ตอนที่ 243 ทดสอบพื้นฐานชั้นหนึ่ง

เซรีนรู้ว่าเกี่ยวกับอะไร  การทดสอบระดับพื้นฐานชั้นหนึ่งเป็นการทดสอบของการเข้าแข่งขันที่มีความยากสูงสุด  ปกติจะใช้เพื่อจัดการคู่แข่งพิเศษ

ถ้าเป็นปิงเซรีนมั่นใจไม่ว่าจะเป็นการทดสอบเบื้องต้นชั้นไหนก็ตามพวกเขาก็ผ่านได้ แต่ถังเทียนเป็นคนที่เพิ่งฝึกฝนมาได้เจ็ดวัน เขาจะผ่านทดสอบด้วยระดับความยากสูงสุดได้อย่างไร?  เซรีนได้ยินปิงพูดถึงพรสวรรค์การต่อสู้ที่โดดเด่นของถังเทียนมาหลายครั้งแล้ว  ดังนั้นแต่เดิมทีนางหวังว่าถังเทียนจะสามารถเข้าแข่งขันได้หลังจากผ่านไปไม่กี่รอบ  แม้ว่าความก้าวหน้าจะไม่มาก  แต่อย่างน้อยนางหวังว่านางจะก้าวหน้ามากขึ้น

เมื่อมาถึงจริงๆกลับเป็นการทดสอบระดับพื้นฐานชั้นหนึ่งทันที...

นั่นหมายความว่าการเดินทางของพวกเราสิ้นสุดลงในวันนี้ใช่หรือไม่?

เซรีนโกรธ  “นี่หมายความว่ายังไง?  การทดสอบระดับพื้นฐานชั้นหนึ่งใช้กับผู้เข้าแข่งขันพิเศษไม่ใช่หรือพื้นแบบนั้น...”

ชายชราตอบอย่างใจเย็น “หากมั่นใจว่าการเอาอาวุธจักรกลชำรุดนี้เข้าแข่งขันก็ต้องถือว่าเจ้าเป็นคู่แข่งขันพิเศษเป็นธรรมดา”

ทุกคนหัวเราะลั่น

เซรีนหน้าแดงปกตินางเป็นผู้หญิงฉลาดและสามารถโต้ฝีปากได้เร็ว การนำอาวุธจักรกลชำรุดนี้เข้าแข่งขัน สำหรับผู้จัดการแข่งขันถือเป็นการท้าทาย  และในการแข่งขันมักจะมีการต่อสู้ทะเลาะกันเป็นปกติแม้ว่าการต่อสู้นี้จะไม่ชัดเจนนัก แต่การแข่งขันในที่มืดก็มีจำนวนมาก

“ผู้เข้าแข่งพิเศษ?ท่านกำลังพูดถึงยอดฝีมือใช่ไหม?” ถังเทียนถามตัดบททันที

คอของเซรีนแดงไปหมด  คำถามของถังเทียนทำให้นางอับอายอีกครั้ง และนางอยากจะมุดดินลงไปซ่อนตัวเสียให้ได้  เจ้างี่เง่านี่อยากตายหรือไง...เจ้าไม่เข้าใจหรือว่าพวกเขากำลังพูดอะไร?ข้าจะไม่มีทางออกมาพร้อมกับเขาอีกต่อไปแล้ว!

“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!”

“โอย..ไม่ไหวแล้ว ..ข้าหัวเราะมากเกินไปจนท้องคัดท้องแข็งหมดแล้ว!  ฮ่า ฮ่า ฮ่า....”

“ข้า..ข้า..ข้าก็หยุดหัวเราะไม่ได้ฮ่าฮ่าฮ่า...”

รอบๆตัวพวกเขาปล่อยเสียงหัวเราะออกมาอย่างไม่มียั้ง

ใบหน้าชายชรามีแววเย้ยหยันขณะที่เขาหัวเราะเบาๆ  “แน่นอน, จากที่เห็นแล้วข้าบอกได้เลยว่าเจ้าเป็นยอดฝีมือคนหนึ่ง!”

“ตาถึงจริงๆ ท่านถึงได้เห็นขนาดนั้น!”  ถังเทียนทึ่ง

“ก๊ากๆๆๆๆๆ...”

