ตอนที่ 559 หาดหญ้าแดง

"เฮ้, ตื่น! เจ้าเป็นอะไรหรือเปล่า?"

"ตื่น, ลุกขึ้น เร็วเข้า อย่าหลับอยู่เลย..."

ในท่ามกลางความพร่ามัวดูเหมือนถังเทียนจะได้ยินใครบางคนตะโกนใส่เขา เสียงที่ไม่คุ้นเคยทำให้เขาหาจุดเพ่งเล็งทั้งที่เขายังตั้งหลักในใจไม่ได้ เหมือนกับอยู่ในความมืดมิดและมาพบแสงสว่างที่ฉายผ่านมาเล็กน้อย

สติของเขาถูกดึงกลับมา  เสียงที่อยู่เหนือศีรษะเขาชัดเจนมากขึ้น  เป็นเสียงเด็กผู้ชาย  ถังเทียนค่อยๆ ลืมตากว้างสิ่งที่เข้ามาในสายตาของเขาก็คือหญ้าหนามทึบที่ดูเหมือนใบเลื่อยมันบาดหน้าของเขาจนรู้สึกเจ็บ โคลนที่อยู่ใต้ตัวเขามีกลิ่นหมักเน่า ถังเทียนรู้สึกปวดในสมอง เขาครางและบิดร่างโดยไม่รู้ตัว ซี่...แก้มของเขากระตุกอย่างช่วยไม่ได้ ทุกส่วนในร่างกายของเขาเจ็บปวดไปหมด

"ดีแล้ว!  ที่เจ้าฟื้น!"  เสียงเหนือศีรษะของเขาเต็มไปด้วยความดีใจขณะที่สองแขนบอบบางฉุดร่างถังเทียน เด็กชายตัวน้อยต้องการจะฉุดร่างถังเทียนแต่เรี่ยวแรงเขาไม่พอ

ถังเทียนรู้สึกเวียนหัว  แต่เขายังดิ้นรนดึงตัวลุกขึ้น ความเคลื่อนไหวของเขาใช้เรี่ยวแรงมากจนทำให้บาดเเผลของเขาเปิดออก  มันเจ็บปวดจนใบหน้าของเขากระตุก

สายตาที่พร่ามัวของเขาค่อยๆปรากฏชัด ขณะที่สิ่งที่ปรากฏอยู่ในสายตาก็คือแผ่นดินชายหาดที่เต็มไปด้วยหญ้าคมบางน่ากลัวซึ่งมีใบเรียวยาวเหมือนกระบี่มองดูเผินๆ จะนึกว่าเป็นกระบี่

ถังเทียนยังนั่งแช่โคลนอยู่เขายังสับสนตั้งหลักไม่ได้ เด็กผู้ชายข้างหน้าเขาอายุราว 11-12 ปี  ร่างของเขาอ่อนแอทว่าน่ารัก ศีรษะล้านเป็นเงาใสตาสีดำขลับทอประกายปัญญาและหลังของเขาแบกตะกร้าหญ้าใบใหญ่

"เจ้าช่วยข้าไว้หรือ?"

เมื่อถังเทียนพูดเขาตกใจที่เสียงตัวเองแหบ

"เปล่า"  เด็กชายส่ายศีรษะ  "ข้าเพิ่งพบเจ้าอยู่ที่นี่  เจ้านอนอยู่บนพื้น"

"นี่มันที่อะไรกัน?"  อาการเหม่อลอยมึนงงบนใบหน้าถังเทียนค่อยๆหายไป เขาพยายามจะลุกขึ้นยืน คนอื่นหายไปไหนหมด?

"หาดหญ้าแดง"  เด็กชายเงยหน้าตอบ

"เจ้าพบคนอื่นบ้างไหม?"  ถังเทียนถาม  ในใจของเขากำลังคิดถึงสหายอีกสามคน

"ไม่"เด็กชายส่ายศีรษะ "เจ้ามีสหายคนอื่นอยู่แถวนี้ด้วยหรือ?  ข้าไม่เห็นคนอื่นเลย"

ถังเทียนผิดหวัง  เขารวบรวมความแข็งแรงที่เหลืออยู่และออกแรงก้าวออกจากพื้นแต่เขาพุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้าด้วยความเร็วสูงเหมือนจรวด  หาดหญ้าแดงไม่ใช่สถานที่ใหญ่โตเนื่องจากเขาสามารถมองเห็นทุกอย่างในสายตาได้ แต่ไม่เห็นร่องรอยของคนอื่นก็ยิ่งผิดหวังมากขึ้น พอหมดแรงส่งเขาร่วงหล่นลงมายังพื้น เสี่ยวเอ้อยังคงหลับลึกอยู่ ดังนั้นเขายังไม่สามารถบินได้

