เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 587 ลาก่อนมารโลหิต

ตอนที่ 587 ลาก่อนมารโลหิต

ตอนที่ 587 ลาก่อนมารโลหิต


หิ่งห้อยขาวและกรวดแดงเต้นระบำอยู่ในท้องฟ้า

ตั้งแต่ตอนเริ่มต้นซุนเจี๋ยใช้ม่านพลังป้องกันพลังงาน เขาสังเกตได้ถึงอันตรายโดยเฉพาะอย่างยิ่งจุดเล็กน้อยกรวดแดงเรืองแสงซึ่งปล่อยปราณอันตรายมากและเขาไม่คุ้นเคยเป็นพลังงานที่เขาไม่สามารถเข้าใจได้

ม่านพลังงานเป็นวิชาสู้ที่ใช้กันบ่อยที่สุดและซุนเจี๋ยมีความโดดเด่นมากในเรื่องนี้

เขาใช้โล่นางแอ่นป้องกันเทียบกับที่ทหารสองกองก่อนหน้าที่ใช้นั้นไม่ด้อยกว่าแม้แต่น้อยนางแอ่นแสงบินขึ้นลง หิ่งห้อยและจุดแสงแดงกระจัดกระจายแต่ไม่ได้หายไปไกลยังคงรวมตัวเป็นชั้นกระจายอยู่รอบๆ เหมือนรัศมีแสง

โลกเงียบสงัดถังเทียนมีสีหน้าบิดเบี้ยวเหยเกเปล่อยเสียงคำรามออกมาอย่างไม่ได้ตั้งใจราวกับว่าการได้ทำเช่นนั้น เขาจะสามารถคลี่คลายความเจ็บปวดจากเพลิงปีศาจได้  แต่สายตาของเขาไม่เคยละห่างจากซุนเจี๋ยเลย

วิลเลียมเป็นอัจฉริยะคนหนึ่งที่แท้จริง!

ถังเทียนไม่รู้ว่าในอดีตวิลเลี่ยมจะทรงพลังมากมายเพียงไหน แต่เพราะเพลิงปีศาจนั่นเองทำให้ซุนเจี๋ยซึ่งเป็นเซียนเงินรู้สึกกลัว  นั่นไม่ธรรมดาแน่

พอกระโจนขึ้นไปในอากาศเป็นแนวตรงราวกับสายฟ้าลมกล้าแข็งรุนแรงปะทะใส่หน้าของถังเทียน แต่ก็ยังไม่เพียงพอช่วยลดอุณหภูมิเผาผลาญในร่างกายของเขา

โลกเงียบสนิท  ถังเทียนคิดและละเลยความจริงไปว่าเขากำลังคำรามไม่หยุด  กายและใจของเขาดูเหมือนจะแยกออกจากกัน  ถังเทียนรู้สึกเหมือนกับว่าความคิดของเขาถูกปลดปล่อยไปจากร่าง

ท้องฟ้าเต็มไปด้วยแสงหิ่งห้อยและจุดสีแดงเหมือนกับไฟในภาพฝัน

ภายในฝันลวงตานี้  ถังเทียนกำลังวิ่งอยู่ในท้องฟ้าชูกำปั้นขึ้นสูงทั่วทั้งร่างของเขาเหมือนกับสายธนูที่เขม็งตึง หมัดของเขากระแทกใส่โล่แสง

วืดดนกนางแอ่นแสงสองสามตัวเข้ามาขวางหมัดของถังเทียนไว้

ปัง!

พลังงานทะลักระเบิดออกมาทันที ถังเทียนรู้สึกเหมือนกับว่าเขากำลังชนใส่สัตว์ป่า เขาครางและมีปฏิกิริยาไวไม่พอและแฉลบไปข้างหน้าเหมือนลูกบอล

หลังจากบินออกไปไกล30 เมตร ถังเทียนค่อยๆ หมุนตัวหลังจากใช้การปรับพลังไม่กี่ครั้งเขาก็ตั้งหลักในที่สุดดวงตาของเขาส่องประกายแวววาว นี่คือพลังงานหลังจากแปลงพลังหรือ?

เขากลั่นกรองความรู้สึกจากการถูกแสงนางแอ่นปะทะ

พลังงานของนางแอ่นแสงมีบางอย่างคล้ายคลึงกับหิ่งห้อยจ้าวปีศาจเป็นไปได้ไหมว่า... นี่คือการแปลงพลัง ความจริงแล้วก็แค่การเผาผลาญพลังงานหรอกหรือ?  และหิ่งห้อยจ้าวปีศาจของเขายังเผาผลาญไม่พออีกหรือ?

