ตอนที่ 817 ทุกคน, ข้ากำลังมา!
ตอนที่ 817 ทุกคน, ข้ากำลังมา!
ตู้เค่อยืนอยู่หน้ารูปกระบวนเขาอยู่ที่รูปกระบวนรูปหอก พลังกฎธรรมชาติทั้งหมดรวมอยู่ที่ตัวเขา และรัศมีแสงมากมายทำให้เขาดูเหมือนกับเทพสงคราม นี่คือจุดที่เขาควบคุมสนามพลังกฎธรรมชาติเป็นจุดที่มีพลังเต็มที่ พอได้เวลาเขาชูมือกฎธรรมชาติทรงพลังนับไม่ถ้วนประชุมกันและเปลี่ยนเป็นระลอกคลื่นพลังโจมตีที่ทรงพลังใส่แสงสีขาว
ตู้ซินหวี่ยืนอยู่ที่ใจกลางกระบวนศึกหายไปภายใต้แสงรัศมีของตู้เค่อ นางกลายเป็นคนไม่สำคัญและทำงานด้วยความคล่องแคล่วไม่สะเปะสะปะขณะที่นางควบคุมกองทัพ
นางเป็นแกนหลักของกองทัพจริงๆ ภายใต้การควบคุมที่ละเอียดและแม่นยำของนาง บุคลิกนางค่อยๆ แทรกซึมผ่านกองทัพและมีอิทธิพลต่อรูปแบบการต่อสู้
พวกเขามีราศีคุกคามที่ประหลาด!
โดยไม่ต้องมีการระมัดระวังอะไร การโจมตีแรกของพวกเขาทรงพลังมาก
เหมือนกับยักษ์กวัดแกว่งค้อนยักษ์ทุกครั้งที่กระแทกใส่จะทำให้พื้นสั่นสะเทือน แสงของป้อมประตูบาปยังคงฉายอย่างเข้มข้น และเริ่มมีขนาดเล็กลงๆ
แม้ว่าจะเป็นตู้ซินหวี่จัดลำดับการควบคุมก็ตามแต่กฎธรรมชาติที่ทรงพลังอยู่กับตัวตู้เค่อ มีเพียงตู้เค่อผู้รู้แจ้งสนามพลังกฎธรรมชาติจึงจะสามารถทนต่อพลังงานประหลาดนั้นได้ ตู้ซินหวี่สังเกตการทำงานของหน่วยสุญญตาอย่างระมัดระวัง แต่นางไม่ได้พยายามเลียนแบบพวกเขา แต่กลับสร้างรูปแบบต่อสู้ใหม่ในรูปแบบทหารแดนบาปขึ้นมาแทน
ตู้ซินหวี่รู้ว่าทหารของแดนบาปไม่สามารถทำได้แม่นยำเหมือนกับหน่วยสุญญตา แต่พวกเขาก็ยังมีความได้เปรียบซึ่งหน่วยสุญญตาไม่มี นั่นคือตู้เค่อ
ในทั่วทั้งแดนบาปมีแต่เพียงตู้เค่อที่ได้รับการรู้แจ้งสนามพลังกฎธรรมชาติ
กลยุทธทหารของพวกเขามีโครงสร้างอยู่รอบตัวตู้เค่อ
กลยุทธมาในสถานการณ์และรูปแบบต่างๆกัน แต่หลักการและเหตุผลไม่ต่างกันภายในย้อนกลับไปที่รูปแบบที่ง่ายที่สุด เป็นการรวมพลังที่กระจัดกระจายง่ายๆให้เป็นหนึ่ง ตู้ซินหวี่สร้างกลยุทธอย่างเดียวด้วยความฉลาด รวมพลังของทุกคนไว้ที่ตู้เค่อซึ่งจะทำให้ตู้เค่อใช้พลังโจมตีที่ทรงพลัง
“ทรงพลังมาก!” จงหลีไป๋มองดูด้วยสีหน้าที่ตกใจ
ตอนแรกเขามีแต่ความเย่อหยิ่งผยองต่อทหารแดนบาป ในแง่การฝึกกฎธรรมชาติ เขาไม่เคยตามพวกเขาทัน แต่ในแง่กลยุทธทหารและทำศึก เขามีคุณสมบัติไม่พอให้พวกเขาชายตามอง เมื่อเขาได้ยินเกี่ยวเรื่องตู้เค่อจัดตั้งกองทัพ เขาแค่นในใจ ‘พวกเขาคิดว่าการตั้งกองทัพทำได้ง่ายหรือ?’
