ตอนที่ 748 จุดชมวิว

เหอซินตกตะลึงมองดูกฎธรรมชาติของเขาที่ได้รับความเสียหาย

สีแดงไม่ใช่เปลวเพลิงและเขาไม่รู้สึกถึงความผันผวนของกฎธรรมชาติเลย เมื่อคิดถึงเกี่ยวกับรายงานที่เขาไดรับจากบริวารของเขา  เหอซินคิดถึงการฆ่าคนทันที ‘หมัดอะไรที่สามารถดึงดูดสายใยกฎต่างๆ ได้ วิชาหมัดของเขาไม่ปล่อยพลังผันผวนแต่อย่างใด’

ใช้พลังป่าเถื่อนล้วนๆทำลายหุ่นเชิดของเขาได้ นี่เป็นครั้งแรกที่เหอซินพบเรื่องนี้กับตาตนเอง

‘คนผู้นี้... ไม่ง่ายเลย

เหอซินผู้ซ่อนอยู่ในเงามืดสังเกตดูบุรุษหน้ากากผีอย่างระมัดระวังอุณหภูมิรอบตัวคนผู้นี้ยังคงแปลกเช่นกัน  ‘เห็นได้ชัดว่าปล่อยอุณหภูมิร้อน แต่ดูเหมือนเป็นรัศมีเยือกเย็นเช่นกัน และสิ่งที่แฝงอยู่กับแสงสีแดงรอบตัวเขา คืออะไร?’

‘รอเดี๋ยว  เขากำลังทำอะไร?’

เหอซินเบิกตากว้าง  สีหน้าของตะลึงทันที

สีหน้าของถังเทียนเยือกเย็นเหมือนน้ำแข็ง   พื้นที่รอบตัวเขาดูเหมือนพร่าเลือนราวกับว่าเป็นพื้นที่สีแดง

หมัดพิโรธ

เขาไม่เคยคิดเลยว่ามุทราแรกที่เขาได้รับการรู้แจ้งกลับไม่ใช่มุทราเด็ดบุปผาที่เขาคุ้นเคยที่สุด  แต่กลับเป็นหมัดพิโรธที่ใช้ออกยากภาพเทพอสูรในร่างของเขาทำมืออยู่ในท่ามุทราหมัดพิโรธ  และเทพอสูรขนาดมหึมาปล่อยแสงสีแดงสลัวใบหน้าที่ว่างเปล่าดูเหมือนมีนัยน์ตาที่โกรธ

แสงสีแดงชำแรกเข้าไปในร่างของถังเทียน  กล้ามเนื้อและเนื้อได้รับผลจากแสงสีแดง และพลังต้นกำเนิดที่ทะลักมาพร้อมพรั่งตอนนี้ปั่นป่วนป่าเถื่อนและถังเทียนรู้สึกเหมือนกับมีพลังไร้ที่สิ้นสุด

แต่แปลกสีหน้าของเขาเฉยเมย ตาเย็นชาของเขามองไปที่มุมต่าง ใจของเขาเยือกเย็น

เขาเดินออกไปที่ลานว่าง

ความสับสนอลหม่านและระลอกพลังที่รุนแรงทำให้คนสะดุ้งตกใจ

ในตาของทุกคนถังเทียนมีความกล้าหาญ

ตลอดทั้งตัวเขาเปล่าแสงสีแดงเหมือนว่าเขาเดินผ่านทะเลเลือดมาทำให้หัวใจของผู้คนสั่นระรัว และดวงตาที่อยู่หลังหน้ากากผีของเขาเย็นชาจนดูเหมือนไม่มีความร้อน  และเขายังคงเดินไปโดยไม่สนใจผู้คนอื่น

มุทราหมัดพิโรธไม่ใช่วิชาธรรมดารูปเทพอสูรในตัวเขายังคงปรากฏไม่ได้หายไป ปลดปล่อยพลังไร้ขีดจำกัด