เด็กชายเห็นถังเทียนบินขึ้นไปในอากาศได้  สายตาของเขาเต็มไปด้วยความประหลาดใจ

ถังเทียนลงมาอยู่ที่พื้นเห็นสีหน้าประหลาดใจของเด็กชายแล้ว เขาอดยิ้มไม่ได้  เขานั่งอยู่ข้างๆเด็กชายและถามถึงข้อมูล

เขาอยู่ในดาราจักรเซียนศักดิ์สิทธิ์แล้ว  แต่สิ่งที่ถังเทียนคาดไม่ถึงก็คือดาราจักรเซียนศักดิ์สิทธิ์กว้างใหญ่มากกว่าที่เขาคิด  ดาราจักรเซียนศักดิ์สิทธิ์ยังแบ่งออกเป็นแผ่นดินทวีปต่างๆ  ดาราจักรเซียนศักดิ์สิทธิ์มีถึงหมื่นทวีป  แต่ละทวีปมีขนาดแตกต่างกันทวีปที่ใหญ่ที่สุดกินพื้นที่ดวงดาวเกินพันดวง ขณะที่ทวีปที่เล็กที่สุดมีพื้นที่แค่ดาวเคราะห์ดวงเดียว

ทวีปที่ถังเทียนอยู่เรียกว่าทวีปซางโจวทวีปซางโจวเป็นทวีปที่เล็กมากประกอบไปด้วยพื้นที่สามส่วนคือ หุบเขาเขียวที่ราบการุณย์และดาวหญ้าแดง ถังเทียนในปัจจุบันนี้อยู่ในดาวหญ้าแดงซึ่งได้ชื่อเช่นนี้เพราะมีหญ้าดาบแดงอุดมสมบูรณ์  หญ้าดาบแดงคมเหมือนกระบี่ลำต้นสีแดงเข้ม  มันแข็งและทนเหมือนเหล็กมีแต่เฉพาะรากของมันเท่านั้นที่ใช้ประโยชน์ได้

"นี่คือแก่นกอแดง"  เด็กชายเงยหน้าขึ้น และอวดของที่เก็บได้  "พวกมันสามารถขายได้ราคาสูง  อย่างไรก็ตามมันจะต้องมีสีแดงเหมือนเลือดและมันขุดได้ยากมาก

"มันคล้ายกับไขกระดูกจริงๆ"  ถังเทียนพินิจอย่างสงสัย มันให้สัมผัสที่อบอุ่นและสีแดงสดใสเหมือนหยกทำให้เขารู้สึกว่ามันเป็นของพิเศษถังเทียนสนใจมันและถอนหญ้าดาบแดงออกมาไม่กี่เส้น มีเพียงต้นเดียวที่สีแดงหมอง "พลังของเจ้าขนาดนั้นสามารถทำได้หรือนั่น"

เด็กชายยืดอกด้วยความภูมิใจ"แน่นอนข้าเป็นคนที่มีความสามารถมากที่สุดในการถอนแก่นกอแดงในทั้งหมู่บ้าน  แก่นกอแดงมีเพียงจากจากหญ้าดาบแดงที่อายุเกิน200 ปีเท่านั้น เจ้าไม่สามารถแยกเเยะความแตกต่างได้จากภายนอก  แก่นกอแดงจากต้นที่อายุสองร้อยปีสามารถใช้สร้างกระบี่หญ้าได้"

"หญ้ากระบี่นี่คืออะไร?"  ถังเทียนถาม

"แน่นอนว่ามันคือกระบี่เล่มหนึ่ง"  เด็กชายบอกเล่าด้วยสีหน้าเหมือนผู้ใหญ่  "มันเรียกว่าหญ้ากระบี่แก่นแดง  ตามปกติก็มีแนวคิดแบบกระบี่สร้างขึ้นโดยใช้หญ้ากระบี่ มันจึงมีพลังมากมาย!!"

"กระบี่หญ้า?"  ถังเทียนแก้มกระตุก  "กระบี่หญ้านี้เอาไว้ใช้ทำอะไร?  ถ้าฟันใส่แล้ว มันจะไม่พังเหรอ?"

