ตอนที่ 662 วายุ

ดีดิสันไม่ใช่ดีดิสันในอดีตอีกต่อไป

ดวงตาสีน้ำเงินเข้มเหนือจมูกงองุ้มของเขาแหลมคมเต็มไปด้วยความรู้สึกคุกคาม  เร็วๆ นี้เขาเพิ่งมีกำลังใจสูงขึ้นเนื่องจากเขาสร้างกองทัพผู้ตื่นแล้วด้วยตนเอง เขาฉลาดหลักแหลมขึ้น สำหรับผู้บัญชาการทุกคน ไม่มีอะไรที่จะทำให้พวกเขารู้สึกประสบความสำเร็จมากขึ้น  บาร์บาร่ารับตำแหน่งนายทหารผู้ช่วยของเขาจะทำหน้าที่อำนวยความสะดวกและติดต่อกับทวีปซางโจวเป็นหลักนอกจากเรื่องที่ความสำเร็จทางทหารของเขาย่ำแย่แล้ว  เขายังมีกลเม็ดที่ร้ายกาจอยู่ในแขนเสื้อและสามารถช่วยดีดิสันคลี่คลายปัญหาได้อยู่บ่อยครั้ง

ศักดิ์ศรีของทหารที่ตื่นขึ้นแล้วมีเพิ่มมากขึ้นในโลกน้ำเงินและมีผู้ตื่นแล้วเข้ามาช่วยและหวังเข้ามาร่วมกับกองทัพ

ดาราจักรเซียนศักดิ์สิทธิ์ที่รุ่งเรืองและอุดมสมบูรณ์ปล่อยให้คนแคระน้ำเงินผู้มีสติตื่นแล้วเหล่านี้เต็มไปด้วยความโหยหา  เทียบกับโลกน้ำเงินที่แห้งแล้งและเงียบสงบแล้วประวัติศาสตร์อันยาวนานของดาราจักรเซียนศักดิ์สิทธิ์และวัฒนธรรมที่เป็นเอกลักษณ์เปี่ยมไปด้วยสีสันและเสน่ห์ดึงดูด

พลังของทหารที่ตื่นแล้วก้าวหน้าอย่างรวดเร็วรวมทั้งมาตรฐานของดีดิสันด้วย  ตลอดประวัติศาสตร์ของมวลมนุษยชาติ สงครามไม่เคยหยุดนิ่งวิธีการต่อสู้, วิธีการรบด้วยสมองและกล้ามเนื้อ ทฤษฎีที่เหลือเฟือและสมบูรณ์ทั้งหมดทำให้ทฤษฎีทหารในโลกน้ำเงินดูล้าหลังและไร้เดียงสามาก คนแคระน้ำเงินที่ตื่นแล้วรับเอาความรู้ทั้งหมดอย่างกระหาย  พวกเขาโหยหาวันที่พวกเขาสามารถสร้างวัฒนธรรมและอารยธรรมด้วยมือและสมองของพวกเขาซึ่งพวกเขาจะพูดได้ว่าเป็นของเขาเองและไม่ใช่แค่ทะเลน้ำเงิน

แม้ว่าหลังจากตื่นขึ้นแล้วคนแคระน้ำเงินจะค่อนข้างใจเสาะแต่ก็ฉลาดมาก

พวกเขาก้าวหน้าอย่างรวดเร็วและหลังจากได้ขัดเกลาจากการสู้รบมากขึ้น แม้ว่าจะไม่ได้ทำให้พวกเขาหายกลัว แต่ก็ทำให้พวกเขาค้นพบธรรมชาติที่ลึกลงไปในตัวของพวกเขา

พวกเขาเข้าใจเรื่องยากได้รวดเร็วและสามารถหลุดพ้นออกมาได้ง่าย  กองทัพที่ตื่นขึ้นแล้วนี้ค่อยๆสร้างลักษณะเฉพาะของพวกเขาที่ศัตรูของพวกเขาเกลียด

