บทที่ 31 เอาข้าเป็นแบบอย่างรึ? เพียงเจ้า...ก็คู่ควร!
บทที่ 31 เอาข้าเป็นแบบอย่างรึ? เพียงเจ้า...ก็คู่ควร!
บทที่ 31 เอาข้าเป็นแบบอย่างรึ? เพียงเจ้า...ก็คู่ควร!
มิติปลุกพลัง!
ดาวเคราะห์นิรนาม!
คิมออลบี เจ้าของดวงดาวแห่งเกาจวี้ลี่ กำลังทอดมองอารยธรรมบนดาวเคราะห์ที่ตนสร้างสรรค์ขึ้นด้วยความภาคภูมิใจ
เส้นผ่านศูนย์กลางดาวเคราะห์ของเขานั้นหาได้ยากยิ่งนัก คือ 35.5555 กิโลเมตร พลังงานดวงดาวที่สามารถแปรเปลี่ยนได้คือพลังงานหายากอย่าง “ปราณแห่งความโกลาหล”
ถูกต้อง พลังงานที่ดาวเคราะห์ของเขาสามารถแปรเปลี่ยนได้นั้นเป็นชนิดเดียวกับพลังงานดวงดาวที่ถือกำเนิดขึ้นในอารยธรรมหงฮวงของหวังอี้
เรื่องนี้สร้างความฮือฮาอย่างมากในเกาจวี้ลี่
แต่เนื่องจากคิมออลบีผู้นี้คิดไม่ออกว่าจะวิวัฒน์อารยธรรมไปในทิศทางใด จึงปล่อยให้ดาวเคราะห์วิวัฒนาการไปเองตามธรรมชาติ
จนกระทั่งเขาได้เห็นการถ่ายทอดสดของ "อารยธรรมหงฮวง" พลันบังเกิดความกระจ่างแจ้งขึ้นในบัดดล
ดังนั้น!
เขาจึงเกิดความคิดที่จะเลียนแบบการวิวัฒน์ของ "อารยธรรมหงฮวง"
คาดไม่ถึง!
เขาได้เปลี่ยนแปลงดาวเคราะห์ของตนให้กลายเป็น "โลกโกลาหล" ได้สำเร็จ ทั้งยังสร้างเทพบุรุษสามองค์ที่มีรูปลักษณ์ประดุจภูตผีปีศาจขึ้นมา
องค์หนึ่งมีศีรษะเป็นคนกายเป็นงู องค์หนึ่งมีกายเป็นคนศีรษะเป็นงู และอีกองค์หนึ่งเป็นมนุษย์วิหคมีหกปีกงอกอยู่ด้านหลัง
เพื่อให้เทพบุรุษทั้งสามไม่เดียวดาย เขาจึงได้ใช้จินตนาการของตนอีกครั้ง โดยจำลองภาพลักษณ์ของจิ้งจอกสวรรค์เก้าหางแห่งจักรวรรดิเหยียนหวง และสร้างเทพสตรีที่งดงามหาใดเปรียบขึ้นมาสามองค์
หลังจากที่ได้ชมไข่ใบยักษ์ของสามพันเทพอสูรที่หวังอี้สร้างขึ้น เขาก็เร่งสร้างไข่ยักษ์ขึ้นมาถึงหนึ่งหมื่นฟอง และฟักออกมาเป็นอสูรปีศาจรูปร่างแปลกประหลาดหนึ่งหมื่นตนได้สำเร็จ
ด้วยเหตุนี้ เขาจึงได้รับ "กายาอสูรปีศาจ" และ "ความสามารถในการกลายร่างเป็นอสูร"!
