ตอนที่ 837 ถังเทียนเคลื่อนไหว

เปลวไฟสว่างไสวอยู่ในท้องฟ้ายามราตรีสะท้อนใบหน้าของถังเทียนกระพริบวูบวาบ

หน้าของบุรุษหนุ่มเยือกเย็นเหมือนกับหิน  ม่านตาของมีแววเฉยเมย ชิ้นส่วนที่ปลิวกระจายและกระแสอากาศที่ปั่นป่วนทั้งหมดไม่สามารถกระตุ้นอารมณ์ใดๆในตัวเขาได้ สมรภูมิที่ปั่นป่วนไม่มีผลต่อเขาแต่อย่างใด บุรุษหนุ่มผู้อยู่ในสภาวะตื่นรู้ดูเหมือนจะปลีกออกจากอารมณ์ทุกอย่าง แต่ผลักดันสัญชาตญาณต่อสู้นำหน้าให้มากที่สุด

สนารบใหญ่ตกอยู่ในมือของเขา

ซิดนี่ย์คำรามด้วยความโกรธสองครั้งทำให้ถังเทียนสังเกตเห็นเขาได้ทันที

“จี๋เจ๋อ!”

เมื่อได้ยินถังเทียนเรียกจี๋เจ๋อรีบเข้ามาหาอย่างไม่ลังเล

กลุ่มใบมีดสายลมปรากฏอยู่ใต้เท้าจี๋เจ๋อสร้างสิ่งที่ดูเหมือนกับสะพาน สหายที่ใช้กฎธรรมชาติลม 20 คนออกมาพร้อมกัน

จี๋เจ๋อถือดาบพิศวง และเหมือนกับปีศาจเขาก้าวไปบนสะพานดาบสายลมและหายไปในอากาศเบาบาง

ซิดนี่ย์ไม่รู้ตัวว่าเขาเขาตกเป็นเป้าหมายขณะที่สนามรบตกอยู่ในสภาพปั่นป่วน  เรือลำเลียงที่เล่นออกมาจากหมอกพิษได้ทุกลำมุ่งหน้ากระจายไปในตำแหน่งต่างๆ  และยังทำให้ระยะระหว่างพวกเขาเองกว้างมากขึ้นเรือขนส่งเหมือนกับแมลงวันไร้ศีรษะ ทั้งหมดไม่รู้ว่าจะทำอะไร

เป็นช่วงเวลาที่สำคัญที่สุดที่ทหารจะเข้ามาใกล้กัน

ซิดนี่ย์ไม่ใช่บุรุษที่ไม่มีความสามารถ  เขาเป็นคนแรกที่รู้ตัว  และตะโกนสุดเสียง  “สละเรือ!  ทุกคนสละเรือและมารวมตัวกับข้า!”

ทหารทั้งหมดตื่นจากฝัน พวกเขาสละเรือและรีบมาหาซิดนี่ย์ มีทหารสองสามคนที่สติปัญญาไวช่วยตะโกนบอกเช่นกัน  “สละเรือ ทุกคนสละเรือและมารวมตัวกับแม่ทัพ!  ทุกคนมารวมตัวที่แม่ทัพเดี๋ยวนี้!”

ทหารทุกคนพบแกนนำแล้วก็สงบใจลงได้และเริ่มมุ่งหน้าเข้ามารวมตัวกัน

ซิดนี่ย์สงบใจลงเรือขนส่งเป็นเป้าหมายใหญ่เกินไปและง่ายต่อการถูกโจมตี  และเมื่อถูกโจมตี  พลังป้องกันของเรือจะอ่อนด้อย  พวกมันมีแต่จะถูกทำลาย การโจมตีที่น่าทึ่งของศัตรูทำได้สำเร็จอย่างมิต้องสงสัย  แต่พวกเขายังไม่ชนะอย่างเด็ดขาด  แม้พวกเขาจะสูญเสียหนัก  แต่พวกเขาก็ยังได้เปรียบที่จำนวน

ตราบเท่าที่พวกเขาสามารถจัดรูปกระบวนรบได้  พวกเขาก็มีโอกาสตอบโต้และเอาชนะได้!

