บทที่ 2 - การเลี้ยงบอลแบบลูกตุ้ม

บทที่ 2 - การเลี้ยงบอลแบบลูกตุ้ม

โรนัลโด้ ได้รับฉายาว่า "เอเลี่ยน" (The Phenomenon) โรนัลโด้ในสมัยหนุ่มๆ มักจะโชว์ความสามารถเฉพาะตัวด้วยการใช้ความเร็ว "กินดิบ" ผู้เล่นฝ่ายตรงข้าม ชนิดที่ว่าต่อให้คู่แข่งอยากจะดึงก็ยังดึงไม่อยู่

หลี่หมิงอวี่รู้สึกทันทีว่าขาของเขาเหมือนถูกชาร์จไฟฟ้าจนเต็ม ขาทั้งสองข้างที่กำลังวิ่งด้วยความเร็วสูงถึงกับเกิดภาพติดตา

นักเตะของอูเอสก้าเริ่มเล่นแบบใจลอย เพราะความได้เปรียบสองประตูนั้นเพียงพอที่จะทำให้พวกเขาชนะในเกมนี้แล้ว

เหลือเวลาอีกแปดนาที ที่สำคัญกว่านั้นคือนักเตะบาร์ซ่าหมดไฟไปแล้ว เมื่อเห็นนักเตะอูเอสก้าครองบอลในแดนกลาง กองกลางของบาร์ซ่าเพียงแค่ถอยหลังไปสองก้าว ไม่มีใครคิดจะพุ่งเข้าไปบีบแย่งบอลเลย

ทัศนคติในเกมรับแบบนี้ ทำให้แฟนบอลในสนามคัมป์ นูไม่พอใจ จนเกิดเสียงโห่ดังระงมไปทั่ว

การ์เซีย กองกลางของอูเอสก้าเผยรอยยิ้มกระหยิ่มใจที่มุมปาก ในเกมวันนี้ เขาทำหนึ่งแอสซิสต์และหนึ่งประตู ช่วยให้ทีมกุมชัยชนะไว้ได้ แถมยังเป็นการเจอกับทีมแกร่งอย่างบาร์ซ่า หลังจบเกมนี้ ค่าตัวของเขาต้องพุ่งกระฉูดแน่นอน

ฉันจะได้ย้ายไปทีมที่ดีกว่านี้ไหมนะ?

ค่าเหนื่อยรายสัปดาห์ของฉันควรจะเพิ่มขึ้นได้แล้วสิ?

เดี๋ยวจะไปฉลองที่ไหนดีนะ?

ในขณะที่การ์เซียกำลังใจลอยคิดฟุ้งซ่าน เขาไม่ทันสังเกตเลยว่ามีสายสีเหลืองเส้นหนึ่งปรากฏขึ้นที่ด้านหลังของเขา

ริกโก้ หมายเลข 17 ยืนอยู่ไม่ไกลจากการ์เซีย เมื่อเขาเห็นหลี่หมิงอวี่พุ่งออกมาเหมือนสัตว์ป่า ก็รีบตะโกนเตือนว่า “ระวังข้างหลัง!”

การ์เซียชะงักไป รู้สึกเหมือนมีใครบางคนพุ่งผ่านข้างกายไป ใจหายวาบ ก้มลงมองก็พบว่าลูกฟุตบอลที่เท้าของตนหายไปอย่างไร้ร่องรอยแล้ว

การ์เซียมองดูหลี่หมิงอวี่ที่พุ่งทะยานไปดั่งสายฟ้าแลบ ยืนตะลึงอยู่กับที่

เขาเป็นใคร?

ทำไมถึงเร็วขนาดนี้?

แม้ว่าการ์เซียจะยืนงง แต่ผู้เล่นอูเอสก้าคนอื่นๆ ก็ได้สติ แนวรับเริ่มปั่นป่วน ต่างคนต่างตะโกนสั่งการเกมรับ

แต่สิ่งที่ทำให้พวกเขาตกตะลึงก็คือ หลี่หมิงอวี่เปรียบเสมือนรถสปอร์ตที่เหยียบคันเร่งจนมิด

ในเวลานี้ ข้อดีจากความเฉื่อยชาของบาร์ซ่าก่อนหน้านี้ก็ปรากฏออกมา นั่นคือทำให้นักเตะอูเอสก้าพลอยเฉื่อยชาตามไปด้วย

หลี่หมิงอวี่ผู้ครอบครอง "ความเร็วสัมบูรณ์ของโรนัลโด้" พุ่งทะลวงเข้าสู่พื้นที่ว่างในกรอบเขตโทษของคู่แข่งราวกับเสือร้ายลงจากภูเขาจริงๆ