ความคิดนี้ผุดขึ้นมาในใจเขาทันที  เขามีท่าทีไตร่ตรอง  แต่เขาไม่ลังเลใจพุ่งไปข้างหน้าอีกครั้ง  เขามีความคิดหลายอย่างที่ต้องการยืนยัน  และการต่อสู้คือโอกาสดีที่สุดที่จะทำเช่นนั้น

ซุนเจี๋ยไม่ประหลาดใจที่โล่นางแอ่นสามารถป้องกันหมัดได้  เขาเป็นเซียนระดับเงินและถ้าม่านพลังของเขาถูกคนอื่นทำแตกสลายได้ง่าย  คงจะเป็นเรื่องตลก  นอกจากนี้ เขายังเป็นคนที่มีอุปสรรคในการใช้พลังงานหมัดของเขาไม่มีอะไรที่สร้างมาจากพลังงานล้วนๆ

ทันใดนั้นตาของซุนเจี๋ยกลายเป็นเป็นซึมเซา

นางแอ่นแสงที่ถูกกระแทกโดยหมัดกลับพังทลายและสลายไปในอากาศทันที  ตาของซุนเจี๋ยเบิกกว้างมองดูอย่างเหลือเชื่อเป็นไปไม่ได้!

ถังเทียนสาวเท้าในอากาศด้วยความเร็วราวกับสายฟ้าเต็มไปด้วยรังสีก้าวร้าว!

อีกหมัดหนึ่ง!

ครั้งนี้ซุนเจี๋ยตื่นตัวและในทันทีที่นางแอ่นแสงและหมัดสัมผัสกันตาของเขาเบิกกว้าง หมัดของเขาคู่ต่อสู้บรรจุไปด้วยพลังสั่นสะเทือนประหลาด  ในช่วงเวลาสั้นๆ มันสั่นสะเทือนเกิน 200 ครั้ง  และนางแอ่นแสงสลายไปทันที!

ซุนเจี๋ยมองดูถังเทียนอย่างมึนงง  เขาทำแบบนั้นได้ยังไง?

สำหรับซุนเจี๋ยความถี่ของการสั่นสะเทือนเป็นเรื่องที่ทำได้ง่าย แต่ว่าแม้จะทำโดยผ่านพลังงาน ถ้าเขาไม่ใช้พลังงาน เขาก็ทำไม่ได้

เขาคือคนที่มีอุปสรรคทางพลังงานคนหนึ่ง  ภายใต้สถานการณ์ที่ไม่มีพลังงานสนับสนุน  เขาอาศัยพลังร่างกายล้วนๆ  สามารถสร้างผลเช่นนั้นออกมาได้ เป็นเรื่องที่ไม่เคยได้ยินมาเลย

ซุนเจี๋ยรู้สึกได้ถูกต้อง  ถังเทียนกำลังใช้วิชามหาวินาศ (ถล่มทลาย)(ไม้ตายของวิชาจุลวินาศที่ถังเทียนฝึกยุคแรกๆ)

หลังจากประสบกับความสำเร็จในการใช้กรงเล็บเพลิงภูตพรายด้วยร่างของเขาซึ่งไม่มีพลังงานแล้ว นั่นก็หมายความว่าวิทยายุทธอื่นก็อาจเอามาใช้ได้

ตัวอย่างเช่น‘มหาวินาศ’

ด้วยความสำเร็จของหมัดแรก  ถังเทียนรีบคว้าความสามารถพิเศษของการทำเช่นนั้นไว้ทันทีทำให้ความถี่ในการสั่นสะเทือนของหมัดที่สองของเขามีความก้าวหน้ามากทันที

นางแอ่นแสงตัวที่สองสลายกลายเป็นธุลีทันทีที่มันสัมผัสหมัดของเขา

แม้ว่าถังเทียนจะถูกสะท้อนกลับมาเขาก็ยังพอใจ หมัดมหาวินาศได้ปลดปล่อยออกมาจากพลังร่างกายของเขาสร้างเป็นพลังที่แข็งแกร่งกว่าเมื่อตอนเขาใช้ในอดีต  เขาไม่เข้าใจเหตุผลแต่ตราบใดที่มันใช้ได้เขาก็พอใจ!

ถังเทียนถูกเหวี่ยงออกไปด้านนอกและพบว่าการย่ำเท้าของเขาเขาได้สร้างและทำลายแผ่นสุญญากาศอย่างรวดเร็ว ทำให้เขารักษาสมดุลได้มั่นคงอีกครั้ง

ทันทีที่เขารักษาสมดุลได้มั่นคงถังเทียนเริ่มโจมตีอีกครั้ง!

