บทที่ 2 เซ็ตซึดำ: แผนการกำลังจะเริ่มต้น!

บทที่ 2 เซ็ตซึดำ: แผนการกำลังจะเริ่มต้น!

อุจิวะ ริวจิน ผู้เดียวที่ล่วงรู้ความจริงอดไม่ได้ที่จะคิดเช่นนี้ในใจหลังจากได้ยินคำพูดของคาคาชิ

แน่นอนว่านี่เป็นเพียงความคิด เขาไม่มีทางพูดมันออกมาได้

เขายังคงช่วยขนย้ายก้อนหินทีละก้อนเช่นเดียวกับคนอื่นๆ และรักษาตีหน้าเศร้าสร้อยเอาไว้

อุจิวะ ริวจินยังไม่อยากให้ใครสังเกตเห็นความผิดปกติในตัวเขาในเวลานี้

ทว่าภายในใจของริวจินกลับห่างไกลจากความสงบ จิตใจของเขาเต็มไปด้วยความคิดเกี่ยวกับระบบลงชื่อเข้าใช้

ในอนิเมะ ศึกสะพานคันนาบิมีความสำคัญอย่างยิ่ง เพราะเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้อุจิวะ โอบิโตะก้าวเข้าสู่ความมืดมิด และเป็นปฐมบทของแผนอ่านจันทรานิรันดร์ของอุจิวะ มาดาระ

แต่สำหรับโลกนินจาแห่งนี้ สะพานคันนาบิเป็นเพียงสถานที่สู้รบแห่งหนึ่งเท่านั้น ไม่ได้มีความพิเศษอื่นใดนอกเหนือไปจากนั้น

ทันใดนั้น ประกายความคิดหนึ่งก็แล่นเข้ามาในหัวของอุจิวะ ริวจิน ทำให้เขาตระหนักถึงความจริงบางอย่าง

มีฐานลับซ่อนอยู่ใต้สะพานคันนาบิ!

ตาแก่มาดาระซ่อนตัวอยู่ในฐานลับนั้นมานานแค่ไหนแล้วก็ไม่รู้!

อุจิวะ ริวจินคิดเรื่องนี้ด้วยความตื่นเต้นอย่างที่สุด

แน่นอนว่าอุจิวะ ริวจินไม่ใช่คนเดียวที่ครอบครองเนตรสังสาระในขณะนี้ เจ้าหนูอุซึมากิ นางาโตะเองก็ครอบครองเนตรสังสาระมานานแล้วเช่นกัน

แต่จุดสำคัญคืออุซึมากิ นางาโตะไม่ใช่อุจิวะ ดังนั้นเขาจึงไม่ได้ครอบครองมันอย่างสมบูรณ์!

แม้ว่าเขาจะเป็นตระกูลอุซึมากิและมีร่างกายที่แข็งแกร่งตามธรรมชาติ แต่เขาก็ยังต้องแบกรับภาระอันหนักอึ้งจากการใช้เนตรสังสาระ

แต่อุจิวะ ริวจินนั้นต่างออกไป

ดวงตาของเขาคือดวงตาต้นกำเนิดของจริง ดังนั้นเขาจึงสามารถควบคุมมันได้อย่างสมบูรณ์ตามธรรมชาติ

ไม่เพียงแต่เขาจะไม่ได้รับภาระใดๆ จากมัน แต่เขายังสามารถเปิดปิดการใช้งานเนตรสังสาระได้อย่างอิสระอีกด้วย

ต้องรู้ก่อนว่าแม้ตอนนี้อุจิวะ ริวจินจะครอบครองเนตรสังสาระแล้ว แต่ดวงตาปกติของเขาก็ยังเป็นเพียงตาธรรมดา!

มันไม่ได้กลายเป็นลายน้ำวนตลอดเวลา

อย่างไรก็ตาม เมื่ออุจิวะ ริวจินต้องการใช้พลัง เพียงแค่คิด เขาก็สามารถสลับไปสู่สถานะเนตรสังสาระได้โดยอัตโนมัติ ซึ่งสะดวกสบายอย่างเหลือเชื่อ

ในขณะที่คิดเรื่องเหล่านี้ เขาก็ยังคงขนย้ายก้อนหินต่อไป

โดยไม่ทันรู้ตัว ทุกคนก็ช่วยกันขนย้ายหินออกไปจนหมด

แต่สิ่งที่ทำให้ทุกคนต้องตกตะลึงอย่างยิ่งคือ พื้นที่ด้านล่างนั้นว่างเปล่าโดยสิ้นเชิง ไร้วี่แววของศพอุจิวะ โอบิโตะ

