บทที่ 20 - ไปตกปลาด้วยกัน

บทที่ 20 - ไปตกปลาด้วยกัน

"งานหลักกับงานเสริมรายได้เป็นไงบ้าง" มู่เสวี่ยอิ๋งถาม

"งานหลักรายได้ไม่แน่นอน งานเสริมขึ้นอยู่กับว่าผมใช้เวลากับมันเท่าไหร่" ฟางหยวนยิ้ม

"เดือนที่ได้เยอะสุด ได้เท่าไหร่" มู่เสวี่ยอิ๋งถามต่อ

ฟางหยวนไม่คิดว่าอีกฝ่ายมองแต่เรื่องเงิน คิดอะไรก็ถามมาตรงๆ ดีกว่าพวกปากอย่างใจอย่าง

การคบหาเพื่อจะใช้ชีวิตคู่ร่วมกัน เรื่องหลายเรื่องควรถามให้เคลียร์ตั้งแต่เนิ่นๆ

ถ้าแค่คบเล่นๆ สู้เอาเวลาไปทำเรื่องส่วนตัวดีกว่า

"ไม่ได้นับละเอียด น่าจะล้านกว่า" ฟางหยวนตอบทำเอาคนฟังตะลึง

"รายได้เดือนละล้านกว่า?" มู่เสวี่ยอิ๋งเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง

"สำหรับผม การหาเงินไม่ใช่เรื่องยาก แค่ขายเพลงสักเพลงสิบล้านสบายๆ สองเพลงเมื่อกี้ถ้าขายลิขสิทธิ์ ยี่สิบล้านก็น่าจะมีคนสู้ราคา" ฟางหยวนมั่นใจ

"ก็จริงนะ" มู่เสวี่ยอิ๋งพยักหน้า

"รายการบุพเพอาละวาด พ่อแม่ผมเป็นคนสมัครให้ ท่านคงเห็นผมวันๆ เอาแต่ตกปลา ไม่สนใจหาแฟน แถมอายุก็ไม่ใช่น้อยๆ แล้ว เลยร้อนใจน่ะ" ฟางหยวนเล่า

"ของฉันต่างกันหน่อย ผอ. ที่สถานีเป็นเพื่อนพ่อฉัน..." มู่เสวี่ยอิ๋งเล่าบ้าง

ทั้งสองกินปิ้งย่างไปคุยกันไปอย่างสนุกสนาน

ฟางหยวนที่ฝึกวิชาลมปราณภูตอุดร ระฆังทองคลุมกายมังกรคำราม และระฆังทองพยัคฆ์คำรามจนสำเร็จขั้นต้น กินจุกว่าคนปกติมาก

กินปิ้งย่างหมด ก็ไปหยิบเพิ่ม เผลอแป๊บเดียวก็สามทุ่มครึ่ง

เสียงนาฬิกาปลุกดังขึ้น ฟางหยวนกดปิด

"คุณตั้งนาฬิกาปลุกด้วยเหรอ" มู่เสวี่ยอิ๋งแปลกใจ

"ปกติผมเข้านอนก่อนสี่ทุ่มครับ" ฟางหยวนตอบตรงไปตรงมา

"งั้นวันนี้พอแค่นี้เถอะ พรุ่งนี้ฉันไปหาคุณที่บ่อตกปลา" มู่เสวี่ยอิ๋งยิ้มบางๆ

ฟางหยวนลุกขึ้น หยิบมือถือจะสแกนจ่ายเงิน

"ไม่ต้องจ่ายหรอก มื้อนี้อาเลี้ยงเอง" หวังซวี่บอก

"กินฟรีไม่ได้หรอกครับ แปะไว้ก่อนนะอา" ฟางหยวนโอนเงินไปหนึ่งหมื่น

"เงินเหลือใช้รึไง" หวังซวี่ขมวดคิ้ว

"อาหวัง ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด เดี๋ยวผมก็ต้องมาอีกครับ" ฟางหยวนยิ้ม

"ฉันพักอยู่คอนโดนี้แหละ ไม่ต้องไปส่งหรอก" มู่เสวี่ยอิ๋งบอก

"งั้นผมกลับนะ" ฟางหยวนพยักหน้า

"ขับรถดีๆ ล่ะ" มู่เสวี่ยอิ๋งบอกลา

ฟางหยวนโบกมือ เดินจ้ำอ้าวจากไป

"ดูไม่ออกเลย ใส่ชุดหงเอ๋อร์ซิงเค่อ แต่ขับรถคอนเคอเรอร์ ซีรีส์ 9 กินปิ้งย่างจ่ายเป็นหมื่น อิ๋งอิ๋ง ไปหาเสี่ยคนนี้มาจากไหนเนี่ย" หวังซวี่อดแซวไม่ได้

"อาหวัง หนูเจอกับเขาที่รายการทีวีน่ะ" มู่เสวี่ยอิ๋งตอบ

ขับรถกลับถึงบ้าน ฟางหยวนอาบน้ำอุ่น นอนแผ่บนเตียง ส่งพิกัดให้มู่เสวี่ยอิ๋ง คุยกันอีกนิดหน่อย

...

