บทที่ 47 - ล้างบางปลาซัคเกอร์

บทที่ 47 - ล้างบางปลาซัคเกอร์

เปิดโหมดผลาญเงินระดับสอง ฟางหยวนรูดเหยื่อแล้วเหวี่ยงเบ็ดออกไป เหยื่อตกแม่นยำตรงจุดที่ปลายคันแตะผิวน้ำ รอไปยี่สิบกว่าวินาที เขาก็ประเดิมตัวแรก

"ปลาไนป่าขนาดเท่าฝ่ามือ ไม้แรกดวงดีใช้ได้"

ปลาในแม่น้ำชิงเหอมีเยอะ แต่จุดที่เขาตกประจำอยู่ใกล้หมู่บ้านตระกูลฟาง ตกซ้ำไปซ้ำมา ปลาไนตัวใหญ่แถวนั้นเลยเหลือไม่มาก

ฟางหยวนทำซ้ำกระบวนการ รูดเหยื่อ เหวี่ยงเบ็ด วัดคัน ปลดปลา ระดมตกที่จุดแรกอย่างหนักหน่วง วันนี้ขับรถกระบะมา แถมพกถังพลาสติกพับได้มาด้วย ต่อให้ตกได้พันกว่าจินก็ขนกลับได้หมด

คลื่นลมสงบ น้ำนิ่งสนิท มองเห็นทุ่นชัดเจน

"ทุ่นขยับไปข้างหน้า แสดงว่าปลาลากเหยื่อวิ่งไปข้างหน้า ถ้าวัดคันสวนทิศทาง โอกาสติดปลาจะสูงขึ้นไหม?"

พิสูจน์ความคิดตัวเอง ฟางหยวนได้รับบทเรียนมากมาย การพัฒนาฝีมือตกปลา หลักๆ อยู่ที่การเรียนรู้ คิดวิเคราะห์ และสรุปผล ใช้ไส้เดือนเหมือนกัน ตกที่เดียวกัน นักตกปลาบางคนวัดกระจาย บางคนเงียบกริบ

"เพื่อนๆ คะ ปลาตัวแรกมาแล้ว" มู่เสวี่ยอิ๋งยกคันเบ็ด

"ฮ่าๆๆๆๆ" เห็นสิ่งที่โผล่พ้นน้ำ ฟางหยวนอดหัวเราะไม่ได้

"ในทะเลสาบต้าหู มีเจ้านี่ด้วยเหรอ?" มู่เสวี่ยอิ๋งยิ้มขื่น

"ทะเลสาบต้าหูมีปลาซัคเกอร์?"

"ปลาซัคเกอร์กินข้าวโพดด้วยเหรอ?"

"ปลาซัคเกอร์ไม่น่าจะกินข้าวโพดนะ"

เห็นสตรีมเมอร์ใช้ข้าวโพดตกได้ปลาซัคเกอร์ในทะเลสาบต้าหู ผู้ชมในไลฟ์ต่างพากันสงสัย

มองปลาซัคเกอร์ที่ภรรยาตกได้ ฟางหยวนนึกถึงของสองอย่าง ก่อนหน้านี้ตอนเปิดโหมดผลาญเงิน เขาตกได้เครื่องกำจัดปลาด้วยคลื่นเสียง ตอนนี้เก็บอยู่ในมิติระบบ ใช้เครื่องกำจัดปลาด้วยคลื่นเสียงสแกนปลาซัคเกอร์ ก็จะใช้คลื่นเสียงฆ่ามันได้

ในร้านค้าอุปกรณ์ระบบ ยังมียาอีกสองชนิดที่ใช้กำจัดปลาซัคเกอร์ น้ำยาฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ปลาซัคเกอร์ฉบับทะเลสาบและอ่างเก็บน้ำ สามารถล้างบางปลาซัคเกอร์ได้ทั้งบ่อ และฉบับแม่น้ำลำคลอง สามารถล้างบางได้ทั้งสายน้ำ

ฟางหยวนซื้อน้ำยาฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ปลาซัคเกอร์ฉบับทะเลสาบจากร้านค้าระบบ ทำทีเป็นล้างมือ แล้วเทน้ำยาลงในทะเลสาบ

น้ำยาไร้สีไร้กลิ่นละลายลงในน้ำ แพร่กระจายออกไปรอบทิศ ปลาซัคเกอร์ตัวแล้วตัวเล่าหงายท้อง แล้วปล่อยสารฆ่าล้างเผ่าพันธุ์พวกเดียวกันออกมา

"เหมือนทีไวรัสในหนังผีชีวะเลย น้ำยาระบบมหัศจรรย์ชะมัด"

"ไร้พิษ ไร้ภัย ไร้มลพิษ น้ำยากำจัดปลาซัคเกอร์ยังเทพขนาดนี้ น้ำยาฆ่าล้างเผ่าพันธุ์อื่นๆ ก็น่าจะเทพไม่แพ้กัน"

"ราคาแพงเอาเรื่อง ขวดละหนึ่งพันแต้มตกปลา"