แต่หลังจากนั้นเขาก็หมดหนทาง ไม่รู้ว่าจะวิวัฒน์อารยธรรมต่อไปอย่างไร
ด้วยเหตุนี้ เขาจึงจงใจออกจากระบบเพื่อรับชมการถ่ายทอดสดของ "อารยธรรมหงฮวง" และอารยธรรมระดับตำนานอื่นๆ ก่อนหน้านี้ หวังว่าจะสามารถค้นพบเส้นทางวิวัฒน์ต่อไปจากเรื่องราวเหล่านั้นได้
ต้องบอกเลยว่า คิมออลบีผู้นี้เป็น "อัจฉริยะ" อย่างแท้จริง
จากการต่อสู้ระหว่าง "เทพอสูรแห่งกาลเวลา" และ "เทพอสูรแห่งมิติ" ในอารยธรรมหงฮวง บวกกับฉากมหาสงครามของอารยธรรมระดับตำนานอื่นๆ ทำให้เขาค้นพบเส้นทางวิวัฒน์ขั้นต่อไป นั่นคือ "มหาสัประยุทธ์หมื่นอสูร"!
มหาสัประยุทธ์หมื่นอสูร คือการจัดมหาสงครามระหว่างอสูรนับหมื่นขึ้นภายในดาวเคราะห์ ผู้ชนะจะได้รับรางวัลจากเทพบุรุษทั้งสามและเทพสตรีทั้งสาม อีกทั้งเจ้าของดวงดาวเช่นเขาก็จะให้เข้าเฝ้าเป็นการส่วนตัวด้วย
ด้วยเหตุนี้ เขายังได้ประกาศเรื่องนี้ให้ทั่วทั้งดาวเคราะห์ได้รับรู้
โลกแห่งความจริง!
ประชาชนทั่วโลกกำลังจ้องมองจอถ่ายทอดสดบนฟากฟ้า รอคอยให้ข้อมูลของอารยธรรมใหม่ปรากฏขึ้น
ทันใดนั้น!
ภาพในห้องถ่ายทอดสดระดับตำนานห้องใหม่ก็เกิดการเปลี่ยนแปลง และมีแถวตัวอักษรปรากฏขึ้น
พร้อมกันนั้น ยังมีเสียงดังสนั่นสะท้านเลื่อนลั่นตามมา
【อารยธรรมระดับตำนาน "อารยธรรมโกลาหล" ได้ถือกำเนิดขึ้นแล้ว! เริ่มการถ่ายทอดสดทั่วโลก โปรดรับชม!】
“อารยธรรมระดับตำนาน ‘อารยธรรมโกลาหล’ งั้นรึ?”
ในสมองของชาวโลกทุกคนว่างเปล่าไปสามวินาที ก่อนจะเริ่มวิพากษ์วิจารณ์กัน
“อารยธรรมโกลาหล? นี่มันคืออะไรกัน?”
“ฟังจากชื่อแล้ว คล้ายกับ 'อารยธรรมหงฮวง' อยู่บ้าง!”
“คงไม่ใช่ของลอกเลียนแบบหรอกนะ?!”
“แล้วชื่อเจ้าของดวงดาวเล่า? เป็นคนของประเทศไหน รีบออกมาแสดงตัวเร็วเข้า!”
“แล้วภาพเล่า!
ทำไมถึงเป็นสีเทาหม่นเหมือนกัน?
หรือว่าอารยธรรมระดับตำนานล้วนเป็นเช่นนี้กัน?!”
“นี่มันเรื่องอะไรกัน?!”
“ไร้ยางอาย!”
“...”
จักรวรรดิเกาจวี้ลี่
เมื่อได้ยินเสียงประกาศจากห้องถ่ายทอดสด ประชาชนชาวเกาจวี้ลี่แต่ละคนต่างพากันโห่ร้องอย่างตื่นเต้นดีใจ
“ฮ่าฮ่าฮ่า! อารยธรรมระดับตำนานของโอปป้าพวกเราถือกำเนิดขึ้นแล้ว!”
“อารยธรรมโกลาหล! ฟังดูสูงส่งยิ่งใหญ่อะไรเช่นนี้!”
“คิมโอปป้า ข้าอยากมีลูกให้ท่าน!”
“อารยธรรมหงฮวงกระจอกนั่น ต่อหน้าอารยธรรมโกลาหลของพวกเรา ก็เป็นได้แค่รุ่นน้อง!”
