ตอนที่ 597 หอมกลิ่นเงิน

“หอกต้นน้ำแข็งฟ้าคือของวิเศษของเผ่าคนแคระน้ำเงิน  พวกมันเกิดในทะเลน้ำเงินและก่อให้เกิดการตกผลึกของพลังงาน สิ่งที่เป็นเอกลักษณ์ของมันก็คือมันบรรจุพลังงานที่เป็นพิษและเราเรียกกันว่าพิษน้ำเงิน  พลังงานพิษรูปแบบนี้ไม่สามารถพบได้ในที่อื่น  มันสามารถเข้าไปในพลังงานอย่างอื่นและกัดกร่อนพลังงานนั้นด้วย  ด้วยความเร็วระดับนั้น พิษนี้จึงมีพลังคุกคามและน่ากลัวมาก”

ไป๋เสี่ยวอธิบาย  เมื่อเขาพาดหอกน้ำแข็งฟ้าก็รู้ถึงพลังน่ากลัวที่แผ่ออกมา

“ในโลกน้ำเงินมีเพียงคนแคระน้ำเงินระดับสูงและคนแคระน้ำเงินชั้นราชวงศ์จึงจะมีคุณสมบัติได้ใช้หอกต้นน้ำแข็งฟ้าได้”

“มีแต่คนแคระน้ำเงินที่อยู่ในโลกน้ำเงินเท่านั้นหรือ?  มันใหญ่มากไหม?”  ฉินอวี่หรันถามอย่างสงสัย

“เป็นแดนที่กว้างขวางมาก พวกเขามีเมือง ภาษาและวัฒนธรรมของตนเอง” ไป๋เสี่ยวอธิบาย “คนแคระน้ำเงินเป็นเผ่าพันธุ์หนึ่ง และมีจำนวนมากกว่าที่เราจะนึกภาพออก และพวกที่เราพบเห็นก็เป็นแค่ยอดภูเขาน้ำแข็ง  ส่วนใหญ่ของคนแคระน้ำเงินจะอยู่ในมิติว่างและส่วนของมิติว่างนั้นจะเชื่อมโยงกับทวีปต่างๆ นั่นจะทำให้คลื่นน้ำเงินปรากฏได้ทุกที่”

ฉินอวี่หรันประหลาดใจ “ข้าเคยคิดว่าพวกเขาเป็นสิ่งมีชีวิตที่โง่เขลา ที่ไม่มีปัญญา”

“พวกเขาส่วนใหญ่จะเป็นเช่นนั้น”  ไป๋เสี่ยวพูดต่อ “แต่มีพวกเขาหลายคนและมีบางกรณีที่พวกเขากลายเป็นคนที่มีสติพวกเขาจะกลายเป็นผู้ตื่น  คนแคระน้ำเงินที่ตื่นแล้วจะมีสติปัญญาฉลาดมากและถ้าพวกเขายินดีจะมอบความจงรักภักดีให้กับทะเลน้ำเงิน  พวกเขาจะได้รับตำแหน่งที่สูงส่งทันที แต่มีคนแคระน้ำเงินผู้ตื่นหลายคนที่มีความคิดเป็นของตนเองและอาศัยอยู่ด้วยกัน ดังนั้นตอนนี้วัฒนธรรมและวิถีชีวิตจะมาจากกลุ่มคนแคระน้ำเงินที่ตื่นขึ้นแล้วนี้”

“พี่ไป๋ช่างรู้เยอะจริงๆ” หน้าของฉินอวี่หรันเต็มไปด้วยความยำเกรง นางชี้ไปที่หอก “อย่างนั้นหอกต้นน้ำแข็งฟ้าจะมีราคามากไหม?”

