ตอนที่ 370 ความเข้าใจระหว่างปะทะฝีมือ

มันแตกต่างอย่างแท้จริง

ตันเถียนและเส้นชีพจรในร่างของเขาเปลี่ยนแปลงไปมากเกินกว่าจะยอมรับได้ทำให้ถังเทียนตกตะลึง  เขาคิดถึงเรื่องนี้  จากนั้นคิดถึงเรื่องเมื่อเขากำลังจะระเบิดและเขาจำบางอย่างได้

เขาสูดลมหายใจและปล่อยหมัดออกไป

ร่องรอยของปราณแท้ในตันเถียนของเขาที่กำลังสงบนิ่งก็หายไปทันทีและในเวลาเดียวกัน มันปรากฏในเส้นชีพจรที่มือของถังเทียน

ปัง!

เสียงดังกึกก้องและชัดเจนระเบิดอยู่หน้าหมัดของถังเทียน

ถังเทียนสามารถรู้สึกได้ว่ารังสีหมัดพลังงานเกลียวทะลวงผ่านอากาศเหมือนกับกระสุนปืนใหญ่

“มา ให้ข้าทดสอบดูหน่อย”  หลิงซิ่วต้องการจะทดสอบลองแทงหอกใส่ถังเทียน

ถังเทียนหันหน้าเผชิญกับท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยหอกทันใดนันเขาปล่อยหมัดและปะทะกับปลายหอก

พลังงานแหลมคมความเร็วสูงปะทะกับปลายหอกอย่างแม่นยำทำให้หอกเต็มท้องฟ้าหายไปหมด หลิงซิ่วรู้สึกเหมือนกับว่าเผชิญหน้ากับปากของพยัคฆ์  หอกเงินแทบปลิว

หัวใจของเขาสั่นพลังมากมหาศาล

แม้ว่าเขาจะไม่ทันได้ตั้งตัวเพียงพอ  แต่ท่าทีที่สบายนั่นแฝงพลังมหาศาลทำให้หลิงซิ่วประหลาดใจ

ถังเทียนมองอย่างตั้งใจโดยไม่ต้องคิดเขาก้าวเท้าออกไปและปล่อยหมัดอีกครั้ง

หลิงซิ่วอยากเอาชนะ  เขาสงบใจตัวเอง ทำตัวสบายๆ และแทงหอกออกไป

หมัดและปลายหอกปะทะกันอีกครั้ง!

“เผียะ เผียะ เผียะ” หลิงซิ่วถอยไปสามก้าวขณะที่ร่างถังเทียนแค่โงนเงน ปราณแท้ของหลิงซิ่วชอนไชเข้าไปในชีพจรเขา แต่ชีพจรของเขากว้างมาก จึงไม่ได้ทำอันตรายเขามากสายปราณแท้ในร่างของเขาเหมือนกับฝูงปลารีบจู่โจมพลังปราณแปลกประหลาดอย่างรวดเร็วและทำลายได้ในพริบตา

การโจมตีของเขาถูกขัดขวางอีกครั้งทำให้เขาโกรธ  ปากของเขาเปล่งเสียงและถังเทียนเผชิญกับหอกทะเลจุดอีกครั้ง

เสียงหวีดหวิวเข้มข้นพุ่งมาข้างหน้าเหมือนกับนกฮูกและเสียงที่ร้ายกาจนั้นก่อกวนจิตใจของเขา

ถังเทียนสมาธิแกว่งแต่รีบเรียกสติกลับมาอย่างรวดเร็ว นิ้วทั้งห้ากางเหมือนกรงเล็บแสงรังสีของกรงเล็บภูตพรายเพลิงฉายออก

คลื่นระเบิดเสียงนับไม่ถ้วนผสานกันกับเสียงปะทะของการโจมตีเต็มท้องฟ้าทั้งสองฝ่ายมองเห็นอย่างลำบาก

ปราณแท้ที่ไม่จำกัดของถังเทียนสามารถใช้กรงเล็บเพลิงภูตพรายได้อย่างอิสระมากกว่าเดิมและแม้แต่ประกายแสงบนปลายนิ้วของเขายังถูกเขาควบคุมไว้ได้ทั้งหมด  มันส่องแสงเหมือนกับไฟ ติง ติง ติงแต่ละกรงเล็บปะทะใส่ปลายหอก

ทั้งสองฝ่ายลงมือเร็วมากขึ้นทุกที

ถังเทียนตื่นเต้นมากเขาสามารถรู้สึกได้ว่าสายปราณแท้ในร่างของเขาเชื่องเชื่อมากและสามารถใช้สายปราณแท้ได้ดั่งใจคิด  ใจของเขาตื่นเต้นทันที บางทีเขาอาจสามารถเปลี่ยนแปลงได้ในอนาคตกระมัง?

