บทที่ 43: การเซ็นสัญญาและเริ่มต้นแผนการของเขา

“ผมตั้งตารอที่จะได้ร่วมงานกับคุณในฤดูกาลนี้ครับ”

อัสลานกล่าว น้ำเสียงของเขาบ่งบอกถึงการสิ้นสุดขณะที่เขาจับมือกับรูเมย์ซา พวกเขาเพิ่งจะลงนามในสัญญาการสนับสนุนเสร็จสิ้นต่อหน้าการรวมตัวส่วนตัวเล็ก ๆ ของฝ่ายที่เกี่ยวข้อง

“เช่นกันค่ะ”

รูเมย์ซาตอบกลับ รอยยิ้มจริงใจปรากฏบนใบหน้าขณะที่เธอรู้สึกว่าภาระหนักอึ้งอีกอย่างหนึ่งได้ถูกยกออกจากบ่าของเธอไป

สัญญาที่พวกเขาลงนามมีระยะเวลาหนึ่งปี พร้อมตัวเลือกในการขยายสัญญาออกไปอีกสองปีหากฟาติห์ทำผลงานได้ตามตัวชี้วัดที่กำหนดไว้อย่างชัดเจนในข้อตกลง

อย่างไรก็ตาม มีข้อยกเว้นที่สำคัญระบุว่าสัญญาจะสิ้นสุดลงโดยอัตโนมัติทันทีที่ฟาติห์เลื่อนขึ้นไปแข่งในประเภทถัดไปของการแข่งคาร์ท ณ จุดนั้น การสนับสนุนจะต้องมีการเจรจาใหม่ทั้งหมดตั้งแต่ต้น เปิดโอกาสให้พวกเขาสามารถแข่งขันกับข้อเสนอใหม่ ๆ ที่จะเข้ามาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

ภาระหน้าที่สำหรับฟาติห์นั้นเรียบง่าย เขาจะต้องสวมชุดแข่งที่มีตราสัญลักษณ์ของธุรกิจของอัสลาน "อดัมส์ คาร์ท" (Adam’s Karts) อย่างโดดเด่น และต้องถูกถ่ายภาพให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้—ผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นได้โดยธรรมชาติจากการจบการแข่งขันบนโพเดียมอย่างสม่ำเสมอ

เพื่อเป็นแรงจูงใจในผลงานของเขา สัญญาได้รวมโบนัส 250 ลีราตุรกี (ประมาณ 160 ดอลลาร์สหรัฐในปี 2009) สำหรับการจบการแข่งขันบนโพเดียมใด ๆ และโบนัส 500 ลีรา (ประมาณ 320 ดอลลาร์สหรัฐ) สำหรับทุกชัยชนะในการแข่งขัน หากเขาชนะการแข่งขันชิงแชมป์โดยรวม บริษัทของอัสลานจะสมทบเงินรางวัลของการแข่งขันเป็นโบนัสเพิ่มเติม

เพื่อเป็นการตอบแทน อดัมส์ คาร์ท จะจัดหาอุปกรณ์การแข่งขันทั้งหมดของเขา ซึ่งจะมีตราสัญลักษณ์ของผู้สนับสนุน โดยมีข้อยกเว้นเพียงอย่างเดียวคือหมวกกันน็อกของเขา นั่นถูกปล่อยให้เป็นการตัดสินใจของรูเมย์ซา ซึ่งเป็นจุดที่เธอยืนกรานตามคำขอของฟาติห์ เนื่องจากเขาต้องการให้มันยังคงว่างเปล่าและไม่มีตราสัญลักษณ์ใด ๆ ในตอนนี้

ฟาติห์ยิ้มตลอดกระบวนการทั้งหมด ในที่สุดเขาก็ได้ขจัดภาระทางการเงินที่สำคัญอย่างที่สองออกจากแม่ของเขาไปได้ สถาบันจัดการทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับรถคาร์ท การฝึกซ้อม และการบำรุงรักษา ในขณะที่อดัมส์ คาร์ท ตอนนี้จัดการอุปกรณ์ส่วนตัวทั้งหมดของเขา ค่าใช้จ่ายที่เหลืออยู่เพียงอย่างเดียวคือการเดินทาง ซึ่งสามารถจัดการได้มากกว่าที่เคย