“พวกมันมีราคามากจริงๆ” ไป๋เสี่ยวพยักหน้า “ของอย่างนี้ใช้ประโยชน์ได้สองอย่าง หนึ่งใช้ในการค้นคว้า  และอีกประการหนึ่งใช้กลั่นสร้างพิษน้ำเงิน  ถ้าท่านเอามาประมูลขายจะต้องมีราคาเกินกว่าสิบล้านคลาวด์”

ฉินอวี่หรันตาเป็นประกาย “พี่ไป๋, โปรดอย่าล้อผู้น้องเลย  20 ล้านผู้น้องจะได้มีสมบัติสักชิ้นหนึ่ง”

นางต้องการช่วยพี่เหมิ่งหนาน แม้ว่านางไม่ได้มาจากครอบครัวที่มีฐานะดีมาก  แต่นางก็ยังหาเงินได้ 20 ล้าน  แม้ว่าในความเป็นจริงนางรู้ว่าพี่เหมิ่งหนานทำรายได้ไปแล้ว600 ล้านและไม่ได้ขาดแคลนเงิน 20 ล้าน แต่นางต้องการจะแสดงความปรารถนาดีในฐานะที่เขาเป็นผู้มีพระคุณของนาง

ต่อหน้าไป๋เสี่ยวสามารถพูดอะไรก็ได้  แต่ถังเทียนโบกมือและพูดอย่างอ่อนโยน  “ข้าจะให้ชิ้นนี้เป็นของขวัญเจ้า”

โดยไม่สนใจว่าฉินอวี่หรันจะมีท่าทีแปลกใจยังไง  เขาหันมาถามไป๋เสี่ยว  “ท่านต้องการซื้อจริงๆ หรือเปล่า?”

ไป๋เสี่ยวยินดี แต่ก็อดตกใจไม่ได้ “อย่าบอกนะว่าพี่เหมิ่งยังมีหอกต้นน้ำแข็งฟ้าอยู่อีก?”

“เจ้าต้องการมากเท่าไหน?” ถังเทียนถาม

ไป๋เสี่ยวยิ่งตกใจหนักกว่าเดิม  แต่ก็มีความสุข  “พี่เหมิ่ง ท่านมีอยู่เท่าไหร่  ข้าขอเหมาหมดก็แล้วกัน!”

“แน่ใจนะ?”  ถังเทียนสงสัย

หัวใจของไป๋เสี่ยวเต้นผาง หรือว่าคนผู้นี้มีมากมาย? แต่เมื่อคิดถึงการ์ดในกระเป๋าของเขา เขาชักจะวิตก แต่ก็ยังระมัดระวังอยู่ “ถ้าท่านมีมาก เราไม่สามารถประเมินราคาได้อีกต่อไป งั้นชิ้นละแปดล้านเป็นยังไง?”

“ไม่มีปัญหา!”

พูดได้แค่นั้นก็มีเสียง ปัง,หอกน้ำแข็งฟ้ากองหนึ่งปรากฏอยู่ต่อหน้าไป๋เสี่ยว ฝุ่นฟุ้งกระจายขึ้นฝุ่นที่ฟุ้งขึ้นแฝงด้วยกลิ่นเงินคลาวด์

ไป๋เสี่ยวตะลึง ตาของเขาจ้องมองกองหอกต้นน้ำแข็งฟ้าและสีหน้าของเขากลับกลายว่างเปล่า

ฉินอวี่หรันเอามือปิดปากที่อ้าค้างของนาง  นางไม่กล้าเชื่อสายตาตนเอง

กองหอกต้นน้ำแข็งฟ้า ขนาดครึ่งส่วนสูงคน..

สือเซินที่เพิ่งได้สติกลับมารู้สึกว่าโลกนี้ก็ยุติธรรมเช่นกันและอดชุ่มชื่นในหัวใจมิได้ ถ้าไป๋เสี่ยวรู้ว่านายท่านมีหอกต้นน้ำแข็งฟ้าที่กองเต็มลานฝึกฝนได้ทั้งหมด  ข้าสงสัยเหลือเกินว่าเขาจะทำหน้ายังไง?