หลิงซิ่วซึ่งตื่นเต้นเพลิดเพลินกับการต่อสู้ การสู้กันตัวต่อตัวเป็นรูปแบบการต่อสู้ที่เขาโปรดปราน  เขาไม่เคยแพ้ในเรื่องความเร็วมาก่อน! เพียงชั่วครู่กรงเล็บเพลิงภูตพรายของถังเทียนมีการเปลี่ยนแปลงสภาพใหม่ทันที

บางครั้งเบาบางครั้งหนัก บางครั้งเร็ว บางครั้งช้า ความไม่แน่นอนทำให้หลิงซิ่วสับสน เนื่องจากทำให้เขาไม่สามารถป้องกันได้ถูกต้อง

ตาของถังเทียนเป็นประกายตื่นเต้น กระแสปราณแท้ในร่างกายของเขาทำให้เขารู้สึกว่าตัวเขาเต็มไปด้วยพลังงาน  สิ่งที่ไม่สามารถเข้าใจได้เท่าไหร่ก็คือแอ่งตันเถียนทุกชั้นใช้งานได้มากขึ้น เขาสามารถรู้สึกได้ชัดเจนถึงความแตกต่างระหว่างกระแสของปราณแท้ในทุกชั้น

ทันใดนั้นเขามีความคิดบรรเจิดทำให้เขาตื่นเต้นมากยิ่งขึ้น

ปราณแท้ห้าสายกลับเข้าไปยังแอ่งตันเถียนพวกมันเคลื่อนลงไปที่แอ่งตันเถียนระดับต่ำเรื่อยๆ จนถึงแอ่งตันเถียนระดับต่ำที่สุด หลังจากนั้นปราณแท้ห้าสายก็ทะลักขึ้นมาทีละชั้นๆ และทุกชั้นความเร็วของปราณแท้นั้นจะเพิ่มขึ้นมาก  และเมื่อมันขึ้นมาถึงแอ่งตันเถียนระดับสูงสุดความเร็วจะเพิ่มขึ้นมากจนแม้แต่ถังเทียนเองก็ยากจะควบคุม

ถ้าไม่ใช่เพราะเขาตื่นเต้นมากและการควบคุมของเขามีทักษะเพิ่มขึ้นมาก เขาคงสูญเสียการควบคุมสายพลังปราณ

ไวมาก!

ถังเทียนไม่มีเวลาเสียใจไหล่ขวาของเขากระตุก ปราณแท้ทั้งห้าสายพุ่งกระจายและยิ่งผ่านปลายนิ้วทั้งห้าของเขา

ไวมาก! ถังเทียนมีเวลาแค่เพียงยกมือของเขา

ปัง!

เสียงกดดันดังออกมาตามมาด้วยประกายทั้งห้ายิงออกมาจากนิ้วถังเทียน

หลิงซิ่วตกใจนั่นมันวิชาแปลกประหลาดอะไรอีก? เขาไม่กล้าผ่อนหอกยาวในมือของเขาเปลี่ยนแปลงทันทีจากรุกเป็นรับหอกทะเลจุดหนาแน่นป้องกันอยู่หน้าเขาทันที

ประกายแสงรวดเร็วดุจสายฟ้าปรากฏต่อหน้าของเขาในพริบตา

เผียะ!

เห็นได้ชัดว่าพลังทั้งห้าสายดังขึ้นพร้อมกัน ม่านตาของหลิงซิ่วหรี่แคบร่างของเขาสั่นรุนแรงเหมือนเครื่องร่อนตะแกรง  หินใต้เท้าเขากลายเป็นผุยผง

ประกายไฟห้าสายที่ยิงออกมาหมุนภายในด้วยความเร็วสูง พลังงานที่สะสมทำลายการต้านรับของหลิงซิ่ว

ถังเทียนยังคงประหลาดใจกับการโจมตีที่เขาคิดได้เอง แต่หลังจากนั้นเขายิ่งตื่นเต้นมากขึ้นเหมือนกับได้ของเล่นใหม่  ยังมีรูปแบบต่างๆ ให้ลองมากกว่านี้ไหม?  ต้องมีแน่นอน

อย่างนั้นต้องลองดู!