งานก่อนหน้านี้ของกองทัพผู้ตื่นก็คือว่ายไปยังสะพานลอยทะเลแสงและสร้างแรงกดดันให้กับทวีปฝานซิงโจว  ดังนั้นพวกเขายังไม่ออกจากสะพานลอย  เมื่อคำสั่งของปิงมาถึง ดีดิสันส่งคำสั่งไปให้ทหารผู้ตื่นแล้วเคลื่อนไหวทันที

เมื่อเขามาถึงสนามรบเขาเห็นลำแสงและรังสียิงออกมาต่อเนื่องเป็นระยะจากป้อมกวงจื้อเป่า

เสียงระเบิดทำให้ความตั้งใจต่อสู้ของดีดิสันเพิ่มสูงขึ้น

ตาของนักล่าน้ำเงินพบเป้าหมายอย่างรวดเร็ว  โจรสลัดที่โจมตีป้อมจากด้านนอก

โจรสลัด?

ดีดิสันแค่นเสียง  ตาสีน้ำเงินของเขาเยือกเย็นเหมือนทะเลน้ำเงินปลดปล่อยรังสีที่เยือกเย็นมาก ศัตรูของเขาไม่ได้ป้องกันด้านหลังไว้เลย เหมือนกับว่าท้องอ่อนเป็นของโปรดของสัตว์ป่า

เขายกมือขวาโดยเร็ว

คนแคระน้ำเงินด้านหลังเขาดึงเอาส่วนประกอบรูปแบบต่างๆและประกอบที่หลังพวกเขา พวกเขาเคลื่อนที่ได้เงียบกริบ ตาสีน้ำเงินเปล่งประกายน้ำเงินเข้มคล้ายกับเพลิงสีน้ำเงิน

พวกเขาเคลื่อนไหวกันอย่างคล่องแคล่วขณะที่เริ่มประกอบและหลังจากผ่านไปนาทีครึ่งชุดประกอบของพวกเขาก็สมบูรณ์

มันเป็นอาวุธรูปแบบใหม่ดูคล้ายเกราะ แต่มีแค่ส่วนร่างกายครึ่งบน ไหล่ของพวกเขาและแขนของพวกเขาจะหนาเป็นพิเศษ  แต่สิ่งที่สะดุดตาก็คือตะกร้าทองดำขนาดใหญ่ที่คล้ายกับมือจับสิ่งของ

คนแคระน้ำเงินมีร่างกายผอมบาง ดังนั้นทำให้พวกเขาดูเหมือนพวกเขาหัวโตและขาพวกเขาเล็ก

วายุคือชื่อของมัน  อาวุธที่ผลิตจากทองดำรูปแบบใหม่ของทวีปซางโจวสร้างโดยวิศวะจักรกลเซรีน

การขยายผลผลิตของชุดอาวุธทองดำได้รับการร้องขอจากปิง  เหตุผลก็ง่ายๆ มันราคาถูก  สำหรับทวีปซางโจวทะเลหินดำมีเต็มพรืดไปหมดและถูกที่สุดเท่าที่พวกเขาจะหาได้   และยังคงไปเป็นได้ที่จะนำวัสดุสองสามอย่างมาจากเมืองสามวิญญาณ แต่แค่นำอาวุธธรรมดามาจากเมืองสามวิญญาณเท่านั้น  หนุ่มน้อยถังไม่ต้องทำอะไรอื่น  เพราะเขายุ่งอยู่แล้ว

แผนการอาวุธระดับต่ำไม่ได้ทำให้เซรีนให้ความสนใจ  แต่โชคดีสำหรับพวกเขา ที่บริวารของนางเป็นเหมือนเสือหมอบมังกรซ่อนทุกคน  ด้วยรสนิยมที่แตกต่างหลากหลาย  ในที่สุดก็ได้รับโอกาสให้แสดงฝีมือเอง ทุกคนทำงานเหมือนกับเสพติดยาเค้นสมองทำงานกันจนลืมเวลา

มีการส่งอาวุธรูปแบบแปลกประหลาดจำนวนมากถึง162 รูปแบบ และหลังจากปิงตรวจสอบดูแล้ว เขาเลือกไว้เพียงเจ็ดรูปแบบ  ‘วายุ’ เป็นหนึ่งในนั้น