“ไอ้หนูนั่น มันตลกจริงๆ เว้ย”

“เฮ้ย, ยอดฝีมือ!  รีบๆ แสดงฝีมือให้เราชมเร็วๆ”

…

เซรีนบัดเดี๋ยวหน้าเขียวบัดเดี๋ยวหน้าแดง  ตั้งแต่เด็กจนโตมานางไม่เคยขายหน้าขนาดนี้  เจ้างี่เง่านี่ก็ช่างงี่เง่าเสียจริง! หัวใจนางรู้สึกสิ้นหวังอย่างแรง การเผชิญหน้าสถานการณ์ที่น่าอึดอัดนี้น่าขายหน้า แต่นางก็ไม่สามารถหนีไปได้

แครก แครก!

เสียงฝีเท้าโลหะหนักดังพร้อมกับเสียงโลหะกระทบกันขณะที่ทั่วทั้งตัวหิมะสายฟ้ามีส่วนชำรุดรุ่งริ่งดูราวกับว่าเหมือนเสื้อผ้าที่มีขยะมาแขวนไว้

เสียงหัวเราะค่อยๆหยุดลง

รอยยิ้มบนใบหน้าของหลายๆคนเริ่มจางหายไป ขณะที่อาวุธจักรกลชำรุดเริ่มเดินออกมา

เจ้าเด็กนี่จะเอาจริงๆหรือนี่?

ความคิดนี้ติดอยู่ในใจของหลายๆคน  การทดสอบพื้นฐานชั้นหนึ่งถูกสร้างมาเป็นพิเศษสำหรับจัดการนักสู้สายจักรกลที่กร่างท้าทายให้เกิดการประชันขันแข่งและมีน้อยคนมากที่จะผ่านไปได้  จนกระทั่งบัดนี้มีคนใช้วิธีนี้ถึง 249ครั้งและจำนวนคนที่ประสบความสำเร็จมีเพียงหกคน

ดังนั้น มันจึงมีอีกชื่อว่าบททดสอบมรณะ

หลังจากที่เงียบไประยะสั้นๆเสียงหัวเราะเบาๆ ก็ดังขึ้นอีกครั้ง เจ้าเด็กนี่ช่างโง่เขลาจริงๆ เขาไม่รู้เรื่องการทดสอบพื้นฐานชั้นหนึ่งเลย

จะมีการแสดงดีๆให้ดูแล้ว

บททดสอบพื้นฐานชั้นหนึ่งนอกจากความยากอยู่ในระดับสูงแล้ว ยังมีส่วนที่พิเศษคือ  ในทะเลสาบจะมีฝูงปลาฟันเหล็กจอมเขมือบอยู่ร้อยตัวขนาดนิ้วมือพวกมันไม่สนใจเนื้อสัตว์ แต่กลับอารมณ์เสียได้ง่ายและตื่นเต้นเล่นงานกับของสิ่งอื่น

ทันที่ใครก็ตามร่วงลงไปในทะเลสาบปลาฟันเหล็กทั้งร้อยตัวจะกัดอาวุธจักรกลทุกอย่าง เสื้อผ้า รองเท้าและสิ่งของทุกอย่างจนหลุดกระจุยเหลือแต่ตัวเปล่า

ทะเลสาบนี้ยังคงมีอีกชื่อก็คือ“ทะเลสาบชำระหนี้”

ทันใดนั้นเซรีนนึกถึงเรื่องราวนี้ได้และนางหน้าซีดขาวทันที นางตะโกนอย่างกังวล “อย่าไป!”

ถังเทียนไม่สนใจเสียงตะโกนของนางไม่แม้แต่จะอุ่นเครื่อง หิมะสายฟ้ายังคงยืนอยู่ประจำจุดเริ่มต้น  เสียงพึมพำของเขาไม่ดัง  แต่เสียงเหล่านั้นถูกลมพัดกรอกหูทุกคน

“ช่างเป็นการแข่งขันที่น่าหลงใหล!  ทำให้คนรู้สึกเลือดลมพลุกพล่านได้จริงๆ”

คำพูดไร้ความรู้สึกนี้ทำให้ทุกคนตะลึง  หลังจากนั้นชั่วขณะพวกเขาก็รู้สึกตัว  เจ้าบ้านี่โง่ขนาดแยกไม่ออก  เขาไม่รู้จักเสียงเยาะเย้ยถากถางจริงๆ หรือนี่?

พวกเขาต้องการจะก่อกวนต่อ  แต่จู่ๆ หิมะสายฟ้าหันหัวสกปรกของมันและจ้องดูชายชรา

“ข้าเริ่มได้หรือยัง?”

ชายชราตะลึง เขาไม่คิดเลยว่าคนผู้นี้จะไม่มีความตื่นเต้นเลยแม้แต่น้อยหรือไม่มีความต้องการจะถอนตัวแม้แต่น้อย  ทันใดนั้นชายชรามีความรู้สึกแปลกบางอย่างเว้นแต่...

