บทที่ 4 ผลประโยชน์

บทที่ 4 ผลประโยชน์

เนื่องจากดาบไม้ของเจิ้งอี้มีพลังโจมตีต่ำเตี้ยเรี่ยดิน บวกกับนักรบของกิลด์โถงรวมธรรมเป็นคนแรกที่โจมตีโดนบอสหลังจากเจิ้งอี้ แถมค่าแอกโกรยังพุ่งเป้าไปที่เขาอย่างชัดเจน ทุกคนจึงเข้าใจผิดกันไปเอง

"เสี่ยวลิ่ว นายทำผลงานใหญ่แล้ว กลับไปเดี๋ยวพี่ทำเรื่องขอโบนัสพิเศษให้"

พี่หวังหัวหน้าปาร์ตี้ของกิลด์โถงรวมธรรมพูดกับนักรบหนุ่ม เสี่ยวลิ่วยุ่งมาก ด้วยรอยยิ้ม

"ขอบคุณครับพี่หวัง! ทุกคนสู้ๆ นะครับ! เอาเฟิร์สคิลบอสตัวแรกของเซิร์ฟเวอร์มาประดับบารมีกิลด์โถงรวมธรรมเราให้ได้!"

เสี่ยวลิ่วยุ่งมากคึกราวกับโดนฉีดเลือดไก่ เขาทำหน้าที่แทงค์บอสไปพลาง ตะโกนปลุกใจเพื่อนร่วมทีมไปพลาง

"สมาชิกโถงรวมธรรมทุกคน ระดมดาเมจใส่บอสเต็มที่! พวกนักบวชคอยดู HP ของเสี่ยวลิ่วให้ดี ถ้าเสี่ยวลิ่วตาย พวกนักบวชโดนหักเงินเดือนยกแก๊ง!" พี่หวังออกคำสั่งเฉียบขาด

"สมาชิกกิลด์ลืมเลือนรักถอยออกมา รอกิลด์โถงรวมธรรมพลาดเมื่อไหร่ เราเสียบต่อทันที" หัวหน้าทีมกิลด์ลืมเลือนรักสั่งการ

"กิลด์หมาป่าตะกละหยุดโจมตี เตรียมแย่งแอกโกรทุกเมื่อ" กิลด์หมาป่าตะกละเองก็ออกคำสั่งเช่นกัน

เจิ้งอี้ยืนมองการสั่งการอันเป็นระบบระเบียบของทั้งสามกิลด์ใหญ่อยู่ข้างๆ แล้วอดชื่นชมในใจไม่ได้ "มิน่าล่ะ ชาติที่แล้วสามกิลด์นี้ถึงครองความเป็นใหญ่ เตรียมตัวมาดีแถมทุ่มทุนไม่อั้นตั้งแต่ต้นเกมแบบนี้ สมควรแล้วที่เขาจะประสบความสำเร็จ"

เห็นได้ชัดว่าทั้งสามกิลด์ทำการบ้านเกี่ยวกับเกมแดนศักดิ์สิทธิ์มาอย่างดีเยี่ยม กฎเรื่องสิทธิ์การครอบครองมอนสเตอร์ระบุไว้ว่า สิทธิ์จะตกเป็นของผู้เล่นคนแรกที่โจมตี หากผู้ที่มีสิทธิ์ตาย มอนสเตอร์จะฟื้น HP เต็มและรีเซ็ตแอกโกร สิทธิ์จะตกเป็นของคนต่อไปที่โจมตีโดนเป็นคนแรก

ในกรณีที่ผู้มีสิทธิ์อยู่ในปาร์ตี้ สมาชิกในปาร์ตี้ต้องตายยกทีม สิทธิ์ถึงจะหลุด

เนื่องจากผู้เล่นเลเวลต่ำกว่า 10 ในแดนศักดิ์สิทธิ์ยังไม่สามารถ PK กันได้ ดังนั้นเมื่อชิงสิทธิ์การครอบครองได้แล้ว บอสก็แทบจะไม่มีทางหลุดมือ ยกเว้นแต่ฝีมือจะไม่ถึงขั้นจนตายกันเอง

แม้กิลด์ลืมเลือนรักและกิลด์หมาป่าตะกละจะพูดเหมือนรอเสียบ แต่ลึกๆ ก็รู้ดีว่าบอสตัวแรกนี้คงเสร็จกิลด์โถงรวมธรรมแน่แล้ว

เจิ้งอี้ยังจำภาพความโกลาหลในชาติก่อนได้ดี ช่วงกลางถึงท้ายเกม เพื่อแย่งบอสตัวเดียว ผู้เล่นทั้งเซิร์ฟเวอร์ถึงขั้นยกพวกตีกันยับเยิน

ศึกชิงบอสทุกครั้งคือสงครามเลือด มีพวกน้ำขุ่นกวนปลาหรือพวกฉวยโอกาสตอนชุลมุน บางคนแค่คอยวิ่งเก็บของที่ผู้เล่นตายดรอปไว้ ก็รวยเละจนตั้งตัวได้

