บทที่ 431 - นิกายดาบสวรรค์

บทที่ 431 - นิกายดาบสวรรค์

ฟางหยวนเดินทางไปทั่วดาวจิ่วโจว รับสาวงามที่ตรงสเปกเข้ามาทีละคน

"สิบหกสาวงามระดับท็อปคอยอยู่เคียงข้าง ชีวิตแบบนี้ ชาติก่อนไม่กล้าแม้แต่จะฝัน"

สาวบริสุทธิ์บางคน ฟางหยวนใช้เสบียงอาหารพิชิตใจ สาวบริสุทธิ์บางคน เขาใช้ยีนเสริมพันธุกรรมพาตัวมา มองดูสาวงามที่เพียบพร้อมทั้งรูปร่างหน้าตาและกิริยามารยาท เขาเปี่ยมไปด้วยความภาคภูมิใจ กลางวันออกไปตกปลา เช้าเย็นออกกำลังกาย ชีวิตเรียบง่ายแต่เต็มไปด้วยความสุข

สิบหกสาวงาม สวมชุดทำงาน ยืนเรียงราย เสน่ห์เย้ายวนเกินบรรยาย

"สาวผมทองตาน้ำข้าวหกคน สาวงามประเทศตะวันออกห้าคน..."

วันเวลาผ่านไป ฟางหยวนเก็บแต้มสะสมได้ครบหนึ่งพันล้านแต้ม เขาจึงเบิกยานรบจักรวาลออกมาหนึ่งลำ มีอยู่สองครั้งที่ยานรบจักรวาลลดราคาหนักๆ เขาใช้แต้มหนึ่งหมื่นและหนึ่งแสน ซื้อยานรบจักรวาลมาได้สองลำ

จนถึงวันนี้ ฟางหยวนมียานรบจักรวาลสามลำ ยานรบปีศาจโลหิตสามลำ ยานขับไล่อวกาศสิบลำ หุ่นยนต์ซ่อมแซมสิบตัว หุ่นยนต์รบหนึ่งพันตัว ในขณะเดียวกัน นาตาลี เอลิซ่า และคนอื่นๆ ก็มีพละกำลังทางกายภาพถึงหนึ่งหมื่นกิโลกรัม

"ลุย" ฟางหยวนโบกมืออย่างหึกเหิม

พาสาวๆ ขึ้นยานรบจักรวาล แล้วปล่อยให้ยานรบขับเคลื่อนอัตโนมัติ ยานรบปีศาจโลหิตสามลำนำหน้า ยานรบจักรวาลหนึ่งลำตามหลัง ไม่ว่าจะเป็นยานรบปีศาจโลหิต หรือยานรบจักรวาล ฟางหยวนล้วนควบคุมผ่านนาฬิกาข้อมืออัจฉริยะ

ผ่านการจัมป์ข้ามมิติหลายครั้ง กองยานอวกาศของฟางหยวนก็มาถึงกาแล็กซีปีศาจโลหิต เผ่าปีศาจโลหิตครอบครองอยู่หนึ่งกาแล็กซี กาแล็กซีปีศาจโลหิตมีดาวเคราะห์ที่มีสิ่งมีชีวิตอยู่สามดวง

"ปืนใหญ่ทำลายล้างดวงดาว โจมตีดาวเคราะห์ทั้งสามดวง" ฟางหยวนออกคำสั่ง

ปืนใหญ่ทำลายล้างดวงดาวของยานรบจักรวาลเริ่มชาร์จพลัง สามนาทีต่อมา ลำแสงพลังงานก็พุ่งทะลักออกไป เสียงระเบิดดังกึกก้องสะเทือนฟ้าดิน ดาวเคราะห์ดวงหนึ่งของเผ่าปีศาจโลหิตกลายเป็นฝุ่นผงในอวกาศ

"ยิงนัดเดียวดาวหายไปทั้งดวง สมกับเป็นปืนใหญ่ทำลายล้างดวงดาวจริงๆ"

