ตอนที่ 624 กะโหลกชมพู

“สวะ!”

“กระจอก!”

“ทหารไร้สังกัด!”

“กองขยะ!”

ในช่วงสองสามวันที่ผ่านมาสำหรับกองกำลังนางแอ่นมันคือฝันร้ายในฝันร้าย มีการทดสอบในตอนกลางวันและกลางคืน และเนื้อหาการทดสอบก็แปลกประหลาด ทำให้กองกำลังนางแอ่นถูกรีดจนไม่เหลือพลัง  เสียงสบถด่ายังคงมีมาต่อเนื่อง  การเยาะเย้ยถากถางเพื่อบั่นทอนกำลังใจของพวกเขา  แต่ไม่มีใครในกองกำลังนางแอ่นท้อถอย

ในใจของพวกเขาเหมือนกับมีเปลวเพลิงลุกไหม้

เซี่ยอวี่อันสร้างกองทัพของเขาขึ้นมาเอง  และเขามีอิทธิพลอย่างลึกซึ้งต่อทุกคน  จากทุกมุมมองคุณสมบัติของกองกำลังนางแอ่นไม่มีอะไรที่แตกต่างจากเซี่ยอวี่อัน  พวกเขาปฏิบัติตาม  มีระเบียบวินัยเคร่งครัด  พวกเขาซื่อตรงและไม่มีใครที่ทำตัวไร้สาระ แต่ความหยิ่งของเซี่ยอวี่อันยังคงกลายเป็นส่วนหนึ่งของกองทัพ

พวกเขาไม่สามารถยอมรับได้  ไม่มีแม้แต่คนเดียว  ตั้งแต่เมื่อใดกันที่พวกเขาแพ้คนอื่นในเรื่องของการฝึกฝน?

การทดสอบยังคงดำเนินต่อไปเป็นเวลาหลายวันและหลายคืน

พวกเขาอดกลั้นอารมณ์ขุ่นมัวด้วยสีหน้าที่คร่ำเคร่ง  ไม่สนใจกับผู้ชมทั้งหมด  ความคิดของพวกเขานั้นง่าย  ถ้าพวกเขาไม่ผ่านการทดสอบ  นั่นก็ดีไป แต่พวกเขาจะไม่ยอมแสดงความขี้ขลาด พวกเขาไม่สามารถถอยได้ และไม่ยอมแพ้เจ้าคนโรคจิตอย่างนี้

พวกเขาเกลียดถังโฉ่วเข้ากระดูกดำ

นอกจากเซี่ยอวี่อัน

เมื่อมองดูถังโฉ่วเซี่ยอวี่อันให้ความเคารพเขาอย่างจริงใจ การเทิดทูนนี้ไม่ได้มาจากการที่ถังโฉ่วมีอำนาจตัดสินชีวิตของเขา  แต่มาจากความแข็งแกร่งที่เขาแสดงออกมา

แต่ละขั้นตอนของการทดสอบถูกสร้างขึ้นมาโดยวางแผนอย่างพิถีพิถัน เผยให้เห็นข้อบกพร่องและจุดอ่อนในการทดสอบอย่างเคร่งครัด  ทำให้เซี่ยอวี่อันเชื่อมั่นอย่างบริบูรณ์

การทดสอบทั้งเก้าไม่เพียงแต่กองกำลังนางแอ่นไม่สามารถบรรลุมาตรฐานความสำเร็จของยอดทหารฝีมือดีได้เลย  พวกเขาทำได้เพียงผ่านสี่บททดสอบเป็นผลการทดสอบเลวร้ายที่สุดที่กองกำลังนางแอ่นเคยได้รับ  ถ้าพวกเขาไม่ได้รับเลือกเซี่ยอวี่อันก็จะไม่โทษว่าใดๆ ทั้งนั้น  ตัวเขาเป็นบุคคลที่โดดเด่นคนหนึ่ง และในช่วงสองสามวันที่ผ่านมา  เขาค่อยตระหนักว่าการทดสอบสุดหินนี้มีความตั้งใจที่ลึกซึ้งแฝงอยู่มากกว่าที่เห็นด้วยตา

‘ถ้ามีกองทัพใดๆที่สามารถทำบททดสอบทั้งหมดนี้ได้...

‘นั่นจะเป็นกองทัพที่น่ากลัวขนาดไหน!’