แต่กองทัพประหลาดที่อยู่ต่อหน้าเขาสลายความคิดของเขาไปหมด โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับการทำงานของตู้ซินหวี่ แม้ว่าจะมีข้อบกพร่องเล็กน้อยบ้าง แต่นางก็ยังแสดงพรสวรรค์ที่น่าทึ่งของนางได้
“มันมากเกินไปหน่อยแล้ว” เนี่ยชิวโพล่งคำพูด
เขาไม่เคยเห็นทหารที่ร้ายกาจอย่างนั้นอาจกล่าวได้ว่ากองทัพนี้สำเร็จได้โดยคนเดียวคือตู้เค่อ นอกจากทหารคนอื่นๆใช้พลังกฎธรรมชาติของพวกเขาให้แล้ว พวกเขาไม่มีใครอื่นใช้ได้ พวกเขาไม่มีประโยชน์อื่น ไม่มีการประสานงานไม่มีการเปลี่ยนแปลง และทุกอย่างต้องให้ตู้เค่อรับมือ
ถ้าพวกเขาสูญเสียตู้เค่อไปกองทัพจะไร้ประโยชน์
“เจ้าต้องยอมรับว่ากลยุทธนี้เหมาะสมกับพวกเขา” จงหลีไป๋แค่นเสียงใส่คำพูดของเนี่ยชิว ตาของเขาเต็มไปด้วยความตื่นเต้น “มันง่าย,สมบูรณ์และแข็งแกร่ง! ลดความเป็นไปได้ของการผิดพลาดและสิ้นเปลืองพลังน้อยมากโดยการส่งพลังให้ตู้เค่อยังมีทางเลือกอื่นที่ดีกว่าอีกหรือ? ข้าคิดว่าไม่, นอกจากนายท่านแล้วใครอื่นจะเทียบกับตู้เค่อไม่มีอยู่แล้วตู้เค่อคือจุดที่แข็งแกร่งที่สุดของพวกเขา ตู้ซินหวี่สร้างทางเลือกนั้น นางฝากความหวังของนางทั้งหมดไว้กับจุดแข็งที่สุดของพวกเขาเพื่อเพิ่มพลังให้เขา ช่างเป็นสตรีที่น่ากลัว!”
เนี่ยชิวต้องยอมรับว่าจงหลีไป๋พูดถูก ตู้เค่อคือผู้ได้รับการรู้แจ้งสนามพลังกฎธรรมชาติมีระดับที่เหนือกว่าคนที่เหลือ ความสามารถในการสู้รบของเขา เป็นสิ่งที่ไม่มีใครอื่นมีและไม่มีความลับที่สามารถซ่อนจากตาของเขาได้ ตู้ซินหวี่ไม่ต้องทนแบกรับอะไร พลังทั้งหมดและการตัดสินใจส่งให้ตู้เค่อ การตัดสินใจและมองการณ์ไกลนี้นับว่าเป็นแรงบันดาลใจอย่างแท้จริง
แต่เขารู้สึกว่ายังน่าเสียดายยอดฝีมือหลายคนได้ทิ้งการกำหนดรูปแบบเป็นของตนเอง
เนี่ยชิวส่ายศีรษะ “รูปแบบนี้ไม่มีทางทำซ้ำได้เว้นแต่เจ้าสามารถหาตู้เค่อได้อีกคน
“กองทัพระดับสูงสามารถทำซ้ำได้อีกหรือ?” จงหลีไป๋แค่นเสียง
ทั้งสองมาจากสถาบันมีชื่อเสียงแต่มีแนวคิดที่ต่างกัน เนี่ยชิวพอใจกับการพิสูจน์กับระเบียบวินัยและกฎของสงครามขณะที่จงหลีไป๋ให้ความสนใจกับผลและเน้นไปที่ชัยชนะมากกว่า
