บทที่ 18 - ขึ้นเวที

บทที่ 18 - ขึ้นเวที

แปดโมงเช้า เห็นฟางหยวนหิ้วอุปกรณ์ ฟางเจิ้งก็ถามขึ้น "จะไปตกปลาอีกรึ"

"ไปถึงสถานีโทรทัศน์ก่อนบ่ายสามก็พอครับ ขับรถไปชั่วโมงนิดๆ ก็ถึง" ฟางหยวนตอบ

"รีบไปรีบกลับล่ะ" จางอี๋กำชับ

"ครับ" ฟางหยวนรับคำ แล้วเดินจ้ำไปที่ริมแม่น้ำ

ได้ระบบมาตั้งนาน เขายังไม่เคยใช้โหมดผลาญเงินเลย

เลือกหมายเก่า วางกล่องอุปกรณ์ ตั้งคันเบ็ด ฟางหยวนผสมเหยื่อครอบจักรวาลปลาน้ำจืด

กำเหยื่ออ่อยไปสองสามกำ เหยื่อที่เหลือผสมน้ำนวดเป็นก้อน

ตั้งทุ่น เกี่ยวเหยื่อ เหวี่ยงเบ็ด

ฟางหยวนเปิดโหมดผลาญเงินระดับหนึ่ง หยิบบุหรี่ตราเหยียนหวงขึ้นมาจุดสูบ พ่นควันอย่างสบายใจ

โหมดผลาญเงินระดับหนึ่ง เงินหายไปวินาทีละหนึ่งหยวน

เงินที่เสียไปกับโหมดนี้ จะถูกเปลี่ยนเป็นเงินบริจาคภายในประเทศเหยียนหวง

ฟางหยวนตั้งค่าให้เงินที่ผลาญไป เข้าบัญชีกองทุนช่วยเหลือผู้ป่วยที่โรงพยาบาลทหารที่สาม

พูดง่ายๆ คือ เงินที่เขาเสียไปกับการตกปลา จะถูกโอนเข้าบัญชีกองทุนฯ ทั้งหมด

โหมดผลาญเงินมีเก้าระดับ ระดับหนึ่งวินาทีละหยวน ระดับเก้าวินาทีละร้อยล้าน

ยิ่งใช้เงินเยอะ โอกาสตกได้ของดีก็ยิ่งสูง

ในโหมดผลาญเงิน มีโอกาสตกได้สิ่งของจากต่างโลก

ทุ่นตอกวูบ ฟางหยวนวัดคัน ปลาตะเพียนเล็กสองตัวพุ่งขึ้นจากน้ำ

ปลดเบ็ดด้วยที่ปลดปลา ปลาตะเพียนร่วงลงกระชัง

ครึ่งชั่วโมงผ่านไป ฟางหยวนวัดคัน ได้เบ็ดเปล่า

"กีตาร์เกรดพรีเมียมหนึ่งตัว?"

มองของในมิติเก็บของ ฟางหยวนประหลาดใจ

กระตุ้นความฮึกเหิม แล้วเกี่ยวเหยื่อเหวี่ยงเบ็ดต่อ

ตกจนถึงสิบเอ็ดโมง ฟางหยวนก็เก็บของกลับบ้าน

ตกไปไม่ถึงสามชั่วโมง โหมดผลาญเงินระดับหนึ่งผลาญเงินเขาไปราวหนึ่งหมื่น

แต้มตกปลาเพิ่มมาพันห้าร้อยกว่า รวมเป็น 10,098 แต้ม

ปลาเล็กปล่อยคืนแม่น้ำ ที่เหลือเทลงบ่อปลา

กินข้าวอาบน้ำที่บ้าน ฟางหยวนเอากีตาร์ใส่รถ ขับรถมุ่งหน้าเข้าตัวจังหวัด

ชาติก่อนมีหงซิงเอ๋อร์เค่อ ชาตินี้มีหงเอ๋อร์ซิงเค่อ

ฟางหยวนในชุดหงเอ๋อร์ซิงเค่อทั้งตัว ขับรถชั่วโมงกว่าก็มาถึงสถานีโทรทัศน์ตงหนานอย่างปลอดภัย

จอดรถ รายงานตัว เซ็นสัญญารับผิดชอบ

ตั้งแต่ปีที่แล้ว รายการวาไรตี้ของสถานีเปลี่ยนเป็นรูปแบบไลฟ์สด

วิดีโอออนไลน์ ไลฟ์สด พัฒนาไปอย่างรวดเร็ว เรตติ้งทีวีได้รับผลกระทบหนัก ต้องปรับตัวเท่านั้นถึงจะรอด

อะไรที่ดูในทีวีได้ ก็ดูในคอมในมือถือได้

เรตติ้งไม่แน่นอน ค่าโฆษณาก็ลดลง

การไลฟ์สดอาจเกิดเหตุไม่คาดฝันได้ การเซ็นสัญญารับผิดชอบ คือการรับผิดชอบต่อคำพูดและการกระทำของตัวเอง