เพื่อทำให้ข้อตกลงน่าสนใจยิ่งขึ้นไปอีก สถาบันซึ่งเห็นการสนับสนุนใหม่และต้องการจะรักษานักแข่งดาวรุ่งของตนไว้ ก็ได้เพิ่มการสนับสนุนของพวกเขาด้วย รูเมย์ซาได้บรรลุข้อตกลงกับพวกเขาที่จะสมทบโครงสร้างโบนัสจากอดัมส์ คาร์ท สำหรับโพเดียม ชัยชนะ และตำแหน่งแชมป์ ทั้งหมดนี้เพื่อเป็นการตอบแทนการประชาสัมพันธ์อันมหาศาลที่ฟาติห์จะมอบให้โดยการขับภายใต้ร่มธงของพวกเขา

แต่รอยยิ้มของฟาติห์อยู่ได้ไม่นาน เขาประสานสายตากับเซลชุค ซึ่งก็อยู่ในพิธีลงนามสัญญาเช่นกัน เซลชุคมองมาที่เขาราวกับว่าเพิ่งจะกลืนแมลงสาบเข้าไป พฤติกรรมการเฉลิมฉลองจากวันก่อนหน้าของเขาหายไปหมดสิ้น ฟาติห์สงสัยว่าเกิดอะไรขึ้นในใจของเขา

เขาไม่รู้ว่าเซลชุคกำลังรู้สึกถึงความโกรธที่รุนแรงยิ่งกว่าตอนที่เขาเห็นพ่อของเขาหัวเราะกับฟาติห์เป็นครั้งแรก ตอนนี้เขาได้ สัมผัส กับความสุขและความตื่นเต้นของพ่อเขาแล้ว ซึ่งเป็นผลโดยตรงจากชัยชนะของเขาเอง เพียงเพื่อจะได้เห็นพ่อของเขาหันหลังให้ในวันถัดมาและลงนามในข้อตกลงครั้งใหญ่กับฟาติห์ ยิ้มให้เขาอีกครั้งแม้ว่าเขาจะจบที่ P2 ก็ตาม

การได้ยินเรื่องดี ๆ เป็นเรื่องหนึ่ง แต่การได้ลิ้มรสมันเป็นอีกเรื่องหนึ่ง ซึ่งมีแต่จะทำให้คุณต้องการมันมากขึ้นเท่านั้น เซลชุคกำลังประสบกับสิ่งนั้นโดยตรง และความขุ่นเคืองที่เขามีต่อฟาติห์ก็ทวีความรุนแรงขึ้น

เขาเห็นฟาติห์กำลังเพลิดเพลินกับรางวัลที่เขา เซลชุค รู้สึกว่าเขาต้องทำงานหนักเพื่อให้ได้มา รางวัลที่ดูเหมือนว่าฟาติห์จะได้รับมาโดยไม่ต้องผ่านมาตรฐานเดียวกัน

อย่างไรก็ตาม ฟาติห์ก็ไม่ได้ปล่อยให้มันมารบกวนจิตใจ เขากลับมาให้ความสนใจกับยายของเขา ซึ่งนั่งอยู่ข้าง ๆ จับมือเขาด้วยรอยยิ้มภาคภูมิใจที่ประดับอยู่บนใบหน้าขณะที่เธอมองดูลูกสาวของเธอประสบความสำเร็จในการรักษอนาคตของหลานชายของเธอไว้

เมื่อแต่ละฝ่ายเก็บสำเนาสัญญาไว้แล้ว พวกเขาก็สนทนากันสั้น ๆ เป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะกล่าวคำอำลากัน รูเมย์ซา, ฟาติห์ และกุลดาเน่ ก็ออกเดินทางเพื่อกลับสู่อิสตันบูล

รูเมย์ซาลาหยุดงานเพียงวันจันทร์ และเมื่อพิจารณาถึงความเหนื่อยล้าจากสุดสัปดาห์ที่ยาวนาน พวกเขาจำเป็นต้องกลับบ้านให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้เพื่อพักผ่อนและฟื้นตัว

.......