เด็กชายมองดูถังเทียนอย่างดูถูก  "ดูท่าทางเจ้าแล้วข้าสามารถบอกได้เลยว่าเจ้าไม่ได้ทุ่มเทเรียนรู้ เจ้าไม่มีสามัญสำนึก กระบี่หญ้าเอาไปใช้ตัดน่ะหรือ?  อย่าบอกข้านะว่าเจ้ามาจากแดนเถื่อน?"

"เถื่อน...."  แก้มของถังเทียนกระตุกอีกครั้ง

ยิ่งเด็กชายมองดูถังเทียนมากขึ้น  ก็ยิ่งรู้สึกว่าถังเทียนมองดูเหมือนคนเถื่อน  เขาตระหนักได้ทันที  "งั้นเจ้าก็เป็นคนเถื่อนจริงๆ ด้วย  ข้าได้ยินว่าพวกคนเถื่อนผิวทองแดงและกระดูกเหล็กมีความแข็งแรงผิดธรรมดา  แต่เจ้าดูไม่แข็งแรงขนาดนั้น  แต่เจ้าก็ยังโดดขึ้นไปในอากาศสูงได้  ดูเหมือนเจ้าจะมีพลังมากมายจริงๆ"

"ข้าไม่ใช่คนเถื่อน...."  ถังเทียนอธิบาย

"ก็ได้ก็ได้"  เด็กชายแตะไหล่ถังเทียนปลอบใจเขาเหมือนผู้ใหญ่ปลอบเด็ก "วางใจได้ สบายใจได้น่า ต่อให้เจ้าเป็นคนเถื่อน  ข้าก็ไม่ต่อต้านเจ้าอยู่แล้ว

"ถังเทียน  "....."

"พี่คนเถื่อน  เจ้าชื่ออะไร?"  เด็กชายถามด้วยความสงสัยและไม่รอให้ถังเทียนตอบ เขาตบอกและพูด "ข้าชื่อว่าเสี่ยวอวี่"

เนื่องจากเป็นดาราจักรเซียนศักดิ์สิทธิ์  ถังเทียนไม่กล้าใช้ชื่อจริง ถ้าในกรณีวิหารเซียนรายงานชื่อของเขาไปที่ดาราจักรเซียนศักดิ์สิทธิ์  นั่นจะเป็นเรื่องอันตราย  เขาตัดสินใจตั้งชื่อตัวเองสดๆ  แต่ว่าจะเอาชื่ออะไรดี? หนุ่มชาวฟ้า? เทพน้อย,?  หนุ่มเทพ? จอมพลัง?ชื่อที่แข็งแกร่งที่สุดและเท่ที่สุด?

เจ้าจำเป็นต้องใช้ชื่อธรรมดาที่สุด

ถังเทียนพูดหลังจากคิดแล้ว  "เรียกว่าพี่เหมิ่งหนาน เป็นไง"

"เหมิ่งหนาน..."  หน้าของเสี่ยวอวี่ทำสีหน้ากระด้าง  เขาเบะปาก "พี่เหมิ่งหนาน เจ้าดูไม่ดุร้ายสมชื่อเจ้าเลย" (ความหมายของชื่อนี้แปลว่าคนดุร้าย)

ถังเทียนตบอกเขาต้องการแสดงความเข้มแข็ง แต่ในที่สุดกลับทำให้เเผลเปิดโดยบังเอิญและเขากัดฟันใบหน้าบิดเบี้ยวเหยเกด้วยความเจ็บปวดทันที  เสี่ยวอวี่ส่ายศีรษะ  ข้าได้พบคนเถื่อนมาแล้วคนหนึ่งและข้าได้ยินมาก่อนว่าคนเถื่อนผู้นั้นชอบใช้คำทำนองว่า ดุร้าย  อิทธิพล เหล็ก ทองแดงปนอยู่ในชื่อด้วย แต่ตั้งชื่อตัวเองว่าคนดุร้าย  นั่นมันโง่ชัดๆ

ขณะที่พูดกับเสี่ยวอวี่ถังเทียนตรวจดูอาการบาดเจ็บบนร่างตัวเอง

พลังงานที่เข้มข้นรอบตัวทำให้ถังเทียนกลัวเล็กน้อย ถังเทียนมั่นใจว่าแม้แต่สิบสองตำหนักระนาบสุริยุปราคาก็ยังไม่มีความหนาแน่นของพลังงานจนน่ากลัวขนาดนั้นมันหนาแน่นถึงขนาดเห็นพลังงานลอยอยู่ในอากาศได้

200%?300%?