"อิ๋งอิ๋ง ฟางหยวนคนนี้เป็นไงบ้าง" 'หวังหยา ลี่' แม่ของมู่เสวี่ยอิ๋งมองลูกสาว

"ทัศนคติดี เก่งรอบด้าน อีคิวต่ำไปนิด ขี้เกียจไปหน่อย" มู่เสวี่ยอิ๋งหัวเราะ

"อีคิวต่ำไม่เป็นไร แต่ขี้เกียจนี่ไม่ได้นะ" 'มู่ไห่เฟิง' พ่อของเธอขมวดคิ้ว

"พ่อ แม่ หนูเพิ่งรู้จักเขาแค่วันเดียว ขอเวลาศึกษาดูใจก่อน" มู่เสวี่ยอิ๋งวางแผนจะปฏิวัติฟางหยวน ถ้าทำให้เขามีความทะเยอทะยานในหน้าที่การงานได้ ก็คงเพอร์เฟกต์

"หวั่นไหวแล้วล่ะสิ" หวังหยา ลี่แซว

"แค่รู้สึกดีด้วยน่ะแม่" มู่เสวี่ยอิ๋งตอบ

"บ้านเขาเป็นไงบ้าง" หวังหยา ลี่ถามต่อ

"ยังไม่ได้ถามเลยแม่" มู่เสวี่ยอิ๋งตอบ

"ดึกแล้ว ไปนอนเถอะ" มู่ไห่เฟิงดูนาฬิกา

...

แปดโมงครึ่ง มู่เสวี่ยอิ๋งขับรถมาถึงหมู่บ้านตระกูลฟาง

"ทางนี้" ฟางหยวนโบกมือเรียก

มู่เสวี่ยอิ๋งยิ้มตอบ ขับรถเข้าไปหา

ฟางหยวนแนะนำให้รู้จักพ่อแม่ จางอี๋ซักไซ้ไล่เรียงมู่เสวี่ยอิ๋งยกใหญ่

"แม่ พวกเราไปตกปลานะ" ฟางหยวนตัดบท

"จ้ะ" จางอี๋พยักหน้า "รีบกลับมากินข้าวนะ"

"คุณอยากไปตกที่ไหน" ฟางหยวนหยิบอุปกรณ์

"คุณเลือกเลย" มู่เสวี่ยอิ๋งตามใจ

"เก้าโมงแล้ว ช่วงเช้าตกปลาในบ่อมาทำกับข้าวเที่ยงดีกว่า บ่ายถ้าคุณว่าง เราค่อยออกเรือไปตกทะเล" ฟางหยวนเสนอ

"ได้สิ" มู่เสวี่ยอิ๋งรับคำ เปิดท้ายรถหยิบอุปกรณ์ของตัวเอง

เดินไปที่บ่อปลาด้วยกัน ฟางหยวนบอก "บ่อปลานี้ของบ้านผมเอง"

"บ้านใหม่หลังนั้นสวยจัง ของใครเหรอ" มู่เสวี่ยอิ๋งชี้มือ

"ของผมเอง กะว่าอีกสักพักจะย้ายเข้าไปอยู่" ฟางหยวนตอบ

"รถคันนั้นก็ของคุณเหรอ อย่าบอกนะว่าได้รางวัลมาอีก" มู่เสวี่ยอิ๋งยิ้ม

"คันนั้นซื้อเองครับ" ฟางหยวนตอบ

"ดูท่าทาง เรือลำนั้นก็ของคุณด้วยสิ" มู่เสวี่ยอิ๋งเริ่มทึ่งในความรวยของว่าที่แฟน รถบ้านราคาตลาดสิบสองล้าน คนที่ซื้อไหวและกล้าซื้อมีไม่เยอะ

"จะออกทะเล ไม่อยากเช่าเรือ เลยซื้อมาลำนึงครับ" ฟางหยวนตอบ

"ขับเรือเป็นด้วยเหรอ" มู่เสวี่ยอิ๋งถาม

"เพื่อจะซื้อเรือ ผมไปเรียนขับเรือมาโดยเฉพาะเลย" ฟางหยวนตอบ

มาถึงบ่อปลา ฟางหยวนวางของแล้วถาม "ชอบกินปลาอะไร"

"ในนี้มีปลาอะไรบ้าง" มู่เสวี่ยอิ๋งย้อนถาม

"ปลาตะเพียน ปลาไน ปลาเฉา ปลาช่อน ปลาลิ่น มีหมด ปลาปากงอนก็มีบ้าง" ฟางหยวนแจง

"งั้นตกปลาตะเพียนกัน" มู่เสวี่ยอิ๋งคิดแล้วเลือก

ฟางหยวนผสมเหยื่อสูตรปลาตะเพียน แล้วยื่นคันเบ็ดใหม่เอี่ยมให้

เมื่อคืนเขาใช้แต้มแลกคันชิงหลิวระดับหนึ่งมาหลายคัน

"ฉันมีคันเบ็ดนะ" มู่เสวี่ยอิ๋งมองคันเบ็ดตรงหน้า

"คันนี้เบากว่า เหนียวกว่า เหมาะกับคุณมากกว่าครับ" ฟางหยวนคะยั้นคะยอ

วางกระชัง ผสมเหยื่อสูตรปลาตะเพียน อ่อยเหยื่อ...

