ตอนที่ 611 กุหลาบทอง
ตอนที่ 611 กุหลาบทอง
เรื่องของกองทัพให้ทั้งสองคนคอยรับมือไป ถังเทียนคำนวณแล้วเขายังมีอีกหมื่นสามร้อยล้านคลาวด์ และยังมีพอซื้อได้อีกสองกองทัพ เขายินดีมากกับความคิดของเขาหนุ่มชาวฟ้าแบบไหนกันถึงได้คิดแผนได้อัจฉริยะขนาดนี้?
ขณะนั้นหลิงเซี่ยพาบุรุษวัยกลางคนเข้ามาเยี่ยม
หลิงเซี่ยแนะนำเขาง่ายๆ “นี่คือบิดาของข้า หลิงหยวนหง”
ยังมีอีกคนเข้ามาทักทายเขาหลิงหยวนหงไม่ใช่เป็นแค่เพียงบิดาของหลิงเซี่ย แต่ยังเป็นประมุขตระกูลหลิงคนปัจจุบัน และมีอิทธิพลมากต่อทวีปทรายขาว
เมื่อได้ยินสิ่งที่หลิงเซี่ยพูด จากนั้นถังเทียนพบว่าคนภายนอกหลายคนที่สนับสนุนตระกูลหลิงกำลังปล่อยข่าวนินทา
“ข้าไม่เคยคาดเลยว่าสถานการณ์จะกลายเป็นเช่นนี้”หลิงเซี่ยขอโทษทันที เมื่อได้ยินข่าวลือและซุบซิบนินทานางรีบมาที่โรงแรมทรายขาวเพื่อขอโทษถังเทียน
สามารถได้รับดูแลกองพลที่ห้าแล้วนอกจากตระกูลคอยหนุนหลัง ความแข็งแกร่งและสติปัญญาของนางโดดเด่นทุกด้าน การแสดงความเป็นปรปักษ์ของเหออิงทำให้นางต้องระวัง
จากวิธีการที่นางเห็น เป็นเพราะนางถังเทียนถึงได้ถูกกวาดเข้ามาในการต่อสู้ชิงอำนาจ ยอดฝีมือลึกลับผู้นี้ถูกตราเครื่องหมายว่าเป็นพวกตระกูลหลิง และสำหรับพวกเขาแล้วถือว่าเป็นเรื่องดี แต่ถ้าเป็นเพราะพวกเขาล่วงเกินถังเทียน อย่างนั้นไม่ใช่เรื่องดีแน่
ครั้งนี้หลิงหยวนหงมาขอโทษด้วยตัวเองและเป็นตัวแทนของตระกูลหลิง หลิงหยวนหงไม่ได้เป็นแค่เพียงบิดาของหลิงเซี่ยแต่ยังเป็นประมุขตระกูลหลิง ด้วยการเคลื่อนไหวดังกล่าว นับว่าสร้างหน้าตาให้ถังเทียนอย่างเพียงพอ
“ท่านเหมิ่ง ถ้าท่านต้องการให้เราทำอะไร เชิญบอกเราได้เลยตระกูลหลิงจะไม่ปฏิเสธแน่นอน”
หลิงหยวนหงมีความยินดีที่ว่าคิดถูกแล้วที่มาวันนี้ เมื่อเห็นวิธีที่ทุกคนปฏิบัติต่อถังเทียน ข้าคิดว่าเขาไม่ใช่คนง่ายๆ ธรรมดา
“ลุงหลิงไม่ต้องกังวลไปเราทุกคนที่นี่ล้วนเป็นสหายกันทั้งนั้น และนั่นมันเรื่องเล็ก” ถังเทียนไม่ได้ติดใจอะไรเขาเองก็รวมอยู่ในกลุ่มกางเกงไหมแล้ว ใครจะสนใจเรื่องคิดแผนในใจกันเล่า?
หลิงหยวนหงถอนหายใจโล่งอก
จากหางตาของเขาถังเทียนมองเห็นร่างหนึ่งผ่านทางหน้าต่าง และนัยน์ตาเขาหดแคบทันที
ด้านนอกโรงแรมบุรุษคนหนึ่งร่างเต็มด้วยเลือดบินตรงมาที่โรงแรมอย่างเร่งรีบและด้านหลังของเขามีจุดดำกลุ่มหนึ่งไล่ตามเขา
ริชาร์ด!
