บทที่ 5 - เป็นที่อิจฉา

บทที่ 5 - เป็นที่อิจฉา

โบราณว่าไว้ คนที่ไม่ถูกอิจฉาคือคนไร้ฝีมือ ตกปลาแค่ไม่กี่วันหาเงินได้เกือบหมื่น คนในหมู่บ้านต่างพากันอิจฉาตาร้อน

ฟางหยวนกินข้าวเที่ยงเสร็จ หิ้วอุปกรณ์มาที่ริมน้ำ แต่ก็ต้องพบว่าหมายเด็ดที่เขาเคยตกถูกคนจับจองไปหมดแล้ว

ตรงแหลมยื่นก็มีคน ตรงเวิ้งน้ำวนก็มีคน

ฟางเฉิงก็อยู่ ฟางหยางก็มา ลุงข้างบ้าน อาห้าบ้านถัดไป... มากันครบ

ฟางหยวนทักทายทุกคน แจกบุหรี่ไปทั่ว แล้วหาที่ว่างน้ำลึกราวสองเมตรใกล้กอสาหร่าย

ตั้งกล่องอุปกรณ์ ผสมเหยื่อสูตรปลาตะเพียนหนึ่งถุง

สามในสี่ส่วนผสมแบบร่วนเพื่อใช้อ่อยเหยื่อ ที่เหลือผสมนิ่มไว้เกี่ยวเบ็ด

เหยื่อสูตรปลาตะเพียนที่ทำใส่ถุงซิปล็อกไว้หนักประมาณหนึ่งกิโล เหยื่อทั่วไปที่ซื้อจากร้านในเมืองเขาใช้หมดไปแล้ว

คันแปดเมตรหนึ่งกับคันหกเมตรสามเกี่ยวข้าวโพดรอสัตว์ใหญ่

คันห้าเมตรสี่ใช้เหยื่อตกปลาตะเพียน ฟางหยวนเหวี่ยงเหยื่ออ่อยไปยี่สิบกว่าไม้

"พรุ่งนี้เช้าต้องเข้าเมืองไปซื้อเหยื่อทั่วไปสักหน่อย ตกปลาชนิดใหม่ได้ครั้งแรกจะได้กล่องของขวัญ"

เหยื่อที่เขาทำเองตกได้แต่ปลาเฉพาะเจาะจง

"จริงสิ ในร้านค้าของระบบก็มีเหยื่อขายนี่นา ไม่จำเป็นต้องไปซื้อในเมืองเลย"

แค่คิด หน้าต่างร้านค้าก็ปรากฏขึ้น

"เหยื่อครอบจักรวาลปลาน้ำจืด ถุงละร้อยแต้ม?"

ฟางหยวนกัดฟันซื้อมาหนึ่งถุงด้วยความเสียดายแต้ม

"น้ำหนักสุทธิหนึ่งกิโล หวังว่าผลลัพธ์จะไม่แย่นะ"

ฝูงปลาตะเพียนเริ่มรวมตัว ฟางหยวนวัดคันแล้ววัดคันเล่า ปลาตะเพียนตัวแล้วตัวเล่าถูกหย่อนลงกระชัง

เหยื่อใหญ่ได้ปลาใหญ่ เหยื่อเล็กได้ปลาเล็ก

ตามกฎของระบบ ปลาที่ไม่มีความเสี่ยงจะหลุดเบ็ด จะได้แต้มตกปลาหนึ่งแต้ม

ปลาตะเพียนเล็กแลกเงิน ปลาตะเพียนใหญ่ใส่กระชัง

เห็นเขาวัดปลาไม่หยุด ไอ้ตุ้ยนุ้ยฟางเฉิง กับไอ้แพะฟางหยาง และคนอื่นๆ ก็เดินเข้ามาหา