วิลเลียมกำลังซ่อนตัวอยู่ในเพลิงมารและเฝ้าดูการสู้รบ พรสวรรค์ในการต่อสู้ที่ถังเทียนแสดงออกมาทำให้เขาชื่นชมเต็มเปี่ยม  ถังเทียนมีความเฉียบคมในการต่อสู้อย่างประหลาดและมักคิดวิธีการต่อสู้ในรูปแบบต่างๆได้

แต่วิลเลียมยิ่งทึ่งต่อสภาพร่างกายของถังเทียนมากกว่านี่เป็นร่างที่สมบูรณ์แบบจริงๆ เขาเชื่อว่าถ้ากุ่ยอู๋มาพบร่างเช่นนี้ก็คงกระตือรือร้นฉกฉวยเข้าชิงร่างกายนี้

หมัดมหาวินาศซึ่งเป็นเพียงวิทยายุทธระดับต่ำไม่ได้อยู่ในวิถีที่ยอดเยี่ยมอัศจรรย์แต่ยากที่คนธรรมดาจะพึ่งพาร่างกายเพื่อใช้มันได้ เนื่องจากเหตุผลง่ายๆคือคนธรรมดาไม่สามารถทนต่อการสั่นสะเทือนความถี่สูงเช่นนั้นก่อนที่หมัดของพวกเขาจะสัมผัสฝ่ายตรงข้าม  ร่างกายของเขาต่างหากที่จะพังเสียหายก่อน

ดังนั้นร่างกายของถังเทียนจึงน่ากลัวอย่างแท้จริง!

นอกจากนี้ ร่างของถังเทียนแตกต่างจากเซียนพลังสายเลือดอื่น ลักษณะภายนอกของเขาไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง  วิลเลียมเป็นผู้มีความชำนาญแค่คาดเดาไม่กี่ครั้งเขาก็เดาเหตุผลเช่นนั้นออก

วิวัฒนาการของร่างกายถังเทียนไม่ได้มาจากพลังงาน  แต่มาจากพลังเลือดและเนื้อของเขา  มุ่งเน้นไปที่พัฒนาร่างกายล้วนๆเขาจะพัฒนาไปได้ไกลเพียงไหน?

การต่อสู้เริ่มรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ  ขณะที่ถังเทียนยังคงทดสอบวิธีการต่อสู้ใหม่ๆและซุนเจี๋ยเริ่มคุ้นเคยกับการโจมตีของถังเทียน

ทันใดนั้นวิลเลียมขมวดคิ้วเขาตระหนักได้ทันทีว่ามีบางอย่างไม่สมเหตุสมผล

ถังเทียนทำกับเขาเหมือนกับว่าเป็นอากาศไม่สนใจความคงอยู่ของเขา

นั่นไม่ถูกต้อง!

ในแง่ของความอันตรายเขาอันตรายยิ่งกว่าซุนเจี๋ย วิลเลียมเชื่อว่าถังเทียนรู้เรื่องนั้น ถังห้าวผู้ไม่เคยประมาทในการต่อสู้ทั้งหมดของเขาถังเทียนในการต่อสู้จะมีสัญชาตญาณสัตว์ป่าไวต่ออันตรายนั่นคือสิ่งที่วิลเลียมรู้เช่นกัน

ทำไมถังเทียนจึงไม่สนใจเขา?

หรือว่าเขาพบวิธีโต้ตอบข้า?

วิลเลียมหยีตาและค่อนข้างคาดหมาย แม้ว่าเขาจะลองเปลี่ยนเป็นอย่างถังเทียนเขาก็ไม่พบวิธีการใดที่ใช้คลี่คลายสถานการณ์

หนุ่มชาวฟ้าเจ้าอย่าทำให้ข้าผิดหวังดีกว่า

ปังปัง ปัง!