“นั่นก็จริง” เนี่ยชิวพยักหน้า แดนบาปมีตู้เค่อและตู้ซินหวี่และรวมกันแล้วพวกเขามีคุณสมบัติสร้างกองทัพชั้นดีได้จริงๆ
ประสิทธิภาพของตู้เค่อได้รับความคาดหวังเพราะการสู้รบยังเป็นรูปแบบที่เขาคุ้นเคยที่สุด แต่ตู้ซินหวี่น่าทึ่งอย่างที่แท้จริงทำให้แม้แต่เนี่ยชิวเห็นพรสวรรค์ที่โดดเด่นของนางกองทัพที่เพิ่งสร้างใหม่แสดงพลังได้ขนาดนั้นพิสูจน์ได้ว่าอนาคตของนางไม่มีขีดจำกัด
มีตู้เค่อในปัจจุบันก็ตัดสินได้ว่ากองทัพเริ่มต้นได้ในระดับสูงแล้ว แต่ขอบเขตระดับสูงของตู้ซินหวี่ยังคงแสดงขอบเขตระดับสูงและอนาคตของกองทัพ
จงหลีไป๋กลับตรงกันข้ามเมื่อคิดเกี่ยวกับหน่วยสุญญตาของเนี่ยชิวและกองทัพที่ทรงพลังของพี่น้องตระกูลตู้ ขณะที่กองทัพของเขายังคงดูห่างไกล ‘ตราบใดที่เราออกไปจากไอ้ที่บ้าๆนี่และกลับไปยังดาราจักรเซียนศักดิ์สิทธิ์ อย่างนั้นจะมีทางเป็นไปได้กับการติดต่อกับกลุ่มดาวหมีใหญ่และจากนั้นเราจะขอรับเจ้าสัตว์ประหลาดโลหะที่ทรงพลัง!’
จู่ๆเนี่ยชิวก็พูดขึ้น “ประตูบาปยังทนได้อีกไม่นานนักหรอก”
จงหลีไป๋ดึงความคิดของเขากลับมาและเพ่งไปที่สนามรบอีกครั้ง จากนั้นเขายิ้ม “ดูเหมือนขวัญกำลังใจของศัตรูจะลดต่ำกว่าที่เราคาดไว้”
จากตั้งแต่เริ่มแรกประตูบาปไม่ได้เริ่มโจมตีตอบโต้เลย และแสงป้องกันของป้อมยังคงอ่อนลงอย่างต่อเนื่อง ความคิดในตอนแรกของพวกเขาที่คิดว่ายากจะล้อมตีกลับกลายเป็นงานที่ง่ายขึ้นมาก
ในท้องฟ้าตู้เค่อกดฝ่ามือลงคลื่นกฎธรรมชาติกลายเป็นเป็นลำแสงเจิดจ้ายิงใส่แสงสีขาวป้องกันโดยตรง
ปัง!
ในท่ามแรงระเบิดรุนแรง แสงสีขาวประจำป้อมสลายหายไป และดวงอาทิตย์สลักบนประตูบาปแตกกระจายเป็นชิ้นกระดองเต่าที่หนาแตกทำลายได้ในที่สุด
ถังเทียนส่งเสียงเฮดังลั่น
จากนั้นในขณะนั้นประตูป้อมค่อยๆเปิดออก
ศัตรูยอมแพ้
หลังจากเงียบไปชั่วครู่เสียงโห่ร้องก็ดังเพิ่มขึ้นยิ่งกว่าเดิมราวกับว่าพวกเขาต้องการตะโกนให้ท้องฟ้าแดนบาปถล่มทลาย
ตู้เค่อมองดูทุกอย่างข้างหน้าอย่างมึนงงและว่างเปล่า เขาไม่อยากเชื่อสายตาตนเอง ความฝันของเขาหลายปีในที่สุดก็เป็นจริงได้ทำให้เขารู้สึกเหมือนกับว่ากำลังฝันไป
‘นี่คือความจริง...’