"ขอเหยื่อหน่อยสิ" ไอ้ตุ้ยนุ้ยไม่เกรงใจ หยิบเหยื่อก้อนโตเดินจากไป

ฟางหยางหน้าด้านกว่า หยิบไปครึ่งก้อน

พริบตาเดียว เหยื่อปลาตะเพียนที่ฟางหยวนผสมไว้ก็ถูกแบ่งเค้กจนเกลี้ยง

เห็นพวกผู้หลักผู้ใหญ่มองตาปริบๆ ฟางหยวนจำใจต้องผสมเหยื่อใหม่อีกถุง

หลังจากแจกจ่ายเหยื่อให้ทุกคนจนพอใจ เขาหยิบเหยื่อครอบจักรวาลออกมาผสมก้อนหนึ่ง

"ก้อนเท่ากำปั้น น่าจะพอใช้สักสองชั่วโมงกว่า"

เกี่ยวเหยื่อเหวี่ยงเบ็ด ทุ่นจมวูบ ยกคันขึ้นมา ปลาตะเพียนไซส์ฝ่ามือก็ดีดน้ำกระจาย

เกี่ยวเหยื่อเหวี่ยงเบ็ด ทุ่นขยับ ยกคันได้ปลาหมูสี

"ยินดีด้วย คุณตกปลาบู่ทรายได้เป็นครั้งแรก รับรางวัลกล่องของขวัญหนึ่งกล่อง"

"ยินดีด้วย คุณตกปลาน้ำหมึกได้เป็นครั้งแรก รับรางวัลกล่องของขวัญหนึ่งกล่อง"

"ยินดีด้วย คุณตกปลารากกล้วยได้เป็นครั้งแรก รับรางวัลกล่องของขวัญหนึ่งกล่อง"

"ยินดีด้วย คุณตกปลากินยุงได้เป็นครั้งแรก รับรางวัลกล่องของขวัญหนึ่งกล่อง"

"ยินดีด้วย คุณตกปลาบู่แคระได้เป็นครั้งแรก รับรางวัลกล่องของขวัญหนึ่งกล่อง"

ไม่ถึงสิบนาที ฟางหยวนปลดล็อกปลาใหม่ห้าชนิด ได้กล่องของขวัญมาห้ากล่อง

ปลาซิวปลาสร้อยห้าชนิดนี้ ระบบรับซื้อแค่ตัวละสตางค์ แต่กลับมอบกล่องของขวัญให้เขาถึงห้ากล่อง

คนอยู่รอบข้างเยอะเกินไป ฟางหยวนตั้งใจจะกลับไปเปิดกล่องตอนเข้านอน

ตกจนถึงสี่โมงครึ่ง ฟางหยวนเก็บของกลับบ้าน

แต้มตกปลาพุ่งไปถึง 1,795 แต้ม คำนวณดูแล้วเพิ่มมาพันสองร้อยกว่าแต้ม

คนในหมู่บ้านที่ได้เหยื่อสูตรปลาตะเพียนไป ต่างก็ได้ปลาตะเพียนกันเป็นกอบเป็นกำ

ไม่มีปลาเล็กกวนใจ ไม่เจอปลาล่าเนื้อ โอกาสวัดติดปลาตะเพียนจึงสูงลิ่ว

ครึ่งชั่วโมงต่อมา ฟางคุน ฟางหยาง และคนอื่นๆ ก็มาหาเขาที่บ้าน

"ผิงอัน เหยื่อนั่นเอ็งซื้อที่ไหน ข้าอยากซื้อบ้าง"

"ซื้อที่ร้านในเมืองครับ ยี่ห้อเก้าหนึ่งเก้า สูตรเย่จ้านหลาน สูตรซู่จ้าน... สูตรปลาตะเพียนใหญ่ครับ"

"แล้วผสมยังไง ตกได้แต่ปลาตะเพียน เจ๋งสุดๆ"

"ผมก็จำสูตรไม่ได้แล้วครับ มีอะไรเหลือก็เทผสมๆ รวมกันไป"

