บทที่ 121 - ผลไม้มอบพลัง

บทที่ 121 - ผลไม้มอบพลัง

สิบกว่าวันผ่านไป จำนวนเหรียญเกมของฟางหยวนก็พุ่งนำที่สองของหมื่นเขตไปไกลกว่าร้อยยี่สิบล้านเหรียญ ฟางหยวนไม่รอช้ากดใช้เงินหนึ่งร้อยล้านเหรียญอัปเกรดเรือไผ่เหลืองเป็นเลเวลเจ็ดทันที

"ความยาวเพิ่มเป็นร้อยเมตร ความกว้างสามสิบเมตร"

พอเรือไผ่เหลืองอัปเป็นเลเวลเจ็ด ก็ได้ฟังก์ชันใหม่เพิ่มมาคือ 'ดั่งใจนึก' ปรับขนาดได้ตามใจชอบ

"ความเร็วสูงสุดห้าสิบห้านอต เร็วสะใจไปเลย"

เขาลองทดสอบความแข็งแกร่งของเรือดูแล้ว แข็งยิ่งกว่าเรือบรรทุกเครื่องบินในต่างโลกเสียอีก หลังจากคิดดูสักพัก ฟางหยวนก็สั่งการในใจ เรือไผ่เหลืองก็หดเล็กลงอย่างรวดเร็ว

"เรือยาวสักยี่สิบกว่าเมตรกำลังดี ดูไม่สะดุดตาเกินไป"

ฟางหยวนปลุกใจตัวเองก่อนจะขับเรือออกไป แม้เรือจะอัปเกรดแล้วแต่อัตราการกินพลังงานยังเท่าเดิม ปลา กุ้ง ปู หรือสัตว์อื่นหนักหนึ่งจิน ก็ยังแล่นได้หนึ่งไมล์ทะเลเหมือนเดิม ห้องเชื้อเพลิงของเรือเลเวลเจ็ดตอนนี้จุได้ถึงหนึ่งล้านจิน

"อีกหกวันก็จะตัดยอดอันดับรายสัปดาห์กับรายเดือนแล้ว"

เกมตกปลาเหนือมนุษย์หนึ่งสัปดาห์มีเจ็ดวัน หนึ่งเดือนมีสี่สัปดาห์ สรุปแล้วเดือนหนึ่งมีแค่ยี่สิบแปดวัน ส่วนปีหนึ่งมีกี่วันนั้นตอนนี้ยังไม่รู้แน่ชัด

"เข้ามาในโลกเกมนี้ได้เจ็ดสัปดาห์กว่าแล้ว วันที่ได้เยอะสุดก็ฟันไปห้าสิบล้านกว่าเหรียญ"

ปลาใหญ่ที่มีราคาแพงตัวหนึ่งก็ปาเข้าไปหลายล้าน เมื่อวันศุกร์ที่แล้วเขาตกปลาเทพๆ ได้ตั้งสิบกว่าตัว

ฟางหยวนสลัดความคิดฟุ้งซ่านทิ้งไป แล้วเรียกหน้าต่างระบบยอดเซียนนักตกปลาขึ้นมาดู

ชื่อ: ฟางหยวน

ส่วนสูง: 180 ซม.

น้ำหนัก: 80 กก.

พละกำลัง: 10,000,051

ความว่องไว: 1,001,666

สติปัญญา: 618

แต้มตกปลา: 3,761,562,721,96

ธนาคารระบบ: 102,261,578.23

กล่องของขวัญ: 11,237

บัตรเชิญต่างมิติ: 9

"กล่องของขวัญดองไว้เป็นหมื่น เปิดเศษๆ ทิ้งหน่อยดีกว่า"

คิดได้ดังนั้นฟางหยวนก็เปิดกล่องอย่างตื่นเต้น

"ได้ลูกแก้วเสริมแกร่งมาสองลูก ที่เหลือก็ขยะทั้งนั้น"

เขาลองใช้ลูกแก้วเสริมแกร่งอัปเกรดน้ำเต้าฟ้าดินเสวียนหวง

"ใช้ไปลูกเดียว สารัตถะฟ้าดินก็กลายเป็นระดับสี่แล้ว"

เหลือลูกแก้วอีกหนึ่งลูก เขาเลยเอาไปอัปเกรดนาฬิกาอัจฉริยะ

"สัญญาณครอบคลุมหนึ่งพันปีแสง... กันน้ำลึกหนึ่งล้านกิโลเมตร?"

ก่อนอัปเกรดนาฬิกามีสัญญาณแค่สิบปีแสง กันน้ำได้ล้านเมตร พออัปเกรดรอบนี้สัญญาณไกลขึ้นเป็นพันปีแสง ส่วนความลึกกันน้ำเพิ่มขึ้นเป็นพันเท่า

หลังจากจัดหมวดหมู่ของที่ได้มา ฟางหยวนก็เข้าไปดูร้านค้าอุปกรณ์ตกปลาในระบบ

"คันเบ็ดพัฒนาได้ เปลี่ยนรูปร่างเป็นคันชิงหลิว คันหน้าดิน คันตีเหยื่อปลอม คันชายฝั่งได้หมด ราคาหนึ่งร้อยล้านล้านแต้มตกปลา?"