"สถิติสูงสุดที่คุณเคยตกได้ ตกได้เท่าไหร่" มู่เสวี่ยอิ๋งถาม

"พันกว่าชั่ง เกือบสองพันชั่งครับ" ฟางหยวนตอบ

"เก่งขนาดนั้นเลย?" มู่เสวี่ยอิ๋งไม่อยากเชื่อ

"ในเน็ตน่าจะมีคลิปผมอยู่นะ" ฟางหยวนยิ้ม

"มีคลิปคุณในเน็ตด้วย?" มู่เสวี่ยอิ๋งสนใจขึ้นมาทันที

"ก่อนหน้านี้ผมไปตกปลาที่อ่างเก็บน้ำตระกูลหวัง เจออาจารย์เติ้งเจี้ยนพอดี เลยแข่งกัน รอบนั้นตกปลาลิ่นได้พันกว่าชั่ง" ฟางหยวนเล่าความหลัง

ดึงเหยื่อ เหวี่ยงเบ็ด พริบตาเดียวทุ่นก็จมวูบ

วัดคันเบาๆ ปลาตะเพียนขนาดฝ่ามือก็ดีดดิ้นขึ้นมา

"หน้าตาเหมือนปลาตะเพียนธรรมชาติเลย" มู่เสวี่ยอิ๋งตาเป็นประกาย

"ปลาในบ่อผมตกมาจากแม่น้ำชิงเหอทั้งนั้นครับ" ฟางหยวนบอก

"บ่อนี้มีปลาเยอะมั้ย" มู่เสวี่ยอิ๋งถาม

"สี่พันชั่งได้มั้งครับ มีเท่าไหร่แน่ชัดผมก็ไม่รู้เหมือนกัน" ฟางหยวนตอบ

"ฮิฮิ ฉันได้ตัวแล้ว" มู่เสวี่ยอิ๋งวัดคัน ปลาตะเพียนตัวสวยลอยขึ้นมา

มือขวาถือคัน มือซ้ายถือสวิง ท่าทางทะมัดทะแมงไม่ใช่เพิ่งเคยตกแน่ๆ ต้องเคยตกมานับครั้งไม่ถ้วน

ไม่นานนัก คนในหมู่บ้านก็มามุงดู สักพักฟางเฉิงก็ขับรถมา

"พี่ผิงอัน" ฟางเฉิงเดินเร็วๆ เข้ามาหา

"มู่เสวี่ยอิ๋ง เพื่อนพี่" ฟางหยวนแนะนำ "ฟางเฉิง ลูกพี่ลูกน้องพี่"

"พี่มู่" ฟางเฉิงทักทาย แล้วหันมาถาม "พี่ผิงอัน บ่ายนี้ไปบ่อเหมามั้ย"

"วันนี้ไม่ไป ไว้วันหลังละกัน" ฟางหยวนปฏิเสธ

ปลาตะเพียนตัวใหญ่ถูกดึงขึ้นมาตัวแล้วตัวเล่า ชาวบ้านเห็นแล้วคันไม้คันมือ

ได้รับอนุญาตจากฟางหยวน ต่างคนต่างไปหยิบคันเบ็ดมานั่งตกกันรอบบ่อ

มู่เสวี่ยอิ๋งที่วัดปลาไม่หยุดหัวเราะร่า มีความสุขกับการตกปลาเต็มที่

สิบเอ็ดโมง ฟางหยวนเก็บเบ็ดกลับบ้าน ลงมือทำปลาตะเพียนน้ำแดงกับหมูสามชั้นผัดซอสด้วยตัวเอง

"เสวี่ยอิ๋ง ลองชิมฝีมือเขาดู จานนี้กับจานนี้ เขาทำเองหมดเลย" จางอี๋เชียร์

"นึกไม่ถึงว่าคุณจะทำกับข้าวเก่งขนาดนี้" มู่เสวี่ยอิ๋งตะลึง

"ผมทำเป็นแค่เมนูปลากับหมูสามชั้นผัดซอสครับ" ฟางหยวนถ่อมตัว

"สองเมนูนี้อร่อยกว่าเชฟระดับภัตตาคารทำอีกค่ะ" มู่เสวี่ยอิ๋งเลิกวางมาด ตักกินอย่างเอร็ดอร่อย

กินข้าวเสร็จ นั่งคุยกันครึ่งค่อนชั่วโมง ฟางหยวนขับเรือหลานเทียนพามู่เสวี่ยอิ๋งออกทะเล

อ่อยเหยื่อด้วยสูตรครอบจักรวาลปลาทะเล ไม่ถึงชั่วโมง ทั้งคู่ก็เข้าโหมดวัดปลารัวๆ

[จบแล้ว]