เซี่ยอวี่อันตัดสินใจแล้ว ต่อให้พวกเขาไม่ได้รับการว่าจ้างในครั้งนี้ เขาจะใช้การทดสอบเป็นบรรทัดฐานสำหรับการฝึกฝน  เขารู้สึกเสียความรู้สึกเล็กน้อย แต่เสียงของถังโฉ่วที่รายงานกลับไปที่ถังเทียนก็ดึงเขากลับมา

“ผลของการทดสอบแย่มาก”  ถังโฉ่วพูดเสียงเย็นชา  “กองทหารนี้ยังไม่คู่ควรกับการเรียกว่ากองทหารฝีมือดี ข้าเชื่อว่ายังมีความแตกต่างกันมากกับสิ่งที่เขียนรายงานกันในเรื่องนี้”

แม้ว่าเขาจะคาดไว้ว่าผลจะออกมาเป็นเช่นนั้น  แต่เซี่ยอวี่อันก็ยังรู้สึกขมขื่นในใจ  ไป๋เยี่ยที่ยืนเคียงข้างเขาอ้าปากกว้างเขาต้องการจะพูดว่าการทดสอบที่โหดหินนั้นไม่ใช่สิ่งที่แม้แต่กองทัพของเขาจะทำให้สำเร็จได้  แต่คำพูดค้างอยู่ที่ปากของเขา  เขาไม่สามารถพูดอะไรได้

ตาของไป๋เยี่ยแดง  ผลการทำงานของถังโฉ่วทำให้เขาสั่น ‘ถังโฉ่วจะต้องเป็นระดับแม่ทัพที่มีชื่อเสียงแน่นอน’  ตอนแรกเขาคิดว่าแม้เหมิ่งหนานจะรวย  แต่เขาก็คือคนธรรมดาที่ร่ำรวย  และตระกูลของเขาไม่น่าจะมีเบื้องหลังมาก สามารถรับเซี่ยอวี่อันและกองทัพเขาได้ก็นับว่าเป็นประโยชน์ต่อเขา

แต่ตอนนี้เขาตระหนักว่าครอบครัวของเหมิ่งหนานทรงพลังมาก ยังมากเกินกว่าที่เขาคาดการณ์ไว้

‘ผู้บัญชาการที่มีชื่อเสียงแข็งแกร่งขนาดนั้นและเขาเป็นเพียงอันดับสามในการสั่งการนั่นก็หมายความว่ายังมีระดับผู้บัญชาการที่มีชื่อเสียงอีกสองคนอยู่ก่อนหน้าเขา’

ไป๋เยี่ยรู้สึกหนังชาขึ้นมาทันที  ‘ตระกูลของเขานี้แท้จริงแล้วแข็งแกร่งระดับใดกันแน่?’

เขาจะพูดอะไรได้?  เขาไม่อาจกล่าวอะไรได้เลย   สำหรับคนที่เร่ร่อนเกือบจะอดตายแค่ซาลาเปาร้อนลูกหนึ่งก็เป็นอาหารเลิศรสราวกับฟ้าประทาน  แต่คนที่ร่ำรวยและทรงอำนาจเหล่านั้นได้กินอาหารแปลกใหม่ทุกวัน  ซาลาเปานึ่งจะมีค่าอะไร?

“แต่พวกเขายังมีพื้นที่สำหรับการพัฒนาขึ้นอีก  ขอเพียงผ่านการเจียระไนก็สามารถใช้ประโยชน์ได้”

คำพูดของถังโฉ่วทำให้ดวงตาที่หมองของเซี่ยอวี่อันเป็นประกายทันที  แต่เขาฝืนหัวเราะ  ‘ตั้งแต่เมื่อใดกันที่กองทัพของข้าตกอยู่ในสภาพ‘ใช้ประโยชน์ได้บ้าง?’  แต่เขาไม่ปฏิเสธคำพูดเหล่านั้น  เขาไม่ปฏิเสธพวกเขา  แต่ก็ยังรู้สึกยินดีระคนหม่นหมองอยู่ในใจ...