ด้านนอกลานเป็นที่ราบสูงภูเขาซึ่งเจ้าของโรงเตี๊ยมสร้างขึ้นโดยเชิญนักสู้ผู้ทรงพลังสามารถตัดยอดเขาได้ โดยใช้พลังที่มหาศาลดังนั้นเจ้าของโรงเตี๊ยมจึงเรียกว่าจุดชมวิว จุดชมวิวสูงที่สุด 60 เมตร มีความสูงชันและมีสีเขียวเข้ม  โซ่หนาเท่าเสาห้อยลงมาจากยอดเขา ทางเจ้าของโรงเตี๊ยมคงเอาไว้อย่งนั้นเพื่อใช้แขวนต้นไม้  ฤดูใบไม้ผลิมีอากาศเย็นโรยลงมาจากยอดเขาปล่อยอากาศที่เย็นและหมอกที่สดชื่นสร้างฉากภาพที่สวยงามมาก

เค้าโครงสร้างโรงเตี๊ยมทั้งหมดสร้างอยู่รอบเขาชมวิวและเขาชมวิวตั้งอยู่อยู่ใจกลาง  ทุกๆทางออกลานจะหันหน้าเข้าเขาชมวิวลานว่างชั้นยอดทั้งสิบสองนี้ถูกเรียกว่า 12จุดลานชมวิว

เพื่อให้เห็นวิวทิวทัศน์ได้ดีขึ้นผู้ชมจะโดดขึ้นไปบนยอดเขาชมวิว

เมื่อพวกเขาเห็นถังเทียนเดินออกมายังที่ราบ  พวกเขากระโดดหลบไปยังกำแพงที่รายล้อมทันทีมองเห็นลานที่ชำรุดทรุดโทรม พวกเขาสามารถมองเห็นการต่อสู้ที่รุนแรง

ถังเทียนเดินออกมาที่ด้านหน้าลานที่ราบเป๊าะ เป๊าะ เป๊าะ เขาทำลายโซ่เหล็กเส้นใหญ่ที่ตรึงพื้น

วืดดดด  เขาถือโซ่เหล็กสองสามเส้น

ถังเทียนยืดตัวทั่วทั้งร่าง กล้ามเนื้อเขายืด โซ่เหล็กถูกดึงตรง  เขาชมวิวเริ่มสั่นสะเทือนรุนแรง

ผู้ชมทุกคนตกตะลึง‘มันเรื่องบ้าอะไรกันนี่…’

บึ้ม,เสียงดังมาจากยอดเขาชมวิว โซ่ทั้งหมดขาดทำลาย และพืชพันธุ์ที่อยู่บนโซ่เริ่มร่วงลงมาเหมือนฝน

แสงสีแดงรอบตัวถังเทียนยิ่งหนาแน่นมากขึ้นและหน้ากากผียิ่งดูน่ากลัวยิ่งขึ้น

ครืนนน  ครืนนน!

เขาชมวิวสูง60 เมตรเริ่มเคลื่อนที่ได้เพราะถังเทียน

‘อะ...อะ...อะไรกันนี่...’

สีหน้าของทุกคนผวาทุกคนรู้ว่าเขาชมวิวนี้มีน้ำหนักมากเพียงไหน ในโอกาสยิ่งใหญ่ที่จะนำเขาชมวิวเข้าไปในเมือง หลายคนยังจำได้ชัดเจนว่าคนหลายร้อยคนที่เป็นเหมือนมดฉุดลากเขาชมวิว พวกเขาทุกคนใช้พลังของพวกเขาเพื่อผลักเขาชมวิวเข้าเมือง

แต่ยังมีคนเพียงคนเดียวอาศัยพลังตนเองก็สามารถเคลื่อนเขาชมวิวทั้งลูกได้!

‘นี่ใช่คนหรือเปล่า?’

หน้าของเหอซินซีดขาว  เขาถูกความตกใจครอบงำ  เขาชมวิวทั้งลูกทำขึ้นจากหินดำแกนของมันแน่นแข็งแรง สูงหกสิบเมตรมีน้ำหนักไม่น้อยกว่าสามแสนกิโลกรัม พลังของนักสู้ผู้ทรงพลังในทำเนียบนักสู้สามารถใช้กระบี่เดียวตัดยอดมันได้  นั่นยังพอสมเหตุผล  แต่คนที่ใช้เรี่ยวแรงล้วนฉุดลากภูเขาหนักสามแสนกิโลกรัมนั่นไม่เคยได้ยินมาก่อน

‘หุ่นเชิดมรณะของข้ากำลังจะถูกทำลาย...’