เห็นราคาคันเบ็ดที่แพงที่สุดแล้วฟางหยวนถึงกับเดาะลิ้น

"เอ้อ จริงสิ ฉันมีบัตรส่วนลดหนึ่งในหมื่นอยู่นี่นา คันเบ็ดร้อยล้านล้าน ใช้บัตรนี้ก็เหลือแค่หมื่นล้านแต้มเอง ซื้อไหวอยู่แล้ว"

คิดได้ปุ๊บฟางหยวนก็ไม่ลังเล กดใช้บัตรส่วนลดสอยคันเบ็ดพัฒนาได้มาทันที

"สุดยอดคันเบ็ด สี่รูปร่าง เปลี่ยนได้ดั่งใจนึก"

คันเบ็ดใหม่ที่เพิ่งได้มามีความแข็งแกร่งเทียบเท่าคันเบ็ดระดับเก้า ยกของหนักพันล้านกิโลกรัมขึ้นจากพื้นได้สบายๆ เขาหยดเลือดแสดงความเป็นเจ้าของ เก็บมันเข้าสู่ตันเถียนล่างแล้วใชลมปราณภูตอุดรหล่อเลี้ยง

ฟางหยวนนั่งคิดชื่ออยู่หลายนาที สุดท้ายก็ตั้งชื่อให้มันว่า 'เฮยเสวียน' (ทมิฬพิศวง) ตัวคันสีดำสนิทแวววาวเลยให้ชื่อว่า 'เฮย' (ดำ/ทมิฬ) ส่วนความสามารถที่มหัศจรรย์ก็ให้ชื่อว่า 'เสวียน' (ลึกลับ/พิศวง)

คันเบ็ดเฮยเสวียนเติบโตได้สองวิธี หนึ่งคือใช้พลังหล่อเลี้ยง สองคือใช้ตกปลา ยิ่งตกได้มากเท่าไหร่ มันก็ยิ่งทรงพลังขึ้นเท่านั้น

แต่ตอนนี้อยู่ในเกมตกปลาเหนือมนุษย์ ด้วยเหตุผลหลายอย่าง ฟางหยวนเลยยังไม่อยากใช้คันเฮยเสวียนตกปลา เขามีบัตรเชิญต่างมิติเก้าใบ นึกจะไปเมื่อไหร่ก็ได้ เรื่องความปลอดภัยเลยไม่ค่อยห่วงเท่าไหร่ คิดว่ากันไว้ดีกว่าแก้ เรื่องอัปเกรดคันเบ็ดค่อยไปทำที่โลกอื่นก็ได้

กิน นอน ตกปลา เวลาไม่กี่วันก็ผ่านไปไวเหมือนโกหก

ฟางหยวนที่ครองอันดับหนึ่งทั้งสองชาร์ตได้แต้มอิสระมา 1,111 แต้ม เขาไม่รีรอ เทหมดหน้าตักลงค่าความว่องไว ค่าสติปัญญามันขึ้นอยู่กับความรู้ อ่านหนังสือเยอะๆ เดี๋ยวก็เพิ่มเอง ตอนเปิดกล่องของขวัญก็ได้พวกข้อมูลความรู้มาช่วยเพิ่มทีละนิดละหน่อยอยู่แล้ว ส่วนพละกำลังตอนนี้ทะลุล้านไปแล้วยังไม่จำเป็นต้องเพิ่ม

พอดื่มสารัตถะฟ้าดินระดับสี่ไปหนึ่งหยด ความรู้สึกอบอุ่นก็แผ่ซ่านไปทั่วร่าง

"ค่าพละกำลังกับความว่องไวของฉันเพิ่มได้อีกแล้ว"

คัมภีร์มหาวัฏจักรเพิ่งจะแตะขั้นที่สิบ ระดับชั้นชีวิตของเขาตอนนี้เป็น 901 เท่าของตอนเริ่ม ศักยภาพในการฝึกฝนน่าตระหนก ขีดจำกัดพละกำลังทะลุสิบล้านไปไกลโข

แต่ทว่าสารัตถะฟ้าดินที่ช่วยยกระดับชีวิตและพลังฝีมือก็มีขีดจำกัดเหมือนกัน สารัตถะฟ้าดินระดับสามหรือหยาดน้ำทิพย์ช่วยเพิ่มพละกำลังได้สูงสุดแค่สิบล้านแต้ม

น้ำเต้าฟ้าดินเสวียนหวงที่เพิ่งอัปเกรด ตอนนี้ผลิตสารัตถะฟ้าดินระดับสี่ได้วันละสามหยด

ฟางหยวนปรับอารมณ์แล้วเข้าไปดูร้านค้าในเกม เขาถลุงเงินไปล้านกว่าเหรียญกวาดซื้อของมาเพียบ

เพียงแค่คิด เรือไผ่เหลืองก็พุ่งทะยานไปข้างหน้า ภายในห้องโดยสารฟางหยวนกำลังผสมเหยื่อสูตรครอบจักรวาลปลาทะเลหลายร้อยกิโลกรัม

"วัตถุดิบทำหัวเชื้อครอบจักรวาลปลาทะเลครบแล้ว ผสมตุนไว้หน่อยดีกว่า"

เขาหยิบวัตถุดิบออกมาตามสัดส่วน คนให้เข้ากันแล้วกรอกใส่ขวด

"เกาะที่มีแสงสีฟ้าพุ่งออกมา? ข้างบนมีสมบัติเหรอ?"