ซิดนี่ย์กัดริมฝีปากจากเสียงระเบิดที่กระจายออกมาเป็นครั้งคราวจากกลุ่มคนเปลวเพลิงที่สว่างเจิดจ้าและมีอุณหภูมิที่สูงเป็นเหมือนอสูรร้ายที่น่ากลัวที่คอยกลืนกินทหาร ใบมีดน้ำแข็งเย็นจะกวาดเอาชีวิตของพวกเขาจากความมืดมิด ที่ใดก็ตามที่มีกระแสงูไฟฟ้าหนาแน่นผ่านไปก็จะมีผู้คนล้มตาย

เขาไม่เคยเห็นวิธีโจมตีที่แปลกประหลาดแบบนั้นมาก่อน

ใช่แล้ว, เขาไม่เคยเห็นอะไรแบบนั้นมาก่อน

กองทัพของดาราจักรเซียนศักดิ์สิทธิ์เน้นที่การประสานพลัง และประโยชน์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของทหารก็คือการสำรองพลังงานขณะเคลื่อนไหวพร้อมกันเป็นกลุ่มและการโจมตีที่พวกเขาสามารถปล่อยออกมาโดยใช้แม่ทัพนายกอง  กล่าวอีกนัยหนึ่งเป็นการรวมเอาพลังงานของทหารทั้งหมดเข้าด้วยกันไว้ที่แม่ทัพนายกองทหารและสร้างพลังที่เป็นเอกลักษณ์ที่แข็งแกร่ง

แต่กองทัพที่อยู่ต่อหน้าเขาแหกกฎความรู้ของเขาไปอย่างสิ้นเชิง

เขาตระหนักได้แล้วว่ามีพลังงานที่มีองค์ประกอบแตกต่างกันสองสามอย่างใช้ในการโจมตี ซึ่งมักจะหมายความว่าการโจมตีของทหารลึกลับนี้มาจากทหาร

ถ้าเขาไม่เห็นเองกับตาเขาคงได้หัวเราะเยาะเย้ยกับกลยุทธนั้นแล้ว และเขาคงจะถือว่าเป็นความล้มเหลว โดยไม่ต้องเสริมพลังผ่านการผสานพลัง พลังโจมตีจะอ่อนแอลงมาก และพวกเขาสามารถประสานงานเข้าโจมตีได้แต่ไม่รวมพลังเข้าด้วยกัน

‘คิดไม่ถึงเลยว่าข้าจะพ่ายแพ้จากยุทธวิธีเช่นนั้น’

‘ไม่, ข้าถูกลอบโจมตี ตราบใดที่ข้าตั้งหลักได้ ข้าสามารถพลิกสถานการณ์ได้แน่’ ซิดนี่ย์สงบจิตใจตัวเอง  เขายังถือดีว่าได้เปรียบจำนวน  ‘ตราบใดที่ข้าไม่สับสน ข้าจะชนะแน่นอน’

ขณะนั้นทหารที่ปกป้องอยู่ด้านหน้าของเขาชะงักค้างทันที

อันตรายที่ไม่เคยปรากฏมาก่อนคลุมไปทั้งตัวซิดนี่ย์และเขาแทบจะร้องโพล่งออกมา “อ๊า..”

ทหารเริ่มร่วงลงไปทีละคนๆขณะที่ร่างเงาดำปรากฏออกมาจากด้านหลังทหารทันที รังสีดาบที่งดงามและสีแดงฟันใส่พวกเขาจากแง่มุมที่คาดไม่ถึง

ทันใดนั้นทหารสองคนคำรามและพุ่งออกมาข้างหน้าและใช้ร่างชนกับรังสีดาบ

รังสีดาบดูเหมือนจะตัดผ่านร่างทั้งสองเหมือนกับตัดเต้าหู้

ดาบพิศวงดูเหมือนจะกินเลือดของพวกเขา แสงสีแดงมีพลังมากขึ้นรัศมีงดงามเข้มข้นขึ้น ถึงขนาดที่มันเริ่มเปล่งเสียงสั่นสะเทือนในอากาศ ดาบสีแดงเลือดพลันเปลี่ยนเป็นอ่อนนุ่มทันทีกลายเป็นงูโลหิตที่ไร้กระดูกกวาดผ่านร่างทหารและเปลี่ยนเป็นตาข่ายโลหิตพุ่งเข้าหาซิดนี่ย์