มองดูดาวเคราะห์ที่แตกละเอียดบนหน้าจอ ฟางหยวนรู้สึกตกตะลึง ยานรบจักรวาลในสถานะล่องหน เปลี่ยนตำแหน่ง แล้วชาร์จพลังใหม่อีกสามนาที ปืนใหญ่ทำลายล้างดวงดาวถูกยิงออกไปอีกครั้ง ดาวเคราะห์ปีศาจโลหิตดวงที่สองกลายเป็นประวัติศาสตร์

"อานุภาพร้ายกาจ จัดไปอีกดอก"

ปืนใหญ่ทำลายล้างดวงดาวชาร์จพลังอีกครั้ง จัดการดาวเคราะห์ปีศาจโลหิตดวงสุดท้าย ดาวเคราะห์รวมถึงทุกสิ่งทุกอย่างบนดาว รวมถึงปีศาจโลหิตนับร้อยล้านตัว ถูกปืนใหญ่ทำลายล้างดวงดาวยิงจนไม่เหลือซาก

"พลังงานเหลือไม่ถึงห้าเปอร์เซ็นต์ ไปชาร์จพลังข้างดวงอาทิตย์"

"ปืนใหญ่ทำลายล้างดวงดาวอานุภาพรุนแรงก็จริง แต่เวลาเตรียมการนานเกินไป ต้องใช้เวลาตั้งสามนาที"

"ในสถานะพลังงานเต็มเปี่ยม ยานรบจักรวาลสามารถยิงปืนใหญ่ทำลายล้างดวงดาวต่อเนื่องได้เพียงสามครั้ง"

ยานรบจักรวาลวูบหายไป ปรากฏตัวอีกทีข้างดวงอาทิตย์ ดูดซับความร้อนที่แผ่ออกมาจากดวงอาทิตย์ พลังงานของยานรบจักรวาลเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

"ได้เวลาไปเก็บกวาดปลาที่เล็ดลอดอวนแล้ว"

เมื่อเห็นว่ายานรบจักรวาลพลังงานเต็มเปี่ยม ฟางหยวนก็สั่งให้ยานรบจักรวาลไปจัดการยานรบปีศาจโลหิตที่ลอยลำอยู่ในอวกาศ เมื่อเทียบกับยานรบจักรวาลที่ระบบผลิต ยานรบปีศาจโลหิตก็ไม่ต่างอะไรกับขยะ

ปืนใหญ่พลังงานธรรมดาบนยานรบจักรวาล ก็สามารถยิงยานรบปีศาจโลหิตให้ร่วงได้ในนัดเดียว ส่วนปืนใหญ่ทำลายล้างดวงดาวที่มีอานุภาพรุนแรง นัดเดียวเป่าดาวเคราะห์กระจุย ฟางหยวนที่มีทั้งยานรบจักรวาลสามลำ และยานรบปีศาจโลหิตสามลำ ไม่อยากได้ยานรบปีศาจโลหิตเพิ่มอีกแล้ว

ล็อกเป้า ยิง ลำแสงพลังงานพุ่งออกไป ปืนใหญ่พลังงานธรรมดาไม่ต้องชาร์จพลัง สามารถยิงต่อเนื่องได้

หลังจากกวาดล้างยานรบปีศาจโลหิตจนหมดสิ้น ฟางหยวนก็นั่งยานรบจักรวาลจากไป กินข้าวท่ามกลางเสียงหัวเราะอย่างมีความสุข เปลี่ยนที่ออกกำลังกาย ฟางหยวนที่ดื่มน้ำยาเสริมพันธุกรรมระดับหนึ่งถึงเก้า มีพลังรบเหนือกว่าพวกโจแอนนามาก ต่อให้พวกเธอรุม ก็ไม่ใช่คู่มือของเขา

นาฬิกาข้อมืออัจฉริยะรุ่นท็อปควบคุมยานรบจักรวาล ไม่ต้องย้ายข้อมูลพิกัดดวงดาว ต่อให้เปลี่ยนไปใช้ยานรบจักรวาลลำอื่น ก็ยังมีพิกัดดวงดาวให้ใช้