“โอปป้า ภาพของท่านเล่า! ทำไมยังไม่ปรากฏขึ้นอีก ข้ารอไม่ไหวแล้วนะ?”
“ชนชาติมหาเกาจวี้ลี่ของข้ายอดเยี่ยมที่สุด!”
“รออย่างอดทน คาดว่าอีกครู่คงจะปรากฏขึ้น!”
“.”
ในขณะที่ชาวเกาจวี้ลี่กำลังตื่นเต้นยินดีอยู่นั้น ภาพการถ่ายทอดสดบนท้องฟ้าก็เกิดการเปลี่ยนแปลงในที่สุด!
ในห้องถ่ายทอดสด ตัวอักษรคำว่า 【อารยธรรมโกลาหล】 ได้หายไป และถูกแทนที่ด้วยบทกวีที่ลึกซึ้งสองบท
【ยามโกลาหลไร้แบ่งแยก ฟ้าดินมิอาจแยกส่วน สรรค์สร้างดวงดาวจวบจนปัจจุบัน! เทพ มาร อสูรเทวะล้วนปรากฏ วีรบุรุษประลองยุทธ์อยู่ ณ ที่แห่งนี้】
“บัดซบ! นี่มันเรื่องบ้าอะไร?
ทำไมถึงเหมือนกับบทเปิดของ 'อารยธรรมหงฮวง' ที่ขึ้นต้นด้วยบทกวีลึกซึ้งเข้าใจยากสองบทด้วยเล่า?
ผู้ใดมีความสามารถทางวรรณศิลป์ ช่วยอธิบายความหมายให้ฟังที!”
ชายผู้หนึ่งซึ่งมีความรู้ทางวรรณกรรมจำกัดและไม่เข้าใจความหมายในบทกวีจึงเอ่ยถามขึ้น
ในไม่ช้า ก็มีผู้มาอธิบาย
“ยามโกลาหลไร้แบ่งแยก ฟ้าดินมิอาจแยกส่วน หมายถึงเวลาและสถานที่ สรรค์สร้างดวงดาวจวบจนปัจจุบัน หมายถึงกระบวนการวิวัฒน์ของอารยธรรม
เทพ มาร อสูรเทวะล้วนปรากฏ บอกเล่าถึงสิ่งมีชีวิตที่ปรากฏขึ้นในอารยธรรม
วีรบุรุษประลองยุทธ์อยู่ ณ ที่แห่งนี้ หมายความว่าต่อไปในอารยธรรมจะมีการประลองยุทธ์ครั้งใหญ่ และผู้ชนะคือวีรบุรุษที่แท้จริง”
“โห สุดยอดไปเลย! นี่ก็อธิบายได้ด้วย ท่านคงมิใช่บัณฑิตที่เคยอธิบายเรื่องอารยธรรมหงฮวงคนนั้นใช่หรือไม่!”
“เป็นข้าน้อยเอง แต่ก็เป็นเพียงความสามารถเล็กน้อยเท่านั้น”
“เจ๋งเป้ง!”
“.”
เกี่ยวกับหัวข้อนี้ ทุกคนต่างถกเถียงกันอย่างเผ็ดร้อน บ้างก็ว่าบัณฑิตอธิบายได้ถูกต้อง บ้างก็ว่าอธิบายไม่ถูกต้อง และยังมีบางส่วนที่แสดงความเห็นเป็นกลาง
อย่างไรก็ตาม การโต้เถียงเช่นนี้ดำเนินไปได้ไม่นาน ภาพการถ่ายทอดสดบนฟากฟ้าก็เกิดการเปลี่ยนแปลงอีกครั้ง
【ผู้สร้างอารยธรรมโกลาหล: "คิมออลบี" แห่งจักรวรรดิเกาจวี้ลี่!】
ทันทีที่ข้อมูลปรากฏขึ้น!