คนที่ร่างเต็มไปด้วยเลือดก็คือริชาร์ด!
ทันใดนั้นรังสีอำมหิตทะลักออกจากตัวเขาทำให้ทุกคนโดยรอบสะดุ้งในสายตาพวกเขา ถังเทียนว่องไวเหมือนเสือชีตาร์ ขณะนั้นเขากระโจนออกไปหน้าต่างกระจกแตกกระจายและถังเทียนอยู่ในอากาศพร้อมกับถือหอกน้ำแข็งฟ้าก้านหนึ่ง
แค่เพียงพลิกข้อมือหอกน้ำแข็งฟ้าในมือของเขาก็เปลี่ยนเป็นแสงสีฟ้า วิ้วววมันพุ่งเข้าหากลุ่มร่างดำที่กำลังไล่ตามริชาร์ด
ร่างคนสองสามร่างที่ข้างหน้าชักอาวุธของตนออกมาเพื่อป้องกันแสงสีฟ้า
เป๊าะ...แสงสีน้ำเงินแตกกระจายง่ายดายเหมือนน้ำแข็ง แต่แสงสีน้ำเงินซึมเข้าไปในร่างกายพวกเขา
พวกเขาสองสามคนเฉื่อยชาทันทีและจากนั้นก็ร่วงลงจากท้องฟ้าเหมือนกับลูกซาลาเปา พวกที่ถูกกระแทกใส่ก็มีสีหน้าหลงใหลฉาบอยู่บนใบหน้า
“หอกน้ำแข็งฟ้า!”
ใครบางคนอุทานเสียงดังทำให้กลุ่มคนชุดดำหยุดและมองถังเทียนอยู่ห่างๆ
ริชาร์ดที่หมดแรงไปแล้วเห็นถังเทียนเขารู้สึกผ่อนคลายอย่างสิ้นเชิงและรีบเข้ามาหาเขา
มือข้างหนึ่งเข้ามาช่วยพยุงริชาร์ดไว้
ถังเทียนมาปรากฏตัวอยู่ข้างเขาผลักริชาร์ดไปหาพวกกองกำลังปีศาจที่ยังอยู่และสั่ง“พาเขาไปหาหมอ”
คนชุดดำเห็นได้ชัดว่าไม่มีเจตนาดี สายตาของพวกเขาเคร่งเครียดและดุร้าย และบนเสื้อคลุมสีดำตรงหน้ามีเครื่องหมายกุหลาบทอง
บุรุษชุดดำที่เป็นผู้นำพูดอย่างเย็นชา “คนผู้นี้กล้าขโมยความลับของกุหลาบทองของเรา เจ้าเป็นคนวางแผนใช่ไหม?”
กุหลาบทอง คำนั้นดูเหมือนดูเหมือนจะมีอำนาจบางอย่าง ผู้คุ้มกันที่ตอนแรกวิ่งออกมาจากโรงแรมถอยกลับทันที
จากนั้นเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยก็วิ่งออกมาจากทุกทางและล้อมภัตตาคารขาวไว้ หัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัยตะโกน “อย่าปล่อยคนผิดให้ลอยนวล!”
ผู้จัดการโรงแรมออกมาพร้อมกับสีหน้าบิดเบี้ยว “ท่านเถียน, นี่หมายความว่ายังไง?”
เจ้าหน้าที่เถียนสีหน้าเฉยเมย “นักธุรกิจ!นี่คือเรื่องใหญ่ ช่วยข้าแจ้งท่านสวีด้วย ผู้น้องต้องต่อต้านอย่างจนใจ”
เขาอาจพูดอย่างจนใจ แต่สีหน้าของเขาไม่เป็นเช่นนั้น
หน้าของผู้จัดการเปลี่ยน ในที่สุดเขาก็เข้าใจว่าเรื่องไม่ธรรมดาเสียแล้ว
เรือโจมตีเร็วสองสามลำมาถึง และอาวุธของพวกเขาเล็งมาที่ถังเทียนและโรงแรมทรายขาว
เจ้าหน้าที่เถียนไม่สนใจผู้จัดการโรงแรมและหยีตาพูดกับถังเทียนอย่างเย็นชา “เจ้าไม่เพียงแต่ปกป้องคนผิดให้หลบหนีเท่านั้นแต่เจ้ายังพยายามฆ่าคนที่นี่ ข้าขอแนะนำให้เจ้ายอมรับการจับกุม ถ้าเจ้ากล้าต่อต้านหรือทำอะไรโง่ๆ ข้าจะฆ่าเจ้าทันที”
ทั่วทั้งสถานที่ตึงเครียด เรือโจมตีเร็วทุกลำเปล่งประกายแสงแวววาว
“ฆ่าทันทีหรือ? เจ้าหน้าที่เถียนพูดใหญ่โตจริงนะ!” หลิงเซี่ยเหาะออกมาจากหน้าต่างมองด้วยท่าทีเย็นชา “เจ้าหน้าที่เถียน เจ้าต้องการฆ่าใคร?”