ทำความคุ้นเคยกับสถานที่ กินข้าวกล่องที่ทางสถานีจัดให้

หกโมงเย็น รายการบุพเพอาละวาดเริ่มออกอากาศ

ฟางหยวนในฐานะหนุ่มโสดหมายเลขสาม ใช้มือถือดูข้อมูลสาวโสดอยู่หลังเวที

เขาไม่อยากมาหาคู่ อยากไปหาที่ตกปลามากกว่า

ไม่ว่าหญิงหรือชาย พอถึงวัยแล้วยังโสด ส่วนใหญ่ก็ต้องเจอชะตากรรมถูกจับคู่ดูตัว

ชางฉยงส่งข้อมูลของสาวโสดสามสิบหกคนบนเวที และสาวโสดสำรองอีกหกคนเข้ามือถือเขา

ฟางหยวนอ่านผ่านๆ ตาแบบกวาดสามบรรทัดรวด ก็ถึงคิวเขาขึ้นเวที

"สวัสดีครับ ผมแซ่ฟาง ชื่อพยางค์เดียวว่าหยวน ฟางที่แปลว่าสี่เหลี่ยม หยวนที่แปลว่าวงกลม ชื่อรองผิงอัน อายุยี่สิบห้าปี มาจากอำเภอหนานเหอ จังหวัดตงหนาน กายใจล้วนเป็นชาวเหยียนหวง"

แม้จะไม่มีประสบการณ์ขึ้นเวทีหาคู่ แต่ฟางหยวนก็ไม่ได้เกรงกลัว

สำเร็จก็ได้สาวกลับไป ล้มเหลวก็ถือว่าจบภารกิจ

ที่มาออกรายการไลฟ์สดหาคู่ ก็แค่ไม่อยากให้พ่อแม่ผิดหวัง

ฟางหยวนที่ระลึกชาติได้แถมมีระบบ ชาตินี้เขาจะยอมลงให้แค่คนในครอบครัวเท่านั้น

สาวโสดสามสิบหกคน ดับไฟไปแปดคน

หนึ่งในคนที่ดับไฟยกมือขึ้น

"สาวโสดหมายเลขสี่ มีคำถามอะไรครับ" พิธีกรเจียงคุนถาม

"หนุ่มโสดคะ ไม่คิดว่าการแต่งตัวของคุณมีปัญหาเหรอคะ อีกอย่าง ฉันไม่ชอบผู้ชายสูบบุหรี่ค่ะ" สาวโสดหมายเลขสี่กล่าว

"ผมไม่ตอบได้มั้ยครับ" ฟางหยวนหันไปถามพิธีกร

"ได้ครับ" เจียงคุนพยักหน้า แล้วพูดต่อ "เชิญชมข้อมูลพื้นฐานของหนุ่มโสดครับ"

บนจอยักษ์ ฉายวิดีโอแนะนำตัวชุดแรก

ในวิดีโอ ฟางหยวนคีบบุหรี่ที่จุดแล้ว พูดด้วยสีหน้าเรียบเฉยว่า "ถ้าในโลกนี้มีคนที่มีความรู้รอบตัว ผมก็น่าจะนับเป็นหนึ่งในนั้น..."

"คุณฟาง วิทยายุทธ์ของคุณอยู่ในระดับไหนครับ"

"ระดับสูงมากๆ ครับ"

"สูงแค่ไหนครับ"

"เคยมีช่วงหนึ่ง ผมรู้สึกว่าตัวเองไร้เทียมทาน"

"คุณฟาง คุณแต่งเพลงเป็นด้วยเหรอครับ"

"บางทีเจออะไรสะกิดใจ ก็จะแต่งออกมาสักเพลงครับ"

"คุณฟาง คุณแต่งเพลงไปกี่เพลงแล้วครับ"

"ไม่ได้นับครับ ไม่รู้ว่าแต่งไปเท่าไหร่"

"คุณฟาง ปกติคุณทำอะไรบ้างครับ"

"นอกจากกินนอนอยู่บ้าน ก็ตกปลาครับ"

"ยึดอาชีพตกปลาเหรอครับ"

...

วิดีโอจบลง สาวโสดดับไฟเพิ่มอีกสิบสองคน

ฟางหยวนสีหน้าไม่เปลี่ยน ต่อให้ดับหมด เขาก็ไม่สน

"สาวโสดหมายเลขเก้า" เจียงคุนผายมือ

"หนุ่มโสดคะ คุณบอกว่าแต่งเพลงเป็น ร้องเพลงที่คุณแต่งสักเพลงได้มั้ยคะ" สาวโสดหมายเลขเก้ายิ้ม

"ยุ่งแต่ตกปลา ไม่มีเวลาทำดนตรี เดี๋ยวผมไปเอากีตาร์ก่อน"

ได้รับอนุญาตจากพิธีกร ฟางหยวนเดินไปเอากีตาร์ของตัวเองมาจากหลังเวที

"หนุ่มโสด เชิญร้องได้ครับ" เจียงคุนกล่าว

เพลงในหัวฟางหยวนมีเพียบ เรื่องราวในชาติก่อนและชาตินี้ เพราะระบบตกปลา เขาเลยจำได้แม่นยำ

เพลงในชาติก่อนผุดขึ้นมาในหัวทีละเพลง

คิดแวบหนึ่ง ฟางหยวนตัดสินใจร้องเพลง 'รอสักนาที'

"ถ้าเวลามันลืมหมุนไป ลืมพาอะไรจากไป เธอจะยังหยุดอยู่ที่วันที่บอกรักฉันไหม แล้วในมุมหนึ่งของโลก ก็จะมีบ้านของเรา..."