ชีวิตกลับสู่กิจวัตรปกติเมื่อพวกเขามาถึงบ้าน สิ่งแรกที่ฟาติห์ทำคือการวางถ้วยรางวัลใหม่ของเขา—นักขับยอดเยี่ยมประจำสุดสัปดาห์, รางวัลโพลโพซิชัน และถ้วยรางวัล P2—ไว้ในตู้ ซึ่งตอนนี้มีรางวัลทั้งหมดหกรางวัลแล้ว

เมื่อวันเวลาผ่านไป เขาก็ยังคงรักษากิจวัตรของเขา: ภารกิจรายวัน, การฝึกซ้อมที่สถาบัน และการขับรถในสวนสาธารณะในวันว่างของเขา

วันเกิดครบรอบหกขวบของเขายังคงใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ และเขาก็อดไม่ได้ที่จะตั้งตารอ แม้จะรู้ว่าเขาน่าจะได้อะไรเป็นส่วนใหญ่ แต่เขาก็ยังคงตื่นเต้นอย่างไม่น่าเชื่อ ของขวัญชิ้นนี้จะทำให้เขาสามารถทำอะไรบางอย่างกับความทรงจำของเขาได้ในที่สุด แม้ว่ามันจะจำกัดมากเมื่อเป็นเรื่องของการทำเงินก็ตาม

วันเวลาที่รู้สึกเหมือนคลานผ่านไป ในที่สุดก็นำไปสู่วันเกิดของเขา งานเลี้ยงมีเพื่อนเกือบทั้งหมดที่เขาได้รู้จักในสวนสาธารณะมาร่วมงาน รวมถึงเอมีร์ด้วย บูรัคก็มาร่วมงานตามคำเชิญของรูเมย์ซา พร้อมกับของขวัญเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่คิดมาอย่างดี

หลังจากงานเฉลิมฉลองทั้งหมดเสร็จสิ้นและแขกกลับไปหมดแล้ว เหลือเพียงพวกเขาสามคนที่บ้าน ฟาติห์ก็ช่วยแม่ของเขาเก็บกวาดความยุ่งเหยิง เขากระตือรือร้นทั้งที่จะช่วยเธอและเร่งกระบวนการเพื่อให้เธอจะได้ให้ของขวัญของเขาสักที

“สุขสันต์วันเกิดนะจ๊ะ สุดที่รัก”

รูเมย์ซากล่าว พลางถือกล่องใบใหญ่ออกมาจากห้องของเธอ โดยมียายของเขาตามมาข้างหลัง ถืออีกกล่องหนึ่ง ฟาติห์สงสัยว่าพวกเขาแอบนำมันเข้ามาในบ้านโดยที่เขาไม่สังเกตได้อย่างไร

เขากลั้นหายใจ ความตื่นเต้นของเขาแทบจะเก็บไว้ไม่อยู่ ขณะที่เขามองดูคอมพิวเตอร์ตั้งโต๊ะถูกติดตั้งบนโต๊ะในห้องของเขา ซึ่งโดยปกติแล้วจะเต็มไปด้วยของเล่นและฟิกเกอร์แอ็คชั่นเบ็ดเตล็ดของเขา

“วันนี้แม่จะสอนแค่พื้นฐานก่อนนะ ลูกเริ่มใช้มันจริงจังได้พรุ่งนี้ ตกลงไหม?”

รูเมย์ซากล่าวเมื่อเธอติดตั้งคอมพิวเตอร์เสร็จและกำลังจะเปิดเครื่อง

‘แม่จะใจร้ายไปถึงไหนกันครับ?’ เขาคิด ‘เอาของล่อใจนี้มาแขวนไว้ตรงหน้าแล้วให้ผมรอจนถึงพรุ่งนี้ถึงจะได้ใช้’ แต่ภายนอก เขากลับพบว่าตัวเองกระโดดโลดเต้นด้วยความดีใจ

“ครับ ครับ ครับ!” เขาอุทาน จะเป็นอะไรไปกับอีกแค่คืนเดียวในเมื่อเขารอมาเป็นเดือนแล้ว?