ถังเทียนไม่แน่ใจ

ด้วยพลังงานที่หนาแน่นน่ากลัวอย่างนั้นสำหรับนักสู้แล้วคงดีใจแทบเป็นบ้า

ถังเทียนเคยคิดอยู่ก่อนว่าสถานการณ์ของดาราจักรเซียนศักดิ์สิทธิ์จะดีกว่าเมื่อเทียบกับโลกของเขา  แต่เขาคาดไม่ถึงเลยว่าจะมากมายถึงขนาดนั้น  มิน่าเล่าเชียนฮุ่ยถึงบอกว่าจำนวนเซียนในดาราจักรเซียนศักดิ์สิทธิ์ยิ่งใหญ่มาก  เพราะมีพลังที่หนาแน่น  ความยากลำบากในการเป็นเซียนจึงน้อยลงมาก  ตามทฤษฎีของผู้อาวุโสกุ่ยอู๋ เด็กที่ถือกำเนิดมาในสภาพแวดล้อมนั้นจะคุ้นเคยกับพลังงานมากซึ่งมากมายเกินกว่าจะเอาคนในสวรรค์วิถีมาเปรียบเทียบ

สภาพแวดล้อมเช่นนี้ไม่เป็นประโยชน์ต่อร่างมีพลังกายเป็นศูนย์ของถังเทียน  แต่มันเป็นประโยชน์ต่อเสี่ยวเอ้อ

เสี่ยวเอ้อสามารถได้รับประโยชน์จากมันอย่างแท้จริง!

เมื่อเห็นว่าเสี่ยวเอ้อกำลังหลับอยู่เงียบๆภายในเตาหลอมเจมินี่ ถังเทียนรู้สึกว่านั่นเป็นเรื่องที่ดีกว่า อย่างน้อยเสี่ยวเอ้อก็สามารถตื่นขึ้นได้เร็ว

ตอนนี้เขาพลัดจากหลิงซิ่วและพวกที่เหลืองานแรกก็คือตามหาพวกเขาให้พบโดยเร็วที่สุดเท่าที่เป็นไปได้

เพื่อค้นหาพวกเขาให้พบถังเทียนนึกถึงคนแคระน้ำเงิน

"เสี่ยวอวี่เจ้ารู้เรื่องคนแคระน้ำเงินบ้างไหม?"  ถังเทียนถาม

"คนแคระน้ำเงิน? รู้จักแน่นอน พวกมันอาศัยอยู่ในบึงน้ำฟ้าและพวกมันเป็นสิ่งมีชีวิตที่ทุกคนรังเกียจที่สุด"  เสี่ยวอวี่พูดด้วยท่าทีซุกซน  "มีพวกคนเเคระน้ำเงินอยู่หลายทวีป  พวกมันไม่แข็งแกร่งเท่าใดนัก  แต่มีมากเกินไปและยังยากจะกำจัดอีกด้วย โชคดีที่พวกมันไม่ได้ออกมาจากบึงน้ำฟ้าบ่อยนัก  ไม่อย่างนั้นคงมีเรื่องยุ่งแน่นอน"

หลังจากได้ยินเสี่ยวอวี่ใช้เสียงแบบผู้ทรงอำนาจแม้จะมีร่างกายเล็กบางแต่ถังเทียนคิดว่ามันน่าสนใจ "อย่างนั้นบึงน้ำฟ้าที่ใกล้ที่สุดอยู่ตรงไหน?"

เสี่ยวอวี่เกาศีรษะล้านเลี่ยน"เรื่องนี้เราต้องถามผู้ใหญ่"

ทันใดนั้นขณะที่ถังเทียนเงยหน้า เด็กผู้หญิงคนหนึ่งตะโกนมาทางเขาแต่ไกล  "เสี่ยวอวี่!  พี่ชายเจ้าได้รับบาดเจ็บ!"

เสี่ยวอวี่ท่าทางเปลี่ยนไปอย่างชัดเจนและเขาหมุนตัวแล้ววิ่งไป  อย่างไรก็ตามเนื่องจากร่างเขาผอม  เขาจึงดูโซเซขณะผ่านไปตามหญ้าสูง

หลังจากเห็นสถานการณ์แล้วถังเทียนลุกขึ้นยืนโดยไม่ลังเล ช้อนตัวเสี่ยวอวี่ขึ้นและถาม  "ไปทางไหน?"