วายุถูกส่งไปให้ดีดิสัน  ทำให้เขาตาเป็นประกายทันที กิ่งน้ำแข็งฟ้าบรรจุพลังสำหรับสู้รบอยู่ภายในมากมาย  แต่ถ้าพวกเขาอยู่ในทะเลพลังงาน นั่นยังไม่เพียงพอจะสู้กับเรือรบ  วายุถูกใช้มาด้วยเหตุผลนั้น

เป็นครั้งแรกที่เอาชุดวายุมาใช้ในการสู้รบ  ดีดิสันเบิกตากว้างไม่กล้าผ่อนคลายแม้แต่วินาทีเดียว หนทางเดียวที่จะใช้ทดสอบอาวุธก็คือใช้สู้จริงๆ

วายุค่อนข้างลำบากในการตั้งค่าใช้  แม้จะมีมือที่ชำนาญและคุ้นเคย  สำหรับกองทัพคนแคระที่ตื่นแล้วใช้เวลาเพียงนาทีครึ่งก็นับว่าไม่เลวนัก  แต่มันดูค่อนข้างตลก ทหารแถวหนึ่งสวมชุดเกราะที่ป่องในร่างกายท่อนบน  และแขนหนาใหญ่กว่าร่างของคนแคระน้ำเงินแบกตะกร้าดำสองใบ

บาร์บาร่าที่ชำเลืองไปทางซ้ายและขวาอย่างแข็งๆ เขาแสดงความนับถือคนที่ออกแบบชุดวายุเป็นร้อยเท่า

‘ไอ้บ้าเอ๊ย... ทำไมดูเจ้าพวกนี้เหมือนกับกำลังจะไปจ่ายตลาดอย่างนั้น..’

‘มันดูโดดเด่นน่ากลัวตรงไหนกันวะนี่?  สร้างอิทธิพลคุกคามได้ที่ไหนกัน?’

ดีดิสันสงบใจได้มาก  เขาเพ่งอยู่ที่พลังและอำนาจหลังจากแกว่งตะกร้าดำแล้ว เขาพบว่ามันไม่เฉื่อยช้าเลยแม้แต่น้อย เขาค่อนข้างจะพอใจ

ปัง!

เขายกตะกร้าด้วยมือขวา   และทหารในกองทัพก็เงียบลง

“ทุกคน เตรียมพร้อม!”

ดีดิสันรู้สึกเลือดในกายสูบฉีดแรง  เขางอหลัง และตะกร้าดำบนมือขวาเขาไหลเทลงมา  รัศมีสว่างเจิดจ้าแสงในตะกร้าสว่างเหมือนลูกบอลแสงทันที

ทหารในกองทัพผู้ตื่นทั้งหมดเคลื่อนไหวพร้อมกันบอลแสงปรากฏออกมาหลายลูก

“ฆ่า!”

ดีดิสันคำรามลั่น  เขาขว้างบอลแสงในมือออกไปทันที  ร่างเกราะท่อนบนที่ทรงพลังและแขนที่เพิ่มพลังแข็งแกร่งผิดธรรมดาส่งผลให้บอลแสงพุ่งไปด้วยความเร็วสูง

“ฆ่า!”

พวกเขาโห่ร้องพร้อมกันบอลแสงขนาดต่างๆนับไม่ถ้วนภายในตะกร้าดำถูกขว้างออกมาและร่วงลงบนเรือรบราวกับสายฝน

ดีดิสันไม่หยุดเขายืมแรงเหวี่ยงขณะขว้างบอลแสงในมือขวาของเขา เขาก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าวและขว้างบอลแสงในมือซ้าย  ความเคลื่อนไหวของเขารวดเร็วเพียงพริบตาเดียวเขาขว้างบอลแสงออกไปสิบสองลูกแล้ว ทหารที่ด้านหลังเขายังคงโยนบอลแสงออกมาอย่างเมามัน  บอลแสงสิบสองชุดถูกขว้างไปรวมแล้วแต่ละคนโยนบอลแสงได้ 24 ลูก

