บทที่ 35 - ตกปลาเฉาดำในบ่อเหมา

บทที่ 35 - ตกปลาเฉาดำในบ่อเหมา

"ปรมาจารย์ฟางออมมือด้วยนะครับ มาตกเล่นขำๆ ผมไม่คิดค่าคัน แต่ปลาที่ตกได้ขอให้ปล่อยคืนนะครับ พูดตามตรง ผมเป็นแฟนคลับของคุณกับเทพธิดาอิ๋งอิ๋งเลย" หวังเว่ย เถ้าแก่บ่อเหมาพูดด้วยรอยยิ้ม

บ่อเหมาแห่งนี้คิดค่าคันชั่วโมงละสองร้อย รับซื้อปลาคืนตัวละสองร้อย แถมยังมีปลาติดแท็กรางวัลด้วย ปลาติดแท็กที่มีมูลค่าสูงสุด ถ้าใครตกได้ รับเงินไปเลยหนึ่งหมื่นหกพันแปดร้อยหยวน กติกาคือสายเอ็นรวมคันเบ็ดต้องยาวไม่เกินสิบห้าเมตร และห้ามใช้เบ็ดมีเงี่ยง

ความยาวรวมไม่เกินสิบห้าเมตร ก็คือใช้คันเจ็ดเมตรสอง แล้วใส่สายเจ็ดเมตรกว่า

"งั้นก็รบกวนเถ้าแก่หวังด้วยนะครับ" ฟางหยวนยิ้ม

"เดี๋ยวผมเตรียมกับแกล้มไว้ให้ เที่ยงนี้มาดื่มกันสักหน่อย" หวังเว่ยเอ่ยชวน

"งั้นพวกเราไม่เกรงใจนะ" ฟางหยวนตอบรับทันที

หาที่นั่งตกปลาได้ ฟางหยวนก็เริ่มผสมเหยื่อครอบจักรวาลปลาน้ำจืด

"ต้องอ่อยเหยื่อไหม?" มู่เสวี่ยอิ๋งถาม เธอตกปลาบ่อยจนรู้เทคนิคเยอะ รู้ว่าตกปลาเฉาดำต้องอ่อยด้วยหอยขม

บ่อของที่นี่มีหอยขมเตรียมไว้ให้เยอะมาก คนที่มาตกปลาแทบทุกคนจะหิ้วหอยขมไปคนละถัง

"ไม่ต้องใช้หอยขม ใช้เหยื่อสูตรนี้แหละ" ฟางหยวนบอก

"ปรมาจารย์ฟาง อิ๋งอิ๋ง" จางเชี่ยนพาพวกเดินเข้ามา

"นี่สตรีมเมอร์จางเชี่ยน นี่ภรรยาผมมู่เสวี่ยอิ๋ง" ฟางหยวนแนะนำ

"สวัสดีค่ะ" มู่เสวี่ยอิ๋งยิ้มทักทายพร้อมยื่นมือไปจับ

"สามีภรรยาพากันมาตกปลา น่าอิจฉาจังเลยค่ะ" จางเชี่ยนมองมู่เสวี่ยอิ๋งด้วยความอิจฉาลึกๆ ถ้าตอนเจอกันครั้งแรกเธอรุกหนักกว่านี้ ฟางหยวนอาจเสร็จเธอไปแล้ว

"พี่เชี่ยนก็มาตกปลาเหรอคะ?" มู่เสวี่ยอิ๋งถาม

"ว่างๆ ไม่มีอะไรทำ เลยมาไลฟ์ตกปลาน่ะค่ะ" จางเชี่ยนตอบ

"งั้นเรามากดติดตามกันไหมคะ?" มู่เสวี่ยอิ๋งยิ้ม

"ด้วยความยินดีเลยค่ะ" จางเชี่ยนดีใจมาก ยอดคนติดตามเธอยังไม่ถึงสิบล้าน แต่อีกฝ่ายมีสามสิบล้านแล้ว ถ้าได้แลกเปลี่ยนคนติดตามกัน เธอจะได้ประโยชน์มหาศาล