แต่หลังจากมีความสุขมากมายแล้ว  สือเซินก็สงบใจลงได้ เขายิ่งตกใจจนความรู้สึกชา

จริงสิ ความจริงข้าพบว่าตัวข้าเองได้พบผู้สนับสนุนที่ยิ่งใหญ่จริงๆ เข้าแล้ว!

ในการรับสมัครคนเพิ่ม เขาเชื่อว่าเจ้านายของเขาคงไม่ปฏิเสธความคิดนั้นอีกต่อไป  ด้วยราคาเพียงสองล้านคลาวด์ต่อกองกำลังปีศาจ 10กองก็เป็น 20 ล้าน และ 100 กองก็ 200 ล้าน และ 500 กองก็เพียงพันล้าน

สวรรค์ในที่สุดก็เมตตาสงสารข้า  หน่วยรบพันล้าน และข้าสามารถใช้คำว่า “เพียง”นี่ยิ่งรู้สึกดีขึ้นไปใหญ่

โดยการเพิ่มคนห้าร้อยคน บวกกับพวกเขาอีก 45คนสามารถดำเนินภารกิจภาคบังคับได้ นั่นย่อมเกิดขึ้นได้

นายท่านไม่ควรปล่อยวางเพียงเท่านี้  ใช่แล้ว เขาไม่ควร ทำไมข้าต้องกังวลมากนักเล่า?

หลังจากเงียบไปพักหนึ่ง ไป๋เสี่ยวฝืนหัวเราะ  “พี่เหมิ่งร้ายกาจสมชื่อจริงๆ ร้ายกาจมาก  ข้าชักสงสัยแล้วว่าท่านไปบุกตะลุยเมืองคนเเคระน้ำเงินมาหรือเปล่า?”

ด้วยคำพูดเหล่านั้นเขาพยายามจะสืบค้นว่าหอกต้นน้ำแข็งฟ้านั้นได้มาจากไหน  หลังจากมีหอกน้ำแข็งฟ้าปรากฏขึ้นมามากมายนี่นับเป็นครั้งแรกที่เขาให้ความสนใจเบื้องหลังของเหมิ่งหนาน

“ท่านมีเงินอยู่เท่าใด?” ถังเทียนมองไป๋เสี่ยวและถามตรงๆ เขาแก้สายที่มัดหอกต้นน้ำแข็งฟ้าออก

ดวงตาที่รุกเร้าแข็งกร้าวของเขา  เขานับว่าแข็งแกร่งมาก  ไป่เสี่ยวฝืนหัวเราะในใจ  “ข้ายังพอมีแปดร้อยล้านคราวด์”

“กิ่งละ 8 ล้าน 80 ล้านต่อ 10 กิ่ง 800 ล้านก็ 100 กิ่งหึหึหึ อย่างนั้น! โอ๊ะๆเนื่องจากเจ้าเป็นลูกค้าคนแรกของข้า ข้าจะแถมให้ 10 กิ่ง” ถังเทียนคำนวนและกล่าว

เขาหยิบหอก 110 กิ่งและวางไว้ข้างหน้าของไป๋เสี่ยวจากนั้นแบมือ

ไป๋เสี่ยววางการ์ดไว้ในมือของถังเทียนด้วยความยินดีและหัวเราะ “คำกล่าวที่ว่าคนเกลียดเงินน้อยลงเมื่อยามต้องใช้จ่ายนับว่าข้าได้เจอกับตัวเองแล้ว”

เขามองดูอย่างไม่เต็มใจขณะที่ถังเทียนมัดหอกน้ำแข็งฟ้าอื่นๆ หอกต้นน้ำแข็งฟ้า 100 กิ่ง แค่ทำให้จำนวนลดลงเล็กน้อย

“ไม่ต้องห่วงเมื่อท่านมีเงินอีก ก็มาหาข้าได้” ถังเทียนตบอกตนเอง แสดงให้เห็นถึงความกล้าหาญใจกว้าง