ผู้รักษาประตู เฟอร์นันเดซ เห็นว่ากองหลังรบกวนความเร็วของหลี่หมิงอวี่ไม่ได้ ก็รีบทิ้งประตูออกมาดวลเดี่ยวกับหลี่หมิงอวี่ หวังจะปิดมุมยิงให้ได้

การที่หลี่หมิงอวี่ถูกเลือกขึ้นมาเล่นในทีมชุดใหญ่ของบาร์ซ่า ก็เพราะความสามารถในการจบสกอร์หน้าปากประตูที่ยอดเยี่ยมของเขานั่นเอง

เมื่อเขาเห็นผู้รักษาประตูฝ่ายตรงข้ามออกมา ก็เกิดปัญญาญาณขึ้นมาทันที เท้าทั้งสองข้างตวัดไขว้ผ่านลูกฟุตบอลอย่างรวดเร็ว

เฟอร์นันเดซที่ถูกท่าหลอกสองครั้งนี้ลวงจนเสียศูนย์ ในที่สุดก็ก้นจ้ำเบ้าลงไปนั่งกับพื้น มองดูหลี่หมิงอวี่พาบอลผ่านตัวเขาไปอย่างสง่างาม

“พระเจ้า! ผมเห็นอะไรเนี่ย ความเร็วระดับสายฟ้าแลบ!”

“พระเจ้า! ท่าสับขาหลอกแบบลูกตุ้ม (Pendulum Dribble)!”

“หรือว่าเอเลี่ยนคนใหม่ถือกำเนิดขึ้นแล้ว?”

ผู้บรรยายตื่นเต้นจนควบคุมตัวเองไม่ได้

หลังจากหลี่หมิงอวี่หลบผู้รักษาประตูไปได้ ก็เผชิญหน้ากับประตูโล่งๆ เขาแปบอลเข้าประตูไปอย่างเยือกเย็น

แม้ในใจหลี่หมิงอวี่จะตื่นเต้น แต่เขาก็รีบวิ่งไปหยิบบอลจากก้นตาข่าย แล้ววิ่งกลับไปที่กลางสนามทันที

เวลานี้ เฟอร์นันเดซกำลังมองเขาด้วยความตกตะลึง

ท่าสับขาหลอกแบบลูกตุ้มของหลี่หมิงอวี่เมื่อครู่ หลอกเขาได้สนิทใจจริงๆ

นักเตะบาร์ซ่าตั้งแต่นาทีที่หลี่หมิงอวี่ตัดบอลได้ ต่างก็ยืนนิ่งอยู่กับที่ ไม่มีใครวิ่งเติมขึ้นไปช่วยเลย

หนึ่งคือหมดไฟ สองคือความเร็วของหลี่หมิงอวี่นั้นเร็วเกินไปจริงๆ พอพวกเขารู้สึกตัว บอลก็เข้าประตูไปแล้ว

จากการตัดบอลจนถึงทำประตู หลี่หมิงอวี่ใช้เวลาไปเพียงหกถึงเจ็ดวินาทีเท่านั้น

เมื่อเห็นหลี่หมิงอวี่อุ้มบอลวิ่งกลับมาด้วยความมุ่งมั่น นักเตะบาร์ซ่าถึงเพิ่งตื่นจากภวังค์แล้ววิ่งกรูกันเข้ามา

“ไอ้หนู ยอดมาก!”

“ใช้ได้เลยนี่ ลี!”

“ลี นายทำฉันตกใจหมดเลย!”

“ลี ทำไมนายเร็วขนาดนี้!”

แม้แต่ผู้รักษาประตูบาร์ซ่าอย่าง แทร์ สเตเก้น ก็ยังวิ่งขึ้นมาจากแดนหลัง เข้ามากอดหลี่หมิงอวี่ด้วยความตื่นเต้น

อึดอัดมานาน!

คนที่อึดอัดที่สุดในบาร์ซ่าน่าจะเป็น แทร์ สเตเก้น นี่แหละ การโดนยิงไปสองลูกถือเป็นความอัปยศสำหรับเขา

แต่แดนหน้าบาร์ซ่าไร้เรี่ยวแรง ขวัญกำลังใจแตกซ่าน แทร์ สเตเก้นรู้สึกว่าถึงเวลาที่ต้องย้ายออกจากบาร์ซ่าไปหาทีมใหม่แล้ว

นึกไม่ถึงว่าเจ้าหนูที่เพิ่งเปลี่ยนลงมาคนนี้ จะมีความสามารถขนาดนี้ แม้เขาจะอยู่ไกลดูไม่ทันว่าความเร็วของหลี่หมิงอวี่เร็วแค่ไหน แต่ยิงเข้าก็คือฮีโร่

หลี่หมิงอวี่รีบตะโกนบอกทุกคน “ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาฉลอง เราคือบาร์ซ่า เราต้องชนะ!”

