บทที่ 53 - พลทหารกุ้ง ขุนพลปู อัครเสนาบดีเต่า

บทที่ 53 - พลทหารกุ้ง ขุนพลปู อัครเสนาบดีเต่า

มังกรเทพห้าเล็บที่มีพรสวรรค์ธาตุน้ำมีความเร็วในน้ำสูงมาก มังกรดำยาวสามเมตรกว่า เคลื่อนที่ในมหาสมุทรอันกว้างใหญ่ด้วยความเร็วหลายร้อยเมตรต่อวินาที

ภายใต้การชี้แนะของชางฉยง มังกรดำเรียนรู้ความรู้มากมาย และเชี่ยวชาญภาษามนุษย์ถึงแปดภาษา ได้รับคำสั่งแล้ว มังกรดำก็มุ่งหน้าตรงไปยังประเทศตงเต่า ในฐานะมังกรเทพห้าเล็บ แม้จะยังเป็นวัยเด็ก แต่ก็มีอิทธิฤทธิ์ติดตัวไม่น้อย

สิบกว่านาทีต่อมา มังกรดำก็มาถึงน่านน้ำใกล้ประเทศตงเต่า

"ตรงนี้แหละ"

ยืนยันเป้าหมายถูกต้อง มังกรดำคำรามก้อง เสียงมังกรที่แผ่วเบาแต่ทรงพลังแผ่ซ่านไปทั่วสารทิศ ชั่วพริบตา กุ้งหอยปูปลาในทะเลต่างพากันว่ายหนีมุ่งหน้าสู่น่านน้ำประเทศเหยียนหวง

"จากนี้ไป รอบๆ ประเทศตงเต่า จะไม่มีกุ้งหอยปูปลาอีก"

ย้ายฐานที่มั่น มังกรดำไปคำรามใส่น่านน้ำประเทศปั้ง แล้วไปวนเวียนแถวน่านน้ำประเทศลู่ ก่อนจะมุ่งหน้าสู่เกาะอ้าว

ชั่วข้ามคืน น่านน้ำรอบประเทศตงเต่า ประเทศปั้ง ประเทศลู่ และเกาะอ้าว กุ้งหอยปูปลาหายเกลี้ยง

......

ฟูจิวาระ คาซึโอะ สั่งให้ลูกน้องลงอวน ลากเรือวนไปกว่าครึ่งชั่วโมง พอสาวอวนขึ้นมาดู ข้างในมีแต่โคลนกับหิน ชาวตงเต่าแต่ละคนอ้าปากค้าง หลังเคลียร์ของออกมา ต่างก็ขมวดคิ้ว

แม้อุตสาหกรรมประมงของตงเต่าจะพัฒนาไปมาก การที่ลากอวนแล้วได้ของน้อยบ้างเป็นครั้งคราวไม่ใช่เรื่องแปลก กุ้งหอยปูปลาเป็นสิ่งมีชีวิตเคลื่อนที่ได้ นานๆ ทีจะได้น้อยก็ปกติ แต่อวนลงไปแล้วไม่ได้ปลา กุ้ง หรือปูเลยสักตัว เรื่องแบบนี้พวกเขาเพิ่งเคยเจอครั้งแรก

"บ้าเอ๊ย ทำไมเป็นแบบนี้?"

ฟูจิวาระ คาซึโอะ ไม่เชื่อเรื่องโชคลาง สั่งให้ลงอวนอีกครั้ง ลากไปอีกครึ่งชั่วโมง อวนที่สองว่างเปล่า อวนที่สามก็ยังว่างเปล่า ต่อเนื่องสิบกว่าอวน ไม่ได้อะไรเลย

ดูน้ำมันเรือแล้ว แม้จะเจ็บใจ แต่ฟูจิวาระ คาซึโอะ ก็ต้องจำใจหันหัวเรือกลับ ขืนไม่กลับไปเติมน้ำมัน เรือคงแล่นกลับไม่ถึงฝั่ง

......

พัคจีแท็กมองผลงานอวนแรกแล้วขมวดคิ้ว เทคโนโลยีการจับปลาของประเทศปั้งก้าวหน้ามาก เรือของเขาก็ทันสมัย สิ่งที่ได้จากอวนแรก อย่าว่าแต่ปลาเลย ปูสักตัวก็ไม่มี

ลากไปสิบกว่าอวน ไม่ได้กุ้งหอยปูปลาเลยสักตัว พัคจีแท็กปวดใจสุดๆ ค่าน้ำมันออกทะเลแต่ละครั้งไม่ใช่เงินน้อยๆ ไหนจะค่าแรงลูกน้องอีกสิบกว่าคน

"ปลาพวกนี้หนีไปไหนหมด? ทำไมไม่มีสักตัว?"

ด้วยความสงสัย พัคจีแท็กหยิบมือถือโทรหาเพื่อนร่วมอาชีพ

"พวกเอ็งก็จับไม่ได้เลยเหรอ? ทำไมเป็นงั้นไปได้?"

......

