บทที่ 78 - ขับเรือบรรทุกเครื่องบินไปตกปลา

บทที่ 78 - ขับเรือบรรทุกเครื่องบินไปตกปลา

ฟางหยวนยืนอยู่บนดาดฟ้าวิลล่า มองดูทะเลที่ห่างออกไปไม่กี่ร้อยเมตร และเรือบรรทุกเครื่องบินที่ลอยลำอยู่ในทะเล

"ถ้าได้ขับเรือบรรทุกเครื่องบินไปตกปลาคงฟินน่าดู"

หลายปีก่อน เขาเคยตกปลาบนเรือบรรทุกเครื่องบิน แต่ไม่เคยขับ เอาคันเบ็ดระดับเจ็ดออกมา ฟางหยวนเหยียบอากาศพุ่งไปที่เรือ ขึ้นไปบนเรือแล้วก็เก็บกวาดซอมบี้จนเกลี้ยง ก่อนหน้านี้เขาเปิดกล่องของขวัญได้ทักษะการขับขี่ระดับเทพ ทำให้รู้วิธีบังคับเรือบรรทุกเครื่องบิน เลยอดใจไม่ไหวต้องขอลองของหน่อย

"มีบางจุดเสียหาย ต้องซ่อมก่อนถึงจะขับได้"

ใช้สมาร์ตวอตช์สแกน ฟางหยวนจัดการซ่อมจุดที่เสียทีละจุด

"เรือลำนี้เปลี่ยนแท่งเชื้อเพลิงหนึ่งครั้ง วิ่งได้ห้าล้านไมล์ทะเล"

"เรือบรรทุกเครื่องบินที่ทันสมัยที่สุดในโลกความจริง เปลี่ยนเชื้อเพลิงทีวิ่งได้แค่ล้านไมล์ทะเล"

ใช้เวลาสิบกว่าวัน ภายใต้คำแนะนำของชางฉยง ฟางหยวนก็ซ่อมเรือเสร็จ ชางฉยงเข้าควบคุมระบบ ทำให้ความสามารถในการขับเคลื่อนอัตโนมัติของเรือเพิ่มขึ้นทวีคูณ

"มีเรือลำนี้แล้ว วิลล่าก็ดูจะไร้ประโยชน์ไปเลย"

บนเรือมีสระว่ายน้ำ ห้องสันทนาการ ห้องฟิตเนส... เรือบรรทุกเครื่องบินแล่นอัตโนมัติ มุ่งหน้าสู่ทะเลกว้างด้วยความเร็วสามสิบกว่าน็อต สองชั่วโมงต่อมา ฟางหยวนสั่งให้ชางฉยงหยุดเรือ นั่งลงบนดาดฟ้าเรือ เอาคันเบ็ดทะเลออกมา ผสมเหยื่อครอบจักรวาลปลาทะเลหลายร้อยกิโลกรัม

แต้มตกปลายังเหลือสามแสนหกหมื่นล้านกว่าแต้ม เหยื่อระบบห่อละร้อยแต้ม เหยื่อหลายร้อยโลก็แค่ไม่กี่หมื่นแต้ม ซอมบี้เหลือไม่เยอะ สัตว์ซอมบี้ก็มีไม่มาก แทนที่จะไปไล่ล่าซอมบี้ สู้มาตกปลาในทะเลดีกว่า ปลาซอมบี้มีน้อย แต่ปลากลายพันธุ์มีเพียบ มหาสมุทรในโลกนี้กว้างใหญ่กว่าพื้นดิน สัตว์น้ำมีจำนวนมหาศาล ต่อให้กลายพันธุ์แค่หนึ่งในหมื่น ก็มีเป็นร้อยล้านตัว

โปรยเหยื่ออ่อย ฟางหยวนจุดบุหรี่สูบอย่างสบายใจ พ่นควันปุ๋ยๆ นานๆ ทีก็โยนเหยื่อลงไปหน่อย ไม่ถึงสิบนาที ฝูงปลาเล็กก็โผล่ขึ้นมาแย่งกินเหยื่อ ฟางหยวนใช้คันเบ็ดระดับเจ็ด ตกปลาเล็กไปพลาง โปรยเหยื่อไปพลาง ครึ่งชั่วโมงต่อมา เงาทะมึนขนาดมหึมาก็พุ่งเข้ามา อ้าปากกลืนปลาเล็กไปนับไม่ถ้วน

"ฉลามขาวกลายพันธุ์ อย่างน้อยต้องสามร้อยตัน"