เมื่อได้ยินคำพูดของหลี่หมิงอวี่ เหล่านักเตะบาร์ซ่าต่างเงียบกริบ ใช่แล้ว เราคือบาร์ซ่า เราต้องชนะ

คำพูดประโยคเดียวของหลี่หมิงอวี่ ปลุกเร้าความฮึกเหิมของนักเตะบาร์ซ่าให้กลับมาลุกโชนอีกครั้ง

คูมันที่ยืนอยู่ข้างสนามรู้สึกว่ามือของตัวเองสั่นเทา

นึกไม่ถึงว่าเจ้าเด็กนี่ลงไปปุ๊บก็ยิงได้ปั๊บ

กู้หน้าให้เขาได้มากโข

เมื่อเขาได้ยินเสียงตะโกนของหลี่หมิงอวี่ รอยยิ้มกว้างก็ปรากฏบนใบหน้า

เราคือบาร์ซ่า เราต้องชนะ!

เริ่มเขี่ยบอลใหม่ที่กลางสนาม

นักเตะอูเอสก้าเริ่มมึนงงจากการเสียประตูเมื่อครู่

พวกเขาไม่รู้ตัวเลยว่า บาร์ซ่าทีมที่พวกเขากำลังเผชิญหน้าอยู่นี้ได้เปลี่ยนไปแล้ว

ฝั่งหนึ่งกำลังฮึกเหิม อีกฝั่งหนึ่งกำลังมึนงง

ฝั่งหนึ่งเตรียมพร้อมรบ อีกฝั่งไม่รู้ว่าจะบุกต่อหรือจะอุดดี

นี่คือสถานการณ์ปัจจุบันของทีมอูเอสก้า

ประสบการณ์ไม่เพียงพอ

การส่งบอลไปมาอย่างใจลอย บอลค่อยๆ ถูกส่งไปหาการ์เซีย ในใจของการ์เซียยังคงคิดถึงฉากที่ตัวเองโดนแย่งบอลเมื่อครู่ ไม่ได้ขยับก้าวเข้าไปรับบอลเลย

เขาเห็นเพื่อนร่วมทีมที่ส่งบอลให้ทำหน้าตื่นตระหนก

ความรู้สึกคุ้นเคยทำให้หลังของการ์เซียเย็นวาบ

เชี่ย!

เงาร่างที่คุ้นตาพุ่งเข้ามาถึงบอลก่อนเขาหนึ่งก้าว

ไอ้เบอร์ 36 นั่นอีกแล้ว

บ้าเอ๊ย

ครั้งนี้การ์เซียไม่ได้ยืนบื้อ ทันทีที่โดนตัดบอล เขาก็เริ่มแย่งคืนทันที

เขาใช้ประสบการณ์ยื่นมือไปดึงเสื้อของหลี่หมิงอวี่

ความเร็วของหลี่หมิงอวี่เมื่อครู่ทำให้เขารู้ว่า ถ้าปล่อยให้อีกฝ่ายเร่งเครื่องได้ เขาคงทำได้แค่วิ่งดมฝุ่นตามหลัง

แต่จังหวะที่มือของการ์เซียคว้าไปที่ตัวของหลี่หมิงอวี่ การ์เซียกลับรู้สึกว่าคว้าได้เพียงความว่างเปล่า หลี่หมิงอวี่เร่งสปีดวูบเดียว ก็พุ่งออกไปแล้ว

การ์เซียเสียหลักล้มลงกับพื้น มองดูหลี่หมิงอวี่พุ่งผ่านหน้าเขาไปอีกครั้งด้วยความงุนงง

หลี่หมิงอวี่เจ้าของส่วนสูงหนึ่งเมตรแปดสิบห้า พุ่งทะยานเข้าใส่แนวรับของอูเอสก้าราวกับม้าศึก

ครั้งนี้ แนวรับของอูเอสก้ายังถือว่ามั่นคงอยู่ เพราะเพิ่งจะเริ่มเขี่ยบอล กองหลังยังไม่ได้ดันขึ้นสูง

กองหลังสองคนเข้ามารุมล้อมหลี่หมิงอวี่พร้อมกัน

เซ็นเตอร์แบ็คอีกคนก็คอยซ้อนอยู่ข้างๆ

“ลี ทางนี้!”

(จบแล้ว)