กองทัพคนแคระที่ตื่นแล้วมีกำลังพลรวมสามพันนาย  และเป็นกองทัพที่ใหญ่ที่สุดในทวีปซางโจว เพราะปิงคิดว่าความสามารถในการต่อสู้ของคนแคระน้ำเงินค่อนข้างอ่อนแอ และด้วยจำนวนน้อยเกินไป  พวกเขาจะไม่มีประโยชน์

บอลแสง72000 ลูกเป็นเหมือนกับพายุครอบคลุมเต็มท้องฟ้า

อิงเยี่ยนถูกบังคับให้ต้องโจมตีป้อมกวงจื้อเป่าเต็มที่ เขาไม่เคยคิดเลยว่าจะมีคนลอบมาโจมตีพวกเขาจากด้านหลัง

ทันทีที่พลังงานที่เข้มข้นปรากฏอยู่ด้านหลังเขาเขารู้สึกตัวได้ในที่สุด   เขามองขึ้นไปข้างบนและเห็นฝนบอลแสงทำให้หน้าของเขาซีดขาว

‘อะไรกันนั่น?’

นั่นเป็นคำถามที่เขาสามารถคิดได้ในเวลานั้น  ตามมาด้วยเสียงระเบิดรุนแรงทำให้เขารู้สึกว่างเปล่า

ปังปัง ปัง!

ม่านพลังป้องกันของเรือทนอยู่ได้สามวินาทีก่อนจะแตกสลายไป  กลุ่มบอลแสงกระแทกใส่เรือราวกับสายฝน  แสงไฟพุ่งขึ้นท้องฟ้า แผ่นไม้ปลิวกระจายไปทั่วเสียงระเบิดสะเทือนไปทั่วบริเวณ เสียงดังกลบเสียงอื่น  รังสีแสงฉายทะลุเข้าไปทุกมุมของเรือรบทำให้ทั่วบริเวณขาวโพลนจนตาพร่า โจรสลัดทุกคนหน้าซีดขาวและกลัว พวกเขาไม่เคยถูกโจมตีอย่างรุนแรงขนาดนั้นมาก่อน

เรือรบระดับเงินได้รับความเสียหายหนักในทันทีควันหนาคลุมไปทั้งลำเรือ ขณะที่เรือรบลำอื่นรอบๆ ตกอยู่ในเปลวเพลิงไปแล้ว

ดีดิสันกลั้นใจมองดูสมรภูมิข้างหน้า  เขาแทบไม่อยากเชื่อสายตาตนเอง  เกราะวายุบนร่างของเขาเต็มไปด้วยรอยแตก เปรี๊ยะมันกระจายหลุดออกจากร่างของทหาร แต่พวกทหารก็มีสีหน้าเหมือนกับดีดิสัน มองดูกองเรือที่ตกอยู่ในเปลวเพลิงและระเบิด

‘นี่คือสิ่งที่เราทำได้สำเร็จจริงๆหรือนี่?’

ทหารหลายคนกุมศีรษะโดยไม่รู้ตัว  พวกเขาไม่อยากเชื่อ

นั่นคือเรือรบ ในโลกน้ำเงินแต่ละครั้งที่เรือรบของมนุษย์ปรากฏ  พวกเขาทำได้แต่เพียงหลบหนี  ถ้าไม่ใช่เพราะโลกน้ำเงินหากไม่ใช่โลกน้ำเงินเป็นปราการป้องกันโดยธรรมชาติที่หยุดเรือรบได้  โลกน้ำเงินอาจถูกกวาดล้างไปนานแล้ว

คนแคระน้ำเงินเป็นผู้เชี่ยวชาญในอาวุธขว้างในระยะไกล  และทองดำเหมาะในฐานะที่เป็นอาวุธประจำเรือ ดังนั้นเกราะวายุจึงเหมาะสมจะผสานทั้งสองนี้เข้าด้วยกัน  พลังแขนของคนแคระน้ำเงินได้รับการเสริมพลังจากเกราะทำให้ความสามารถในการขว้างซัดของพวกเขาแข็งแกร่งมากขึ้น  บอลแสงเทียบได้กับกระสุนที่ยิงออกมาจากเรือรบ  แม้ว่าพวกเขาจะสามารถขว้างออกไปได้ 24ครั้ง แต่ก็ยังมากเพียงพอสำหรับคนแคระน้ำเงินคนหนึ่ง

เกราะวายุคืออาวุธประเภทใช้ครั้งเดียว

แครก  แครก แครก  ดีดินันยักไหล่สลัดชิ้นส่วนเกราะที่เหลือและตะโกนอย่างตื่นเต้น  “อย่าปล่อยให้ใครรอด!”