ไม่ว่ายังไงเสี่ยวอวี่ก็ช่วยเขาไว้ตอนนี้เสี่ยวอวี่กำลังลำบาก ถังเทียนไม่อาจยืนเฉยอยู่ได้

เสี่ยวอวี่ชี้ตำแหน่งไปหมู่บ้านให้ถังเทียนดู  "ทางนั้น!"

ถังเทียนแค่นเสียงรับรู้และพุ่งไปทางด้านเด็กหญิงเหมือนกับลูกธนู เขาช้อนตัวเด็กหญิงขึ้นให้ทั้งสองนั่งบนบ่าคนละข้าง และเร่งฝีเท้า

เสี่ยวอวี่และเด็กหญิงหน้าซีดทันที  ถังเทียนเร็วเกินไปสายลมพัดปะทะหน้าพวกเขาจนรู้สึก ยากจะหายใจและลืมตาได้

ทั้งสองคนตกใจเป็นครั้งแรกที่พวกเขาได้ยินว่ามีคนที่ไวขนาดนี้ เขาไวมากกว่าใครๆ ในหมู่บ้าน

ลึกๆในใจแล้วเสี่ยวอวี่ได้สร้างสถานะพี่เหมิ่งหนานให้เป็นคนเถื่อนไปแล้ว คนเถื่อนจากทวีปแดนเถื่อนซึ่งเชี่ยวชาญความเร็ว ถ้าพี่เหมิ่งหนานไม่ถูกมองว่าเป็นผู้เชี่ยวชาญการวิ่งเร็ว  อย่างนั้นผู้เชี่ยวชาญในการวิ่งเร็วจะเป็นยังไง?

เงาดำเลือนรางของถังเทียนพุ่งปราดเข้าไปเหมือนลมกระโชก

ในเวลาอันรวดเร็วฉากภาพยิ่งเพิ่มความรกร้างขึ้น พื้นเต็มไปด้วยกรวดหินดำและแม้ว่าทั้งหมดที่เหลือทิ้งไว้จะเป็นแปลงดินจากแม่น้ำที่แห้งขอด  เท่าที่ดูจากความกว้าง แม่น้ำสายนี้เคยกว้างใหญ่และงดงาม

ในท่ามกลางก้นแม่น้ำที่เต็มไปด้วยหินกรวดดำ  หมู่บ้านที่แปลกแยกออกมาปรากฏในสายตา

เสี่ยวอวี่เม้มปากแน่นหน้าของเขาเต็มไปด้วยความวิตกกังวล

ถังเทียนวิ่งตรงไปที่หมู่บ้านโดยไม่พูดอะไรสักคำ ชาวบ้านบางส่วนพบว่ามันน่าประหลาดจึงวิ่งออกมาดูข้างหน้า อย่างไรก็ตามขณะที่พวกเขาเห็นเสี่ยวอวี่กำลังนั่งอยู่บนไหล่ถังเทียน พวกเขาแสดงสีหน้าตระหนักรู้และเห็นใจขณะที่สองสามคนชำเลืองมองถังเทียน

ความสามารถของถังเทียนน่าทึ่งมากจริงๆ

อย่างไรก็ตามถังเทียนประหลาดใจยิ่งกว่าเขา สัญชาตญาณของเขาเฉียบคมมาก  ทันทีที่เขาเห็นชาวบ้าน  หัวใจของเขาสั่น เนื่องจากเขาได้กลิ่นนักสู้ระดับเซียนจากพวกเขา

ชาวบ้านเกือบทุกคนเป็นเซียน!

แม้ว่าเชียนฮุ่ยจะเคยพูดถึงมาก่อนว่ามีเซียนมากมายในเมืองของเซียนเเต่เมื่อเห็นพวกเขาทีแรกก็ทำให้ถังเทียนตกใจเสียแล้ว

"นั่นคือบ้านข้า!" เสี่ยวอวี่กล่าวขณะชี้ไปที่บ้านซึ่งล้อมรอบด้วยผู้คน

บ้านสร้างจากหินและครอบคลุมพื้นที่ขนาดใหญ่  ทุกๆ ส่วนถูกสร้างโดยใช้อิฐดำซึ่งเห็นได้ชัดว่าเป็นรอยมีดตัด

ถังเทียนเห็นเช่นนี้และไม่ลดความเร็ว  เขากลับอ้าปากและตะโกนแทน  "ทุกคน, หลีกทางด้วย!"

บ้านที่ถูกมุงดูแน่นหนาก็แยกทันทีเหมือนกับรังแตก

ถังเทียนวิ่งเข้าไปในบ้านเหมือนกับลูกธนู