จางเชี่ยนเป็นหนึ่งในสาวงามที่ฟางหยวนเคยหวั่นไหว ในฐานะผู้ชายที่ร่างกายและจิตใจแข็งแรง ฟางหยวนก็อยากสัมผัสชีวิตที่มีสาวงามล้อมหน้าล้อมหลังเหมือนกัน แต่คิดก็ส่วนคิด ทำหรือไม่ทำก็อีกเรื่อง

ตั้งแต่มีมู่เสวี่ยอิ๋ง ฟางหยวนก็เลิกคิดจะสานสัมพันธ์กับสาวอื่น พูดให้ถูกคือมีความคิดและจิตใจอยากทำ แต่ไม่มีความมุ่งมั่นที่จะลงมือทำ ใจเขาไม่กว้างพอจะใส่คนเยอะๆ ผู้ชายเป็นหยาง ผู้หญิงเป็นหยิน หยินหยางทั้งส่งเสริมและหักล้าง ทั้งดึงดูดและผลักไส ชายหญิงดึงดูดเข้าหากันเป็นเรื่องปกติ ผู้ชายแข็งแรงเห็นสาวสวยแล้วไม่รู้สึกอะไรสิถึงจะผิดปกติ

"ปรมาจารย์ฟาง วันนี้กะมาเล่นงานเถ้าแก่เหรอคะ?" จางเชี่ยนถาม

"มาตกเล่นขำๆ ครับ ไม่ได้กะจะให้เถ้าแก่เจ๊ง" ฟางหยวนส่ายหน้า

เห็นเขาท่าทางเย็นชา จางเชี่ยนเลยหันไปคุยกับมู่เสวี่ยอิ๋งแทน ฟางหยวนปั้นเหยื่อแล้วเหวี่ยงเบ็ดลงน้ำ

เขาเปิดโหมดผลาญเงินระดับหนึ่ง เงินในธนาคารระบบลดลงวินาทีละหนึ่งเหรียญเหยียนหวง

ทุ่นจม วัดคัน ไม่ติดปลา แต่ในมิติเก็บของมีเซิร์ฟเวอร์เพิ่มมาหนึ่งเครื่อง

ปั้นเหยื่อเหวี่ยงเบ็ด ไม่กี่นาทีต่อมาทุ่นก็จมวูบอีกครั้ง คันเบ็ดโค้งงอเป็นรูปคันธนู สายเอ็นส่งเสียงวิ้วๆ ฟางหยวนผ่อนแรงเย่อปลาอยู่หลายนาที กว่าจะลากปลาเฉาดำเข้ามาที่ฝั่งได้

"เถ้าแก่หวัง ผมตกได้ปลาติดแท็ก!" ฟางหยวนตะโกนบอก

หวังเว่ยรีบเดินมาดู ในใจนึกโล่งอกที่อีกฝ่ายตกได้ปลาแท็กรางวัลใหญ่ที่สุด ถ้าเขาเก็บค่าคัน ปลาตัวนี้ตัวเดียวเขาต้องจ่ายเงินรางวัลให้อีกฝ่ายตั้งหนึ่งหมื่นหกพันแปดร้อย

"ปลาตัวนี้ราคาเท่าไหร่คะ?" มู่เสวี่ยอิ๋งหันกล้องไปถาม

"รางวัลใหญ่สุด หนึ่งหมื่นหกพันแปดร้อยครับ" หวังเว่ยตอบ

"ปรมาจารย์ฟางสุดยอดจริงๆ ตัวแรกก็ได้รางวัลใหญ่สุดเลย" จางเชี่ยนชม

ปลดเบ็ดปล่อยปลา ฟางหยวนนั่งตกต่อ ภาพคันเบ็ดโค้งงอดูเพลินตา เสียงสายเอ็นบาดลมฟังเพลินหู