เสียงคำรามดังขึ้นไม่จบสิ้นขณะที่ทหารทั้งหมดรอบตัวเขาวิ่งตรงเข้าหาตาข่ายโลหิตอย่างไม่คิดชีวิต

ฉัวะ ฉัวะ ฉัวะ

ตาข่ายโลหิตตัดผ่านทหารเหมือนกับมีดคมกริบในทันทีทำให้ทั่วพื้นที่กลายเป็นฝนโลหิต

แต่ในขณะนั้นเอง ซิดนี่ย์ซ่อนตัวอยู่ในกลุ่มคนขณะที่มีทหารมากขึ้นวิ่งเข้ามาปกป้องแม่ทัพของพวกเขา

จี๋เจ๋อหน้าบิดเบี้ยว  โอกาสที่เขาใช้โจมตีล้มเหลวจริงๆทำให้เขาโกรธ เขาแค่นเสียงและเหมือนกับปีศาจร้าย เขาหายไปและปรากฏอีกด้านหนึ่ง ดาบสีเลือดของเขาสว่างวาบและมีสองศีรษะปลิวขึ้นท้องฟ้า

“ป้องกันไว้!”

ซิดนี่ย์กระตุ้น

ในที่สุดการฝึกฝนของกองพลกงล้อก็แสดงผลที่ลงแรงออกมา  ทหารมีรัศมีสว่างกันทุกคน ระลอกพลังงานสะท้อนอยู่รอบกระบวนศึกของพวกเขา  ซิดนี่ย์หายใจลึกขณะที่ม่านพลังขนาดใหญ่ปกป้องพวกเขา

รังสีดาบแดงงดงามฟันลงบนม่านพลังงาน

แคล้ง!

ม่านพลังงานสั่นสะเทือน  แต่มั่นคงได้โดยเร็ว

ซิดนี่ย์ถอนหายใจโล่งอก  เป็นครั้งแรกของเขาที่ตั้งแนวป้องกันศัตรูโจมตีได้สำเร็จนับแต่การโจมตีกะทันหัน สิ่งที่ทำให้เขายินดีมากขึ้นก็คือเป็นการยืนยันการคาดเดาของเขากลยุทธแปลกประหลาดของศัตรูคล่องแคล่วและโจมตีสุ่ม แต่ขณะเดียวกัน ยิ่งกระจายกัน เขาเชื่อว่าตอนนี้พวกเขาตั้งขบวนได้แล้วได้เวลาที่ศัตรูจะต้องพ่ายแพ้

ทหารข้างตัวเขาโห่ร้องทุกคน  กำลังใจดีขึ้นมาก

“ตั้งขบวนพวกเจ้าให้มั่นคง!”  ซิดนี่ย์ตะโกนลั่น “ทุกคน...มารวมตัวรอบข้า!”

ขณะนั้น ซิดนี่ย์เต็มไปด้วยความมั่นใจไม่ใช่เรื่องแปลกสำหรับกองทัพหนึ่งๆจะตกอยู่ในความวุ่นวายหลังจากเผชิญกับการซุ่มโจมตีที่น่ากลัว  แต่ตราบใดที่เขาพบที่หยั่งเท้าได้  เขาจะรอดและกองทัพจะไม่ล่มสลาย

ศัตรูแข็งแกร่งทรงพลังกันทุกคน  แต่พวกเขามีจุดอ่อนที่ร้ายแรง  พวกเขามีจำนวนน้อยเกินไป  ในแง่ของจำนวน พวกเขาไม่สามารถป้องกันทหารไม่ให้มารวมกลุ่มได้  ตราบใดที่เขาตั้งหลักและจัดกระบวนทัพได้ ทหารทุกคนที่กลับมาหาเขาจะเพิ่มชัยชนะให้พวกเขาทีละก้าวๆ

เป็นไปตามคาด เมื่อพวกเขาเห็นแม่ทัพของพวกเขาตั้งหลักได้  ทหารกองพลกงล้อที่กำลังจะล่มสลายก็มีกำลังใจสูงขึ้นทันที  และพวกเขารีบตรงไปที่ตำแหน่งของซิดนี่ย์ทันที