อยู่ต่อหน้าพลังมหาศาลวิทยายุทธต่างๆ ทั้งปวง เป็นเหมือนกับกระดาษ

‘แต่...เป็นแบบนั้นไปได้อย่างไร?’

‘คนเรามีพลังประหลาดอย่างนั้นได้ยังไง?’

ขณะที่ทุกคนยังตกใจอยู่กับฉากภาพข้างหน้า ถังเทียนรวมพลังทั้งหมดไว้ภายในร่างและฉุดลากภูเขาไปทีละก้าว

ครืนน  ครืนนน

เขาชมวิวเคลื่อนไหวพื้นจะสั่นสะเทือน

กล้ามเนื้อของถังเทียนกำลังเผาไหม้ร่างเทพอสูรยักษ์ในใจเขาปลดปล่อยแสงสีแดงมหาศาล แสงสีแดงไม่ร้อน  สภาพใจของถังเทียนยังคงเยือกเย็น  แต่ร่างของเขาดูเหมือนเร่าร้อน

ทั่วร่างของเขากำลังร้อนรุ่ม

ถังเทียนไม่ใส่ใจเหอซินอีกต่อไป  เขาไม่ได้ใส่ใจอะไรกับคนบาดเจ็บ  คนเดียวที่มีอยู่ในใจของเขาในตอนนี้ก็คือฉีเซี่ยงตง!

ถังเทียนลืมแผนที่เจ้าเล่ห์และระมัดระวังของสวี่เย่ไปเรียบร้อย

ในใจที่สงบของเขา  เขามีเพียงความคิดเดียว  และนั่นก็คือกำจัดฉีเซี่ยงตง!

เขาจำเหตุผลที่ต้องการทำเช่นนั้นไม่ได้อีกต่อไป  เพื่อช่วยทุกคน เพื่อสร้างศักดิ์ศรีของเขา,ทั้งหมดนั้นหายไปแล้ว  เขามีความคิดอย่างเดียวที่เรียบง่ายบริสุทธิ์ก็คือกำจัดฉีเซี่ยงตง

‘เพื่อชัยชนะ!’

‘เดินหน้าต่อไป!’

เบื้องหลังหน้ากากมีเสียงเหมือนสัตว์ป่าดังออกมา

ครืนนน  ครืนนน

ความเร็วในการเคลื่อนเขาชมวิวค่อยๆเพิ่มขึ้น ทิ้งรอยครูดลึกบนพื้นผิว

ครืนน  ครืนนน

ความเร็วในการเคลื่อนของเขาชมวิวเพิ่มขึ้นเกือบจะเป็นระดับความเร็วที่คนเดินตามปกติ  แต่ละก้าวของถังเทียนมั่นคงอย่างน่าประหลาด

ครืดด  ครืดด

ถังเทียนเริ่มวิ่งเหยาะๆโซ่ยาวถูกดึงรั้งจนตึง เสียงเสียดสีระหว่างโลหะดังออกมาขณะที่ความเร็วในการลากเขาชมวิวเพิ่มมากขึ้น

ถังเทียนเพิ่มความเร็วมากขึ้นทุกคน  เขาชมวิวสร้างประกายไฟที่ปล่อยออกมาจากการเสียดสีพื้นเสียงสั่นสะเทือนกระหึ่มดังทำให้หัวใจผู้สะท้านเต้นแรง  ขณะที่คนที่อยู่ในมุมต่างๆของเมืองบูรพาอมตะได้รับผลกระทบ

พลเมืองทุกคนหยุดกิจกรรมที่พวกเขาทำอยู่ทั้งหมด  “แผ่นดินไหว?’

ในที่สุดสวี่เย่ก็หายตกใจ  เขาเลิกสนใจเหอซินเช่นกัน  และเก็บธงหมีโลหิต  เขาไล่ตามถังเทียนไปด้วยความห่วงใย สิ่งที่ทำให้เขาตกใจก็คือความเร็วของนายท่านเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง  ‘เป็นแบบนั้นไปได้ยังไง…’

หัวใจของเขาสั่นสะท้าน  แต่เขาเป็นคนฉลาดและตระหนักได้ทันทีว่านี่เป็นโอกาสที่ดีโดยเฉพาะ  ฉากภาพที่น่าตกใจข้างหน้าใครก็ตามที่พบเห็นล้วนตกใจกันทั้งนั้น

พลังเทียมกับเทพเจ้าอย่างนั้นเป็นสิ่งที่ไม่เคยเห็นมาก่อน!

