บทที่ 111 - มอบฐานทัพ
บทที่ 111 - มอบฐานทัพ
บทที่ 111 - มอบฐานทัพ
ตอนเล่นมือถือช่วงค่ำ เห็นข่าวบริษัทฮั่วฮวาถูกคว่ำบาตร ฟางหยวนรู้สึกโกรธเคือง
"ตัวต่อตัวสู้ไม่ได้ ก็เริ่มรุมกินโต๊ะ?"
ชาติก่อนเป็นแค่แฮกเกอร์สายรักชาติ ทำได้แค่เรื่องโปรแกรม แต่ชาตินี้มีเทคโนโลยีนับไม่ถ้วน ฟางหยวนตั้งใจจะช่วยฮั่วฮวาสักหน่อย เดินเข้าห้องทำงาน ให้ชางฉยงตรวจสอบความคืบหน้าของสถาบันวิจัยต่างๆ
"ช้าเกินไป ถ้าฉันลงมือเอง ก็คงวุ่นวายไม่น้อย"
"ทนดูฮั่วฮวาโดนต่างชาติรุมยำ ความแค้นในใจมันสลายยาก"
"ปัญญาประดิษฐ์ก็ให้ไปแล้ว ฉันจะกดปุ่มเร่งความเร็วอีกหน่อย จะเป็นไรไป"
เขาตั้งใจจะข้ามชิปซิลิคอน ไปผลิตชิปคาร์บอนเลย ปัญหาแรกของชิปคาร์บอนคือการทำให้คาร์บอนบริสุทธิ์ โชคดีที่เทคโนโลยีการสกัดคาร์บอนจากต่างโลกก้าวหน้ามาก ชิปคาร์บอนต้องใช้เครื่องฉายแสงเหมือนกัน แต่ความต้องการเครื่องฉายแสง ต่ำกว่าชิปซิลิคอนเยอะ
ด้วยแนวคิดก้าวเดียวถึงเป้าหมาย ฟางหยวนตัดสินใจสร้างสายการผลิตชิปคาร์บอนเลย ชิปในฐานข้อมูลชางฉยงมีสามแบบ ชิปซิลิคอน ชิปคาร์บอน และชิปชีวภาพ ชิปชีวภาพเป็นชิปผสม ใช้ควบคุมมนุษย์โคลนหรือสัตว์
ชิปซิลิคอนต่างโลกขนาดหนึ่งนาโนเมตร ชิปคาร์บอนขนาดศูนย์จุดหนึ่งนาโนเมตร ด้วยคุณสมบัติวัสดุ ชิปคาร์บอนขนาดหกสิบนาโนเมตร ก็มีประสิทธิภาพเทียบเท่าชิปซิลิคอนสิบนาโนเมตรแล้ว
"นำหน้าครึ่งก้าวคืออัจฉริยะ นำหน้าหนึ่งก้าวคือคนบ้า พลังฉันไร้เทียมทานแล้ว ไม่มีใครหรือกลุ่มอิทธิพลไหนข่มขู่ฉันได้ จัดชิปคาร์บอนยี่สิบนาโนเมตรไปเลย"
พิจารณาแล้ว ฟางหยวนสั่งให้หุ่นยนต์ในฐานทัพยักษ์ ผลิตหุ่นยนต์ธรรมดาและอุปกรณ์ผลิตชิป
"หุ่นยนต์โลหะเหลวเก็บไว้ใช้เอง หุ่นยนต์ธรรมดามอบให้รัฐ"
"ให้ชางฉยงสร้างฐานทัพใต้ดินสักแห่ง ปัญหาที่มาของหุ่นยนต์และอุปกรณ์ก็จบ"
เคลื่อนย้ายพริบตาเข้าสู่ฐานทัพยักษ์ ฟางหยวนเอาวัตถุดิบที่กองเป็นภูเขาออกมาจากมิติเก็บของ สายการผลิตชิปในฐานทัพยักษ์ล้ำสมัยเกินไป เขาตัดสินใจว่าสายการผลิตชิปคาร์บอนที่จะมอบให้ จะผลิตได้สูงสุดแค่ยี่สิบนาโนเมตร ดังนั้นต้องผลิตเครื่องจักรใหม่
ใช้เวลาเพียงสัปดาห์เดียว เครื่องเจาะแม่น้ำและหุ่นยนต์โลหะเหลวก็สร้างฐานทัพใต้ดินเสร็จ ผ่านไปอีกไม่กี่วัน ฐานทัพใต้ดินก็เริ่มเดินเครื่อง ฐานทัพใต้ดินของฟางหยวน สร้างริมแม่น้ำชิงเหอในจังหวัดซีหนาน ห่างจากจังหวัดตงหนานพันกว่ากิโลเมตร จังหวัดซีหนานอยู่ใจกลางประเทศเหยียนหวง ทำเลดีมาก
"สายการผลิตชิปคาร์บอน สายการผลิตหุ่นยนต์อัจฉริยะ แล้วก็เตาปฏิกรณ์จิ๋ว"
"ปิดไม่อยู่แล้ว ก็สารภาพไปเลยละกัน"
ให้ชางฉยงตรวจสอบความเรียบร้อย ฟางหยวนเพิ่มเติมของบางอย่างลงไป เตาปฏิกรณ์จิ๋วมีแล้ว แท่งเชื้อเพลิงเอามาจากไหน? ผลิตเองสิ จะผลิตแท่งเชื้อเพลิง วัตถุดิบเอามาจากไหน? หุ่นยนต์ขุดมาจากใต้ดิน
บอกกล่าวคนในครอบครัว ฟางหยวนขับรถไปยังค่ายทหารแห่งหนึ่ง หลายชั่วโมงต่อมา เขาเดินเข้าไปในห้องทำงาน
"เสี่ยวฟาง" จางต้าจวินลุกขึ้นยิ้มต้อนรับ