หลิงซิ่วที่น่าสงสารกลายเป็นหนูทดลองของถังเทียนเคล็ดวิชาแปลกประหลาดชั้นแล้วชั้นเล่าทำให้หลิงซิ่วล้ามาก

อาเฮ่อยืนมองดูอยู่ด้านข้างด้วยความสนใจและดีใจบางครั้งช่วงส่งเสียงเตือนและสัญญาณบ้าง

“เสี่ยวซิ่ว ระวังด้านซ้ายของเจ้า!”

“ข้างขวา ข้างขวาเจ้ามีช่องว่าง!”

“ท่านี้สวยมาก!”

…..

หลิงซิ่วที่กำลังมือไม้ปั่นป่วนหงุดหงิดกับการส่งสัญญาณและคำเตือนของอาเฮ่อเขาโดดออกจากเวทีและหันมาจ้องอาเฮ่อ “ตาเจ้าบ้าง!”

อาเฮ่อสังเกตการณ์อยู่ด้านอย่างตื่นเต้นอยากจะมีส่วนร่วมนานแล้วเขาไม่ปฏิเสธเมื่อได้ยินเช่นนั้น “ได้เลย”

จากนั้นหลิงซิ่วออกมาพักอ้าปากหอบหายใจ ทันใดนั้นเขาชะงักค้าง  เดี๋ยวก่อน ทำไมข้ากำลังอ้าปากหอบหายใจ?  หลิงซิ่วปากอ้าตาค้างสีหน้ามีแววเหลือเชื่อ เขาแค่สู้กันเป็นเวลานานแต่ทำไมร่างกายรู้สึกเหนื่อยล้าจัดจนถึงกับอ้าปากหอบหายใจด้วยหรือ?

เขาหันศีรษะและจ้องมองถังเทียนที่กำลังส่งเสียงตะโกนและรู้สึกสะท้านใจ

ไม่ว่าใครจะขึ้นมาสู้กับเขาถังเทียนก็มีความสุขอยู่ดี ความเปลี่ยนแปลงของตันเถียนและเส้นชีพจรในร่างกายเขาทำให้เขารู้สึกเหมือนกับว่าร่างของเขาพบฟ้าใหม่ที่กว้างขวาง และเมื่อทะยานขึ้นไปก็ได้พบสิ่งใหม่ๆ

ถังเทียนกำลังตื่นเต้นจัด  สัมผัสรู้ทั้งหกของเขาเฉียบคมมาก

วิธีลึกลับในการใช้พลังงานเกลียวกำลังเผยตัวให้เขาพบช้าๆ  ถ้าเขาต้องการทำลาย อย่างนั้นความเร็วของการโจมตีของสายปราณแท้และความเร็วของการหมุนตัวจะเร็วมาก  แต่ไม่ควรจะเร็วเกินไป  ไม่อย่างนั้นมันจะถูกยิงออกไปเหมือนครั้งก่อน

มีผลอย่างอื่นระหว่างพลังหมุนวนและนั่นก็คือพลังดูดซึม

ถ้าเขาต้องการให้ได้ผลเช่นนั้น  เขาต้องใช้เส้นสายปราณแท้มากกว่ายี่สิบสายและความเร็วในการหมุนตัวต้องไม่เร็วเกินไป

วิทยายุทธรูปแบบนั้นคลับคล้ายกับวิชาวนสู้ต่อเนื่องที่ทำให้เขาปลดปล่อยพลังโจมตีได้ต่อเนื่องซึ่งทำให้ถังเทียนตื่นเต้นมากขึ้น  สำหรับยอดฝีมือต่อสู้ระยะประชิด การประชิดตัวและความต่อเนื่องเป็นเคล็ดวิชาที่มีประโยชน์เพราะสามารถลดระยะห่างระหว่างคู่ต่อสู้กับเขาได้เสมอ

สำหรับยอดฝีมือสู้ระยะประชิด  การย่นระยะห่างหมายถึงชัยชนะ

ถังเทียนกำลังแช่อิ่มอยู่ในความตื่นเต้นความคิดของเขาทำงานมากกว่าปกติ  เขาคิดถึงภาพบันทึกที่ติงตังซื้อมาให้ ยอดฝีมือสู้ระยะประชิดสามารถยืมพลังและใช้โจมตีคู่ต่อสู้