เมื่อเจ้าหน้าที่เถียนเห็นว่าเป็นใครสีหน้าของเขาเปลี่ยน หลิงเซี่ย!
“คุณหนูหลิง!” เจ้าหน้าที่เถียนคำนับทันที “คนร้ายนี้กระทำความผิดร้ายแรงเถียนโหม่วมีหน้าที่ต้องรับผิดชอบ ถ้าเสียงข้าก้าวราวล่วงเกินท่าน ข้าหวังว่าคุณหนูหลิงจะให้อภัยข้า”
หลิงเซี่ยจ้องมองเจ้าหน้าที่เถียน คำพูดของเขาสุภาพมาก แต่ในความเป็นจริงกลับเตือนนางให้ห่วงแต่ธุระของตนเอง นางรู้สึกว่าผิดปกติ สำนักความมั่นคงมีอำนาจมากขึ้นตั้งแต่เมื่อใด?
สำนักความมั่นคงมีหน้าที่รักษาความปลอดภัยภายในเมืองทรายขาว และสำหรับผู้บัญชาการ พวกเขาไม่มีอะไร ปกติเมื่อเจ้าหน้าที่เถียนพบหลิงเซี่ยเขาจะคล้ายกับหนูพบแมว แต่ตอนนี้ทัศนคติเขาแตกต่างออกไป ราวกับว่ามีคนหนุนหลัง
“เจ้าหน้าที่เถียนบอกว่าเขาทำความผิดร้ายแรงหรือ?” หลิงเซี่ยถามทันที
“ถูกต้อง!” เจ้าหน้าที่เถียนพูดเสียงเข้ม “เขาต้องสงสัยในคดีใหญ่และหนีรอดจากการถูกลงโทษดังนั้นเราจึงพยายามตามจับเขา ข้าคาดไม่ถึงเลยว่าสหายของเขาจะอยู่ที่นี่และพยายามจะฆ่าคน ตอนนี้คุณหนูหลิงอยู่ที่นี่ด้วยความจริงก็ดีแล้ว ผู้น้อยหวังว่าคุณหนูหลิงจะช่วยข้าจับกุมตัวเขาด้วย!”
หลิงเซี่ยไม่เคยคิดเลยว่าเจ้าหน้าที่เถียนจะฉวยประโยชน์จากสถานการณ์และใช้สถานะของนางเพื่อเอาเปรียบ
สีหน้าของนางไม่ได้เปลี่ยนไป “ท่านเหมิ่งเป็นอาคันตุกะผู้มีเกียรติของเจ้าครองทวีป และไม่ใช่คนที่สำนักงานความมั่นคงจะมาแสดงอำนาจได้ข้าจะขอให้ผู้เฒ่าหมิงสอบสวนหน่วยเพื่อชี้แจงปัญหานี้ ถ้าเจ้าหน้าที่เถียนมีข้อพิสูจน์ หน่วยสืบสวนจะอ้างสิทธิ์ไปจากสำนักความมั่นคง”
ความรู้สึกของเจ้าหน้าที่เถียนยิ่งหงุดหงิดแต่ก็ยังตอบอย่างไม่เปลี่ยนสีหน้า “ข้าจะกล้ารบกวนผู้เฒ่าหมิงได้ยัง? คุณหนูหลิง โปรดอย่าสร้างความลำบากกับสำนักความมั่นคงของข้าเลย ข้าคิดว่าจะต้องมีความเข้าใจผิดที่ไหนสักแห่ง ข้าแค่ต้องการพาพวกเขาไปยังสำนักความมั่นคงและอธิบายชี้แจงข้อผิดพลาดที่เกิดขึ้น”
หลิงเซี่ยจะไม่รู้ได้ยังไงว่าเจ้าหน้าที่เถียนจะทำอะไร “ท่านเหมิ่งคือผู้มีศักดิ์ฐานะสูง ผู้เฒ่าหมิงจะรับมือเรื่องนี้เอง เจ้าหน้าที่เถียน เชิญท่านกลับไปก่อน
เจ้าหน้าที่เถียนรู้ว่าไม่มีทางถอยได้ และสีหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นเย็นชา “คุณหนูหลิง ถ้าท่านยังขัดขวางยืนกราน อย่างนั้นก็อย่าตำหนิข้า! จับให้หมด!”