"เป็นไปได้ยังไง? โอบิโตะอยู่ไหน? เขาถูกฝังอยู่ตรงนี้ชัดๆ!" คาคาชิพูดพร้อมขมวดคิ้ว ด้วยความงุนงงสับสน

"คาคาชิ นายจำผิดที่หรือเปล่า?" อุจิวะ ชิซุยหันมาถามหลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง

"ไม่ ฉันมั่นใจแน่นอนว่าเป็นตรงนี้!" คาคาชิยืนยันเสียงหนักแน่น

"คาคาชิ ต้องมีคนช่วยโอบิโตะไปแน่ๆ! ดีจังเลย โอบิโตะยังไม่ตาย!" โนฮาระ รินอุทานออกมาด้วยความหวังอันเปี่ยมล้น

"ใช่! ต้องเป็นอย่างนั้นแน่! ต้องมีคนช่วยโอบิโตะไว้!" ดวงตาของคาคาชิก็เป็นประกายขึ้นมาเช่นกัน เขาพยักหน้าเห็นด้วยอย่างแรง

อุจิวะ ชิซุยถอนหายใจในใจ

เขาอยากจะแย้งออกไปเหลือเกินว่า ถ้ามีคนช่วยโอบิโตะไปจริงๆ ทำไมพวกเขาถึงต้องเอาก้อนหินมาทับถมกลับที่เดิมด้วย?

เพื่อกลบเกลื่อนร่องรอยงั้นรึ?

มันดูไม่สมเหตุสมผลเอาเสียเลย

อย่างไรก็ตาม อุจิวะ ชิซุยก็รู้ดีว่าคาคาชิและโนฮาระ รินเพิ่งจะพบแสงแห่งความหวังอันริบหรี่ ในเวลาเช่นนี้เขาไม่อาจเอ่ยคำพูดที่จะทำลายความหวังนั้นลงได้ จึงได้แต่เงียบไว้

ส่วนเรื่องที่ว่าทำไมศพของอุจิวะ โอบิโตะถึงหายไปนั้นก็น่าแปลกจริงๆ แต่ด้วยสงครามที่กำลังดุเดือดในขณะนี้ มันไม่ใช่เวลาที่จะมามัวคิดเรื่องพรรค์นี้

เมื่อไม่พบศพโอบิโตะ อุจิวะ ชิซุยและคนอื่นๆ จึงไม่รั้งอยู่ที่นั่นอีกต่อไป และเริ่มออกเดินทางกลับหมู่บ้านโคโนฮะทันที

ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ!

ทุกคนใช้วิชาเคลื่อนย้ายร่างชั่วพริบตาและหายลับไปจากสายตาอย่างรวดเร็ว

ทันทีที่อุจิวะ ชิซุยและคนอื่นๆ จากไป เงาสีดำที่มีลักษณะเหมือนของเหลวก็ "ผุด" ออกมาจากต้นไม้ใกล้ๆ

ไม่ใช่ใครอื่น เขาคือคุณเซ็ตซึดำ ยอดลูกกตัญญูแห่งโลกนินจานั่นเอง

"พวกนินจาโคโนฮะไปกันหมดแล้ว

พวกเขาคงไม่ย้อนกลับมาตรวจสอบที่นี่อีก"

"อุจิวะ มาดาระต้องการให้โอบิโตะสานต่อแผนอ่านจันทรานิรันดร์ ดังนั้นแผนของข้าต้องเริ่มขึ้น ณ บัดนี้!"

"นินจาอิวะงาคุระ (หมู่บ้านหิน)?

น่าสนใจแฮะ... แต่มันไม่เกี่ยวกับข้าในตอนนี้"

เซ็ตซึดำพึมพำกับตัวเอง ก่อนจะจมหายกลับเข้าไปในลำต้นไม้ ไร้ร่องรอย

ทันทีที่เซ็ตซึดำหายตัวไป นินจาอิวะงาคุระคนหนึ่งก็กระโดดออกมาจากต้นไม้ต้นเดียวกันนั้น

"ชิซุยชั่วพริบตา?

แล้วก็คาคาชิ!

นี่เป็นโอกาสทองที่จะกำจัดชิซุย

รีบไปแจ้งท่านฮันเดี๋ยวนี้!"