สุนัขปีศาจ ทิเบตัน มาสทิฟฟ์ เป็นบอสระดับซิลเวอร์ ปกติในหมู่บ้านมือใหม่มักจะมีแค่บอสระดับบรอนซ์ การที่บอสระดับสูงโผล่มา ย่อมหมายถึงของดรอปที่ดียิ่งขึ้น

ระดับของบอสในเกมนี้แบ่งออกเป็น บรอนซ์ ซิลเวอร์ โกลด์ อีปิค อสูรร้าย สัตว์เทพ และระดับสูงสุดที่หาได้ยากยิ่งอย่างสัตว์มหาเทพ

ลำดับการดรอปไอเทมตามระดับบอสมีดังนี้

มอนสเตอร์ทั่วไป ส่วนใหญ่ดรอปของระดับทั่วไปสีขาว มีโอกาสเล็กน้อยที่จะดรอปของระดับบรอนซ์สีเขียว

บอสระดับบรอนซ์ การันตีของระดับบรอนซ์สีเขียว มีโอกาสดรอปของระดับซิลเวอร์สีฟ้า

บอสระดับซิลเวอร์ การันตีของระดับซิลเวอร์สีฟ้า มีโอกาสเล็กน้อยที่จะดรอปของระดับโกลด์สีม่วง

ยิ่งระดับสูงขึ้น อัตราการดรอปของข้ามขั้นยิ่งต่ำลง ของระดับเหนือชั้นยิ่งหายากจนน่าใจหาย

ระดับอีปิค ไอเทมเป็นสีทอง ระดับอสูรร้ายมีโอกาสดรอปอุปกรณ์ระดับกึ่งเทพ ชื่อไอเทมสีแดงเข้ม ระดับสัตว์เทพมีโอกาสดรอปอุปกรณ์ระดับเทพ ชื่อไอเทมสีแดงเลือด และระดับสัตว์มหาเทพมีโอกาสดรอปมหาศาสตราวุธ ชื่อไอเทมสีดำ

คนไม่ผิด ผิดที่ครอบครองหยก เจิ้งอี้เองก็เพราะครอบครองมหาศาสตราวุธ ถึงได้ถูกปองร้ายจนตัวตาย

กลับมาที่การต่อสู้ คนของกิลด์โถงรวมธรรมกำลังรุมยำบอสกันอย่างเมามัน พอเสี่ยวลิ่วยุ่งมากโดนสะกิดนิดหน่อย HP ก็เด้งกลับมาเต็มทันทีด้วยฮีลจากบรรดานักบวช การดูแลประหนึ่งหัวหน้ากิลด์มาเอง

แถมยังมีลูกน้องงานดี คอยโยนอุปกรณ์ป้องกันระดับทั่วไปที่มีค่าสเตตัสสูงกว่าให้เสี่ยวลิ่วเปลี่ยนระหว่างสู้ เพื่อกันเหนียวไม่ให้โดนบอสวันช็อตตอนมันคลั่ง

ต้องยอมรับว่าบอสระดับซิลเวอร์ในช่วงมือใหม่นั้นโหดหินจริงๆ แค่ตบธรรมดา อาชีพสายบางกรอบก็ปลิวแล้ว ถ้าโดนกัดจังๆ มีสิทธิ์กลับจุดเซฟทันที

เสี่ยวลิ่วยุ่งมากแม้จะเปลี่ยนของใส่จนถึกขึ้น แต่ก็ยังต้องใช้วิธีวิ่งวนรอบเสาหรือสิ่งกีดขวาง ให้เพื่อนร่วมกิลด์เป็นตัวล่อเป้าตายแทน แล้วตัวเองค่อยหาจังหวะเข้าไปสะกิดดาบสองดาบเพื่อเลี้ยงแอกโกร

HP ของบอสลดลงเรื่อยๆ จนกระทั่งเหลือประมาณ 30% มันก็เข้าสู่สถานะคลั่ง ขนทั่วร่างของเจ้าทิเบตัน มาสทิฟฟ์ ลุกชัน ดวงตาแดงก่ำ อ้าปากกว้างไล่ขย้ำผู้เล่นด้วยความเร็วสูง

ผู้เล่นเลเวลเฉลี่ย 4-5 จะเอาอะไรไปต้านทาน กิลด์โถงรวมธรรมทำได้แค่ใช้แผนคลื่นมนุษย์ถมเข้าไปเพื่อยื้อชีวิตเสี่ยวลิ่ว ผู้เล่นจำนวนมากกลายเป็นแสงขาวพุ่งกลับเมือง แล้วก็วิ่งกลับมาเติมใหม่อย่างต่อเนื่อง

เนื่องจากหลังตายจะมีช่วงเวลาดีบัฟอ่อนแอ ยิ่งเลเวลต่ำเวลายิ่งสั้น แผนถมคนในช่วงมือใหม่จึงยังพอใช้ได้ผล

แต่ถ้าเป็นช่วงท้ายเกม ตายทีหนึ่งอาจต้องรอหลายชั่วโมงกว่าจะกลับมาสู้ได้ ตอนนั้นคำว่าถมคนคือการเอาศพมาถมจริงๆ