ไป๋เสี่ยวพูดอย่างจริงจัง “เมื่อเรามาถึงทวีปทรายขาว ข้าจะไปเอาเงินจากบ้านมาเพิ่มอีก ดังนั้นข้าหวังว่าพี่เหมิ่งคงจะเหลือไว้ให้ผู้น้องสักจำนวนหนึ่ง”

เขารู้ว่าการแข่งขันต่อสู้เพื่อให้ได้ผลิตภัณฑ์นี้มากมายเพียงไหน

“ย่อมได้!”ถังเทียนตอบตกลงอย่างมีความสุข

เมื่อเห็นว่าถังเที่ยนทำรายได้ถึง 1.4 พันล้านฉินอวี่หรันมีความสุข แต่ขณะเดียวกันนางก็รู้สึกผิดหวัง นางมีความสุขที่ว่าพี่เหมิ่งหาเงินได้ แต่ผิดหวังเพราะนางไม่ได้ช่วยอุดหนุนเขาเลยแม้แต่น้อย  นางลอบสังเกตในใจ และบอกตัวนางเองว่านางจะสามารถช่วยพี่เหมิ่งที่ทวีปทรายขาวได้บ้าง

ถังเทียนเก็บหอกน้ำแข็งฟ้า และหลังจากพูดสนทนากันแล้ว  พวกเขาสังเกตว่าฉินอวี่หรันเหนื่อยบ้างแล้วทุกคนจึงแยกย้ายกัน

หลังจากประสบกับการต่อสู้ดุเดือด ทุกคนรู้สึกเหน็ดเหนื่อย

แน่นอน ถังเทียนไม่จำเป็นต้องกลับไปที่ห้องโกดังสินค้าแล้วเนื่องจากป้าชิวจัดห้องพักอย่างดีให้เขา และให้ถังเทียนกับคนของเขาได้พัก

เมื่อกลับมาที่ห้อง สือเซินพูดทันที  “นายท่าน, แผนเสริมทัพกองกำลังปีศาจ...”

“ไม่มีปัญหา!”  ถังเทียนโบกมือและพูดอย่างใจกว้าง  ความรู้สึกตอนมีเงินแตกต่างไปอย่างสิ้นเชิง

สือเซินดีใจแทบบ้า หลังจากผ่านมาหลายปีนี่เป็นครั้งแรกที่หน่วยของเขาสามารถเสริมสายเลือดใหม่เข้ามาได้

ถังเทียนถามทันที “ผู้อาวุโสซือ เรือรบแบบนี้ราคาเท่าไหร่?”

“ข้าไม่แน่ใจ สือเซินมีสีหน้าสับสน ”เรือรบระดับสูงอย่างนั้นเป็นสิ่งที่ข้าน้อยไม่เคยได้เกี่ยวข้องมาก่อน  แต่ทวีปทรายขาวมีอู่ต่อเรือที่เชี่ยวชาญนายท่านสามารถไปถามที่นั่นได้”

ถังเทียนผิวปาก จากนั้นพูดเสียงงัวเงีย “พักกันเถอะ”

เมื่อเอนตัวลงนอนความเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้าทับโถมใส่ถังเทียน การสู้รบทำให้ร่างกายของเขาต้องทนรับภาระหนักจากพลังงาน  และเขาต้องใช้ความอดทนอย่างหนักเป็นเพราะความตื่นเต้นระหว่างต่อสู้ทำให้เขาไม่สนใจตรงนี้  แต่เมื่อเขาพักเขาไม่อาจทนได้อีกต่อไปและหลับสนิททันที

ถังเทียนเวลาหลับสนิท ลมหายใจจะอ่อนล้าแผ่วเบา  ขณะที่ร่างกายของเขากระเพื่อมขึ้นลงเป็นจังหวะ