เขาลอบส่ายหน้า  จะเป็นไปได้อย่างไร?เจ้าเด็กนี่ผู้อยู่ต่อหน้าเขายี่ห้อก็บอกอยู่แล้วว่าบ้านนอก  เจ้าเด็กนี่ยังจะผ่านการทดสอบพื้นฐานชั้นหนึ่งได้อย่างไร?  เขาทำงานมาเกินสิบปีแล้วผ่านงานแข่งขันมาห้าครั้ง ในห้าครั้งเหล่านี้เขาไม่เคยเห็นผู้เข้าแข่งขันสอบผ่านการทดสอบพื้นฐานชั้นหนึ่งได้เลย  ตามคำเล่าลือกล่าวไว้ว่ามีเพียงหกคนที่สอบผ่านแต่ใครจะรู้กันเล่าว่าผ่านมานานแค่ไหนแล้ว

นั่นเป็นเพราะพอมีการทดสอบพื้นฐานชั้นหนึ่งผู้เข้าแข่งขันทั้งหมดก็ไม่กล้าเข้ามาวุ่นวายด้วย

ก็มีเจ้าเด็กที่ดูโง่งมนี่น่ะหรือ?

ชายชรารู้สึกละอายอย่างช่วยไม่ได้ที่เขาสงสัยและคลางแคลงใจก่อนหน้านั้น  เขาเกือบคล้อยตามเจ้าเด็กที่เด็กร้ายกาจนี่แล้ว

ชายชราไม่ทำท่าเย้ยหยันอีกต่อไปเขากลับเข้าทำหน้าที่และกล่าว “งั้นเชิญ..เริ่มได้”

ทุกคนเบิกตากว้างอย่างช่วยไม่ได้เห็นได้ชัดว่าหน้าของทุกคนตื่นเต้นนานมากแล้วที่ไม่มีคนเข้ามาขอแข่งทดสอบพื้นฐานชั้นหนึ่ง  พวกเขาไม่เคยคิดว่าจะได้มาเห็นกับตาตัวเอง  การแสดงดีๆ กำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว

“ข้าเริ่มได้จริงๆ เหรอ?”  ถังเทียนยืนยัน

ชายชราสำทับเขา“ผ่านไปสามวินาทีแล้ว”

“สามวินาที อา.. เวลาเดินเร็วนัก..” เสียงของเขาเต็มไปด้วยความเสียดาย  และเหมือนกับใบไม้ที่ล่องลอยอยู่ในสายลมเสียงนั้นทำให้ชายหนุ่มถอนหายใจไปกับสายลม

หกวินาที

“หิมะสายฟ้า เราต้องไปแล้ว

หิมะสายฟ้าตั้งท่าเตรียมออกตัวมันชะงักอยู่ในท่านั้น

สิบวินาทีผ่านไป

พวกผู้ชมระบายลมหายใจกันหมด  ครึ่งหนึ่งของพวกเขาแสดงสีหน้าผิดหวังออกมาส่วนอีกครึ่งหนึ่งก็ดูไปอย่างนั้นเอง สำหรับพวกเขาแล้ว เจ้าอาวุธจักรกลชำรุดนี้ก็แค่ตั้งท่าเสแสร้งเก๊กท่าแต่ไม่ได้ทำจริงๆ

พวกเขาถูกหลอก!

บางคนเตรียมหันหลังจากไป  แววผิดหวังปรากฏอยู่ในใบหน้าของพวกเขาดูต่อไปก็ไม่มีอะไรดี

พอถึงเวลานี้เสียงคำรามลั่นราวฟ้าลั่นดังออกมาทันที เสียงระเบิดนั้นดังเข้าหูของทุกคน“หิมะสายฟ้า!”

คลื่นเสียงดังระเบิดออกมาเป็นปริมณฑลอาวุธจักรกลที่ชิ้นส่วนรุ่งริ่งพลันยืดตัวอยู่ในท่าตั้งตรง หิมะสายฟ้าที่ชำรุดกลายเป็นกราดเกรี้ยวในทันทีเหมือนกับแมวดำขนพองด้วยความดุร้าย รอยยิ้มเหมือนปรากฏตามเขี้ยวแหลมคมและกรงเล็บที่คมที่ยื่นออกมาจากอุ้งมืออุ้งเท้า  รังสีฆ่าฟันกวาดผ่านไปทั่วบริเวณ