“น่าประทับใจมาก สำนักความมั่นคงของทวีปทรายขาว นับว่าได้เปิดหูเปิดตาแล้ววันนี้”
คนอีกสองสามคนเหาะออกมาจากหน้าต่างพัง ไป๋เยี่ยดูเหมือนจะแค่นเสียงอยู่ข้างเขา เป็นคุณชายไป๋เสี่ยว และยังมีสวีจินหลิงหยวนหงและฉินอวี่หรันอยู่อีกด้านหนึ่ง
หลิงหยวนหงแค่นเสียง “ดูเหมือนว่าเราคงกลายเป็นโจรกันหมดแล้ว! เจ้าหน้าที่เถียนถึงต้องการจับเราให้หมด!”
สวีจินยังคงเตือนอย่างเฉยเมย “ข้าแปลกใจว่าเจ้าหน้าที่เถียนต้องการสอบสวนสมาคมการค้าสวีจี้ด้วยใช่ไหม?”
ฉินอวี่หรันไม่พูดอะไร ได้แต่มองเจ้าหน้าที่เถียนอย่างเย็นชา
เมื่อพวกเขาบินออกมาทุกคนที่เห็นก็ตื่นเต้นและบินออกมาทันที โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อฉินอวี่หรันปรากฏตัว ทุกคนกระวนกระวายใจทันที
หน้าของเจ้าหน้าที่เถียนเปลี่ยนไปเรื่องเกินกว่าเขาจะควบคุมไว้ได้ และเขารู้สึกตัวชา ลุงและหลานเป็นตัวแทนของตระกูลไป๋ ต่อให้เขาบ้ากว่านี้สิบเท่าเขาก็ไม่กล้าทำอะไร สมาคมการค้าสวีจี้ก็ไม่ควรเข้าไปตอแยด้วยแม้แต่เจ้าครองทวีปก็ยังต้องเกรงใจพวกเขา
ขณะที่ประมุขตระกูลหลิงแม้ว่าหลิงหยวนหงจะไม่ได้มีตำแหน่งทางการเกี่ยวกับความมั่นคง แต่ตระกูลหลิงคือชนชั้นสูงที่มือสะอาด ด้วยความดีความเมตตาที่พวกเขามีมาหลายรุ่น หลิงหยวนหงใช้เวลาตลอดช่วงทศวรรษที่ผ่านมาในการช่วยเหลือเจือจุนคนยากจนคนอ่อนแอและคนพิการได้รับความเคารพรักจากทุกคน
เจ้าหน้าที่เถียนกล้าใช้กำลังกับหลิงเซี่ย แต่ไม่มีทางกล้าทำกับหลิงหยวนหง
ไม่จำเป็นต้องพูดถีงเรื่องฉินอวี่หรันเลยในฐานะอาคันตุกะผู้มีเกียรติของเจ้าครองทวีป ถ้าเขากล้าลงมือกับนาง เชื่อว่าวันรุ่งขึ้นตำแหน่งในสำนักความมั่นคงของเขาก็คงปิ๋ว
“ข้าเข้าใจผิด, ข้าเข้าใจผิด!” หน้าของเจ้าหน้าที่เถียนเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด และรีบฝืนยิ้ม “เพราะเรื่องเล็กๆ น้อยๆ นี้ต้องรบกวนนายท่านทั้งหลาย ข้าต้องขออภัย ขอโทษจริงๆ ข้าน้อยรู้สึกว่ามีปัญหาอยู่ในภายใน เราจะกลับไปตรวจสอบทันที”
พูดแค่นั้นเขาก็นำคนทั้งหมดออกไปอย่างรวดเร็ว
คนชุดดำหายไปหมดเรียบร้อย