ฟางหยวนนอนเอนกายบนโซฟา ให้หลี่ซิ่วจูคอยปรนนิบัติ ในมือถือหนังสือเล่มหนึ่ง ก่อนจะออกจากดาวจิ่วโจว เขาไปกวาดหนังสือมาจากห้องสมุดหลายแห่ง หนังสือในมือเป็นหนังสือเกี่ยวกับการผลิตชา หลังจากย้ายต้นชาชั้นดีมาหลายสิบต้น ถ้าเรียนรู้วิธีทำชา ก็จะมีชาสดใหม่ให้ดื่ม

ยามว่างก็อ่านหนังสือหาความรู้เพิ่ม จะเห็นได้ว่า โจแอนนา จ้าวซิงเย่ว์ โจวอวี่หาน ต่างก็กำลังเปิดดูตำราอาหาร จางเซิ่งหนาน สวีหย่าเหยียน กำลังศึกษาวิธีการนวด

"ฝีมือของหลี่ซิ่วจู ชำนาญขึ้นเรื่อยๆ แล้ว"

ใช้ชีวิตแบบมีสาวงามห้อมล้อม เสื้อผ้าไม่ต้องซัก ข้าวปลาไม่ต้องทำ ฟางหยวนรู้สึกพอใจมาก พิกัดดวงดาวที่เผ่าปีศาจโลหิตบันทึกไว้ นาฬิกาข้อมืออัจฉริยะได้คัดลอกมาหมดแล้ว น่าเสียดายที่เผ่าปีศาจโลหิตเจอแค่ดาวเคราะห์ที่มีสิ่งมีชีวิตเพียงสามดวง ซึ่งรวมถึงดาวจิ่วโจวด้วย ส่วนอีกสองดวง ถูกเผ่าปีศาจโลหิตทำให้กลายเป็นดาวร้างไปนานแล้ว

อวกาศกว้างใหญ่ ดวงดาวนับไม่ถ้วน หากไม่มีพิกัดดาวเคราะห์ที่มีสิ่งมีชีวิต ฟางหยวนก็ไม่รู้จะไปที่ไหน จนปัญญา เขาจึงสั่งให้ยานรบจักรวาลบินไปในทิศทางเดียว ตอนใช้ความเร็วปกติ ยานรบจักรวาลกินพลังงานน้อยมาก พลังงานของยานรบจักรวาลลดลงไปเกินครึ่ง ก็หาดวงอาทิตย์ชาร์จไฟ ขอแค่อยู่ใกล้ๆ ไม่กี่ชั่วโมงก็เต็ม

"ดาวมนุษย์ คนเหาะบนฟ้าได้ ดาวแห่งการบำเพ็ญเพียร?"

ดูวิดีโอที่ยานรบจักรวาลสแกนได้ ฟางหยวนรู้สึกตื่นเต้นดีใจ คิดไตร่ตรองอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็เอายานขับไล่อวกาศออกมาหนึ่งลำ

"ยานรบจักรวาลล่องหน จอดรอนอกชั้นบรรยากาศ เก็บไว้เป็นไพ่ตาย"

ขับยานขับไล่อวกาศ ฟางหยวนลงจอดบนดาวบำเพ็ญเพียรเพียงลำพัง เส้นทางสู่ชีวิตอมตะกำลังกวักมือเรียก ไม่มีเหตุผลที่จะไม่ไป ยานขับไล่อวกาศล่องหนได้ แต่เปลี่ยนขนาดไม่ได้ เมื่อถึงดาวบำเพ็ญเพียร ฟางหยวนก็สั่งให้ยานขับไล่อวกาศกลับไปที่ยานรบจักรวาลนอกชั้นบรรยากาศ

"พละกำลังร่างกายของฉันสูงถึงสามแสนกิโลกรัม ความเร็วสูงสุดสามร้อยเมตรต่อวินาที แต่กลับบินบนฟ้าไม่ได้"