รับมือพวกผู้ใหญ่และญาติพี่น้องจนพวกเขากลับไปหมด ฟางหยวนอาบน้ำอุ่นอย่างสบายตัว

เข้าห้องเปิดคอม เลือกงานค่าจ้างสามหมื่น

ด้วยฝีมือระดับเขา ใช้เวลาเกือบสองชั่วโมงกว่าจะเสร็จ

"ยังมีกล่องของขวัญอีกห้ากล่อง เปิดให้หมดเลยดีกว่า"

กล่องแรก ฟางหยวนได้ลูกแก้วแสง พอสัมผัสลูกแก้วก็หายไป ในหัวเขามีโค้ดโปรแกรมปัญญาประดิษฐ์เพิ่มเข้ามา

กล่องที่สอง ได้ทักษะการประพันธ์เพลงระดับเทพ

กล่องที่สาม ได้ทักษะการขับขี่ระดับเทพ ไม่ว่าจะรถ เรือ เครื่องบิน หรือรถถัง เขาขับได้ระดับเซียนในพริบตา

กล่องที่สี่ ได้คันเบ็ดตกปลาชายฝั่งระดับสามยาวสามเมตรหก ในร้านค้าระบบขายตั้ง 20,000 แต้ม

กล่องที่ห้า ได้บัตรส่วนลดหนึ่งในหมื่น ใช้ได้เฉพาะในร้านค้าของระบบ

"คันชิงหลิว คันชายฝั่ง และคันสปินระดับสาม ยกของหนักได้ตั้งหนึ่งพันกิโล คันชายฝั่งคันนี้ดูเรียบหรูแต่คุณภาพคับแก้ว"

คันเบ็ดแบบสไลด์เก็บแล้วเหลือแค่ห้าสิบเซนต์ ไกด์ริงตัวเล็กสุดวงในกว้างแปดมิล ตัวใหญ่สุดสิบสองมิล

"สายเมนระดับสามเบอร์สอง สายหน้าระดับสามเบอร์หนึ่ง ตะขอไคซึระดับสามเบอร์หก ทุ่นตกปลาต้านลมระดับสาม..."

ฟางหยวนลูบคลำคันเบ็ดใหม่อย่างหลงใหลอยู่สิบกว่านาที

คันชายฝั่งหรือคันอิโซะ ใช้งานได้หลากหลายเหมือนลูกผสมระหว่างคันชิงหลิวกับคันสปิน

คิดไปคิดมา ฟางหยวนซื้อตะขอไคซึระดับสามมาหกตัว เบอร์เก้า เบอร์สิบสอง เบอร์สิบห้า อย่างละสองตัว

ตะขอระดับสามราคาตัวละร้อยแต้ม ที่ซื้อเบอร์ใหญ่เตรียมไว้เผื่อเจอสัตว์ใหญ่

"สายหน้าระดับสาม ม้วนละตั้งหนึ่งพันแต้ม?"

กัดฟันซื้อสายหน้าระดับสามเบอร์หนึ่งมาม้วนหนึ่ง แล้วผูกเบ็ดคู่เตรียมไว้สามชุด

"เหลือแค่ 195 แต้ม นอนดีกว่า"

เก็บคันชายฝั่งสามเมตรหกเข้ามิติเก็บของ ฟางหยวนจัดท่านอนสบายๆ บนเตียง

เมื่อเช้าเขาแวะเข้าเมือง ซื้อเหยื่อตกปลามาปสิบแปดถุง

พอไปถึงริมแม่น้ำ ก็เจอคนในหมู่บ้านยี่สิบกว่าคน แถมยังมีคนจากหมู่บ้านใกล้เคียงอีก

มองไปทางไหนก็มีแต่นักตกปลา

ฟางหยวนที่ไม่มีที่ลงเบ็ด จำต้องเดินทวนน้ำขึ้นไปหาทำเลที่พอใช้ได้

คันหกเมตรสามกับแปดเมตรหนึ่งยังคงเกี่ยวข้าวโพดและผูกสายเซฟตี้รอปลาใหญ่

คันห้าเมตรสี่ใช้เหยื่อครอบจักรวาลที่ซื้อจากระบบ

"ไว้อีกสักพักค่อยไปตกปลาทะเล"