ทหารคนอื่นถูกปลุกจากอาการตกตะลึง พวกเขาเอาหลาวออกมาถือและวิ่งออกไปพร้อมกับดีดิสัน

บึ้ม!

ระเบิดที่รุนแรงเป็นประวัติการดังมาจากเรือของอิงเยี่ยน  มันระเบิดอย่างสมบูรณ์  คลื่นระเบิดกวาดเข้าหากองทหารผู้ตื่นแล้วทำให้แถวหน้าชลอตัว

เมื่อไฟหายไปไม่มีใครในแถวหน้าของทหารที่ตื่นแล้วเหลืออยู่เลย

และในขณะนั้นการประหัตประหารในป้อมกวงจื้อเป่าใกล้จะจบ เสียงระเบิดของเรือรบด้านนอกทำให้โจรสลัดทุกคนสูญสิ้นความหวังที่จะต่อต้านทั้งหมด  ที่สำคัญพวกเขาเป็นโจรสลัดกันหมด ความมุ่งมั่นที่จะสู้ของพวกเขาไม่แข็งแกร่งเท่ากับนักสู้ทวีปกวงหมิง  และยอดฝีมือที่สู้กับพวกเขากำลังถูกต้อนเข้ามุม

แต่ในเวลาอันรวดเร็วยอดฝีมือของทวีปกวงหมิงก็ถูกฆ่าหมด

ป้อมกวงจื้อเป่าถูกยึดคืนมาได้

สามชั่วโมงต่อมา

“เจ้าเข้าใจภารกิจของเจ้าไหม?”  ปิงมองดูเซี่ยอวี่อันและพยักหน้า

“ข้าน้อยเข้าใจแล้ว”  เซี่ยอวี่อันตอบอย่างใจเย็น  น้ำเสียงของเขาไม่มีแววตื่นเต้นหรือเร้าใจเหมือนกับว่าเขากำลังตอบคำถามธรรมดา

ปิงผงกศีรษะพอใจ  สภาพใจของเซี่ยอวี่อันแข็งแกร่งและด้วยป้อมกวงจื้อเป่าที่อยู่ในเงื้อมือของเขา ปิงรู้สึกคลายใจ

หลังจากเสร็จสิ้นการติดตั้งภายในป้อมกวงจื้อเป่า และอาศัยความสามารถในการป้องกันที่โดดเด่นของเซี่ยอวี่อัน ต่อให้ป้อมกวงจื้อเป่าไม่ใช่ป้อมไร้เทียมทานแต่ก็คงไม่ถูกตีแตกได้ง่ายๆแน่นอน

“ข้าจะปล่อยที่นี่ไว้ให้เจ้าดูแล”

เพียงแค่นั้นปิงก็พากองทัพใหญ่จากไป

เซี่ยอวี่อันมองดูพวกเขาจากไป  สายตาที่สงบเย็นของเขา แสดงแววตื่นเต้นในที่สุด เขารู้ว่าการสู้รบที่ตามมาจะยากลำบากมากขึ้น  แต่นั่นคือสิ่งที่เขามองหาอยู่ไม่ใช่หรือ?

สายตาของเขาสงบเย็นอีกครั้งและเขาพูด “รวบรวมเชลยและจัดกลุ่มเตรียมซ่อมประตู ไปป้องกันชั้นนอกของป้อมกวงจื้อเป่า”

ทหารของเขายึดป้อมกวงจื้อเป่าซึ่งจะกลายเป็นหนึ่งในแนวป้องกันเหล็กของสะพานลอยทะเลแสง

และไม่มีใครจะสามารถผ่านพื้นที่ของเขาเข้าไปได้