แต่นั่นเป็นเพียงการแสดง คืนนั้น วิธีเดียวที่เขาจะข่มตาหลับได้คือการเข้าสู่ระบบซิมูเลชัน ตัดการเชื่อมต่อจากโลกแห่งความจริงอย่างเด็ดขาด มิฉะนั้น เขาอาจจะถูกจับได้ว่าใช้คอมพิวเตอร์กลางดึก เสี่ยงที่จะสูญเสียสิทธิ์ใหม่ทั้งหมดของเขาในวันที่เขาเพิ่งจะได้รับมันมา

....

“คุณยายครับ ผมขอยืมโทรศัพท์หน่อยได้ไหมครับ?”

ฟาติห์ถามในเช้าวันรุ่งขึ้น ยายของเขากำลังอยู่ในครัว ล้างจานที่เหลือจากอาหารเช้า

“อยู่บนโต๊ะจ้ะ หลาน” กุลดาเน่ตอบ ไม่ได้ใส่ใจอะไรมากนัก

ฟาติห์รีบหยิบโทรศัพท์และกลับไปที่ห้องของเขา แผนของเขาเริ่มดำเนินการแล้ว เขาเริ่มสร้างบัญชีบนเว็บไซต์โซเชียลมีเดียทั้งหมดที่มีอยู่แล้วและที่เขารู้ว่าจะกลายเป็นที่นิยมอย่างมากในอนาคต

เขาใช้หมายเลขของยายของเขาสำหรับการยืนยันตัวตนสองปัจจัย พยายามทำให้แน่ใจว่าเขาจะได้ชื่อผู้ใช้ที่เขาต้องการ โชคดีที่ชื่อผู้ใช้ TheConqueror ยังคงว่างอยู่บนทุกเว็บไซต์หลัก เขาเลือกมันเพราะมันเป็นการแปลโดยตรงของชื่อตุรกีของเขา ฟาติห์

เมื่อเขาสร้างบัญชีทั้งหมดเสร็จแล้ว เขาก็นำโทรศัพท์ของยายของเขากลับไปวางไว้ที่เดิม จากนั้น เขากลับไปที่ห้องของเขาเพื่อเริ่มส่วนที่สำคัญที่สุดของแผนการของเขา เหตุผลหลักที่เขาอยากได้คอมพิวเตอร์ล่วงหน้า

ขณะที่เขานั่งลงบนเก้าอี้ที่ยังคงใหญ่เกินไปสำหรับร่างกายเล็ก ๆ ของเขา เขามองดูขณะที่คอมพิวเตอร์ดาวน์โหลด Bitcoin-Qt ซึ่งเป็นไคลเอนต์โหนดเต็มรูปแบบดั้งเดิม จากฟอรัม Bitcointalk

ตอนนี้เป็นช่วงกลางปี 2009 เพิ่งจะเดือนมกราคมของปีนี้เองที่ ซาโตชิ นากาโมโตะ ผู้ใช้นามแฝง ได้ขุดเจเนซิสบล็อกขึ้นมา ในขณะนี้ การขุดบิตคอยน์เป็นสิ่งที่ทำกันเฉพาะในหมู่ไซเฟอร์พังก์, ผู้ที่ชื่นชอบวิทยาการเข้ารหัสลับ และผู้ที่ทำงานอดิเรกที่มองการณ์ไกลเพียงไม่กี่คนเท่านั้น

มันยังไม่กลายเป็นสิ่งที่มีมูลค่าในกระแสหลัก ความยากในการขุดนั้นต่ำมากจน CPU ทั่วไปก็สามารถจัดการได้ และรางวัลสำหรับการขุดหนึ่งบล็อกก็สูงที่สุดเท่าที่เคยมีมา: 50 BTC