารที่โดดเด่นหลายอย่าง และปลดประจำการเมื่อ 200ปีที่แล้ว  แต่เพราะมันมีส่วนร่วมอย่างมาก มันจึงถูกเก็บไว้ในสุสานเรือรบที่ไม่เหมือนใครและเป็นของตัวเองเพื่อเป็นเกียรติยศแก่มัน สุสานเรือรบตอนนี้อยู่ที่ทวีปทุ่งขาว”

เมื่อได้ยินเช่นนั้นถังเทียนขมวดคิ้วและพูดอย่างไม่พอใจ  “ปู่,ท่านอยากตายหรือไง?  เรือรบที่ปลดประจำการไป200 ปี มันจะไม่ผุจนถึงแก่นหมดแล้วหรือ อะไรกัน? ท่านคิดว่าเพียงเพราะข้าเป็นเด็ก แล้วจะยอมรับสินค้าผุพังหรือ?”

ถังเทียนหนุ่มโกรธจริงๆ  ตอนแรกเขาคิดว่าพวกเขาอาจมีอะไรบางอย่าง  แต่กลายเป็นว่ากลับเป็นขยะเก่าแก่ 200 ปีแล้ว

‘เขาคิดว่าข้าหลอกได้ง่ายหรือ?เอาขยะ 200 ปีมาล้อเล่นกับข้า วอนหาเรื่องเสียแล้ว!”

สิ่งที่ทำให้ถังเทียนโกรธมากขึ้นก็คือชายชราเชื่อมั่นในรสนิยมที่แย่ของเขา

‘เรื่องแบบนี้ยอมรับไม่ได้!’

ตาของถังเทียนเป็นประกายโกรธขณะที่รังสีอำมหิตกระจายไปในอากาศ

“นายท่านโปรดฟังก่อน” ถึงตอนนี้แฟรงค์กลับตื่นเต้นแทน แฟรงค์สงบใจได้จริงๆ “เรือรบรังสีกัมปนาทคือเรือรบสูงสุดของกองทัพรุ่นแรกและยังคงเป็นเรือรบกองทัพสูงสุดรุ่นแรกที่เคยสร้าง  เวลานั้นเพื่อจะสร้างเรือรบไร้เทียมทานทวีปกวงหมิงได้ออกแบบเรือรังสีกัมปนาทนี้มาโดยเฉพาะแบบของมันหลายแบบยังใช้จนทุกวันนี้ แต่เวลานั้นทวีปกวงหมิงรวมกำลังช่วยสร้างมันขึ้นมาและไม่ทันได้พิจารณาถึงราคาในการผลิต วัสดุทุกอย่างที่ใช้สร้างจึงเป็นวัตถุชั้นดีอาจกล่าวได้ว่าเป็นวัสดุสูงสุดในประวัติศาสตร์ หลังจากนั้นทุกคนก็ตระหนักว่าอายุการใช้งานของเรือไม่ควรเกิน 50 ปี และ 50นี้ก็เพียงพอสำหรับเทคนิคสร้างเรือรบที่มีคุณภาพก้าวกระโดด ดังนั้นหลายๆส่วนไม่จำเป็นต้องใช้วัสดุที่แพงและราคาของเรือรบสูงสุดจึงตกลงในระดับรวดเร็ว แต่กระทั่งถึงวันนี้ เรือรังสีกัมปนาทยังเป็นเรือรบที่แพงที่สุดในประวัติศาสตร์”

เมื่อได้ยินเช่นนั้นถังเทียนสนใจและพูด  “ว่าต่อไป”

ถึงตอนนี้แฟรงค์สงบใจได้แล้วและอธิบายต่อ  “หลังจากผ่านไป 200 ปีแบบของเรือหลายแบบก็ตกยุค และนั่นรวมถึงหลายส่วนก็เก่าผุพังแต่ส่วนประกอบหลักของเรือมีความสมบูรณ์แน่นอน กระดูกงูเรือรังสีกัมปนาทสร้างให้กองทัพใช้งานอยู่100  ปี ได้รับการขัดเกลาโดยใช้เหล็กดวงดาวและมันคือหนึ่งในโลหะผสมที่แข็งที่สุดของคลังสินค้าทวีปกวงหมิงในเวลานั้นซี่โครงเรือสร้างด้วยไม้ผลึกเงิน 500 ปี, ซึ่งถูกมองว่าเป็นอมตะขณะนั้นการปลดประจำการเรือรังสีกัมปนาททำให้เกิดการโต้เถียงกันมากมาย  แต่มันแตกต่างจากมาตรฐานเรือรบสูงสุดรุ่นสองมากดังนั้นจึงไม่สามารถใช้ได้ และพวกเขาได้แต่ปลดประจำการส่งเข้าสุสานเรือรบ  เวลานั้นชิ้นส่วนที่มีค่าของเรือรังสีกัมปนาทถูกถอดออก  แต่คุณค่าสูงสุดของมันยังอยู่ที่โครงเรือและลำเรือเพราะเวลานั้นพวกเขาใช้เทคนิคพัฒนาเป็นผลึกเนื้อเดียวกัน  ดังนั้นลำเรือและโครงของมันจึงเหมือนกลายเป็นหนึ่งเดียวและไม่สามารถรื้อออกได้  พวกเขาได้แต่ปล่อยทิ้งไว้”