"ประธานจาง ผมมีของบางอย่าง อยากจะมอบให้พวกคุณครับ" ฟางหยวนบอก
"ของอะไร" จางต้าจวินคาดหวัง
"สายการผลิตชิปคาร์บอน สายการผลิตหุ่นยนต์อัจฉริยะ เตาปฏิกรณ์จิ๋ว" ฟางหยวนตอบ
"ของพวกนี้ คุณทำเสร็จออกมาเป็นชิ้นเป็นอันแล้วเหรอ" จางต้าจวินอึ้งไปสิบกว่าวินาที
"หลังจากพัฒนาปัญญาประดิษฐ์เทียนเว่ยสำเร็จ..." ฟางหยวนเล่าเรื่องที่ชางฉยงแต่งขึ้นอย่างไม่ตกหล่น เขาแค่อยากตกปลาเงียบๆ แต่ไม่อยากเห็นบริษัทในประเทศโดนต่างชาติรังแกตามใจชอบ
"ปัญญาประดิษฐ์เก่งขนาดนี้เลยเหรอ" จางต้าจวินเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง
ครึ่งชั่วโมงต่อมา ฟางหยวน จางต้าจวิน และคณะ นั่งเครื่องบินขนส่งมุ่งหน้าสู่จังหวัดซีหนาน
"เครื่องบินลำนี้ช้าเกินไป คุณภาพก็งั้นๆ" ฟางหยวนอดบ่นไม่ได้
"นี่เครื่องบินขนส่งที่ทันสมัยที่สุดของเราแล้วนะ" จางต้าจวินขมวดคิ้ว แล้วคุยโวว่า "โรงงานเครื่องบินกำลังวิจัยเครื่องบินใหม่อยู่สองรุ่น รุ่นหนึ่งทำความเร็วได้สิบเท่าความเร็วเสียง..."
"ผมรู้จักเครื่องบินรุ่นนั้น เทียนเว่ยเป็นคนคำนวณออกมา ตามประสิทธิภาพของโรงงานเครื่องบิน อีกห้าปีก็ยังผลิตไม่ได้ แต่ถ้าพวกคุณรับมอบฐานทัพของผม ปีเดียวก็สร้างเสร็จ" ฟางหยวนยิ้ม
อีกฝ่ายรู้เรื่องเครื่องบิน จางต้าจวินมองว่าเป็นเรื่องปกติ เพราะเทียนเว่ยคือผลงานของเขา จางต้าจวินไม่กลัวฟางหยวนทำความลับรั่วไหล คนที่มอบเทียนเว่ยให้รัฐ โอกาสทำความลับรั่วไหลเป็นศูนย์ ไม่มีเทียนเว่ย ก็ไม่มีโครงการพวกนั้น
ถึงสนามบิน ครึ่งชั่วโมงต่อมา รถเอสยูวีและรถบรรทุกยี่สิบกว่าคัน ก็มุ่งหน้าสู่ฐานทัพใต้ดิน
"ฐานทัพอยู่ที่ไหน" จางต้าจวินถาม
"อีกสองกิโลเมตร" ฟางหยวนดูนาฬิกาสมาร์ทวอตช์
"นาฬิกาของคุณดูล้ำสมัยดีนะ" จางต้าจวินยิ้ม
"ผมทำเองครับ" ฟางหยวนไม่ได้ลงรายละเอียด สมาร์ทวอตช์ที่ได้จากกล่องของขวัญ เขาใช้ลูกแก้วอัปเกรดไปสองครั้ง ไม่มีปัญญาผลิตสมาร์ทวอตช์แบบเดียวกัน แต่ทำรูปลักษณ์ให้เหมือนกัน ไม่ใช่เรื่องยาก
"จอดรถ" ฟางหยวนตะโกน
จางต้าจวินสั่งจอดรถ แล้วถามว่า "อยู่ไหน"
"อยู่ใต้ดิน" ฟางหยวนตอบ
"เข้าไปยังไง" จางต้าจวินถามอีก
"ในแม่น้ำมีทางเข้า ตรงนี้ก็มีทางเข้า" ฟางหยวนชี้ไปที่พื้น
"สวีต้าหย่ง นำกำลังคุ้มกันรอบๆ ห้ามใครเข้าใกล้เด็ดขาด" จางต้าจวินสั่ง
ทหารอาวุธครบมือกระจายกำลังออกไป ฟางหยวนใช้สมาร์ทวอตช์ เปิดประตูหมายเลขหนึ่งของฐานทัพใต้ดิน พริบตาเดียว พื้นดินก็แยกออก ทางเข้าขนาดกว้างยาวสิบเมตรปรากฏขึ้น
นั่งลิฟต์ลงไป คณะเดินทางเข้าสู่ฐานทัพใต้ดิน ฐานทัพยาวสามพันเมตร กว้างพันห้าร้อยเมตร ดูอลังการงานสร้าง ผนังและพื้นโลหะ ให้ความรู้สึกเหมือนนิยายวิทยาศาสตร์
"ล้ำสมัยมาก ถ้าไม่รู้ว่าเป็นฝีมือคุณ พวกเราต้องนึกว่าเป็นฐานทัพมนุษย์ต่างดาวแน่ๆ" จางต้าจวินทอดถอนใจ
"นี่คือสายการผลิตชิปคาร์บอน ปัจจุบันผลิตชิปคาร์บอนยี่สิบนาโนเมตรได้..." เดินชมฐานทัพใต้ดินอันกว้างใหญ่ ฟางหยวนแนะนำอุปกรณ์ต่างๆ ให้ทุกคนฟัง
"นี่คือเตาปฏิกรณ์จิ๋ว..."