ในที่สุดหลิงเซี่ยก็ถอนหายใจโล่งอก นางไม่กังวลเรื่องเจ้าหน้าที่เถียนใช้ความรุนแรงแต่ถ้าพี่เหมิ่งลงมือ ภายใต้สายตาของผู้คนถ้าเขาลงมือกับสำนักความมั่นคง ก็จะทำให้พวกเขาตกอยู่ในความยากลำลาก
แต่นางคิดไม่ถึงว่าพี่เหมิ่งที่ดูเหมือนจะถูกยั่วยุอย่างหนักจะยังสงบอยู่ได้
“ขอบคุณทุกคนที่ช่วยเหลือ!” ถังเทียนขอบคุณพวกเขาสองสามคน
หลิงหยวนหงกล่าว “โรงแรมยังคงไม่สะดวกอยู่บ้างสำหรับท่าน ตระกูลหลิงมีบ้านอยู่ทางด้านตะวันตกค่อนข้างเงียบมีผู้คนน้อยมันว่างมาเป็นเวลานานแล้ว ถ้าท่านเหมิ่งไม่ถือสา ทำไมไม่ย้ายไปที่นั่นเล่า”
ถังเทียนไม่ปฏิเสธ “ขอบคุณลุงหลิง!”
ฉินอวี่หรันกำลังสังเกตถังเทียน นางสังเกตว่าถังเทียนเงียบและใจเย็นมาก แต่ลึกๆ ในดวงตาของเขาเย็นชามากและนางรู้ว่าเขาโกรธมาก
นางคิดหาวิธีการที่จะรับข้อมูลที่เป็นประโยชน์ไว้ให้เขา
ถังเทียนกังวลอาการบาดเจ็บของริชาร์ด แต่หลังจากตรวจดูแล้วและพบว่าแม้ว่าเขาจะมีเลือดเต็มตัวแต่ก็เป็นบาดแผลภายนอก เขาจึงใจเย็นได้มากขึ้น
หลิงหยวนหงกังวลว่าจะมีเรื่องเกิดขึ้นระหว่างทาง ดังนั้นจึงไปส่งถังเทียนที่ลานคฤหาสน์ของตระกูลหลิง
“ช่วยข้าตรวจสอบคนชื่อเถียนให้ที” ถังเทียนกล่าว
หลิงเซี่ยพยักหน้า
กองกำลังปีศาจทวีปโยวโจวจัดเวรยามป้องกันอย่างรวดเร็ว
เมื่อริชาร์ดฟื้นขึ้นและเห็นถังเทียน เขาถอนหายใจโล่งอก
“เกิดอะไรขึ้น?” ถังเทียนถาม
“มันคือเรื่องของสิบสามตระกูล มีบางคนตามสังเกตพวกเขาและเมื่อข้าไปค้นหาข้อมูล กลับทำให้พวกมันกลัว” ริชาร์ดฝืนหัวเราะ “โชคดีคนที่ข้าพบเป็นคนคุ้นเคย เมื่อรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ พวกเขารีบเตือนข้า ถ้าไม่อย่างนั้น ข้าคงไม่มาอยู่ที่นี่ในวันนี้แน่”
“มีบางคนตามสังเกตเรื่องราวหรือ?” ประกายเย็นชาฉายผ่านนัยน์ตาของถังเทียน “พวกมันเป็นใคร?”
“ข้าไม่รู้” ริชาร์ดส่ายศีรษะ
“แล้วทำไมถึงมีคนไล่ตามท่าน?” ถังเทียนถาม
“พวกมันคือคนของกุหลาบทอง กุหลาบทองคือองค์กรนักฆ่าที่มีชื่อที่สุดของทวีปทรายขาว เราต้องระวังตัวให้มากขึ้น พวกเขาจะไม่ปล่อยมือเราง่ายๆ” ริชาร์ดเตือน
“จะให้เลิกราง่ายๆ น่ะหรือ? พวกมันต้องถามข้าก่อน!”
ภายใต้แสงนั้นหน้าของถังเทียนดูน่ากลัว รังสีอำมหิตของเขาเพิ่มเต็มที่