ฟางหยวนที่แรงเยอะและเร็วจัด สามารถเหยียบอากาศเดินได้สูงหลายหมื่นเมตร แต่เขาบินไม่เป็นจริงๆ ขอแค่ความเร็วตกลงนิดเดียว เขาก็จะร่วงลงมา ผู้บำเพ็ญเพียรบนดาวดวงนี้ เวลาเหาะเหินเดินอากาศ มีความเร็วแค่ไม่กี่สิบเมตรต่อวินาที ด้วยความเร็วระดับนั้น ฟางหยวนบินไม่ได้

"สำนักไท่เสวียน นิกายหมื่นกระบี่ หอคอยดวงดาว นิกายดาบสวรรค์..."

ดูข้อมูลสำนักต่างๆ ที่ยานรบจักรวาลสแกนมาได้ ฟางหยวนตัดสินใจไปที่สำนักไท่เสวียน ครึ่งเดือนต่อมา ฟางหยวนมาถึงสำนักไท่เสวียน สมัครเข้าสำนักไม่สำเร็จ เขาจึงไปที่นิกายหมื่นกระบี่ ภาษาและตัวอักษรของโลกนี้ คล้ายกับประเทศตะวันออกบนดาวจิ่วโจวมาก

"สำนักไท่เสวียน นิกายหมื่นกระบี่ หอคอยดวงดาว ต่างก็รังเกียจว่าฉันอายุมากเกินไป"

ฟางหยวนที่รู้สึกหดหู่ใจ ไม่ได้ยอมแพ้ง่ายๆ ถ้าเข้าสำนักใหญ่ไม่ได้ เขาก็จะทำธุรกิจหาเงิน แล้วเอาเงินไปซื้อวิชา มาถึงเขาดาบสวรรค์ มองดูบันไดที่สูงเสียดฟ้า ฟางหยวนกัดฟันก้าวขึ้นไป

นิกายดาบสวรรค์ทดสอบศิษย์ อย่างแรกคือพรสวรรค์ อายุ และจิตใจ อย่างที่สองคือการปีนบันไดสวรรค์ คนที่ปีนบันไดสวรรค์ถึงยอดได้ด้วยตัวเอง จะได้เป็นศิษย์สายในของนิกายดาบสวรรค์

ฟางหยวนถือดาบดาราตก เดินขึ้นบันได แรงกดดันบนร่างเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ขึ้นไปถึงขั้นที่หนึ่งร้อย แรงกดดันบนร่างหนักถึงหนึ่งพันกิโลกรัม ทุกๆ หนึ่งร้อยขั้น แรงกดดันจะเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งพันกิโลกรัม ปีนขึ้นไปหนึ่งพันขั้น แรงกดดันบนร่างฟางหยวน หนักถึงหนึ่งหมื่นกิโลกรัม

ก้าวขึ้นสู่ขั้นที่หนึ่งพันเอ็ด ภาพมายาต่างๆ ก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้า ภาพมายาที่สมจริง ไม่มีผลต่อฟางหยวนมากนัก ความเจ็บปวดทรมานตอนกินน้ำยาเสริมพันธุกรรม ได้หล่อหลอมจิตใจของเขา การตกปลามาเนิ่นนาน ทำให้เขามีความเยือกเย็น

"เรื่องเมื่อวานให้มันผ่านไปเหมือนวันวานที่ตายจาก เรื่องวันนี้ให้มันเป็นเหมือนวันที่เพิ่งเกิดใหม่ อดีตผ่านไปดั่งสายลม ไม่มีวันหวนคืน"

ภาพมายาสลายไป ฟางหยวนเดินขึ้นบันไดต่อ ขั้นที่สองพันเอ็ด หุ่นเชิดถือดาบตัวหนึ่ง พุ่งเข้ามาโจมตีเขา ชักดาบกวาดฟัน หัวหุ่นเชิดหลุดกระเด็น กลายเป็นพลังงานสลายไป

[จบแล้ว]