ถังโฉ่วยังคงไม่มีความรู้สึก  แต่เซี่ยอวี่อันปลาบปลื้มใจเต็มที่  นอกจากการทดสอบแล้ว พวกเขาหลายคนปล่อยวาง  เนื่องจากพวกเขาเป็นทหารรับจ้าง เขาตัดสินใจว่าจะกำจัดความหยิ่งในใจออกไปเพื่อเจ้านายของเขา  เขาเลือกปฏิบัติตามเส้นทางอย่างซื่อสัตย์  เขาต้องการให้พวกเขาที่ตกตะลึงมีความเชื่อมั่นอย่างบริบูรณ์

‘ดูเหมือนว่า ข้าก็ยังทำได้อย่างมีประสิทธิภาพ’

ความจริงในใจถังโฉ่วประเมินเซี่ยอวี่อันเป็นอย่างดี สำหรับเขาแล้ว เซี่ยอวี่อันมีบุคลิกที่ดี เขามีความรับรู้สูงอดทนและรอบคอบ  ข้อบกพร่องประการเดียวของเขาก็คือสายตามองการณ์ไกลของเขามีอย่างจำกัด แต่เมื่อคิดถึงความยากลำบากเมื่ออยู่ในดินแดนรกร้างทำให้เขาไม่ได้รับประสบการณ์กับสงครามที่มีความรุนแรงสูง

‘แต่พวกเขามีคุณภาพพอจะควบคุมขบวนสินค้าของนายท่าน’

“พวกท่านได้รับการว่าจ้าง”  ถังเทียนพูดตรงๆ  เขามีความเชื่อมั่นในตัวถังโฉ่ว เขาเองก็ค่อนข้างจะพอใจผลการปฏิบัติงานและความมุ่งมั่นในช่วง 2-3 วันที่ผ่านมาของกองกำลังนางแอ่นและหัวเราะ  “ลำบากมากเหมือนกันกว่าพวกท่านจะผ่านสองสามวันนี้มาได้  สำหรับเครื่องมือเครื่องใช้  ท่านลองทำรายการมาก่อน  ข้าจะให้สมาคมการค้าสวีจี้จัดเตรียมให้พวกท่าน”

เซี่ยอวี่อันถอนหายใจโล่งอก  “ขอรับ!”

“อย่างนั้นเรามาทดสอบอีกกองทัพหนึ่ง”  ถังเทียนพูดอย่างไม่ใส่ใจ

สวีจินที่ยืนอยู่ข้างๆหน้าซีด  เขาหัวเราะอย่างอึดอัดใจ  “เกี่ยวกับเรื่องนั้น, เสี่ยวเหมิ่ง, อ่า..กองทหารนี้จะแตกต่างจากกองกำลังนางแอ่น แต่พี่สวี่รับรองได้ว่าพวกเขาเป็นพวกมือดีและไม่ใช่กองทหารธรรมดาแน่นอน  พวกเขาคือกองกำลังกะโหลกชมพู”

“ฟังดูเหมือนกับโจรสลัด”  ถังโฉ่วพูดเย็นชา

“พวกเขาเป็นทหารรับจ้าง”  สวีจินแก้ต่างทันที  ถ้าเขาทำให้ถังเทียนคิดว่าเขาหาโจรสลัดมาให้  อย่างนั้นเดี๋ยวเขาได้ระเบิดอารมณ์เป็นแน่  สวีจินไม่ค่อยมีความรู้สึกดีเช่นกัน  เขายังต้องอาศัยถังเทียนเพื่อหารายได้ก้อนโตเขาจะกล้าล่วงเกินถังเทียนได้ยังไง? แน่นอน เขายังไม่กล้าล่วงเกินถังโฉ่วด้วย เขาเห็นกับตาตัวเองแล้วถึงความสามารถที่ไม่ธรรมดา  ดังนั้นเขารู้ว่าถังโฉ่วไม่ใช่คนที่เขาจะเข้าไปตอแยได้เช่นกัน

“พวกเขาเป็นทหารรับจ้างที่มาจากทวีปบุลโลว์  ทหารรับจ้างในทวีปบุลโลว์ค่อนข้างจะมีชื่อเสียงและกลุ่มกะโหลกชมพูคือทหารรับจ้างที่มีประวัติศาสตร์ ก่อตั้งมานานเกินกว่า 200ปีแล้ว  พวกเขาขยายและพัฒนาจนถึงทุกวันนี้  และนี่คือรุ่นที่สามอายะรับหน้าที่ดูแลกลุ่มกะโหลกชมพูคนปัจจุบัน และในช่วงสองสามปีมานี้ ถ้ายังไม่ต้องพูดถึงชื่อเสียงทั่วไป พวกเขาทำภารกิจสำเร็จมาแล้วมากมาย และค่อนข้างจะโดดเด่น”

สวีจินต้องการจะพิสูจน์คำพูดของเขาแทบแย่  “ข้าคงไม่กล้าก่อเรื่องยุ่งยากให้นายท่าน  ถ้านายท่านไม่เชื่อข้า  ท่านสามารถถามท่านเซี่ยและพี่ไป๋ได้”