"เอาเหยื่อถุงมาผสมมั่วๆ แจกเขาไป ส่วนเหยื่อระบบเก็บไว้ใช้เอง"

คิดได้ดังนั้น ฟางหยวนก็ฉีกซองเหยื่อที่ซื้อมาเทรวมๆ กันแล้วคนมั่วๆ

ไม่ผิดคาด ผ่านไปไม่นานคนในหมู่บ้านก็ตามมาขอเหยื่อ

ผู้ใหญ่ขอจะไม่ให้ได้หรือ ญาติพี่น้องขอจะไม่ให้ได้หรือ

ลุงใหญ่บ้านนู้น อาบ้านนี้... ฟางหยางและคนอื่นๆ เห็นเขาตกได้ไม่กี่นาทีก็หอบเหยื่อจากไป

แต่พอเห็นฟางหยวนตกได้แต่ปลาซิวปลาสร้อย คนที่ได้เหยื่อไปพอลองตกแล้วได้ปลาเล็กบ้างก็เริ่มเข้าใจ

เหยื่อปลาตะเพียนเมื่อวาน คงเป็นสูตรผีบอกที่ฟางหยวนฟลุ๊กผสมได้ หรือไม่ก็แค่ดวงดี

การตกปลาน่ะเหรอ ใครจะไปรู้ว้าจะได้ตัวอะไร บางทีบทจะแปลกก็นั่งตกได้ปลาชนิดเดียวทั้งวัน นักตกปลาหลายคนคงเคยเจอ

ด้วยมิติเก็บของที่มีติดตัว ฟางหยวนแก้ปัญหาเรื่องเหยื่อเทพเจ้าปลาตะเพียนได้อย่างแนบเนียน

"ยินดีด้วย คุณตกปลาเค้าได้เป็นครั้งแรก รับรางวัลกล่องของขวัญหนึ่งกล่อง"

ปลาเค้าหนักราวสิบกิโลถูกโยนลงกระชัง ฟางหยวนเกี่ยวเหยื่อหย่อนเบ็ดต่อ

ไม่กี่นาทีต่อมา เขาก็ตกปลาตูหนาได้อีกตัว

"ยินดีด้วย คุณตกปลาตูหนาได้เป็นครั้งแรก รับรางวัลกล่องของขวัญหนึ่งกล่อง"

ปลาตูหนาธรรมชาติในแม่น้ำชิงเหอ ราคาตลาดอยู่ที่โลละห้าร้อย

ปลาตูหนาตัวนี้หนักราวสิบห้าโล ขายได้แน่ๆ แปดพัน

ถ่ายรูปแล้วโยนใส่กระชัง ฟางหยวนตกต่อ

เกือบสิบเอ็ดโมง เขาโทรหาอาสาม

ปลาเค้าธรรมชาติโลละสามสิบ อาสามให้มาสามร้อย

ปลาตูหนาโลละห้าร้อย อาสามให้มาแปดพัน

ปลาในกระชังถูกฟางเฉิงขนไป ฟางหยวนรับเงินเข้ากระเป๋าเก้าพัน

"เงินเก็บห้าหมื่นสี่พันกว่าแล้ว แต้มตกปลาอีกแปดร้อยกว่า"

ฟางหยวนอารมณ์ดี เก็บของกลับบ้าน

หลังมื้อเที่ยง ฟางคุนประกาศเสียงตามสายเรื่องจำกัดคันเบ็ด

ตั้งแต่วันพรุ่งนี้เป็นต้นไป การตกปลาในแม่น้ำชิงเหอ จำกัดให้ใช้คันเบ็ดได้คนละหนึ่งคัน ห้ามใช้เบ็ดระเบิด เหยื่อเป็น ฯลฯ

[จบแล้ว]