เปลวเพลิงสีเทาลุกพรึ่บจากผิวของเขาและลามไปเงียบๆ  พลังงานรอบๆ ยังคงโจมตีใส่เปลวไฟและส่วนหนึ่งของพลังงานที่ไม่บริสุทธิ์สามารถวิ่งเข้าไปในร่างของเขาได้   เปลวไฟได้เผาไหม้พลังงานที่ไม่บริสุทธิ์และทำลายมันอย่างรวดเร็ว

เปลวเพลิงมีขนาดเล็กลงๆ จนกระทั่งหายวับไป

เมื่อถังเทียนตื่นขึ้นเขารู้สึกอึดอัดไม่สบายตัวเขายืดหลังโดยไม่รู้ตัว

เป๊าะ เป๊าะ เป๊าะ!

เสียงระเบิดดังสองสามครั้งเกิดขึ้นในร่างกายของเขาทำให้เขาตกใจ เขาตรวจสอบร่างกายของเขาทันที หลังจากนั้นจึงมีสีหน้าดีใจ

ร่างของเขาแข็งแกร่งมากขึ้นในทุกๆ ด้าน!

หลังจากสงบใจได้ เขานั่งลงและเริ่มกลั่นกรองทุกอย่างความก้าวหน้าในร่างกายของเขาดูไม่ค่อยมีเหตุผล และหลังจากคิดดูแล้ว  เหตุผลที่สมควรที่สุดก็คือการต่อสู้เมื่อวานนี้

หลังจากคิดถึงรายละเอียดในการรบทุกอย่าง  เขาพบเหตุผลในเวลาอันรวดเร็ว

หลังจากใช้อาวุธของเรือรบอย่างบ้าระห่ำแล้ว  ร่างของเขาต้องอดทนต่อแรงเครียดในการรับภาระพลังงาน การรับภาระของพลังงานที่โจมตีเขาไม่ใช่ความรู้สึกที่ดี  แต่ในช่วงเวลานั้นเขาตื่นเต้นเกินไปและอดทนใช้พลังของร่างกายของเขาและทนต่อการบรรจุรับพลังงานที่แข็งแกร่งรุนแรง

จากลักษณะที่เห็น แม้ว่าประจุของพลังงานจะมีบางส่วนจากพลังโจมตีมันก็สามารถทำร้ายร่างของเขาให้บาดเจ็บได้ แต่สำหรับร่างพลังกายเป็นศูนย์กลับมีประโยชน์อย่างมาก

เอ.. นี่ก็เป็นวิธีการฝึกที่ดีไม่ใช่หรือ?

ตาของถังเทียนเป็นประกาย เขาตระหนักได้ทันทีว่า ร่างพลังกายเป็นศูนย์เข้ากันได้กับเรือรบอย่างสมบูรณ์แบบ!  ถ้าทุกคนบนเรือรบมีร่างพลังกายเป็นศูนย์  พวกเขาจะต้องมีความสามารถในการรบแบบไหนกันแน่?

และมันยังสามารถช่วยในการพัฒนาร่างพลังกายเป็นศูนย์ได้

สมบูรณ์แบบเกินไปมิใช่หรือ?

เมื่อคิดถึงเรือรบจำนวนมากครอบคลุมเต็มท้องฟ้าและสร้างระเบิดพลังโจมตีนับไม่ถ้วน ปราบปรามศัตรูของพวกเขาจนโงหัวไม่ขึ้น  ถังเทียนตื่นเต้นมากขึ้นทันที  วิธีการใช้ประโยชน์ของร่างพลังกายเป็นศูนย์มักจะเป็นปัญหาอันดับหนึ่งของกลุ่มดาวหมีใหญ่  ถ้าคำตอบนี้สามารถทำให้สำเร็จจริงๆ อย่างนั้นช่องว่างระหว่างกลุ่มดาวหมีใหญ่กับดาราจักรเซียนศักดิ์สิทธิ์จะลดลงอย่างมาก

เรือรบ!  ข้าต้องซื้อเรือรบให้ได้!