ฟางหยวนที่ไม่ได้ฝึกร้องเพลงมาโดยเฉพาะ แต่อาศัยยาเสริมพันธุกรรมช่วยยกระดับ น้ำเสียงถือว่าใช้ได้

บวกกับทักษะกีตาร์ระดับเทพ เพลงรอสักนาทีที่เขาร้อง ต่อให้เทียบต้นฉบับไม่ได้ ก็ไม่ได้ขี้เหร่

เพลงจบ เสียงปรบมือยาวนานไม่ขาดสาย

"หนุ่มโสด คุณน่าจะเข้าวงการบันเทิงนะ" เจียงคุนชม

"ผมแค่อยากตกปลาเงียบๆ ไม่เคยคิดเข้าวงการครับ" ฟางหยวนตอบ

"ขออีกสักเพลงได้มั้ยครับ" เจียงคุนขอ

เพลงแต่งเองระดับตำนาน ช่วยเพิ่มเรตติ้งได้แน่นอน

จัดเพลงแต่งเองอีกสักเพลง เรตติ้งต้องพุ่งกระฉูดแน่

รายการทีวี ไม่ต้องพูดเรื่องอื่น ใครบ้างไม่หวังเรตติ้ง

เรตติ้งดี โบนัสทีมงานก็เยอะตาม

"หนุ่มโสดคะ ร้องอีกเพลง ฉันจะเก็บไฟไว้ให้คุณ" สาวโสดหมายเลขเก้ายิ้ม

"เอาอีกเพลง" ผู้ชมด้านล่างตะโกนเชียร์

ฟางหยวนนิ่งไปไม่กี่วินาที ก็เริ่มดีดกีตาร์อีกครั้ง

"เคยล้มลุกคลุกคลานบนเส้นทางนี้มากี่หน เคยปีกหักมาแล้วกี่ครั้ง วันนี้ฉันไม่สับสนอีกต่อไป ฉันอยากก้าวข้ามความเพ้อฝันแสนธรรมดา ฉันต้องการชีวิตที่เบ่งบาน..."

ฟางหยวนร้องเพลง 'ชีวิตที่เบ่งบาน' จบ ก็ได้รับเสียงปรบมือเกรียวกราวอีกครั้ง

"หนุ่มโสดครับ ผมสงสัยจริงๆ ว่าตกลงคุณแต่งเพลงไว้กี่เพลงกันแน่" เจียงคุนอดถามไม่ได้

"ผมมาหาคู่ครับ ไม่ได้มาร้องเพลง" ฟางหยวนตอบแบบกำปั้นทุบดิน

"หนุ่มโสดคะ ทำไมถึงไม่อยากเข้าวงการบันเทิงคะ" สาวโสดหมายเลขสี่ถาม

ฟางหยวนไม่สนใจเธอ หันไปถามพิธีกร "พี่คุนครับ คนที่ดับไฟไปแล้ว ปิดไมค์ได้มั้ยครับ"

สาวโสดที่ดับไฟไปหลายคนเริ่มรู้สึกเสียดาย

เจียงคุนยิ้มแหย ผายมือไปที่สาวโสดหมายเลขสาม

"หนุ่มโสดคะ ถ้าคุณเข้าวงการ ต่อให้ไม่ได้เป็นซูเปอร์สตาร์ ก็น่าจะเป็นนักแต่งเพลงระดับท็อปได้นะคะ"

"วงการบันเทิงวุ่นวาย แล้วก็ยุ่งยากเกินไปครับ ตกปลาเงียบๆ เหมาะกับผมมากกว่า"

"หนุ่มโสดคะ ต่อให้ไม่เข้าวงการ ก็เป็นสตรีมเมอร์ได้นะคะ"

"สตรีมเมอร์อิสระยังพอเก็บไปคิดดู แต่สตรีมเมอร์มีสังกัด ผมไม่เคยคิดและจะไม่คิดครับ"

"หนุ่มโสดคะ ฉันก็ชอบตกปลา ปลาตัวใหญ่สุดที่คุณเคยตกได้หนักเท่าไหร่คะ"

"เท่าที่ตกได้ตอนนี้ ตัวใหญ่สุดหนักสามร้อยเจ็ดสิบห้าชั่งครับ"

"หนุ่มโสดคะ คุณตกปลาหนักสามร้อยเจ็ดสิบห้าชั่งได้จริงๆ เหรอคะ"

[จบแล้ว]