เมื่อเห็นว่าถังเทียนกำลังมองมาทางเขา  เซี่ยอวี่อันพูดอย่างไม่แน่ใจ  “ถ้าเจ้าพูดถึงกลุ่มกะโหลกชมพู  พวกเขามีชื่อเสียงมาก”

“ข้าก็เคยได้ยินชื่อของกลุ่มกะโหลกชมพูมาเช่นกัน”  ไป๋เยี่ยลูบคาง  แต่น้ำเสียงของเขาเปลี่ยน  “แต่นั่นเป็นคำลือผ่านหู เรายังต้องการจะเห็นประจักษ์พลังที่แท้จริงของพวกเขา”

ถ้าการมองสามารถฆ่าคนได้ สวีจินคงจะใช้สายตาทิ่มแทงร่างไป๋เยี่ยเป็นพันครั้งไปแล้ว

ไป๋เยี่ยยังคงสงบ  ‘ตลกน่ะ,เซี่ยอวี่อันทดสอบทรมานแทบตายไปแล้ว ถ้ากลุ่มกะโหลกชมพูไม่มีการแปดเปื้อนบ้าง นั่นคงไม่เป็นการยุติธรรม’

ถังเทียนเห็นด้วย  “ถังโฉ่ว ทดสอบพวกเขา”

สีหน้าของทหารในกลุ่มกะโหลกชมพูเปลี่ยนไปทั้งหมด

หน้าของสวีจินรู้สึกขมขื่น  “พวกเขาเป็นทหารรับจ้าง  ความเชี่ยวชาญของพวกเขาต่างจากกองกำลังนางแอ่น”

ไป๋เยี่ยไม่พลาดโอกาสผลักดันสวีจินออกสู่แสงสว่างและเริ่มเยินยอสวีจิน  “พี่สวีท่านพูดอะไรอย่างนั้น ทหารรับจ้างแตกต่างจากทหารทั่วไปอย่างแน่นอน  พวกเขาเชี่ยวชาญในการแทรกซึมขนาดเล็กปกป้องคนสำคัญและกำจัดพวกตัวตั้งตัวตีสำคัญ”

เขาแค่นเสียงในใจ  ‘เจ้าคิดว่าแค่ให้เหตุผลแล้วจะไม่ต้องทดสอบโหดหินกับเขาน่ะหรือ? เล่าสวี เจ้าอ่อนหัดเกินไปแล้ว’

‘เจ้าจะรู้ว่าเขามีพลังที่ไม่ธรรมดาแบบไหนโดยเร็ว!’

“ทหารรับจ้าง?” ถังโฉ่วยังคงเงียบ  แต่นัยน์ตาลึกของเขาเริ่มเรืองแสง  คนที่คุ้นเคยกับเขาจะรู้ว่าท่านถังโฉ่วได้พบวิธีการบางอย่างที่น่าสนใจแน่นอน

ถูกแล้วถังโฉ่วได้พบวิธีการบางอย่างที่น่าสนใจ ทหารรับจ้างคือกองทหารที่เขาไม่เคยมีสัมพันธ์ด้วยมาก่อน  เขาผลิตสร้างกองทัพดาวกางเขนใต้และเขาทำตามระบบกลุ่มดาวกางเขนใต้อย่างเคร่งครัด

ทหารรับจ้างคือสิ่งที่แปลกใหม่สำหรับถังโฉ่ว

“เนื่องจากพวกเขาเป็นทหารรับจ้าง  อย่างนั้นข้าจะไม่ทดสอบพวกเขาในครั้งนี้”

คำพูดของถังโฉ่วทำให้ทั่วทั้งกลุ่มกะโหลกชมพูดีใจ‘ใช่เลย! เราไม่ต้องลองกับการทดสอบที่เจ็บปวดนั้น!”