สงบใจลง ฟางหยวนนั่งกลับที่เดิม ปั้นเหยื่อแล้วเหวี่ยงเบ็ดอีกครั้ง ปลาซัคเกอร์ในทะเลสาบต้าหู ทั้งตัวเล็กตัวใหญ่เริ่มหยุดนิ่ง ไม่ถึงชั่วโมง ปลาซัคเกอร์ในทะเลสาบก็ตายเกลี้ยง

ผ่านไปอีกไม่กี่นาที ส่วนผสมของน้ำยาก็สลายหายไปจนหมดสิ้น ปลาซัคเกอร์เป็นเอเลี่ยนสปีชีส์ ทำลายระบบนิเวศมากกว่าช่วยทำความสะอาด อาหารหลักของมันคือไข่ปลาและลูกปลาชนิดอื่น

พอปลาซัคเกอร์ตายหมด มู่เสวี่ยอิ๋งก็ตกได้ปลาใหญ่ตัวแล้วตัวเล่า ฟางหยวนตกปลาไนอย่างเพลิดเพลิน จุดแรกปลาเริ่มบาง เขาโยนเหยื่ออ่อยสองสามที แล้วย้ายไปตกอีกจุด ล่อปลาไปด้วยตกไปด้วย วัดคันได้ต่อเนื่อง

ตกจนถึงสิบเอ็ดโมง ก็เก็บของกลับบ้าน ประเมินคร่าวๆ ฟางหยวนตกปลาไนได้เกือบสามร้อยจิน มู่เสวี่ยอิ๋งตกได้สามร้อยกว่าจิน ปลาเฉา ปลาไน ปลาเฉาดำ ตัวหนึ่งก็หลายจินถึงสิบกว่าจิน

มู่เสวี่ยอิ๋งได้สามร้อยกว่าจินก็จริง แต่จำนวนแค่แปดสิบกว่าตัว น้ำหนักเยอะแต่จำนวนน้อย ส่วนฟางหยวนได้ปลาไนหกร้อยกว่าตัว

เทปลาเจ็ดร้อยกว่าตัวใส่ถังพลาสติกพับได้ เติมน้ำเปิดออกซิเจน แล้วขับรถกลับ กลับถึงหมู่บ้าน ปล่อยปลาลงบ่อ หลังมื้อเที่ยงก็ไปทะเลสาบต้าหูอีกรอบ

ช่วงบ่ายตกสามชั่วโมงกว่า ได้ปลามาเจ็ดร้อยกว่าจิน

หลังมื้อเย็น ไปเดินเล่นริมทะเล แล้วกลับขึ้นห้องชั้นสองแช่น้ำอุ่น แช่น้ำร้อนจนสบายตัว ฟางหยวนนอนคุยกับมู่เสวี่ยอิ๋ง

"ที่รัก ยูเสียนไลฟ์มีคนใช้กี่คนแล้ว?" มู่เสวี่ยอิ๋งถาม

"ตอนเที่ยงมีห้าล้านสามแสนกว่าคน" ฟางหยวนตอบ

ก่อนกินข้าวเที่ยง เขาเข้าไปดูยูเสียนไลฟ์ ยอดลงทะเบียนห้าล้านสามแสนกว่า ผู้ใช้ที่สมัครสมาชิกเพลงรายปีทะลุห้าล้านคน ปีละสิบหยวน ห้าล้านกว่าคนก็ได้เงินห้าสิบล้านกว่า

ฟางหยวนตั้งใจว่าทุกสิ้นเดือน จะโอนส่วนแบ่งแพลตฟอร์มและรายได้จากเพลง เข้าบัญชีกองทุนช่วยเหลือของโรงพยาบาล

หมอที่โรงพยาบาลทหารที่สามแห่งตงหนานสามารถยื่นขอโควตาให้ผู้ป่วยได้ รอให้ชางฉยงตรวจสอบผ่าน ผู้ป่วยก็จะใช้เงินกองทุนรักษาได้ ไม่ต้องกลัวว่าเงินจะถูกยักยอก

บัญชีกองทุนที่ฟางหยวนตั้งขึ้น ไม่รับบริจาคจากคนอื่น เงินที่ใช้ในโหมดผลาญเงิน สะสมครบหนึ่งล้านก็จะโอนเข้าบัญชีกองทุน

ออกไปตกปลาวันหนึ่ง เปิดโหมดผลาญเงิน เงินหายไปอย่างน้อยหลายแสน ชางฉยงหาเงินให้วันละหลายแสน โหมดผลาญเงินใช้ไปวันละหลายแสน รายรับรายจ่ายพอๆ กัน

เงินเก็บสิบแปดล้านกว่า ฟางหยวนคิดว่าพอใช้แล้ว

มู่เสวี่ยอิ๋งที่ฝึกวิชาลมปราณภูตอุดร ผิวพรรณละเอียดกระชับเต่งตึง ออกแดดตกปลาบ่อยๆ ผิวเลยขาวอมชมพู เพื่อความฝันของสองตระกูล ทั้งสองปฏิบัติภารกิจกันร่วมชั่วโมง