เนี่ยชิวนำหน่วยสุญญตาวิ่งไปในประตูบาปทันที หลังจากมั่นใจว่าปลอดภัย จากนั้นเขาบอกถังเทียนให้พาทุกคนเข้ามาได้
ถังเทียนตื่นเต้นอย่างหนัก พวกเขากำลังกลับเข้ามาในดาราจักรเซียนศักดิ์สิทธิ์ได้ในที่สุด และขอเพียงกลับไปได้เขาจะสามารถติดต่อกับปิงได้
ตู้เค่อมีสีหน้าแปลกประหลาด เขาดูเหมือนว่าอยากจะร้องไห้และหัวเราะพร้อมกัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเขาเห็นพวกทหารยอมแพ้ต่อหน้าเขา เขาเต็มไปด้วยอารมณ์ซับซ้อนมากยิ่งขึ้นทหารเหล่านี้หมดความคิดจะสู้รบและเมื่อเขาได้รู้เห็นตารางการฝึกฝนของพวกเขา เขาถึงกับซึมเศร้าเช่นกัน
‘แดนบาปทั้งหมดถูกขัดขวางเอาไว้โดยกลุ่มคนที่เสื่อมถอยพวกนี้’
ตู้ซินหวี่เข้าใจอารมณ์ของพี่ชายนางและพูดอย่างอ่อนโยน “เราชนะแล้ว เราสามารถเริ่มต้นทุกอย่างได้ใหม่”
ตู้เค่อสั่นสะท้านและความรู้สึกสูญเสียในดวงตาเขาหายไป ‘ใช่แล้ว,เราชนะ, ในที่สุดเราก็สามารถไปจากแดนบาปได้และไปเริ่มต้นใหม่ ความศรัทธาความกล้าหาญและศักดิ์ศรีที่สูญหายไปทั้งหมดจะได้รับการกอบกู้!’
ตู้เค่อมีความคิดที่กระจ่างเมื่อเห็นถังเทียนเริ่มสอบสวนทหารของทวีปกวงหมิงและได้ยินรายงานของพวกเขาและรู้สึกละอายใจทันที
หน้าของถังเทียนไม่มีความภูมิใจในชัยชนะแต่อย่างใดดวงตาของเขายังคงชัดใสเหมือนน้ำ เขาแก่กว่าถังเทียนมาก แต่เทียบกับเขาแล้ว เขายังคงด้อยกว่า
นี่ช่วยคลี่คลายปัญหาที่เขาจะเข้าร่วมภายใต้ร่มธงของถังเทียน
เมื่อไม่เห็นว่าชัยชนะได้รับมาอย่างง่ายดายตู้เค่อรู้ชัดว่าหากปราศจากพลังของถังเทียนชัยชนะของเขาคงเป็นไปไม่ได้
การสอบสวนไม่ต้องใช้ความพยายามอะไร ทหารของกวงหมิงที่ยอมแพ้ไม่มีแก่จิตแก่ใจจะต่อต้านต่อไปยอมคายทุกอย่างที่พวกเขารู้
ประตูดวงดาวภายในป้อมนำไปสู่ทวีปรกร้าง
ทวีปรกร้างไม่ถือว่าเป็นทวีปที่เล็กและอาจนับได้ว่าเป็นทวีประดับกลาง มันตั้งอยู่ในด้านทิศตะวันตกสุดของทวีปกวงหมิงแต่มีความรกร้างและกันดารมาก ไม่มีใครรู้ว่าเป็นเพราะแดนบาป แต่ความเข้มข้นของพลังงานในทวีปลดน้อยลงต่ำกว่ามาตรฐานทั่วไป และไม่มีผลิตภัณฑ์ที่มีค่า ดังนั้นจึงไม่มีใครอยู่ในทวีปนั้น
ในอดีตทวีปกวงหมิงจะมีกองทัพประจำอยู่ที่นั่น แต่หลังจากทวีปกวงหมิงมีกำลังแข็งแกร่งขึ้นและที่ซึ่งพวกเขาอยู่นั้นไม่มีภัยคุกคามการป้องกันของทวีปรกร้างจึงถูกยกเลิก