ในช่วงศึกสะพานคันนาบิ คู่ต่อสู้หลักของหมู่บ้านโคโนฮะคือหมู่บ้านอิวะงาคุระ

การต่อสู้ดุเดือดเลือดพล่าน และทั้งสองฝ่ายต่างสูญเสียอย่างหนัก

ในช่วงเวลานี้ มีบุคคลสองคนที่เรียกได้ว่าสร้างชื่อเสียงกระฉ่อนไปทั่วโลกนินจา

คนหนึ่งคือ 'ประกายแสงสีทอง' นามิคาเสะ มินาโตะ และอีกคนคือ 'ชิซุยชั่วพริบตา'

ส่วนสามนินจาในตำนาน (ซังนิน) สนามรบของพวกเขาคือสงครามโลกนินจาครั้งที่ 2 ไม่ใช่ครั้งที่ 3

ในระยะนี้ เหล่าสามนินจาต่างแยกย้าย จิไรยะเดินทางรอนแรมเพื่อตามหาเด็กในคำทำนาย ซึนาเดะออกจากหมู่บ้านโคโนฮะและไม่ทราบถิ่นที่อยู่ ส่วนโอโรจิมารุผู้เหลือรอดเพียงคนเดียว ด้วยเหตุผลบางประการ ก็แทบจะไม่ปรากฏตัวในสนามรบ

นั่นทำให้สงครามโลกนินจาครั้งที่ 3 แทบจะกลายเป็นเวทีแสดงความสามารถของนามิคาเสะ มินาโตะ และอุจิวะ ชิซุยเกือบทั้งหมด

ดังนั้น หมู่บ้านอิวะงาคุระจึงกระหายที่จะกำจัดสองคนนี้ให้สิ้นซาก และไม่อยากพลาดโอกาสใดๆ

...

ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ!

ในป่าทึบบนภูเขา อุจิวะ ชิซุยนำทีมเดินทางกลับหมู่บ้านโคโนฮะอย่างรวดเร็วพร้อมกับคาคาชิและสมาชิกกรมตำรวจโคโนฮะ

ทันใดนั้น สีหน้าของชิซุยก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย

"ชิซุย นายเจออะไรหรือเปล่า?" คาคาชิถามเสียงต่ำ

"ศัตรูมา!

ทุกคน เตรียมพร้อมต่อสู้!" อุจิวะ ชิซุยบอกคนอื่นๆ ด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

ในยามสงคราม สถานการณ์เช่นนี้เกิดขึ้นได้เป็นปกติ

ทุกคนยังคงความเยือกเย็น กำกระชับอาวุธนินจาในมือแน่น และตื่นตัวเต็มที่

ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ!

ในชั่วพริบตานั้น ร่างหลายร่างก็พุ่งเข้ามา และกลุ่มนินจาจากหมู่บ้านอิวะงาคุระก็ปรากฏตัวบนกิ่งไม้ตรงข้ามพวกเขา

ผู้นำกลุ่มสวมหมวกฟางสีแดงเข้ม ชุดเกราะสีแดงเข้ม และสวมหน้ากากสีแดงเข้มปิดบังใบหน้าส่วนล่าง

กล่าวสั้นๆ คือ เขาแต่งกายด้วยสีแดงเข้มทั้งตัว ทำให้ดูโดดเด่นสะดุดตามาก

ร่างสูงตระหง่านของเขา เพียงแค่ยืนอยู่เฉยๆ ก็แผ่กลิ่นอายกดดันบางเบาออกมา

"นินจาผู้ใช้คาถาไอน้ำ?

หมู่บ้านอิวะงาคุระนี่ให้เกียรติฉันสูงส่งเหลือเกินนะ"

คิ้วของอุจิวะ ชิซุยขมวดเข้าหากันทันที

(หมายเหตุ: บางคนคิดว่าการที่อิวะงาคุระมาดักซุ่มโจมตีชิซุยนั้นเป็นฝีมือการรายงานของเซ็ตซึดำ

ผมคิดว่าควรชี้แจงก่อนว่าไม่ใช่เช่นนั้น

หมู่บ้านอิวะงาคุระกำลังทำสงครามกับโคโนฮะ

อิวะงาคุระต้องการกำจัดอัจฉริยะของโคโนฮะอย่างชิซุย

เรื่องมีแค่นั้น ไม่ได้เกี่ยวกับเซ็ตซึดำเลย

เพียงแต่อุจิวะ มาดาระซ่อนตัวอยู่ใต้สะพานคันนาบิ เซ็ตซึดำจึงวนเวียนอยู่แถวนั้นและบังเอิญเห็นการเคลื่อนไหวของนินจาอิวะงาคุระพอดี

บางคนยังบอกอีกว่าวิชาดาราสวรรค์ระเบิดพิภพอาจถูกเซ็ตซึเห็นเข้า

ผมว่านั่นก็คิดมากไปหน่อย

ในเวลานี้ โอบิโตะเพิ่งจะ 'ตาย' และแผนของมาดาระยังไม่ได้เริ่มอย่างเป็นทางการ

ทำไมเขาต้องคอยสอดส่องทั่วทั้งโลกนินจาด้วย?

การที่มีเซ็ตซึขาวอยู่ทุกหนทุกแห่งนั้นเป็นเรื่องในยุคของโอบิโตะ ไม่ใช่ยุคของมาดาระ)