ไม่กี่นาทีต่อมา มู่เสวี่ยอิ๋งก็ตกปลาเฉาดำตัวแรกได้ หนักประมาณสามสิบกว่าจิน ทุ่นจมวัดวืด ทุ่นจมวัดวืด ทุ่นจมวัดติด ตกจนถึงสิบเอ็ดโมงครึ่ง ฟางหยวนได้ปลาเฉาดำมาสิบกว่าตัว

กินอาหารพื้นบ้านฝีมือเถ้าแก่หวัง ฟางหยวนขอซื้อไก่บ้านสองตัว ให้เงินไปพันหนึ่ง แล้วขับรถพามู่เสวี่ยอิ๋งกลับหมู่บ้าน

คนทำบ่อเหมาย่อมรู้จักยอดฝีมือตกปลาดี ฟางหยวนรู้ตัวว่าถ้าเขาตั้งใจมาถล่มบ่อ ครั้งสองครั้งอาจจะพอไหว แต่ถ้ามาบ่อยๆ คงโดนขึ้นบัญชีดำแน่นอน เติ้งเจี้ยนเวลาไลฟ์สดถล่มบ่อ ก็ต้องตกลงกับเถ้าแก่ไว้ล่วงหน้าก่อนแล้ว

ตอนบ่ายไปตกปลาแม่น้ำ ได้ปลามาห้าร้อยกว่าจิน

"โชคดีที่เราขับรถกระบะมา แถมเอาถังพับได้มาด้วย ไม่งั้นคงขนปลากลับลำบาก"

"ปลาในบ่อที่บ้านน่าจะเหลืออีกเจ็ดแปดพันจิน ช่วงนี้คงไม่ต้องหามาเพิ่มแล้ว"

"คนอื่นไปแม่น้ำเพื่อตกปลา แต่คุณไปแม่น้ำเพื่อขนปลาชัดๆ"

"ฝีมือไม่ถึงก็ต้องพึ่งเหยื่อ เหยื่อครอบจักรวาลกับเหยื่อปลาไนได้ผลดีมาก"

ขับรถกลับถึงหมู่บ้าน เก็บปลาดุกไว้ตัวหนึ่ง ที่เหลือปล่อยลงบ่อเลี้ยง ไก่บ้านสองตัวเลี้ยงไว้รอพ่อตาแม่ยายมาค่อยกิน กระเพาะปลาจวดเหลืองใหญ่เอามาตุ๋นแม่ไก่แก่ รสชาติสุดยอด

"ที่รัก ฉันอยากกินแพะย่างทั้งตัว" มู่เสวี่ยอิ๋งบอก

"เจ้าของอ่างเก็บน้ำตระกูลอู๋เลี้ยงแพะภูเขาไว้ แต่ถึงซื้อมา ผมก็ทำแพะย่างไม่เป็นนะ" ฟางหยวนบอก

"เรียนจากในเน็ตก็ได้นี่" มู่เสวี่ยอิ๋งแนะนำ

"ไว้ว่างๆ จะก่อเตาย่างแพะ แล้วไปซื้อแพะมาลองทำดู" ฟางหยวนยิ้ม

เดินเข้าครัว เอาปลาดุกมาทำกับข้าว ปลาดุกก้างน้อย ปลาดุกแม่น้ำถือเป็นวัตถุดิบชั้นดี ปลาดุกหนักสิบกว่าจินทำออกมาได้ชามเบ้อเริ่ม ปลาดุกสีสวยกลิ่นหอมรสอร่อย ได้รับคำชมจากทุกคน

กินอิ่มแล้ว ฟางหยวนกับมู่เสวี่ยอิ๋งไปเดินเล่นชายหาด ลมทะเลพัดเอื่อยๆ คลื่นซัดสาดเสียงดังไม่ขาดสาย