“ทำให้เป็นผลึกเนื้อเดียวกันคืออะไร?”  ซือหม่าเซี่ยวอดถามด้วยความสงสัยไม่ได้

“องค์ประกอบหลักของลำเรือเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันอย่างสมบูรณ์และกลายผลึกแท่งเดียวกันขนาดมหึมาที่ไม่สามารถรื้อฉีกออกจากกันได้”  แฟรงค์อธิบาย “ประโยชน์ของมันก็คือแข็งทนทานมาก และข้าไม่สามารถบอกได้ว่ามันแข็งแค่ไหน, แต่เรือรบทำด้วยวิธีการพิเศษเหนือกว่าเรือรบอื่นที่อยู่ในมาตรฐานเดียวกัน  แต่ทันทีที่ฉีกมันออกจากกันลำเรือทั้งหมดจะพังสลายไปอย่างสิ้นเชิง ซึ่งก็หมายความว่าไม่เหลือคุณค่าสำหรับลำเรืออยู่เลย”

ถังเทียนไม่เข้าใจ“นั่นดีไม่ใช่หรือ? ความมั่นคงของลำเรือเป็นเรื่องสำคัญกว่า!”

“เป็นเรื่องของค่าใช้จ่าย, ค่าใช้จ่ายที่มากมายและเวลานั้นทวีปกวงหมิงทุ่มเทความสามารถทั้งหมดสร้างเรือรบรังสีกัมปนาทขึ้นไม่สามารถสร้างลำที่สองได้ เรือรบระดับสูงสุดลำหนึ่งมีขีดจำกัดและทวีปกวงหมิงต้องการใช้มากกว่าหนึ่งลำ ปัญหาอีกอย่างหนึ่งก็คือการซ่อมแซมถ้าลำเรือไม่มั่นคงหรือได้รับความเสียหาย มันสามารถซ่อมแซมได้  แต่ลำเรือที่เป็นผลึกเนื้อเดียวกันทั้งลำถ้าเสียหายก็จะพังทั้งลำไม่สามารถซ่อมแซมได้”

แฟรงค์รู้ว่าถังเทียนและกลุ่มไม่มีความรู้ความเข้าใจที่ลึกซึ้งต่อการใช้เรือรบจึงอธิบายค่อนข้างชัดเจน

“ท่านหมายความว่า เราจะรับเอาส่วนที่เหลือของเรือรบรังสีกัมปนาทและจากนั้นติดตั้งอย่างอื่นไว้ที่เรือ?” ถังเทียนไตร่ตรอง

“นายท่านฉลาด” แฟรงค์ฉวยโอกาสประจบเขาจากนั้นพูดต่อ “แม้ว่าลำเรือหลักของเรือรังสีกัมปนาทยังเหลืออยู่แต่มันก็ยังเป็นลำเรือรบที่แข็งแกร่งที่สุด ตราบใดที่ท่านใช้เวลาและความสามารถซ่อมมัน ก็ยังจะกลายเป็นเรือโดดเด่นได้และยิ่งกว่านั้นมันคือทางเดียวที่ช่วยให้เราได้รับเรือรบ”

ซือหม่าเซี่ยวยิ้มกว้างคำพูดว่า ‘เรา’ของแฟรงค์เป็นความตั้งใจหยั่งเชิง

“ได้เลย!”  ถังเทียนตาเป็นประกาย

ด้วยความคิดของถังเทียน,จุดอ่อนของเรือรบรังสีกัมปนาทไม่ใช่เรื่องสำคัญเลย ‘ไม่เข้ากับยุคเวลาปัจจุบันหรือ?  ไม่มีปัญหา,เกือบทั้งหมดเราสามารถโยนให้เซรีนออกแบบ ค่าใช้จ่ายสูงเกินไปหรือ? แต่ว่ายังไงเราไม่จำเป็นต้องสร้างเรือรบระดับสูงลำอื่นอีกแล้ว  เรื่องนี้ไม่จำเป็นต้องกังวลอีกต่อไป  เนื่องจากมันคือสิ่งที่พวกเขาหยิบฉวยมา’

เรือรบระดับสูงสุด,คือสิ่งที่พวกเขาไม่มีทางอื่นรับมาได้

แต่ให้เป็นเรือรบสูงสุดรุ่นเก่าเมื่อเผชิญหน้ากับเรือรบธรรมดา พวกเขาจะได้เปรียบอย่างแน่นอน

นอกจากนี้เรือรบเหล่านั้นไม่สามารถเทียบกับมันได้!