ถังเทียนตัดสินใจ เมื่อไปถึงทวีปทรายขาว เขาจะต้องมองหาอู่ต่อเรือเพื่อจองสร้างเรือรบสักสองสามลำ

แต่สำหรับตอนนี้เรื่องดีที่สุดก็คือแยกย่อยประโยชน์ที่ได้รับ

ถังเทียนลุกออกจากเตียง และผลักเปิดประตูถามถึงสนามฝึกฝนและมุ่งตรงไปที่นั่น สำหรับเรือรบไม้โลหิตนั่นมีความหมายเอาไว้ต่อสู้  บ่อยครั้งที่การเดินทางในทะเลพลังงานกินเวลานานและสถานที่ฝึกฝนก็มักจะมีการติดตั้งไปด้วย ความเข้มแข็งของกลาสีเรือเกี่ยวข้องกับพลังของเรือรบ

ในแง่เกี่ยวกับวิทธยายุทธ ยอดฝีมือด้านวิชากระบี่จะควบคุมปืนใหญ่กระบี่รังผึ้งก็จะเพิ่มพลังให้กับปืนใหญ่กระบี่รังผึ้งอีกมาก ยอดฝีมือที่แท้จริงสามารถควบคุมกลไกปืนใหญ่กระบี่รังผึ้งและทำลายเรือรบ

แม้ว่าการเปลี่ยนแปลงในเชิงคุณภาพสามารถก่อให้เกิดการเปลี่ยนในคุณภาพ แต่การเปลี่ยนแปลงที่มีคุณภาพนั้นย่อมเป็นการเปลี่ยนแปลงที่แข็งแกร่งที่สุดตลอดไป!

ภายในสถานที่ฝึกฝน เขาเป็นบุคคลคนเดียว หลังจากต่อสู้วันก่อน ทุกคนแค่พักผ่อนกัน ไม่ต้องคำนึงถึงสภาพร่างกายหรือจิตใจ พวกเขาทุกคนจำเป็นต้องพัก

มีแต่เพียงผู้ที่ผิดมนุษย์อย่างถังเทียนเข้าฝึกวันที่สองหลังจากการต่อสู้ใหญ่ผ่านไป

ถังเทียนไม่เคยเห็นอุปกรณ์ทั้งหมดนี้มาก่อน  แต่เขาคลุกคลีกับปิงมานาน และเห็นจักรกลประหลาดทุกรูปแบบและในไม่ช้าเขาก็เข้าใจถึงประโยชน์และวิธีใช้เครื่องมือ

เขาเริ่มฝึกในวิทยายุทธพื้นฐานมาได้ชั่วขณะแล้ว  นั่นเป็นเรื่องที่น่าหลงใหลมากที่สุด

วิทยายุทธพื้นฐานเป็นตัววัดที่ดีที่สุดของเขา  เขาคุ้นเคยมากเกินไปด้วยซ้ำ  และการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยใดๆก็ตามก็ไม่หลีกหนีความเข้าใจของเขาได้ หลังจากผ่านการฝึกวิชาพื้นฐานแล้ว เขารู้สึกถึงความเปลี่ยนทางร่างกายได้ดีเช่นกัน

ข้าจะต้องแข็งแกร่งขึ้น

แม้ว่าจะเป็นเพียงนิดเดียว ข้าจะต้องแข็งแกร่งขึ้น และนั่นก็ไม่ง่าย

เขาสงบจิตใจตนเองลง และเริ่มจมอยู่กับการฝึกฝนของตนเอง

เปลวไฟรอบกำปั้นของเขา ไม่มีพันธนาการ  ขณะที่เขาตรวจสอบและดูความเปลี่ยนแปลงเล็กๆน้อยๆ ทั้งหมดในเปลวเพลิง