"ที่รัก คนในหมู่บ้านเล่นไพ่กันเยอะแยะ คุณไม่เล่นเหรอ?" มู่เสวี่ยอิ๋งถาม

"ผมไม่ติดการพนัน แค่เล่นเป็นเพื่อนคนในหมู่บ้านตอนตรุษจีนเท่านั้นแหละ" ฟางหยวนบอก

"ฉันก็ไม่ชอบเล่นไพ่ แพ้ก็อารมณ์เสีย ชนะคนอื่นก็ไม่พอใจ" มู่เสวี่ยอิ๋งหัวเราะ

"ไม่เล่นน่ะดีแล้ว" ฟางหยวนเห็นด้วย

"บ้านหลังนั้นของใครเหรอ? ไม่เห็นมีคนอยู่เลย" มู่เสวี่ยอิ๋งชี้ไปที่บ้านหลังหนึ่ง

"บ้านอาสี่ฟางเฮาน่ะ ลูกชายเขาชื่อฟางหาน เป็นลูกพี่ลูกน้องผม..." ฟางหยวนเล่า ฟางเฮาเป็นลูกชายคนที่สี่ของปู่ใหญ่ฟางหยวน บ้านเขากลับมาปีละครั้งตอนตรุษจีน

ฟางหยวนเป็นเด็กมหาลัยคนแรกของหมู่บ้าน ฟางหานเป็นคนที่สอง ฟางหานระดับหัวกะทิ อายุยี่สิบสองก็จบปริญญาเอกที่มหาวิทยาลัยกองทัพเรือเหยียนหวง จบมาเมื่อต้นปี ติดยศร้อยตรี เริ่มต้นเส้นทางนายทหารสัญญาบัตร

"ฟางหานเก่งขนาดนี้ คุณไม่อิจฉาบ้างเหรอ?" มู่เสวี่ยอิ๋งสงสัย

"แค่ชื่นชมนิดหน่อย ไม่ถึงกับอิจฉาหรอก" ฟางหยวนตอบเสียงเรียบ ต่อให้ไม่มีระบบตกปลา แต่ด้วยความทรงจำจากชาติก่อน เขาก็ประสบความสำเร็จไม่แพ้ฟางหานแน่ แต่ถ้าไม่มีทั้งระบบและไม่มีความทรงจำ เจอคนเก่งแบบฟางหานเข้าไป เขาก็คงได้แต่ชื่นชม

ฟางหยวนไม่ใช่คนใจแคบ เขายินดีที่คนรอบข้างได้ดิบได้ดี น้องชายได้ดี เขาชื่นชมก็ถูกแล้ว ถ้าน้องชายได้ดีแล้วเขาอิจฉา นั่นแหละจิตใจมีปัญหา

เดินเล่นชายหาดเกือบชั่วโมง พอกลับถึงบ้านก็ถึงเวลาที่ฟางหยวนรอคอย มองภรรยาแสนสวยหุ่นแซ่บ เขารู้สึกมีความสุขที่สุด

ผ่านไปพักใหญ่ มู่เสวี่ยอิ๋งหลับไปแล้ว ฟางหยวนเดินเข้าห้องทำงาน เมื่อเช้าตอนตกปลาบ่อเหมา เขาเปิดโหมดผลาญเงินแล้วได้เซิร์ฟเวอร์มาเครื่องหนึ่ง

"ประสิทธิภาพเซิร์ฟเวอร์เทียบสมาร์ทวอตช์ไม่ได้ แต่ก็แรงกว่าเซิร์ฟเวอร์ที่ดีที่สุดในโลกตอนนี้ร้อยล้านเท่า"

ต่อเซิร์ฟเวอร์เสร็จ คอมพิวเตอร์ดัดแปลงของเขาก็แรงขึ้นมหาศาล

"ชางฉยง สร้างปัญญาประดิษฐ์ขึ้นมาหนึ่งตัว..."

"เจ้านาย สร้างเสร็จแล้วครับ"

"เซฟลงฮาร์ดดิสก์พกพา"

"เรียบร้อยครับ"

ฟางหยวนถอดฮาร์ดดิสก์พกพาเก็บเข้ามิติระบบ ล็อกประตูห้องทำงาน กลับไปที่เตียง กอดเอวบางของมู่เสวี่ยอิ๋ง หลับยาวจนตื่นเองตามธรรมชาติ

[จบแล้ว]