ถังเทียนยังคงสงบไม่มีความรู้สึก

การโจมตีของจี๋เจ๋อที่ล้มเหลวไม่ได้ทำให้เขาแปลกใจ พลังของจี๋เจ๋อฟื้นคืนมายังไม่เท่ากับฝูเจิ้งจือซึ่งเป็นเพราะกฎธรรมชาติที่พวกเขาฝึก จี๋เจ๋อฝึกในกฎโลหิต และเนื่องจากพลังงานหนาแน่นของดาราจักรเซียนศักดิ์สิทธิ์ เขาจึงไม่สามารถสร้างอิทธิพลต่อเลือดของศัตรูได้  ขณะที่กระบี่พญาเขียวของฝูเจิ้งจือเดินตามแนวกฎอวกาศและพิษซึ่งไม่ได้รับผลจากพลังงานแม้แต่น้อย

แต่เพราะซิดนี่ย์สามารถตั้งหลักได้นั่นทำให้เขาประหลาดใจอีกครั้ง

‘ตามที่ทวีปกวงหมิงคาดไว้แม่ทัพนายกองของพวกเขาจะต้องมีมาตรฐาน’

จี๋เจ๋อโมโหหนัก การโจมตีติดต่อกันของเขาไม่สามารถทำลายกระดองเต่าได้ทำให้เขาโกรธจัด  เขาหยิ่งมาแต่กำเนิดด้วยสายตาของที่เล็งจุดมุ่งหมายสูงสุด นอกจากแพ้ถังเทียนแล้ว เขาเคยแพ้มาก่อนเมื่อใดกัน?  การถูกศัตรูของเขาข่มเหงทันทีที่เขาก้าวเข้ามาในดาราจักรเซียนศักดิ์สิทธิ์เขาจะทนเรื่องนั้นได้อย่างไร?

นิสัยบ้าระห่ำของเขาเผยตัวออกมา  เขาโจมตีอย่างดุเดือด  ความเร็วของเขาถึงระดับสุดยอดของเขา ท้องฟ้าเต็มไปด้วยรัศมีดาบสีเลือดปะทะใส่ม่านพลังงานดุจสายฝน

แคล้ง แคล้ง  แคล้ง!

เสียงโจมตีดังหนักแน่นทำให้คนรู้สึกฟันชา

หน้าของซิดนี่ย์เปลี่ยน  ตาของเขามีแววเหลือเชื่อ  ‘พลังส่วนตัวของคนผู้เดียวถึงระดับที่น่ากลัวอย่างนั้นได้ยังไง?’

เป็นเวลาครึ่งนาทีสำหรับการโจมตีดุดันที่ถล่มลงมาเหมือนสายฝน

ร่างของซิดนี่ย์สั่นสะท้าน  ทุกๆดาบแสงที่โจมตีลงมาจะทำให้ม่านพลังงานสั่นสะเทือน และส่งผ่านพลังส่วนหนึ่งเข้ามาในร่างของเขา แม้ว่าจะถูกกรองออกไปและพลังที่มาถึงแล้วไม่ถึงกับแข็งแกร่ง  แต่ก็ยังมีมากเกินไปอยู่ดี!

แต่เมื่อเขาเห็นว่าจี๋เจ๋อร่างอาบไปด้วยเหงื่อราวกับว่าเพิ่งขึ้นมาจากบ่อหอบหายใจหนักหน่วงขณะจ้องมองเขาอย่างดุร้าย  ซิดนี่ย์หัวเราะ

‘ใช่แล้ว!’