ร่างของทุกคนแข็งค้าง

พวกเขาไม่รู้ตัวเลยว่าหน้าของพวกเขาซีดขาวเหมือนกระดาษ  พวกเขาไม่รู้ตัวว่าขาของพวกเขากำลังสั่นเพราะความคิดของพวกเขาพังทลาย คลื่นพลังจิตโจมตีที่ดุร้ายและรุนแรงทำให้พวกเขาสูญเสียความรับรู้ ความสัมพันธ์ระหว่างจุดเริ่มต้นกับจุดสิ้นสุดที่สุดขั้วนี้ไม่มีใครเตรียมตัวมาก่อนและในความเป็นจริง ทุกคนเหมือนถูกขู่จนขวัญกระเจิง

ในท่ามกลางการจ้องมองอย่างว่างเปล่าเสียงแหลมเหมือนกับธนูแหวกอากาศพุ่งผ่านโสตประสาทพวกเขาไปสายฟ้าสีน้ำเงินเจิดจ้าพุ่งวาบผ่านสายตาพวกเขาไป

เสียงโห่ร้องจากมุมเวทีในด้านต่างๆดังระงมพร้อมัน

“ไวมาก!”

คนสองสามคนเหล่านี้เป็นคนส่วนน้อยที่ไม่ได้ตกใจไปด้วย นักสู้สายจักรกลเหล่านี้ยังคงรักษาความสงบอยู่ได้  พวกเขาเป็นยอดฝีมือที่แข็งแกร่งด้วยเช่นกัน!  แต่ในช่วงเวลานี้ พวกเขาก็เหมือนกันไม่สามารถสงบจิตใจอยู่ได้ พวกเขาอดไม่ได้ที่จะเบิกตากว้างขณะที่ตั้งใจจ้องดูสายฟ้าสีน้ำเงิน  สีหน้าของพวกเขาอยู่ในอาการตกตะลึง

เงาสายฟ้าสีน้ำเงินนั้นไวมากจนพวกเขาเกือบมองไม่ทัน

ไวเหลือเกิน!

สายลมหวีดหวิวกรอกเข้าหูเขา  นัยน์ตาถังเทียนแดงเหมือนเลือด  ความโกรธเขารุ่มร้อนในอกเพิ่มขึ้นจนแทบเผาผลาญเขาให้มอดไหม้  ผิวบนร่างกายของเขาทุกตารางนิ้วร้อนขึ้น

เจ้าพวกบัดซบเหล่านี้..บังอาจเยาะเย้ยหิมะสายฟ้า!

พวกเขาบังอาจเห็นหิมะสายฟ้าเป็นตัวตลก!

นี่คือเหตุผลที่เขาโกรธ  ไม่กี่วันมานี้ หิมะสายฟ้ากับเขาอดทนกับบทฝึกที่โหดหินทนเจ็บปวดร่วมกัน ในใจถังเทียนแล้ว หิมะสายฟ้าก็คือสหายร่วมศึกของเขา

และในวันนี้หิมะสายฟ้ายังถูกหัวเราะเยาะอีก

เขาไม่อาจยอมรับได้!  ไม่ยอมรับแน่นอน!

วิ่ง!

วิ่งต่อไป!

ถังเทียนกับหิมะสายฟ้าพุ่งไปข้างหน้าด้วยแรงส่งจากการตีลังกาหลายตลบไวจนเขาเป็นเหมือนกับดาบ เป็นกระบวนการที่ทำได้สมบูรณ์แบบ

เมื่อเห็นฝูงผึ้งภูตเขียวที่อยู่ข้างหน้าเขานัยน์ตาถังเทียนเบิกกว้าง แต่ไม่มีความกลัวอยู่ในใจของเขาเลยไม่มีความลังเลอยู่ในใจเหมือนทหารที่กล้าฆ่าตัวตาย  เขากางแขนด้วยการตัดสินใจที่เด็ดขาดเขาระเบิดพลังเข้าไปในฝูงผึ้งภูตเขียวอย่างเด็ดเดี่ยว

หิมะสายฟ้า ลุยเข้าไป!

หัวใจของถังเทียนเต็มไปด้วยความโกรธไม่มีที่สิ้นสุด  หิมะสายฟ้าเร็วจริงๆสายฟ้าสีน้ำเงินสมบูรณ์พลันสว่างเจิดจ้าชัดเจนยิ่งขึ้น ขณะที่ตรงเข้าไปในฝูงผึ้งภูตเขียว!