ฟางหยวนหยิบเก้าคันเบ็ดทะเลระดับเก้า ปั้นเหยื่อก้อนโต เหวี่ยงออกไปเบาๆ แค่คิด ตัวเบ็ดก็ขยายใหญ่เท่าโม่หิน เจาะทะลุริมฝีปากบนของฉลามขาวกลายพันธุ์ ฉลามยักษ์เจ็บปวด ดิ้นรนหนีสุดชีวิต คันเบ็ดโค้งวูบ สายเอ็นส่งเสียงวิ้วๆ พื้นดาดฟ้าเรือที่เขาเหยียบยุบลงไป

คันเบ็ด สายเอ็น ตัวเบ็ดระดับเก้า รับน้ำหนักได้พันล้านกิโลกรัม ฟางหยวนไม่กลัวอุปกรณ์พัง พละกำลังหนึ่งล้านแต้ม ร่างกายมีแรงหนึ่งพันตัน ตั้งแต่หยาดน้ำทิพย์ระดับสองหมดฤทธิ์ พละกำลังและความว่องไวของฟางหยวนก็หยุดนิ่ง เคล็ดกายาพยัคฆ์มังกรเน้นเพิ่มพลังป้องกัน คัมภีร์มหาวัฏจักรเน้นยกระดับชั้นชีวิต

พละกำลังและความว่องไวของเขา ถึงขีดจำกัดที่หยาดน้ำทิพย์ระดับสองจะช่วยได้แล้ว ฟางหยวนเดาว่า ต่อให้อัปเคล็ดกายาพยัคฆ์มังกรถึงขั้นสามสิบ พละกำลังก็คงไม่ถึงล้านแต้ม ระดับชั้นชีวิตสูงขึ้นร้อยเท่า ไม่ได้แปลว่าความแข็งแกร่งจะเพิ่มขึ้นร้อยเท่าทันที เช่น มังกรดำที่เป็นสัตว์เทพห้าเล็บ ขีดจำกัดและระดับชั้นชีวิตสูงส่ง แต่ตอนเกิดใหม่ๆ ก็อ่อนแอ ความแข็งแกร่งต้องใช้เวลาสะสม

ฟางหยวนตอนนี้ยังห่างไกลจากขีดจำกัดสูงสุด เหตุผลหลักมีสองข้อ หนึ่งคือขาดของวิเศษช่วยเพิ่มพลัง สองคือวิชาที่มีอยู่นอกจากคัมภีร์มหาวัฏจักรและเคล็ดกายาพยัคฆ์มังกร ล้วนเป็นวิชาพื้นๆ เขาที่อยากแต่ตกปลา ไม่อยากฝึกยุทธ์ ความแข็งแกร่งที่มีล้วนได้มาจากหยาดน้ำทิพย์

ฉลามขาวกลายพันธุ์หนักสามร้อยกว่าตัน ไม่ใช่คู่มือของเขา แรงมหาศาลส่งผ่านคันเบ็ดมาถึงมือ ฟางหยวนรู้สึกตื่นเต้นเร้าใจ นี่เป็นครั้งแรกที่เขาตกได้สัตว์ยักษ์หนักสามร้อยกว่าตัน สถิติเก่าคือวาฬร้อยยี่สิบตัน

"สะใจจริงๆ ปลาใหญ่สามร้อยกว่าตัน ในโลกจริงอย่าว่าแต่ตกได้ แค่ได้ยินยังไม่เคย"

"มีแต่ในต่างโลก ถึงจะมีโอกาสตกได้สัตว์ยักษ์ขนาดนี้"

ฉลามขาวกลายพันธุ์ตัวมหึมา ว่ายวนไปมาในทะเล สัตว์น้ำรอบๆ ต่างพากันหนีตาย มือซ้ายถือคันเบ็ด ฟางหยวนหมุนรอกเป็นระยะ ชั่วโมงกว่าผ่านไป เขาเต็มอิ่มกับรสชาติการเย่อปลา รีไซเคิลฉลามขาวกลายพันธุ์

"แต้มตกปลาเพิ่มสามแสน เหรียญซิงเพิ่มห้าร้อยล้าน ได้กล่องของขวัญมาหนึ่งใบ"

ดูข้อมูลในระบบ ฟางหยวนยิ้มมุมปาก ฉลามขาวอาละวาดไปชั่วโมงกว่า หมายแตกกระเจิง ให้ชางฉยงขับเรือย้ายที่ อ่อยเหยื่อใหม่

"มีแต่ปลาเล็ก ไม่มีปลากลายพันธุ์ ไม่สนุกเลย"

ปั๊มแต้มกับปลาเล็กสักพัก ท้องทะเลก็ว่างเปล่า ฟางหยวนวางคันเบ็ด เอาเตาบาร์บีคิว ถ่าน เครื่องปรุง ออกมา ย่างปีกไก่งวงบนดาดฟ้าเรือ

"ต่อให้ผลิตหุ่นยนต์โลหะเหลวไม่ได้ ก็ผลิตหุ่นยนต์ธรรมดาได้นี่นา"