สวี่เย่ไล่ตามถังเทียนใกล้เข้าไปทุกขณะ ยิ่งเข้าไปใกล้ก็มีแรงสั่นสะเทือนมาก เสียงดังครอบงำเขา สวี่เย่มีความคิดอยู่อย่างหนึ่งว่า ถ้าศัตรูมาเผชิญหน้ากับเจ้านาย ทุกคนคงถูกบดขยี้เป็นผงธุลี

ด้วยพลังสั่นสะเทือนนั้นความรู้สึกที่อธิบายไม่ได้ผุดขึ้นในใจเขา เขาโน้มตัวลงและกระโดดขึ้นไปในท้องฟ้า เขาโบกมือ ธงดำหมีโลหิตพุ่งฝ่าอากาศเหมือนกับลูกธนูและปักลงบนที่ราบบนยอดเขาชมวิว

“บุรุษหน้ากากผี!’  ‘หน่วยสุญญตา!’

“หน่วยสุญญตาหมีใหญ่!”

ทุกคนอุทานออกมาพร้อมกัน เมืองจื่อจวนและเมืองบูรพาอมตะเป็นเมืองเพื่อนบ้านใกล้เคียง  ทั้งสองเมืองมีส่วนเกี่ยวข้องกันเป็นประจำ  ดังนั้นเหตุการณ์ของบุรุษหน้ากากผีในเมืองจื่อจวนจึงแพร่กระจายไปเร็วมาก และหลายคนในเมืองบูรพาอมตะก็เคยได้ยินชื่อของเขา สำหรับเหตุการณ์ที่สี่ตระกูลใหญ่ทำลายตระกูลฉินยึดเมืองจื่อจวน ยังไม่มีการเผยแพร่ออกไป

การต่อสู้ที่ถนนตะวันตกมีผู้ชมมากมาย และผู้ชมหลายคนก็มองเห็นการต่อสู้กับตาตนเอง  และรีบหนีทันทีเมื่อได้ยินว่ามีความวุ่นวาย เมื่อได้เห็นธงหมีของบุรุษหน้ากากผีทำให้พวกเขาตื่นเต้น

ในเมืองจื่อจวนบุรุษหน้ากากผีคือตำนาน

และเมื่อพวกเขาเห็นวิธีที่บุรุษหน้ากากผีเคลื่อนย้ายเขาชมวิวที่อยู่ด้านหลังเขา  ทุกคนมีสีหน้าตกใจ  ‘นั่นเป็นพลังของเทพเจ้าแบบไหนกัน?’

แต่ในเวลาอันรวดเร็ว  พวกเขาทุกคนก็ตื่นเต้นกันหมด

‘บุรุษหน้ากากผีจะทำอะไร?’

‘เกี่ยวกับสิ่งที่บุรุษหน้ากากผีทำ  ความเคลื่อนไหวของเขาไม่ใช่เรื่องเล็กแน่’

กลุ่มผู้คนมองดูเหมือนกับว่าพวกเขากำลังเสพยาตามไปดูเขาด้วยความตื่นเต้น

ข้างหน้าถังเทียนมีร้านอยู่ร้านหนึ่ง  แต่ถังเทียนไม่มีความตั้งใจจะหลบ ยังคงลากเขาชมวิวต่อไปขณะที่วิ่งไปข้าหน้า เจ้าของร้านและผู้ช่วยในร้านตะลึงอยู่กับที่นานแล้ว  ทุกคนมีสีหน้าตกตะลึง  แต่เมื่อเห็นถังเทียนวิ่งตรงเข้ามา พวกเขาหน้าซีดขาวและทุกคนเริ่มแตกกระจายด้วยความตื่นตระหนก

ถังเทียนตรงเข้าไปในร้าน  เขาชมวิวที่ถูกลากเป็นประกายไฟและปะทะใส่ร้านค้า

ปัง!