"ไม่นึกเลยว่าจะทำเตาปฏิกรณ์ได้เล็กขนาดนี้"
"เหลือเชื่อจริงๆ เตาปฏิกรณ์จิ๋วที่เทียนเว่ยคำนวณออกมา ดันสร้างได้จริง"
ทุกคนต่างตกตะลึงและดีใจ ไม่มีใครพูดเรื่องที่ฟางหยวนลักลอบวิจัยเตาปฏิกรณ์จิ๋วผิดกฎหมาย
"หรือว่าเทคโนโลยีโคลนนิ่งอวัยวะและชิ้นส่วนร่างกาย ก็ทำเงินได้?"
"วัสดุสร้างฐานทัพนี้ คุณเอามาจากไหน" จางต้าจวินถาม
"หลังจากพัฒนาปัญญาประดิษฐ์เทียนเว่ย ผมก็สร้างหุ่นยนต์อัจฉริยะขึ้นมาจำนวนหนึ่ง..." ฟางหยวนตอบอย่างลื่นไหล "นี่คือหุ่นยนต์รุ่นที่หนึ่ง นี่รุ่นที่สอง... รุ่นที่ห้าใช้เตาปฏิกรณ์จิ๋วขับเคลื่อน ทำงานใต้น้ำได้..."
"คุณสร้างโรงถลุงแร่ไว้ใต้ทะเลเหรอ"
"ช่วยไม่ได้ครับ การผลิตเครื่องจักรต้องใช้วัสดุ ผมไม่อยากซื้อที่สร้างโรงงาน และไม่อยากเสียเงินซื้อวัตถุดิบ ก็เลยให้หุ่นยนต์ไปหาวัตถุดิบในทะเล..."
"พวกเราไปดูโรงถลุงแร่ใต้ทะเลได้ไหม"
"โรงถลุงแร่อยู่ลึกสามพันกว่าเมตร ผมไม่มีเรือดำน้ำ พาลงไปไม่ได้"
"เรือดำน้ำที่ทันสมัยที่สุดในโลก ก็ดำลงไปไม่ถึงสามพันเมตร"
"ท่านประธานจาง ฐานทัพยกให้พวกคุณแล้ว ส่งผมกลับเถอะ"
"ขอบคุณมาก" จางต้าจวินโค้งคำนับ แล้วกล่าวว่า "กินข้าวด้วยกันก่อนค่อยไป"
"ได้ครับ" ฟางหยวนพยักหน้า แล้วคุยเรื่องช่วยเหลือบริษัทฮั่วฮวา
สายการผลิตชิปคาร์บอนในฐานทัพใต้ดิน ผลิตชิปคาร์บอนได้วันละหนึ่งล้านชิ้น เทคโนโลยีต่างโลก ล้ำหน้าดาวบลูสตาร์หลายสิบปี เทคโนโลยีมนุษย์ต่างดาว ล้ำหน้าดาวบลูสตาร์อย่างน้อยหลายร้อยปี ชางฉยงเจาะระบบยานมนุษย์ต่างดาว ได้เทคโนโลยีชั้นสูงมาเพียบ
กินอิ่มแล้ว ฟางหยวนก็นั่งเครื่องบินกลับ ไม่อยากเห็นบริษัทในประเทศโดนต่างชาติบีบบังคับ เขาจึงต้องลงมือ เพราะความโกรธแค้นในใจ จึงต้องตอบโต้ด้วยความจำใจ เลือดในกายยังร้อนแรง ฟางหยวนทำเมินเฉยไม่ได้จริงๆ
[จบแล้ว]