สำหรับแดนบาปซึ่งเป็นแค่เรือนจำขนาดใหญ่นั้นถูกระดับสูงของทวีปกวงหมิงลืมไปนานแล้ว
พวกเขาจำเป็นต้องผ่านเข้าไปทวีปรกร้างและเข้าไปทวีปทุ่งขาวเพื่อไปให้ถึงเมืองแรกของพวกเขา
ข่าวดีก็คือทางด้านตะวันตกของทวีปกวงหมิงไม่มีกลุ่มมหาอำนาจดังนั้งกองทัพที่ประจำการอยู่จึงดูน่าอนาถและความแข็งแกร่งของพวกเขานับว่าอ่อนแอจริงๆ ข่าวแย่ก็คือถ้าพวกเขาต้องการกลับไปยังทวีปซางโจว พวกเขาต้องผ่านทวีปกวงหมิงทั้งหมดไปให้ได้
เป็นไปไม่ได้ที่พวกเขาจะเคลื่อนกำลังพลผ่านเข้าทวีปกวงหมิงไปพร้อมกับกำลังพลมากมายโดยไม่เป็นที่สนใจได้ เนื่องจากพวกเขาอยู่ในดินแดนของศัตรู
ภูมิภาคตะวันตกไม่มีกองทัพ แต่ในใจกลางภูมิภาคซึ่งส่วนใหญ่เป็นดินแดนรุ่งเรืองของทวีปกวงหมิงเป็นที่ซึ่งพวกเขาป้องกันอย่างแข็งแกร่งที่สุด โดยเฉพาะอย่างยิ่งเจียย่า หนึ่งในห้าแม่ทัพพยัคฆ์กวงหมิงก็ประจำอยู่ที่นั่น ถ้าแค่พูดถึงเจียย่าตามลำพังบวกกับศักดิ์ศรีชื่อเสียงในเรื่องการป้องกันก็เพิ่มความกดดันให้ทุกคนขึ้นมาบ้าง แต่จำนวนกองกำลังที่เจียย่าสามารถระดมมาได้ก็เพียงพอทำให้ทุกคนหน้าซีดขาวได้
การกรีฑาพลลงภูมิภาคใต้ได้มีการส่งทหารมือดีลงไปมากมาย แต่กองทัพที่พวกเขาส่งออกไปส่วนใหญ่เป็นแม่ทัพนายกองฝีมือดี และกองทัพธรรมดาส่วนใหญ่เฝ้าระวังรักษาทวีปกวงหมิง
ขนาดที่แตกต่างกันของกองทัพจำนวนเกิน600
ทุกคนสามารถนึกภาพออก ปัญหาใหญ่ที่พวกเขาจะต้องพบในทหารมากมาย
รายงานเหล่านี้ทำให้ความดีใจที่ได้ชัยชนะถูกสะกดข่มไว้ ขณะที่หน้าของทุกคนกลายเป็นเคร่งเครียด การเปลี่ยนแปลงในเชิงปริมาณไปเป็นความเปลี่ยนแปลงเชิงคุณภาพและเมื่อจำนวนสูงถึงระดับที่แน่นอนก็เพียงพอจะทับถมพวกเขาได้ง่าย
ตู้ซินหวี่ชำเลืองมองถังเทียนที่ยังสงบ เหมือนกับว่าเขาไม่กลัวเรื่องจำนวนของกองทัพ
ถังเทียนสังเกตได้ว่าตู้ซินหวี่กำลังมองจึงยิ้มให้นาง
ตู้ซินหวี่สะดุ้ง นางไม่เปลี่ยนสีหน้าแต่เมื่องเขายิ้มทำให้บรรยากาศมึนซึมผ่อนคลายลงมาก และนางอดนับถือเขาไม่ได้เหมือนกับว่าเขาไม่เคยรู้ว่าความกลัวคืออะไร ผู้นำแบบนี้คือคนที่พึ่งพาอาศัยได้
นางได้รู้เพิ่มขึ้นอีกเล็กน้อย ถังเทียนไม่สนใจคำพูดของเนี่ยชิวอย่างสิ้นเชิง เมื่อได้ยินว่าแม้ทุกคนจะไม่อยู่ในสถานการณ์ที่ดี แต่ก็ยังปลอดภัยไร้เรื่องราว ความหนักใจของเขาลดลง และความคิดของเขาเริ่มโบยบิน
‘ทุกคน, ข้ากำลังจะมา!’
‘ดาราจักรเซียนศักดิ์สิทธิ์ ข้ามาแล้ว!’