ผึ้งภูตเขียวประหลาดใจรีบกระพือปีกอย่างรวดเร็วพวกมันตั้งตัวได้อย่างรวดเร็วรวมตัวกันเหมือนเมฆดำ และเตรียมกวดไล่ตามหิมะสายฟ้าอย่างไม่ลดละ

ถังเทียนเร่งความเร็วอย่างบ้าคลั่งไม่ได้รู้สึกถึงอันตรายที่รออยู่ขณะที่เขาพุ่งผ่านไป ฝูงผึ้งภูตเขียวพุ่งออกมาข้างหน้าเหล็กในนับไม่ถ้วนโผล่ออกมาเปล่งรังสีที่มองไม่เห็นขณะที่พวกมันรวมตัวกัน

ตอนนี้แหละ

ถังเทียนตะโกนระบายความโกรธในใจออกมาปราณแท้ของเขาทะลักเข้าไปในหิมะสายฟ้าอย่างรุนแรง หิมะสายฟ้าเร่งความเร็วอย่างบ้าคลั่งพุ่งเข้าไปพร้อมกับกางแขน  อาศัยแรงเฉื่อยร่างใหญ่โตของมันปั่นหมุนด้วยความเร็วสูงมาก

ผึ้งภูตเขียวคาดไม่ถึงว่าเจ้าอาวุธจักรกลชำรุดจะโจมตีก่อนจริงๆ พวกมันตั้งรับทันทีและถูกดูดเข้าไปหาร่างสีน้ำเงินที่กำลังปั่นด้วยความเร็วสูง

ปราณแท้ระดับหกที่คมบางม้วนครอบคลุมแขนของหิมะสายฟ้าแม้แต่ชิ้นส่วนที่ห้อยรุ่งริ่งก็ยังมีปราณบางๆครอบคลุมไว้ทำให้เป็นเหมือนใบมีดเล็กๆ หิมะสายฟ้าที่กำลังปั่นหมุนด้วยความเร็วสูงกลายเป็นเครื่องปั่นเนื้อที่น่ากลัวทันที

ติง ติง ติง!

เสียงโลหะปะทะกันภายในตัวของเงาสีน้ำเงินเกิดประกายไฟนับไม่ถ้วนผึ้งภูตเขียวที่บิดเบี้ยวและแตกหักถูกปั่นกระแทกออกมาด้วยความเร็วสูง  เกิดเป็นกลุ่มหมอกขนาด 300เมตรเกิดขึ้นต่อหน้าต่อตาทุกคน

ร่างน้ำเงินไม่มีทีท่าว่าจะหยุดขณะที่มันวิ่งออกจากกลุ่มหมอกเขียว

ถังเทียนสังหารด้วยความโกรธและด้วยความตั้งใจ หิมะสายฟ้าร่วงลงจากอากาศอย่างรวดเร็ว บึ้ม  เหมือนหวดกระแทกกลองอย่างแรง  หิมะสายฟ้าก้าวไปบนพื้นอย่างหนักหน่วงการลงพื้นอย่างทรงพลังทำให้เกิดรอยร้าวนับไม่ถ้วนและแรงระเบิดใต้เท้าของมัน  เกิดรอยแตกกินเส้นผ่าศูนย์กลางเกินกว่าเจ็ดเมตรดูราวกับใยแมงมุมขึ้นทันที

เมื่อยืมพลังที่ถ่ายลงจากขาของเขาถังเทียนบังคับให้มันหยุดหมุนปั่นและฉวยโอกาสพุ่งไปข้างหน้า

วิ่ง!

ในช่วงนี้ความเร็วของหิมะสายฟ้าพุ่งขึ้นถึงขีดสุดของมัน

ร่างที่เหมือนอาบรังสีน้ำเงินพุ่งวาบคล้ายกับธนูสีน้ำเงินขณะพุ่งเข้าหากลุ่มลูกโป่ง

ด้วยความเร็วขนาดมองด้วยตาเปล่าไม่เห็นมันบิดเอวปล่อยหมัดออกไป

ลูกโป่งทองจำนวนมหาศาลแน่นขนัดเหมือนกับกำแพงแก้วเมื่อรวมตัวกันแน่น พอสะเทือนก็เปลี่ยนเป็นชิ้นส่วนของกำแพงทันที

ร่างสีฟ้าทรงพลังวิ่งไปถึงจุดสุดท้ายกระแทกลงพื้นเสียงดังปังทำให้ฝุ่นฟุ้งกระจายขึ้นมาร่างน้ำเงินที่ดูตะคุ่มเลือนรางมองมองเยาะเย้ยมาทางกลุ่มคน  เหมือนอสูรร้ายที่ยืนตระหง่าน เหมือนกับขุนศึกผู้ห้าวหาญที่พิชิตศัตรูทั้งสามของเขา

หยิ่งยโสเหลือประมาณจริงๆ