‘ต่อให้เจ้าแข็งแกร่ง  แต่เจ้าจะต้องหมดแรง  เจ้าไม่สามารถทนอยู่ได้นานแน่

และเมื่อเขาสังเกตว่าทหารของเขากำลังหนุนเนื่องเข้ามาเหมือนคลื่นทหารที่ใกล้ที่สุดอยู่ห่างเขา 10 เมตร รอยยิ้มบนใบหน้าของเขาก็มีมากขึ้นทุกที

ทันใดนั้นรัศมีแสงที่ให้ความรู้สึกเหมือนดวงอาทิตย์ฉายเข้ามาในสายตาของเขาโดยไม่มีคำเตือน

ที่ตามมาจากนั้นเป็นรังสีแสงที่น่ากลัวครอบคลุมไปทั้งสนามรบเหมือนกับว่าสัตว์ประหลาดดุร้ายที่หลับมาเป็นหมื่นปีถูกปลุกให้ตื่นจากการหลับใหลและลืมตาขึ้น  แม้แต่พลังงานในอากาศก็พลันเงียบงันราวกับว่ามันตกใจ

รอยยิ้มค้างอยู่บนใบหน้าซิดนี่ย์  ตลอดทั้งร่างของเขาแข็งชะงักอยู่กับที่  ‘นี่มัน…’

กลุ่มทหารที่กำลังเข้าหาเขาหน้าซีดทันทีทุกคนมองมาทางซิดนี่ย์ด้วยอาการตกตะลึง

เทพอสูรที่ดูเหมือนจะคงอยู่มาตลอดเวลาผ่านเวลามานานปรากฏขึ้นข้างนอกม่านพลังโดยไม่รู้ตัว  เกราะสีทองครอบคลุมทั้งตัวเขาแน่นมองเห็นแต่เพียงตาซึ่งเย็นชาดูเหมือนจะหายมานานเป็นพันๆ ปี

แต่สายตาทุกคนจับนิ่งอยู่ที่หมัดที่เขาเงื้อขึ้นราวกับว่ากำลังกำดวงอาทิตย์

บุรุษหนุ่มผู้มองดูเหมือนเทพอสูรคลุมอยู่ในเกราะย่อเอวและยกแขน

เวลาดูเหมือนจะคืบคลานช้าลง  ความเคลื่อนไหวของเขาช้าและชัดมากความเคลื่อนไหวที่ตามมาของกำปั้นเขาทำให้พลังงานในอากาศตื่นขึ้นทันทีและทะลักเข้าไปในหมัดถังเทียนอย่างต่อเนื่อง

รังสีหมัดที่สว่างเหมือนดวงอาทิตย์จางลงอย่างเห็นได้ชัด

ซี่ ซี่ ซี่ ราวกับว่ามีงูหมื่นตัวกำลังพุ่งไปข้างหน้าและเสียงเกิดจากการไหลของพลังงานความเร็วสูง หมัดของถังเทียนเหมือนกับหลุมไร้ก้นพลังงานรุนแรงถูกดูดเข้าไปในหมัดของเขาอย่างต่อเนื่องมากขึ้นทุกทีและยิ่งมันสูบพลังมากแสงก็จางลงปลดปล่อยพลังผันผวนที่ทำให้ใจสั่นสะท้าน

หลังจากนั้นสายผิวสีดำผุดขึ้นมาบนรังสีหมัดของถังเทียนดูเหมือนรอยแยกมิติก่อขึ้นนำไปสู่ช่องว่างไม่มีสิ้นสุด

ร่างของบุรุษหนุ่มเป็นเหมือนคันธนูที่ถูกเหนี่ยวสุดล้าเต็มไปด้วยพลังระเบิด

สายตาเยือกเย็นของเขากระพริบแสงเยือกเย็น

เมื่อเขาหายใจออก  เหมือนกับสัตว์ร้ายหายใจเสียงกระหึ่มต่ำดังเหมือนฟ้าคำราม

ร่างที่ย่อดูเหมือนจะเต็มไปด้วยพลังพลุกพล่านรุนแรงขณะที่หมัดของเขาจมหายไปอย่างกะทันหัน

แครก...

ม่านพลังงานหนาแตกออกเหมือนกับขนมอบกรอบและหมัดยิงพลังเข้าไปในข้อมือขวาเขา ฉากภาพดูเหมือนถูกแช่แข็ง และบนผิวม่านพลังเทพอสูรผู้น่ากลัวยืนอยู่กับที่พร้อมกับกำปั้นที่ปลดปล่อยออกมา

รอยแยกร้าวสีทองสลับกับสีดำคลุมไปทั้งม่านพลัง