คิดได้ดังนั้น ฟางหยวนสั่งให้หุ่นยนต์ผลิตหุ่นยนต์ โปรแกรมควบคุมใช้ชางฉยง พลังงานใช้แบตเตอรี่ซูเปอร์เอ็นเนอร์จี แบตเตอรี่ของคาร์ลสันกรุ๊ป จุไฟได้ห้าพันกิโลวัตต์ชั่วโมงต่อกิโลกรัม หุ่นยนต์ที่ผลิตออกมา ใช้แบตเตอรี่นี้ ชาร์จทีเดียวอยู่ได้เป็นเดือน มีชางฉยงให้เทคโนโลยี หุ่นยนต์โลหะเหลวลงมือทำ การสร้างหุ่นยนต์ไม่ใช่เรื่องยาก

"คาร์ลสันกรุ๊ปนี่พัฒนาเทคโนโลยีมาผิดทางจริงๆ มีทั้งแบตเตอรี่ซูเปอร์เอ็นเนอร์จี โคลนนิ่ง ชิปชีวภาพ ปัญญาประดิษฐ์... วัสดุศาสตร์ สามารถผลิตหุ่นยนต์อัจฉริยะได้สบายๆ"

"มีหุ่นยนต์อัจฉริยะสักไม่กี่ล้านตัว กวาดล้างโลกได้ง่ายๆ ไม่เห็นต้องใช้ไวรัสซอมบี้เลย"

สลัดความคิดทิ้งไป ฟางหยวนหยิบเบียร์ขึ้นมาดื่มแกล้มปีกไก่งวงย่างรสเด็ด อยู่โลกนี้มาสิบกว่าปี หน้าตาเขาไม่เปลี่ยนไปเลย ฟางหยวนไม่คิดจะกินเนื้อปลากลายพันธุ์หรือสัตว์กลายพันธุ์ และไม่คิดจะครองโลก คนน้อยของเยอะ อยากได้อะไรก็ไปเก็บเอา

"นอกจากเหงาหน่อย ชีวิตก็ถือว่าดี"

กินอิ่มดื่มพอ เอาเตียงออกมานอนบนดาดฟ้าเรือ นกซอมบี้โผล่มาไม่กี่ตัว ยังไม่ทันเข้าใกล้เรือ ก็โดนปืนกลหกลำกล้องสอยร่วง ตื่นนอนมา กินของว่างรองท้อง นั่งบนดาดฟ้า โปรยเหยื่ออ่อย ดูหนังบู๊ ควบคุมจิตใจไม่ให้ฟุ้งซ่าน ถือคันเบ็ดระดับเจ็ดปั๊มแต้ม

สองชั่วโมงต่อมา เงาทะมึนพุ่งเข้ามา ฟางหยวนเปลี่ยนเป็นคันเบ็ดทะเลระดับเก้า สัมผัสประสบการณ์เย่อปลาใหญ่อีกครั้ง ปลาหมึกยักษ์กลายพันธุ์หนักสองร้อยกว่าตัน ถูกเบ็ดเกี่ยว ดิ้นพล่านในทะเล ฟางหยวนผู้ผ่านชีวิตมาสองชาติ เคยเห็นปลาหมึกยักษ์ใหญ่สุดไม่ถึงยี่สิบจิน แต่ตัวที่ตกได้นี้ หนักตั้งสองร้อยกว่าตัน

"เจ้านี่น่าจะเป็นจ้าวสมุทร พลังต่อสู้เผลอๆ จะโหดกว่าฉลามขาวสามร้อยตันเมื่อกี้อีก"

ปลาหมึกยักษ์ดิ้นรน แรงมหาศาลส่งผ่านมา ฟางหยวนเคลิบเคลิ้มไปกับมัน ชั่วโมงกว่าผ่านไป เขารีไซเคิลปลาหมึกยักษ์กลายพันธุ์

"แต้มตกปลาเพิ่มห้าแสน เหรียญซิงเพิ่มพันล้าน ได้กล่องของขวัญมาใบหนึ่ง"

ให้ชางฉยงขับเรือเปลี่ยนน่านน้ำ ปั๊มแต้มต่ออีกยก ฟางหยวนเข้าไปในเรือ กระโดดลงสระว่ายน้ำ ภายในเรือทั้งลำถูกเขาใช้แสงชำระล้างทำความสะอาดทุกซอกทุกมุม

"ถ้าในโลกจริง ฉันมีเรือบรรทุกเครื่องบินแบบนี้สักลำก็คงดี"

ว่ายน้ำจนหนำใจ ฟางหยวนเปลี่ยนชุดใหม่เอี่ยมอ่อง

[จบแล้ว]