เขาตัดสินใจใช้ทดสอบ

แรงกดดันที่ตัวอาเฮ่อเพิ่มขึ้น  หมัดของถังเทียนเป็นเหมือนสว่านสองดอก และนิ้วทั้งสิบของก็เป็นเหมือนดอกสว่านเล็กอีกสิบดอก

เขาถูกถังเทียนโจมตีติดต่อกันในพริบตาเดียวเขาปล่อยรังสีกระบี่และเหมือนกับว่ารังสีกระบี่เหล่านั้นถูกโจมตีด้วยพลังหมุนวนความเร็วสูงทำให้บินกระจายไปทุกที่  เขามองดูด้วยความตกใจขณะที่รังสีกระบี่สองสามสายแฉลบเข้ามาหาเขาแทนทำให้เขาลนลานทันที

โอกาสดีอย่างนั้นหลิงซิ่วไม่ยอมปล่อยเหมือนกัน

“ข้างซ้าย ข้างซ้าย  ข้างขวา  ขวา”

“ระวังขาของเจ้า  ท่านั้นน่ากลัว!”

“หนุ่มน้อยวิปริตกับวิธีที่วิปริตของเขา  เสี่ยวเฮ่อ!ตื่นเต้นมากไหมเล่า!”

….

อาเฮ่อโดดออกมาจากเวทีและอ้าปากหอบหายใจนั่งพักฟื้นฟูพลังทันที ถังเทียนต้องการซ้อมต่อยังคงมองหลิงซิ่ว

หลิงซิ่วไอเบาๆ  “พอแค่นี้เถอะ เรามีเรื่องเร่งด่วนกว่า”

ไม่รอให้ถังเทียนทักท้วง  เขานั่งฟื้นฟูพลังเช่นกัน

“เฮ้, พวกเจ้า...”

ถังเทียนตะโกนอย่างไม่พอใจแต่เมื่อเห็นว่าทั้งสองคนไม่ต้องการขยับตัว เขาจึงต้องหยุดอย่างช่วยไม่ได้  ใจของเขาจดจ่ออยู่ที่พลังเกลียว  ความเปลี่ยนแปลงในพลังเกลียวของเขาทำให้เขาเมามัน  ตัวอย่างเช่นเคล็ดเกาะติด เคล็ดยิงพลัง  สร้างผลแตกต่างสองรูปแบบแต่ความแตกต่างในปราณแท้เล็กน้อยมาก หนึ่งนั้นก็คือความแตกต่างความเร็วในการหมุนตัว  อีกหนึ่งก็คือปริมาณของสายพลังปราณแท้

ผลของการเจาะทะลวงเรียกว่าเคล็ดทะลวง

ทะลวง,เกาะติด, ยิง ผลทั้งสามรูปแบบแตกต่างทำให้เขามีพลังโจมตีรูปแบบต่างๆมากขึ้น

พลังของกรงเล็บเพลิงภูตพรายยังคงเพิ่มขึ้นอีกมาก

แต่สำหรับนิ้วทั้งห้าที่ยิงแสงออกมา  ยังใช้ประโยชน์ได้ไม่ดีนัก  แม้ว่าความเร็วและวิถีของพลังโจมตีจะเร็วมากแต่พลังจะอ่อน  ทันใดนั้นถังเทียนคิดถึงหิ่งห้อยเพลิงจ้าวปีศาจทั้งสองวิชานี้มีความคล้ายคลึงกัน จะเป็นยังไงถ้าผสานทั้งสองวิชานี้เข้าด้วยกัน

เมื่อคิดเช่นนั้น  ถังเทียนเริ่มทดสอบทันที

ปังปัง ปัง!

กลุ่มแสงเป็นระเบียบถูกยิงออกมาจากนิ้วถังเทียนลูกแล้วลูกเล่าเมื่อกระทบกับพื้นก็ระเบิดกลายเป็นหลุมใหญ่ตามมา

อีกสองคนที่กำลังนั่งฟื้นฟูเรี่ยวแรงที่หน้าผากหลั่งเหงื่อเยียบเย็น  ทั้งสองคนคิดเหมือนกันว่า“โชคดีที่เราไม่สู้กับเจ้านี่ต่อ เขายังคิดหาวิชาประหลาดๆ ได้อยู่เรื่อย...”