ทั้งสองฝ่ายปะทะกันรุนแรงในสนามรบซึ่งถูกผนึกไว้ด้วยหิ่งห้อยและจุดสีแดง

การป้องกันของซุนเจี๋ยไม่ได้มีข้อบกพร่องใดๆ  เนื่องจากเขาสนองตอบได้เร็วเมื่อเผชิญหน้ากับพลังโจมตีของถังเทียน  ก่อนที่นางแอ่นแสงจะสลายหายไป พวกมันจะกินนางแอ่นอีกตัวและด้วยวิธีนี้อัตราการสิ้นเปลืองพลังงานของเขาจึงลดลงมากมาย

ซุนเจี๋ยตรวจสอบปริมาณพลังงานในร่างของเขาและตัดสินใจ

แม้ว่าพลังโจมตีของถังเทียนจะดุดัน  แต่วิชาที่ใช้เป็นวิชาระดับต่ำและสิ้นเปลืองไม่มาก ในแง่ของการใช้พลังงานซุนเจี๋ยมั่นใจในตนเอง  แม้ว่าพวกเขาจะติดอยู่ในทางตันแต่สำหรับเขากลับหมายถึงชัยชนะ

เขาไม่เร่งตอบโต้กลับ  วิธีการโจมตีของคู่ต่อสู้เปลี่ยนแปลงต่อเนื่อง โดยมีการเปลี่ยนแปลงทั้งรูปแบบและวิธีการซึ่งช่วยเปิดหูเปิดตาซุนเจี๋ย  ซุนเจี๋ยไม่รู้จักวิทยายุทธหลายอย่าง  ดังนั้นในฐานะของคนมากระแวงและตื่นเต้นเขารู้ว่าเขาต้องฉวยโอกาส

ในฐานะแม่ทัพทหารเขายากจะมีโอกาสสู้ส่วนตัว และยากจะได้พบคู่ต่อสู้ที่น่าสนใจเช่นนั้น  เพื่อให้เพิ่มความแข็งแกร่งของตนเองได้ถือว่าเป็นการเดินทางที่คุ้มค่า

ถังเทียนยังคงเปลี่ยนวิทยายุทธอย่างต่อเนื่องหมัดประกายไฟ, มหาวินาศ, พลังมังกรฟ้า...

วิทยายุทธทั้งหมดที่เขาเรียนรู้มาในอดีต เขาก็ยังเอามาสลับกันใช้และยังคงทำความเข้าใจมากขึ้นและค้นพบอะไรหลายอย่างมากขึ้น ในอดีตเขามักคิดอยู่ตลอดว่าฐานวิทยายุทธเหล่านี้ต้องใช้พลังงานกระตุ้น  แต่ความจริงแล้วการใช้พลังร่างกายในปัจจุบันของเขาและเขาตีความวิทยายุทธเหล่านี้เสียใหม่จึงตระหนักว่าพลังของวิทยายุทธกลับก้าวหน้าแบบก้าวกระโดด

ทันใดนั้นเขาตระหนักได้ว่าความรู้และความเข้าใจที่เขามีอยู่ทั้งหมดนั้นมีเพียงผิวเผิน

พลังทางร่างกายของเขาหมดลงอย่างรวดเร็ว  แม้ว่าร่างกายของเขาจะดูไม่สมเหตุสมผลมาก  แต่เมื่อเผชิญหน้ากับเซียนเงินความสิ้นเปลืองพลังของเขาก็มากอย่างน่าทึ่งและในเวลาอันรวดเร็วร่างของเขามีเหงื่อโทรมและเขาเริ่มหอบหายใจ

แต่เขาไม่หยุดและเขายังคงคึกคะนองต่อไป

ซุนเจี๋ยตกใจ เขาสามารถเห็นได้ว่าถังเทียนทุ่มเทพลังไปหมดแล้ว ขณะที่เวลาผ่านไปโอกาสที่คู่ต่อสู้จะชนะได้น้อยลงทุกที แต่ทำไมเขายังบุกโจมตีอย่างสนุกมือ?

และขณะนั้นเองวิลเลี่ยมที่ตั้งสติได้ก็สั่นสะท้านทันที ในที่สุดเขาก็เข้าใจแผนของถังเทียน

แต่...มันสายเกินไปเสียแล้ว

พลังกายของถังเทียนอยู่ในสภาพอ่อนล้ามากทะเลพลังสายเลือดในเตาหลอมเจมินี่เหือดแห้งไปมากและมันถูกทะเลพลังงานข่มเอาไว้ให้อยู่ตามมุมความเสี่ยงที่ถังเทียนทุ่มเททำทั้งหมดนี้ เตาหลอมพลังสายเลือดก็จะถูกเปิดใช้งาน มันเป็นสัญชาตญาณในการรักษาตนเอง และทันทีที่เปิดใช้มันจะทำงานอย่างบ้าคลั่งและเริ่มต้นใช้ความสามารถตามธรรมชาติของมันดูดซับสิ่งต่างๆ

ตัวอย่างเช่นเพลิงปีศาจ!