เอลส์ คนจับกุ้งที่เกาะอ้าว ดำน้ำหาอยู่ครึ่งชั่วโมง ไม่เจอกุ้งมังกรสักตัว อย่าว่าแต่กุ้งมังกร แม้แต่ปลาสักตัวเขาก็ไม่เห็น ท้องทะเลเกาะอ้าวที่เคยอุดมสมบูรณ์ ตอนนี้กุ้งหอยปูปลาหายไปหมด คนจับปลาไม่ได้อะไร คนจับกุ้งก็คว้าน้ำเหลว พื้นทะเลเหลือแค่สัตว์จำพวกหอยที่เคลื่อนที่ช้า

"กุ้งมังกรตรงนี้ เมื่อวานยังมีตั้งเยอะ ทำไมวันนี้ไม่มีสักตัว?"

เอลส์ที่เต็มไปด้วยความสงสัย ขึ้นเรือพักเหนื่อย แล้วลงน้ำหาใหม่ วนเวียนอยู่หลายรอบ เสียเวลาไปหลายชั่วโมง ก็ไม่ได้กุ้งมังกรแม้แต่ตัวเดียว ชาวประมงเกาะอ้าวต่างพากันงุนงง จำใจขับเรือกลับฝั่ง

......

ฉลาม วาฬ และสัตว์ใหญ่น้อย พากันแบกรับกุ้งมังกรและปู มุ่งหน้าสู่น่านน้ำประเทศเหยียนหวง คำสั่งจากมังกรเทพ สัตว์น้ำไม่อาจขัดขืน

เรือประมงเหยียนหวงที่ออกทะเล ต่างได้ผลงานเต็มลำเรือ ลงอวนทีเดียวได้ปลาเต็มอวน ลงไม่กี่ครั้งก็ต้องกลับ ปลาล้นเรือแล้ว น้ำมันเหลือเยอะแค่ไหนก็ต้องกลับ

ตัวต้นเรื่องอย่างมังกรดำ ตอนนี้กำลังเรียนหนังสืออยู่บนเรือหลานเทียน พื้นที่มหาสมุทรบนดาวบลูสตาร์กว้างใหญ่มาก สถานที่ส่วนใหญ่ มังกรดำยังไม่เคยไปเยือน

"ราชามังกรในละครทีวี มีพลทหารกุ้งและขุนพลปู"

"มอบพลังเทพมังกร รับสมัครลูกสมุนกุ้งปูบ้างดีกว่า"

นึกถึงละครเทพเซียนที่เคยดู มังกรดำดำลงสู่ก้นทะเลอีกครั้ง

"พลทหารกุ้ง ขุนพลปู อัครเสนาบดีเต่า ให้เต่าทะเลตัวหนึ่งเป็นอัครเสนาบดี ปูสี่ตัวเป็นแม่ทัพ แล้วรับกุ้งสี่พันตัวเป็นทหาร"

วนเวียนก้นทะเลสักพัก มังกรดำเรียกประชุมกุ้ง ปู และเต่าทะเล จัดการแข่งขันทดสอบสติปัญญา เต่าทะเลอายุสามร้อยกว่าปีคว้าที่หนึ่งไป มังกรดำมอบพลังเทพมังกรให้ แล้วแต่งตั้งเป็นอัครเสนาบดี

"ข้าเก่าขอคารวะฝ่าบาท" เต่าทะเลก้มหัวคำนับอย่างนอบน้อม เมื่อได้รับพลังเทพมังกร มันก็เรียนรู้ภาษาเผ่าปีศาจได้

เหล่าปูเริ่มประลองฝีมือ ปูที่เก่งที่สุดสี่ตัว ได้เป็นขุนพลปูประจำทิศตะวันออก ตก เหนือ ใต้ มังกรดำมอบพลังให้ทั้งสี่ เปลี่ยนพวกมันเป็นปีศาจ กุ้งนับหมื่นเริ่มแข่งความเร็วและพละกำลัง กุ้งที่ทำผลงานดีที่สุดสี่พันตัว ได้รับพลังกลายเป็นพลทหารกุ้งใต้สังกัดมังกรดำ

ขุนพลปูหนึ่งตัวคุมพลทหารกุ้งหนึ่งพันตัว มังกรดำสั่งให้พวกมันสร้างวังมังกรใต้ดิน พอก็เสร็จสิ้นภารกิจ มังกรดำที่พลังอ่อนโทรมก็กลับขึ้นเรือหลานเทียน เรียนกับชางฉยงต่อ การชุบชีวิตอัครเสนาบดีเต่าหนึ่ง ขุนพลปูสี่ และพลทหารกุ้งสามพันกว่า กินพลังงานมหาศาล

โชคดีที่เป็นแค่การชุบชีวิต ไม่ใช่การดัดแปลงร่างกาย ไม่อย่างนั้นด้วยความสามารถตอนนี้ มังกรดำคงมีแต่ทางตาย มังกรดำเป็นมังกรเทพห้าเล็บและเป็นสัตว์เทพชั้นสูง แต่ตอนนี้มันยังเป็นแค่ทารก