มองไปเห็นเกาะอยู่ไกลๆ ฟางหยวนเลยตัดสินใจจะขึ้นไปสำรวจ เรือไผ่เหลืองเลเวลเจ็ดขยายใหญ่สุดได้ร้อยเมตร กว้างยี่สิบเมตร เล็กสุดเหลือแค่เท่าไข่นกพิราบ

"เกมตกปลาเหนือมนุษย์? เหนือมนุษย์ ก็คือต้องก้าวข้ามขีดจำกัดมนุษย์สินะ"

เรือไผ่เหลืองแล่นด้วยความเร็วห้าสิบห้านอตมุ่งหน้าสู่เกาะนั้น แป๊บเดียวก็ถึงฝั่ง ฟางหยวนสั่งให้เรือหดเหลือเท่าไข่นกพิราบ แล้วเดินขึ้นเกาะไปอย่างรวดเร็ว

ไม่นานงูยักษ์ตัวหนึ่งก็โผล่เข้ามาในสายตา ลำตัวหนาเท่าถังน้ำ ยาวกว่ายี่สิบเมตร บนหัวมีเขาเดียว ข้างๆ งูเขียวยักษ์มีต้นไม้เล็กๆ ต้นหนึ่ง บนต้นมีผลไม้สีฟ้าใสเก้าลูก

ฟางหยวนเก็บกลิ่นอายยืนดูงูยักษ์กับต้นไม้นั้นเงียบๆ เห็นแสงสีฟ้าจากผลไม้สว่างวาบขึ้นเรื่อยๆ จนถึงขีดสุด งูเขียวยักษ์อ้าปากกว้างเตรียมจะกลืนผลไม้นั้น

ฟางหยวนใช้วิชาเคลื่อนย้ายพริบตาโผล่เข้าไปปล่อยหมัดเดียวเปรี้ยง งูยักษ์สิ้นชีพทันที เขาเด็ดผลไม้เก้าลูกนั้น แล้วขุดต้นไม้พร้อมดินย้ายเข้าไปไว้ในมิติแห่งชีวิต

"กลิ่นหอมชะมัด ลองชิมสักลูกดีไหม?"

"ลมปราณภูตอุดรของฉันหนาแน่นขนาดนี้ ต่อให้มีพิษก็ขับออกได้ ยิ่งระดับชั้นชีวิตสูงก็ยิ่งต้านพิษได้ดี ฉันเหนือกว่าเจ้างูตัวนี้ตั้งเยอะ มันยังจะกิน แสดงว่าต้องกินได้สิ"

ลังเลอยู่แป๊บเดียว ฟางหยวนก็กัดฟันกินผลไม้สีฟ้าเข้าไปหนึ่งลูก

เขาเฝ้าระวังตัวแจ แต่สุดท้ายก็นั่งระแวงเก้อไปครึ่งค่อนชั่วโมง ผลไม้ละลายในปากทำให้ฟางหยวนได้รับพลังควบคุมน้ำ

"ควบคุมน้ำ รวมน้ำ หายตัวในน้ำ ฉันใช้ชีวิตใต้น้ำได้เหมือนปลาแล้ว"

แค่คิด ในมือฟางหยวนก็มีบอลน้ำโผล่ขึ้นมา ลองชิมน้ำที่สร้างจากพลังดู รสชาติบริสุทธิ์จืดสนิท

เดินสำรวจรอบเกาะ เก็บพืชพันธุ์แปลกๆ มาบ้าง หาไม้แห้งมาก่อกองไฟย่างเนื้องู

เนื้องูรสเลิศช่วยเพิ่มสมรรถภาพร่างกายคนธรรมดาได้ ฟางหยวนยิ้มกริ่ม สับหัวงูทิ้ง ถลกหนังควักเครื่องใน แล้วเก็บเนื้องูเข้ามิติเก็บของ เขาแบ่งส่วนหางยาวไม่ถึงครึ่งเมตรมาย่างกิน

"เขาเดียวบนหัว ถึงไม่มีประโยชน์ก็เก็บไว้เป็นที่ระลึกได้ เอาไปด้วยละกัน"

เขาขับเรือออกจากเกาะไปไกล ลองเปิดช่องแชทสาธารณะดู ก็เห็นผู้เล่นคุยกันเรื่องผลไม้วิเศษ

"ดูท่าจะมีผู้เล่นบางคนได้พลังพิเศษไปแล้ว"

"วันหลังเจอเกาะต้องลองขึ้นไปหาของดีบ้าง"

"ต้องคอยเช็กช่องแชททุกวัน จะได้ไม่พลาดข่าวสำคัญ"

[จบแล้ว]