แม้ว่าอายะที่แสดงให้เห็นว่าตนเองใจเย็นที่สุด แม้แต่นิ้วของนางที่กุมอยู่ที่ด้ามดาบก็ยังจับไว้แน่น   ในที่สุดนางก็คลายนิ้วออกได้

“โปรดแสดงการฝึกซ้อมที่พวกเจ้าถนัดที่สุดออกมา”  ถังโฉ่วกล่าว

ทุกคนในกลุ่มกะโหลกชมพูอดยิ้มไม่ได้  ‘อะไรกันวะ  เจ้าคนผิดปกตินี่พูดดีๆ กับเขาก็เป็นด้วย!  บางทีคนแซ่เซี่ยคงไปล่วงเกินเขาแน่ นั่นคือสาเหตุให้เจ้าทหารโรคจิตนี่ใช้วิธีการที่โหดหินทรมานพวกเขา’

อายะเริ่มยิ้ม ฝึกซ้อมคือสิ่งที่พวกเขาสามารถทำให้ดีที่สุด  เนื่องจากทหารรับจ้าง  พวกลูกค้ามักจะขอดูการฝึกซ้อมของพวกเขา  เพื่อแสดงพลังของกองกำลัง  พวกเขามักจะแสดงการฝึกซ้อมว่าพวกเขาคุ้นเคยกับการเคลื่อนไหวของลูกค้า

“ตกลง!”

อายะตวาดเสียงชัดใสจากนั้นนำกองทัพเข้าพื้นที่

การฝึกซ้อมขนาดใหญ่เริ่มต้นทันที  การประสานงานขนาดเล็กที่แพรวพราว แสดงออกถึงความชำนาญในการลอบโจมตีของพวกเขา   ดูเหมือนการตั้งขบวนอย่างผ่อนคลายแต่รังสีฆ่าฟันรุนแรงและมีโอกาสฆ่าหลายเท่า ดูเหมือนว่าทหารที่ดูไม่เป็นระเบียบนี้จะกลายสภาพเป็นคนอีกคนหนึ่งและแสดงทักษะกลเม็ดต่างๆ

การฝึกซ้อมทั้งหมดเต็มไปด้วยพลังและความเคลื่อนไหวที่แสดงออกก็งดงาม

เมื่อเห็นว่าถังโฉ่วพยักหน้าในชั่วขณะ  ดูเหมือนจะแสดงอารมณ์ที่พอใจออกมา  อายะดีใจ เนื้อหาของการฝึกซ้อมของพวกเขาถูกจัดและวางแผนไว้อย่างพิถีพิถัน  และคนที่มองดูจะตกตะลึงเช่นกัน

ใครจะรู้กันว่าจะมีสักวันที่จะได้ใช้ประโยชน์

เพื่อให้ได้ผลลัพธ์ที่ดีที่สุดอายะและพวกใส่พลังเต็มที่ ไม้ตายที่หลากหลายทั้งหมดที่ไม่เคยได้ใช้ ก็แสดงออกมาหมด

แม้แต่ไป๋เยี่ยและเซี่ยอวี่อันก็ยังพยักหน้าขณะที่พวกเขามองดู  พวกเขาเป็นคนที่มีความรู้ความเข้าใจ  สามารถสืบทอดต่อกันมาได้ถึง 200 ปี กลุ่มกะโหลกชมพูก็ต้องแสดงฝีมือได้สองสามท่าแน่นอน  ในแง่การสู้ปะทะโดยตรง กลุ่มกะโหลกชมพูไม่อาจเทียบได้กับกองกำลังนางแอ่น  แต่ในเรื่องการสู้ข้างถนน การไล่ล่าวางกับดักและขัดขวาง  กลุ่มกะโหลกชมพูจะชนะกองกำลังนางแอ่นได้ตรงนี้ทั้งหมด

แต่ทั้งสองคนมาจากสถานบันการศึกษาที่สอนเรื่องสงครามแบบดั้งเดิม  เมื่อดูกองทหารรับจ้างก็ย่อมจะคัดค้านวิธีการของพวกเขาเป็นธรรมดา

แต่ถังโฉ่วไม่ลำเอียง  เขามองดูด้วยความยินดีการประจัญบานในสนามรบสามารถทำลายล้างได้อย่างแท้จริง แต่ถ้าเขาสามารถใช้การโจมตีขนาดเล็กอย่างพิถีพิถัน  พลังของพวกเขาจะเพิ่มขึ้นได้อย่างแน่นอน

‘โอวนี่นับเป็นวิธีการค้นคว้าแบบใหม่ จะทำให้ระบบปัจจุบันที่เรามีก้าวหน้ายิ่งขึ้น’

‘และมีแม้กระทั่งการทดลอง...’

ท่าทางที่ถังโฉ่วมองดูกลุ่มกะโหลกชมพูเหมือนคนหิวโหยจ้องดูซาลาเปานึ่งร้อนๆ  ตาของเขาเขียวเป็นประกายแปลกประหลาด