เพลิงปีศาจที่เข้าไปอยู่ในทุกซอกมุมของร่างกายถังเทียนคือยาบำรุงที่มีคุณค่าทางโภชนาการสำหรับเตาหลอมสายเลือด

เส้นเลือดทุกเส้นในร่างกายของถังเทียนจะกลายเป็นหลุมไร้ก้นขณะที่มันจะดูดซับเพลิงปีศาจอย่างบ้าคลั่งเพลิงปีศาจทั้งหมดจะถูกดูดซึมเข้าไปในเลือด

วิลเลี่ยมได้แต่ฝืนหัวเราะเนื่องจากเขารู้สึกได้ถึงพลังดูดกลืนที่รุนแรง เขาคาดไม่ถึงเลยว่าถังเทียนจะคิดวิธีเช่นนั้นออกมาได้ ช่างแยบยลจริงๆเศษส่วนสติที่ยังเหลือของวิลเลียมเพียงแต่รอดอยู่ในเพลิงปีศาจ  ถ้าเป็นการดูดซับในเตาหลอมสายเลือดก่อนที่เขาจะได้สามารถกัดกร่อนใจของถังเทียนได้ สติของเขาและเพลิงปีศาจคงถูกเตาหลอมสายเลือดย่อยสลายไปหมด

แต่เขาจะรู้ได้ยังไงว่าเขาจะทำสำเร็จก่อนที่เพลิงปีศาจจะกัดกร่อนใจของเขา

และเขาไม่คิดถึงผลที่ตามมางั้นหรือ? สิ่งเปลี่ยนแปลงอะไรที่จะตามมาหลังจากร่างของเขาดูดซับเพลิงปีศาจ

แม้แต่วิลเลียมเองก็ไม่สามารถทำนายสิ่งที่จะเกิดขึ้นได้  และเขาเชื่อว่าถังเทียนก็ทำนายไม่ได้เช่นกัน

แต่ในความเป็นจริงวิลเลี่ยมเข้าใจ

เป็นแค่เพราะถังห้าวตั้งใจจะทำลายเขาอยู่แล้วโดยไม่สนใจอะไรอย่างอื่น  เป็นความเด็ดขาดเพื่อทำลายศัตรูของเขา  เขาจะไม่ยอมให้ตนเองสิ้นหนทางแน่

วิลเลียมค่อยสงบอีกครั้ง  เนื่องจากเขาชื่นชมถังห้าว  เขาไม่สนใจว่าเขาจะเป็นหรือตายและไม่สนใจเกี่ยวกับชื่อเสียงและการยอมรับ ไม่สนใจความเกลียดชังของถังเทียนและรังเกียจเขา

เขาเพียงแต่คิดว่าถังเทียนมีพลังจะกำจัดซุนเจี๋ย

เขาเพียงแต่ต้องการผลเช่นนี้โดยไม่คำนึงผลว่าเขาจะเป็นหรือตาย  ถ้าเขาหายไปหรือยังคงอยู่  เกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นเขาเพียงแต่ต้องการผลเช่นนั้น  เพื่อให้ถังเทียนกำจัดซุนเจี๋ย

ข้าขอให้เจ้าโชคดีถึงที่สุด

วิลเลียมถูกดูดซึมเข้าไปในสายเลือดอย่างสงบภายในเลือดที่เดือดสติของเขาถูกดูดซับและละลายไปอย่างรวดเร็วและก่อนที่เขาจะหลอมละลายไปสิ้นเชิง เขาหัวเราะให้ตนเองบางทีข้าคงเป็นอาหารบำรุงชั้นดีได้

เพลิงปีศาจทั้งหมดถูกชำระอยู่ในร่างกายของถังเทียน ทุกสิ่งทุกอย่างถูกดูดเข้าไปในพลังสายเลือด  เส้นเลือดของเขาทั้งหมดขยายขึ้น เลือดที่หมุนเวียนโคจรเหมือนกับลาวาทำให้ทั่วทั้งร่างของถังเทียนอุณหภูมิสูงขึ้นราวกับท่อนเหล็กแดง

หน้าของถังเทียนบิดเบี้ยวยิ่งกว่าเดิม  เขายังคงสูดอากาศเย็น แผนของเขาสำเร็จได้ในที่สุด! แต่ในดวงตาของเขายังมีไฟต่อสู้ร้อนแรงเผาผลาญ  สีหน้าของเขาไม่สนใจความเย็นยะเยือกเลย

เฮ้,มารโลหิต....ลาก่อน

จบบทที่ ตอนที่ 587 ลาก่อนมารโลหิต

คัดลอกลิงก์แล้ว