นอนบนเตียง ฟางหยวนเคลียร์ของในมิติระบบเงียบๆ

"สตรีมเมอร์แบบนี้ยังมีคนส่งของขวัญให้อีกเหรอ?" มู่เสวี่ยอิ๋งหมดคำจะพูด

"หน้าม้าในสังกัดส่งของขวัญ แฟนคลับกับขาใหญ่ก็ส่งตาม คงมีคนแห่ตามบ้างแหละ" ฟางหยวนหัวเราะ

พี่น้องช่วยกันกันป้อม พี่น้องช่วยกันระดมทุนตีป้อม... ขอบคุณพี่ใหญ่... สตรีมเมอร์แต่ละคนพูดจาหวานหู

"สตรีมเมอร์คนนี้เก่งนะ เป่าปี่สัวน่าได้ขนาดนี้" มู่เสวี่ยอิ๋งชม

"เมื่อก่อนผมเคยส่งของขวัญให้เธอด้วย" ฟางหยวนเหลือบมอง

"คุณไม่ดูไลฟ์ไม่ใช่เหรอ?" มู่เสวี่ยอิ๋งสงสัย

"คนเป่าปี่สัวน่าเป็นมีน้อยลงทุกที เมื่อก่อนมีคนแต่งกลอนไว้ด้วยนะ" ฟางหยวนยิ้ม

"กลอนอะไร ไหนลองว่ามาสิ" มู่เสวี่ยอิ๋งยิ้ม

"ผีผาพันปี เจิงหมื่นปี ซอเอ้อหูสีชั่วชีวี ปี่สัวน่าเป่าทีเดียวจบเห่ ได้ยินครั้งแรกไม่รู้ความหมาย ได้ยินอีกทีกลายเป็นศพในโลง บนเส้นทางปรโลกผู้คนเศร้าหมอง... ชาติหน้าขอเกิดเป็นคนเหยียนหวงอีกครา"

"ร้อยพันดนตรี ปี่สัวน่าคือราชา ไม่ส่งขึ้นสวรรค์ ก็ส่งเข้าห้องหอ ผีผาพันปี เจิงหมื่นปี ซอเอ้อหูสีชั่วชีวี ปี่สัวน่าเป่าทีเดียวจบเห่ เพลงบรรเลง ผ้าคลุมหน้า คนทั้งหมู่บ้านรอตั้งโต๊ะ..."

"โลงถูกหาม ดินกลบหน้า ญาติมิตรน้ำตานอง ประทัดดัง ปี่สัวน่าเป่า คนหน้าหาม คนหลังตาม ได้ยินครั้งแรกไม่รู้ความหมาย ได้ยินอีกทีกลายเป็นศพในโลง สองหูตัดขาดเรื่องนอกโลง หนึ่งใจมุ่งหน้าเริงระบำแดนปรโลก..."

"ฮ่าๆๆๆๆ" มู่เสวี่ยอิ๋งหัวเราะท้องคัดท้อง สักพักก็ถามต่อ "คุณไม่ได้ส่งของขวัญให้เพราะเธอสวยหรอกเหรอ?"

"สวยสู้คุณได้เหรอ? สตรีมเมอร์ที่ผมส่งของขวัญให้มีเป็นสิบ มีทั้งชายทั้งหญิง หล่อสวยขี้เหร่มีหมด แสดงดีก็ส่งของขวัญให้ มันสมเหตุสมผลจะตาย" ฟางหยวนพูดความจริง

"ฉันไลฟ์มาตั้งนาน คุณไม่เห็นส่งให้ฉันบ้างเลย" มู่เสวี่ยอิ๋งค้อน

"นักตกปลาแห่งตงหนานนั่นผมเอง" ฟางหยวนย้อนถาม "ผมไม่ได้ส่งให้คุณเหรอ?"

"ไอดีนั้นของคุณเองเหรอ?" มู่เสวี่ยอิ๋งแกล้งโกรธ "แบ่งห้าสิบห้าสิบ คุณเอาเงินมาให้ฉันเลยไม่ดีกว่าเหรอ"

"ดูหนังต้องซื้อตั๋ว ดูละครก็ต้องซื้อตั๋ว การแสดงเขาดีก็ควรสนับสนุนหน่อย" ฟางหยวนพูดด้วยน้ำเสียงจริงใจ

เห็นภรรยาดูไลฟ์ ฟางหยวนก็หยิบมือถือมาดูบ้าง ดูแล้วสบายใจ ฟังแล้วรื่นหู ก็เปย์ของขวัญหน่อย มู่เสวี่ยอิ๋งแอบมองเป็นระยะแต่ไม่ได้พูดอะไร ฟางหยวนแวะดูแต่ละห้องแค่แป๊บเดียว

"จะห้าทุ่มแล้ว นอนกันเถอะ พรุ่งนี้ต้องไปตกปลาอีก"

[จบแล้ว]