เจ้าคนผิดมนุษย์ก็ช่างผิดปกติคนเสียจริง

หลังจากทำลายพื้นที่อยู่ครึ่งวันในที่สุดถังเทียนก็มีความก้าวหน้า

ปลายนิ้วของเขามีประกายแสงปรากฏขณะที่มันร่วงลงพื้นสบายๆ  เสียงซี่ๆ ดังหนักแน่นในพริบตา ก็เป็นรูเจาะลึกปรากฏบนพื้น

ปัง!

ประกายไฟขนาดเล็กมือเจาะเข้าไปในพื้นและระเบิดทันที

พลังของระเบิดรุนแรงมากกว่าครั้งก่อนทั้งหมด  พื้นสั่นทำให้หินร่วงลงมาจากเพดานทางเดิน

ทั้งสองคนที่กำลังนั่งฟื้นฟูพลังเหมือนกับแมวถูกเหยียบหางรีบลุกขึ้นพรวดพราดพร้อมกัน

“เจ้างี่เง่าเจ้าจะฝังพวกเราทั้งเป็นหรือไง?” หลิงซิ่วด่า

“ได้โปรดหักห้ามใจตัวเองหน่อยเถอะ  อย่าทำเรื่องอันตรายแบบนั้น” อาเฮ่อตำหนิ

ถังเทียนก็ตกใจกับแรงระเบิดเช่นกัน  เขาเงยหน้าทำท่าตกใจ และมองดูพวกทั้งสอง

สำเร็จ!

ข้าจะตั้งชื่อว่าไงดี?หนูทะลวง? ว้า...ไม่เพราะเลย, หนูจ้าวปีศาจทะลวง? เรียกว่าหิ่งห้อยจ้าวปีศาจ...

ความคิดสุดท้ายทำให้เขาพอใจ

ทันใดนั้นร่างของเขาหมดพลังล้มลง

หลิงซิ่วกับอาเฮ่อตกใจทั้งสองวิ่งเข้ามาหาถังเทียนพร้อมกัน

ถังเทียนแม้จะอยู่ต่อหน้าทั้งสองที่วิ่งเข้ามาถึงตัวก็ยังส่งเสียงกรนได้ยินชัดเจน  เขาหลับสนิท หลังจากสู้กับทั้งคน ร่างกายของเขาล้าและหมดพลังไปมากอยู่แล้ว แต่นั่นเป็นเพราะความตื่นเต้นของเขาความเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้าถาโถมเข้ามาเหมือนคลื่นและดึงเขาเข้าสู่อาการหลับลึก

อีกสองคนถึงกับสีหน้าเปลี่ยน

เจ้างี่เง่านี่...

ปึ้กทั้งสองคนยันเท้าใส่หน้าถังเทียนพร้อมกัน

“จริงๆ เลย,เจ้ามันงี่เง่าตัวพ่อที่สุดแล้ว ข้าอยากจะเหยียบๆๆๆ เจ้าจริงๆ!”หลิงซิ่วระเบิดอารมณ์โกรธ

“ถูกต้อง, เจ้ามันขาดความรับผิดชอบแท้จริงดังนั้นต้องถูกทำโทษ” อาเฮ่อมีสีหน้าโกรธเช่นกันและเหยียบด้วยความโมโหบ้าง

“ปราณแท้ของมันยังเป็นระดับเจ็ดได้ยังไง?”  หลิงซิ่วบ่นทั้งที่ยังเหยียบอยู่

“เขาคงนับจำนวนแอ่งตันเถียนผิดไปแน่ๆ”  หน้าของอาเฮ่อสงบเย็น  แต่เท้าของเขาไม่ผ่อนแรงลงเลย

“นั่นสิ, เจ้าบ้านี่สอบตกวิชาเลข  มันไม่เคยหัดนับนิ้วเลย  ใช่แล้ว, ในตอนนั้นมันไม่ได้ใช้นิ้วนับ มันใช้นิ้วฝึกวิชาอย่างอื่น”หลิงซิ่วพิจารณาอย่างจริงจัง

“...” อาเฮ่อไม่รู้จะพูดยังไง

หลังจากระบายความโกรธจนพอใจ  พวกเขามองหน้ากันเองอย่างเข้าใจพวกเขาไม่ลังเลใจหันหน้าเดินไปที่เดิมของตนและนั่งฟื้นฟูพลังอีกครั้ง

ถังเทียนผู้น่าสงสารใบหน้าเขามีแต่รอยรองเท้า

เขากำลังหลับลึกจึงไม่รู้สึกอะไร