ร้านค้าถูกทำลายเหมือนกับกระดาษเศษแผ่นไม้และชิ้นส่วนนับไม่ถ้วนกระเด็นขึ้นท้องฟ้าและหมุนคว้างอยู่ในกลางอากาศ

ซีดดดดด

ทุกคนสูดลมหายใจหนาวเหน็บ  หน้าของพวกเขาซีดขาว

เขาชมวิวยังคงเคลื่อนที่ต่อไม่มีอะไรที่สามารถหยุดมันได้ ต่อให้เป็นกำแพงเมืองที่อยู่ข้างหน้าก็ไม่สามารถหยุดเขาชมวิวนี้ได้  และคงจะแตกกระจายไปเหมือนไม่มีอะไร

คนที่ฉลาดสองสามคนบินขึ้นไปในอากาศแล้วมองลงมาข้างล่าง ฉากภาพเหมือนกับสัตว์ป่ากำลังวิ่งตรงไปอย่างไร้สำนึก ร้านค้าทั้งหมดกลายเป็นไม่มีอะไรเมื่ออยู่ต่อหน้ามัน  เมื่อเผชิญหน้ากับกำแพง มันจะทำลายกำแพง  เมื่อเผชิญหน้ากับบ้าน  บ้านก็ถูกกวาดหายเรียบ ปัง ปัง ปังฝุ่นลอยคลุ้งขึ้นในอากาศ ปรากฏเป็นทางตรงสายหนึ่งอยู่บนพื้น

‘ตำแหน่งนี้....’

‘มันตรงไปยังบ้านตระกูลฉี!’

คนแรกที่มีปฏิกิริยาก็คือสวี่เย่  เขาตะลึงไปชั่วครู่และพบว่าเขากลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก ‘นายท่านพยายามบังคับตนเองไปที่ตระกูลฉีเหรอ?’

คนที่สองที่มีปฏิกิริยาก็คือเหอซิน

ใจที่สั่นสะท้านของของเหอซินอยู่ในสภาพที่ว่างเปล่าไปชั่วครู่  เขาไม่เคยคิดว่าแผนแรกของถังเทียนก็คือตรงไปที่ตระกูลฉี  เขาเองยังคิดว่าเป็นความผิดของเขา ที่ยั่วยุให้บุรุษหน้ากากผีโกรธดังนั้นเขาจึงมุ่งหน้าสู่ตระกูลฉี

เขาอยากร้องไห้‘ข้าแค่ต้องการตรวจสอบเจ้าเท่านั้น...’

แต่เขารู้ว่าถ้าบุรุษหน้ากากผีบุกไปถึงหน้าประตูบ้านพวกเขา  หน้าตาของตระกูลฉีคงหมดกันแววตาเขามีประกายดุร้าย เขาซ่อนอยู่ในความมืดและเตรียมปล่อยเมล็ดหัวใจมรณะอย่างเงียบงัน

การกระทำของเขาไม่มีใครสังเกตและนั่นคือที่ๆพวกเขาจะเป็นหรือตาย  มันขึ้นอยู่กับจังหวะนี้

หึหึ หึ!

ทันใดนั้นรังสีมรณะกระจายออกทำให้ผู้คนตกใจ

ในพริบตาเดียวนักสู้ผู้สูญเสียความเข้มแข็งทั้งหมดตาของพวกเขากลายเป็นสีดำสนิท พวกเขาพุ่งออกมาราวกับลูกธนู คลื่นรังสีมรณะที่ออกมาจากร่างกายพวกเขากลายเป็นข่ายมรณะล้อมรอบพวกเขา

ข่ายมรณะเริ่มหนาแน่นขึ้นมาล้อมเป็นชั้นๆ ทำให้พวกเขามองดูเหมือนกับมัมมี่ เผยให้เห็นแต่ดวงตาเท่านั้น

ผิวกฎธรรมชาติของเหอซินเหมือนเศษกระดาษที่ถูกไฟไหม้   เพลิงมรณะสีขาวค่อยๆ กินกระดาษดำนี้  ผิวกฎไหม้ก็ยิ่งปล่อยรังสีมรณะมากขึ้นและหนาแน่นขึ้น

ไม่ว่าชนะหรือพ่ายแพ้  พลังของเขาจะตกลงมากมาย  แต่ขณะนั้นเขาไม่ใส่ใจต่อไป

“หุ่นเชิดมัจจุราช!’

เสียงคำรามดังออกมาทำให้ผู้ชมเงียบเสียงทันที