ถังเทียนยืนขึ้นและพูดสั่งการ“สุสานเรือรบอยู่ที่ไหน?”

ขณะที่ถังเทียนและพวกเขาเตรียมจะมุ่งหน้าไปยังป่าช้าเรือพวกเขาก็ได้รับข่าวจากจงหลีไป๋

มีโจรกลุ่มหนึ่งพร้อมกับอาวุธจักรกลปรากฏอยู่ในทวีปทุ่งขาวกะทันหันสงสัยกันว่าพวกเขาเป็นผู้ที่มาจากทวีปทอง พวกเขามีจำนวนเกินหมื่นและดุร้ายมาก พวกเขาถูกเรียกว่าโจรทวีปทองและกล่าวกันว่าพวกเขาควบคุมหุ่นจักรกลที่น่าเกลียดมากอย่างที่ไม่เคยมาก่อนที่ไหน

สามวันต่อมาข่าวโจรทวีปทองก็แพร่กระจายไปและข่าวที่น่าสงสัยนั้นแพร่กระจายมาจากทวีปทุ่งขาว

โจรทวีปทองจู่ๆก็บุกโจมตีเมืองกลางวัน เกิดสงครามขนาดใหญ่รุนแรง การเข่นฆ่าดำเนินอยู่สามวันเต็มกองพลกลางวันถูกทำลาย และคนที่หลบหนีไปได้น้อยกว่า 20 คน

ทวีปทุ่งขาวอยู่ในอาการตกตะลึง

คนที่เดินทางไปกลับจากทวีปทุ่งขาวไม่เป็นนักธุรกิจก็เป็นพวกเรือขนแร่ทั้งหมดนั้นหวาดกลัวและตกใจกับข่าว โศกนาฏกรรมเมืองอาเธอร์ยังคงอยู่ในใจพวกเขา  แต่โจรทวีปทองจำนวนมากมายได้ปรากฏขึ้นพวกเขาจะไม่กลัวได้ยังไง? แม้แต่กลุ่มพ่อค้าตะวันตกองค์กรที่ใหญ่ที่สุดก็ยังได้รับความเสียหายอย่างหนัก แล้วนักธุรกิจเล็กๆจะอยู่เฉยได้ยังไง?

โจรแห่งเมืองอาเธอร์มีเพียง200 คนเท่านั้น ส่วนจำนวนโจรทวีปทองมีเกินหมื่น และแม้แต่กองทัพเมืองกลางวันกองทัพมาตรฐานก็ยังถูกทำลายเกือบหมด ใครจะสามารถปกป้องพวกเขา?

ทวีปทุ่งขาวไม่เคยเจอปัญหาร้ายแรงอย่างนั้นและทุกคนรู้สึกว่าพวกเขาตกอยู่ในอันตรายร้ายแรง

เมื่อแฟรงค์ได้ยินรายงานของเมลิซซา  เขารู้สึกขมขื่นใจ  ‘ถ้าคนทั้งหมดรู้ว่ากองพลกงล้อถูกทำลายสิ้นเชิง ข้าเกรงว่าคนของทวีปทุ่งขาวคงจะต้องหนีไปอย่างรวดเร็ว’  รายงานและข่าวกรองส่งมาโดยเมลิซซาทั้งหมดนี้แฟรงค์นำมาใช้เพื่อให้เมลิซซาได้รับประสบการณ์

“นายท่าน,เราจำเป็นต้องระมัดระวังโจรทวีปทองให้ดี และจะดีที่สุดเราควรอยู่ห่างๆ จากพวกเขา” แฟรงค์พูดด้วยความกังวล

ทหารกองโจรที่มีกำลังพลเกินหมื่นพบเห็นได้ยาก  พวกโจรหยิ่งและดื้อดึงและเคลื่อนไหวไปในที่และเวลาที่ต้องการ สำหรับหัวหน้าโจรสามารถรวบรวมคนจำนวนมาก ยังคงรวมตัวกันอยู่ได้ไม่มีการล่มสลายก็หมายความว่าหัวหน้าโจรมีบุคลิกที่เข้มแข็ง

ถังเทียนหัวเราะเมื่อได้ยินข้อกังวลของแฟรงค์และแม้แต่ซือหม่าเซี่ยวก็อดยิ้มไม่ได้

เมื่อแฟรงค์เข้าใจสถานการณ์ชัด  เขาได้ยินถังเทียนหัวเราะกับซือหม่าเซี่ยว  “ดูเหมือนว่าจงหลีไป๋จะทำงานได้ดีนะ”

“เขาคงเก็บกดมานานเกินไป” ซือหม่าเซี่ยวหัวเราะ

ตาของแฟรงค์เบิกกว้าง  ราวกับถูกฟ้าผ่า เขาตะลึงค้าง

จบบทที่ ตอนที่ 840 เรือรบในตำนาน

คัดลอกลิงก์แล้ว