แถมตายแล้วยังมีโอกาสของตก บวกกับ EXP ที่หายไปวูบใหญ่ ดังนั้นสงครามกิลด์แต่ละครั้ง ฝ่ายชนะคือกอบโกย ส่วนฝ่ายแพ้และผู้เล่นที่ตายขาดทุนย่อยยับ

แน่นอนว่ากิลด์ใหญ่มีระบบชดเชยให้สมาชิก ดังนั้นถ้าทุนไม่หนาจริง อย่าริอ่านจะตั้งกิลด์ใหญ่ให้ขายขี้หน้า

หลังจากอาละวาดจนหนำใจ บอสก็เข้าสู่ช่วงอ่อนแรง แม้จะเป็นเวลาสั้นๆ แค่สิบกว่าวินาที แต่ผู้เล่นที่รอกระทืบซ้ำก็จัดหนักจนทำดาเมจได้มหาศาล

แม้มันจะเป็นบอสระดับซิลเวอร์ แต่ก็ยังเป็นแค่บอสระดับต่ำ รูปแบบการโจมตีและ HP มีจำกัด ภายใต้การรุมสกิลอย่างเป็นระบบของกิลด์โถงรวมธรรม ในที่สุดมันก็ล้มลงด้วยความคับแค้นใจ

"ดูนั่น! ของดรอปแล้ว! ดรอปแล้วเว้ย!" สมาชิกกิลด์โถงรวมธรรมเฮลั่น

ไทยมุงรอบๆ ได้แต่อิจฉาตาร้อน กิลด์ลืมเลือนรักและกิลด์หมาป่าตะกละกัดฟันกรอดด้วยความเสียดาย แต่เพราะเป็นช่วงเริ่มเกม ทุกคนต่างต้องการภาพลักษณ์ที่ดี การจะไปแย่งของซึ่งหน้าคงไม่งาม ได้แต่ยืนมองตาปริบๆ อย่างมีมารยาท

"เสี่ยวลิ่ว! รีบไปเก็บของเร็วเข้า!" พี่หวังตะโกนสั่งเสียงสั่นด้วยความตื่นเต้น

สมกับเป็นบอสระดับซิลเวอร์ตัวแรกของเซิร์ฟเวอร์ มันดรอปอุปกรณ์ระดับโกลด์สีม่วงออกมาจริงๆ เป็นเสื้อเกราะชิ้นงาม นอกจากนั้นยังมีเหรียญเงินกองโต น้ำยาต่างๆ และหนังสือสกิลที่ลอยเด่นอยู่เหนือพื้น

"พะ... พี่ครับ ทำไมผมเก็บของไม่ได้?"

เสี่ยวลิ่วยุ่งมากพยายามจะคว้าของ แต่ระบบแจ้งเตือนว่าท่านไม่มีสิทธิ์ในไอเทมนี้

[ยินดีด้วย ผู้เล่นลึกลับ ประสบความสำเร็จในการสังหารบอสระดับซิลเวอร์ สุนัขปีศาจ ทิเบตัน มาสทิฟฟ์ เป็นคนแรกของเซิร์ฟเวอร์ ได้รับค่าชื่อเสียง 1000 แต้ม]

เสี่ยวลิ่วย่อมเก็บของไม่ได้ เพราะสิทธิ์การครอบครองที่แท้จริงอยู่ที่เจิ้งอี้ ทันทีที่บอสตาย เจิ้งอี้ก็ได้รับข้อความแจ้งเตือนจากระบบแล้ว

เจิ้งอี้เรียนรู้จากชาติก่อน เขาเลือกปิดบังชื่อ ID ส่วนหน้าตาก็ปรับแต่งลดความหล่อลงมาเยอะ ในระยะเวลาสั้นๆ ไม่มีใครจำเขาได้แน่นอน

ในขณะที่ทุกคนกำลังงุนงง คิดว่าระบบ BUG หรือเปล่า ร่างของเจิ้งอี้ก็พุ่งปราดเข้ามาถึงกองไอเทม มือไวปานวอกคว้าเสื้อเกราะระดับโกลด์ ตามด้วยกวาดหนังสือสกิลและของอื่นๆ เข้ากระเป๋าเรียบวุธในพริบตา

ทุกคนได้แต่ยืนอึ้งมองเจิ้งอี้ตาค้าง จากนั้นเจิ้งอี้ก็มุดหายเข้าไปในฝูงชน กลมกลืนไปกับคลื่นมหาชนและหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย

"ยืนบื้ออะไรกันอยู่เล่า! รีบตามไปสิวะ! ไปสืบมาให้ได้ว่าไอ้เวรนั่นมันเป็นใคร!"

เนื้อก้อนโตหลุดจากปากไปต่อหน้าต่อตา พี่หวังหัวหน้าปาร์ตี้กิลด์โถงรวมธรรมตะคอกใส่ลูกน้องด้วยความเดือดดาลจนหน้าดำหน้าแดง