ฟางหยวนที่กำลังตกปลาอยู่ริมแม่น้ำ ได้รับข้อความจากมังกรดำ ก็อดขำไม่ได้และแอบคาดหวังอยู่ลึกๆ

"ดาวบลูสตาร์ไร้พลังปราณฟ้าดิน ต่อให้ได้รับพลังเทพมังกร ขีดจำกัดของพวกกุ้งปูเต่าก็คงไม่สูงเท่าไหร่"

สลัดความคิดทิ้งไป ฟางหยวนดึงเหยื่อแล้วเหวี่ยงเบ็ดอีกครั้ง เหยื่อทำเองและเหยื่อระบบบางตัวดีเกินไป เขาเลยไม่คิดจะผลิตขาย ถ้าเหยื่อเทพๆ ผลิตออกมาจำนวนมาก ยอดขายและกำไรคงถล่มทลาย

แต่ถ้าเหยื่อดีเกินไป คนตกปลาก็จะสนุกจนลืมตัว คนทำงานจำนวนมากรู้ข่าวคงลาออกมาตกปลาเลี้ยงชีพ ถ้าคนแห่กันมาตกปลา ผลที่ตามมาน่ากลัวมาก ปลาในแม่น้ำลดลงถึงจุดหนึ่ง ก็คงไม่ใช่แค่จำกัดการตก แต่คงห้ามตกไปเลย

เพื่อความยั่งยืนของบ่อตกปลาส่วนตัว (แม่น้ำ) ฟางหยวนเลิกคิดผลิตเหยื่อขายไปนานแล้ว เติ้งเจี้ยนเคยขอหลายครั้ง แต่เขาไม่ยอมให้สูตรอื่น ให้ไปแค่สูตรปลาลิ่นเพราะเห็นแก่โครงการกองทุนช่วยเหลือ

เห็นทุ่นขยับไปทางซ้าย ฟางหยวนวัดคันเฉียงไปทางขวาบน ปลาไนตัวสวยก็กระโดดขึ้นมา การวัดคันขึ้นด้านบนช่วยให้เบ็ดเกี่ยวปลาแน่นขึ้น การวัดสวนทิศทางที่ปลาลากช่วยเพิ่มโอกาสติดปลา ถ้าปลาลากซ้ายแล้ววัดซ้าย โอกาสติดปลาจะลดลง ตกปลาต่อเนื่องมาหลายเดือน ฟางหยวนเริ่มมีเคล็ดลับบ้างแล้ว

ตกถึงสี่โมงครึ่ง เก็บของกลับบ้าน เมื่อเช้าตกปลาไปร้องเพลงไปสองเพลง เดี๋ยวหลังมื้อเย็นต้องไปทวงสัญญากับภรรยา

ฟางหยวนเข้าครัว ทำปลาไนน้ำแดงหนึ่งกะละมัง ปลาไนยำหนึ่งกะละมัง ปลาไนป่าตัวใหญ่ทำน้ำแดงอร่อย ทำยำก็แซ่บ ส่วนตัวเล็กสองนิ้ว ตัดหัวควักไส้ ทอดกรอบหอมมัน

"ผิงอัน พรุ่งนี้ไปซื้อเนื้อหมูมาหน่อยนะ ไม่ได้กินนานแล้ว" ฟางปั๋วบอก

"ครับ" ฟางหยวนรับคำ ตกปลาทุกวัน ฝีมือทำปลาเขาระดับเทพเจ้า ที่บ้านเลยกินแต่ปลาทุกวัน

"ฉันอยากกินเนื้อวัว" มู่เสวี่ยอิ๋งบอก

"เดี๋ยวพรุ่งนี้เช้าผมไปซื้อ" ฟางหยวนตอบ การแข่งระดับจังหวัดจะเริ่มมะรืนนี้ พรุ่งนี้เย็นต้องไปนอนบ้านพ่อตาแม่ยาย

กินอิ่มดื่มเสร็จ คุยกันสักพัก ฟางหยวนกับมู่เสวี่ยอิ๋งกลับขึ้นชั้นสอง แช่น้ำอุ่น รับความสุขสองเท่า ฟางหยวนที่สบายตัวก็นั่งฝึกคัมภีร์มหาวัฏจักรเงียบๆ ส่วนมู่เสวี่ยอิ๋งนั่งขัดสมาธิฝึกลมปราณภูตอุดร

ดวงจันทร์ลับฟ้า ดวงอาทิตย์โผล่พ้น วันใหม่เวียนมาถึง ฟางหยวนกับมู่เสวี่ยอิ๋งขับรถออฟโรดไปที่ตลาดในตำบล ซื้อซี่โครงหมู เนื้อหมู เนื้อวัว และเครื่องปรุง ซี่โครงกับเนื้อวัวเขาทำไม่ค่อยเก่ง เลยไม่ได้ลงมือทำเอง มื้อเที่ยงมีแค่หมูสามชั้นผัดซอสกับหมูสามชั้นอบผักกาดแห้งที่เป็นฝีมือฟางหยวน

[จบแล้ว]