ประชาชนทั่วโลกต่างตกตะลึง และพากันวิพากษ์วิจารณ์ต่างๆ นานา
ชาวชาติประภาคาร: 【เอ๊ะ อารยธรรมระดับตำนานนี้เป็นของไอ้ลูกน้องแคว้นไม้กระบองสร้างขึ้นเองรึนี่ ใช้ได้ๆ! เดี๋ยวค่อยให้มันส่งมอบทรัพยากรจากดาวเคราะห์มาสักเก้าส่วน!】
ชาวจักรวรรดิโรมัน: 【อาชีพัล?! ดินแดนเล็กเท่าฝ่ามือของพวกมันก็สามารถวิวัฒน์อารยธรรมระดับตำนานได้ด้วยรึ? ของปลอมละมั้ง!】
ชาวเกาะวะหนู: 【บากะยาโร่ ไอ้พวกแคว้นไม้กระบองนี่มันเลวร้ายนัก แอบซุ่มรวยเงียบๆ ไม่ได้การ ข้าต้องไปฟ้องพญาอินทรีผู้เป็นบิดา!】
ชาวอาทิตย์ไม่เคยตกดิน: 【โย่ว ลูกน้องของลูกน้องข้าวิวัฒน์อารยธรรมระดับตำนานได้อีกแล้ว ไม่เลว ไม่เลว! เดี๋ยวต้องไปคุยกับเจ้าลูกน้องประภาคารที่บ้านสักหน่อย ให้มันไปขอทรัพยากรจากลูกน้องตัวน้อยมาให้!】
ชาวจักรวรรดิเทพน้ำมัน: 【ขี้ศักดิ์สิทธิ์! ทำไมดินแดนเล็กเท่าฝ่ามือทางตอนเหนือถึงมีอารยธรรมระดับตำนานปรากฏขึ้นอีกแล้ว? ไม่ได้การ พวกเราต้องสร้างอารยธรรมระดับตำนานให้ได้เช่นกัน จะปล่อยให้พวกมันโดดเด่นอยู่ฝ่ายเดียวไม่ได้เด็ดขาด!】
ชาวจักรวรรดิพญาหมีขนดก: 【เอ๊ะ นี่คืออารยธรรมที่พวกแคว้นไม้กระบองสร้างขึ้นมางั้นรึ? เทพเจ้าหมาป่าอยู่ที่ไหน?! รีบไปกำจัดพวกมันซะ! เป็นแค่สุนัขรับใช้ ยังคู่ควรที่จะมีอารยธรรมระดับตำนานอีกรึ!】
ชาวไบแซนไทน์: 【อารยธรรมนี้ไม่ดีเลย!】
ชาวจักรวรรดิเหยียนหวง: 【บัดซบ ไอ้คนไร้ยางอายนี่ มันกำลังลอกเลียนแบบอารยธรรมหงฮวงของมหาเต๋า ช่างน่าละอาย!】
ชาวจักรวรรดิปา: 【ไอ้พวกเกาจวีลี่เฮงซวย กล้าดีอย่างไรมาลอกเลียนแบบของพี่ใหญ่พวกเรา ไร้ยางอาย!】
ชาวจักรวรรดิเป่ยเซียน: 【ไอ้พวกโสมใต้น่ารังเกียจนัก รู้จักแต่ขโมยของคนอื่น ไร้ยางอาย!】
ชาวจักรวรรดิชางหลาง: 【ไอ้พวกสารเลว ช่างไร้ยางอายสิ้นดี กล้าขโมยระบบอารยธรรมของผู้อื่น ไร้ยางอาย!】
ชาวจักรวรรดิเกาจวี้ลี่: 【ว้า ฮ่าฮ่าฮ่า โอปป้า ในที่สุดอารยธรรมของท่านก็ปรากฏออกมาแล้ว! โค่นล้มอารยธรรมหงฮวง ท่านสุดยอดที่สุด!!】
“อารยธรรมโกลาหล?!”
หวังอี้เพิ่งกลับถึงบ้านก็ได้ยินเสียงประกาศจากห้องถ่ายทอดสด สีหน้าของเขาพลันแข็งค้างไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหัวเราะออกมา: "เอาข้าเป็นแบบอย่าง? เพียงเจ้า...ก็คู่ควรหรือ!"