ตอนที่ 1 ติดอยู่ในโลกเกม!

ตอนที่ 1 ติดอยู่ในโลกเกม!

ประตูมิติสู่โลกเสวียนฮวน 'ทวีปเสวียนอิง' กำลังจะเปิดขึ้นเหนือน่านฟ้าดาวไห่หลาน

การนับถอยหลังสิบวินาทีสุดท้าย!

ขอให้ผู้เล่นที่ได้รับคัดเลือกทุกคนโปรดเตรียมตัวให้พร้อม!

ทั่วทั้งโลกมีผู้ถูกเลือกนับล้านคน และผู้โชคดีเหล่านี้ต่างได้รับการยกย่องจากสื่อว่าเป็น 'บุตรแห่งโชคชะตา'

เมื่อการนับถอยหลังสิ้นสุดลง ปากถ้ำมิติสีฟ้าจางๆ ก็ปรากฏขึ้นบนท้องฟ้าเหนือดาวไห่หลาน

เหล่าผู้เล่นที่ถูกเลือกต่างกำหนดจิตในใจว่า "ล็อกอิน" ทันใดนั้นแสงสีทองก็ระเบิดออกมาจากร่างของพวกเขา เปลี่ยนร่างเนื้อให้กลายเป็นลำแสงพุ่งทะยานเข้าไปในปากถ้ำมิติด้านบน

ในเวลาเดียวกัน ภายในทวีปเสวียนอิง เสาลำแสงนับไม่ถ้วนก็ปรากฏขึ้นแทบจะพร้อมกันใน 'หมู่บ้านมือใหม่' นับหมื่นแห่ง

ภายในเสาแสงเหล่านั้นคือผู้เล่นจากดาวไห่หลานที่เพิ่งมาถึงโลกใบนี้

ซ่งเย่ก็เป็นหนึ่งในนั้น

หมู่บ้านมือใหม่ที่ซ่งเย่จุติลงมามีชื่อว่า 'หมู่บ้านชิวอวี่' ซึ่งเป็นหมู่บ้านเล็กๆ ที่เรียบง่าย ถนนในชนบทที่เคยเงียบสงบและร่มรื่น บัดนี้คลาคล่ำไปด้วยผู้เล่นจากดาวไห่หลานที่จอแจวุ่นวาย

ผู้เล่นต่างมองไปรอบๆ ด้วยแววตาอยากรู้อยากเห็น

แต่จู่ๆ ร่างของพวกเขาก็เปลี่ยนเป็นลำแสงอีกครั้งและพุ่งกลับขึ้นไปบนท้องฟ้า ราวกับภาพเหตุการณ์ตอนขามาถูกกรอกลับ

ถนนในชนบทกลับคืนสู่ความเงียบสงบดังเดิม

ทว่า หัวใจของซ่งเย่กลับเต้นไม่เป็นส่ำ นี่มันเกิดอะไรขึ้น? ทำไมจู่ๆ พวกเขาถึงหายตัวไปในอากาศดื้อๆ?!

ทันใดนั้น หน้าต่างแจ้งเตือนจากระบบก็เด้งขึ้นมาในความคิดของเขา

"เกิดข้อผิดพลาดของระบบที่ไม่ทราบสาเหตุ!"

"ผู้เล่นจากดาวไห่หลานทั้งหมดถูกเตะออกจากทวีปเสวียนอิง!"

"ประตูมิติเชื่อมต่อทวีปเสวียนอิงถูกปิดลงแล้ว!"

ซ่งเย่อึ้งไปชั่วขณะ นี่หมายความว่าผู้เล่นคนอื่นๆ ถูกเตะออกไปหมด แต่เขากลับถูกลืมทิ้งไว้ที่นี่งั้นหรือ?

ซ่งเย่พลันนึกถึงประโยคเด็ดในละครทีวี "ฉันยังไม่ได้ขึ้นรถเลยนะเว้ย!"

ยิ่งไปกว่านั้น บนหน้าต่างอินเทอร์เฟซของเกมกลับไม่มีปุ่ม "ล็อกเอาต์" นั่นหมายความว่าเขาไม่สามารถออกจากโลกนี้ได้ด้วยความสมัครใจ!

ไอ้สิ่งที่เรียกว่า 'ระบบ' นี่มันเชื่อถือไม่ได้จริงๆ

อย่างไรก็ตาม ซ่งเย่คิดว่านี่คงเป็นแค่ "อาการแล็ก" ชั่วคราว อีกไม่นานเขาคงจะออกจากโลกนี้และกลับไปที่ดาวไห่หลานได้เหมือนผู้เล่นคนอื่นๆ

แต่ถ้ามองในอีกมุมหนึ่ง ตอนนี้เขาเป็นผู้เล่นเพียงคนเดียวในทวีปเสวียนอิง นี่มันคือข้อได้เปรียบชัดๆ เพราะเขาสามารถเป็นคนแรกที่ทำภารกิจต่างๆ ในเกมและกอบโกยผลประโยชน์ได้ก่อนใคร!

หน้าต่างรายการภารกิจของเกมจะแสดงภารกิจใหม่ของหมู่บ้านมือใหม่เป็นระยะ การทำภารกิจสำเร็จจะได้รับค่าประสบการณ์หรือไอเทมเกมราคาถูก

หากทำภารกิจเกมสำเร็จครบสามอย่างภายในหนึ่งวัน จะได้รับ 'แต้มสถานะ' หนึ่งแต้ม

แต้มสถานะคือสิ่งล้ำค่าอย่างยิ่ง มันคือรากฐานของทุกสิ่ง!

ดังนั้น อย่างน้อยต้องทำภารกิจให้สำเร็จสามอย่างทุกวัน

ในบรรดาภารกิจเหล่านั้น มีภารกิจรายวันสองอย่างที่สามารถทำได้ทุกวัน

กล่าวคือ หากทำภารกิจรายวันสองอย่างบวกกับภารกิจสุ่มอีกหนึ่งอย่าง ก็จะครบเป้าหมายสามภารกิจและได้รับแต้มสถานะหนึ่งแต้ม

ภารกิจรายวันแรกคือการตกปลาในสระน้ำเล็กๆ ของหมู่บ้าน

หากโชคร้าย วันทั้งวันอาจจะตกไม่ได้ปลาเลยสักตัว ซึ่งถ้าเป็นแบบนั้นก็ต้องไปทำภารกิจสุ่มเพิ่มแทน

ภารกิจรายวันที่สองคือการใช้หนังสติ๊กยิงนกตัวเล็กๆ ในหมู่บ้าน

ปัจจุบัน หมู่บ้านมือใหม่แห่งนี้มีภารกิจรายวันคงที่แค่สองอย่างนี้เท่านั้น คือ "ตกปลาและยิงนก"

ในช่องเก็บของในเกม มีไอเทมเริ่มต้นให้สองอย่าง: คันเบ็ดไม้ไผ่และหนังสติ๊ก

ภารกิจแรกที่ซ่งเย่รับคือการตกปลา เขามีคันเบ็ดแล้วแต่ต้องหาเหยื่อเอง เขาจึงชัก 'ดาบมือใหม่' สนิมเขรอะออกมาใช้เป็นเสียมขุดหาไส้เดือนมาทำเหยื่อ

เขาเลือกจุดริมสระน้ำแล้วนั่งลง เหวี่ยงเบ็ดที่เกี่ยวเหยื่อลงไปในน้ำ หลังจากรออย่างอดทนอยู่ครึ่งชั่วโมง ในที่สุดเขาก็ตกปลาตัวเล็กๆ ได้หนึ่งตัว เป็นปลานิลขนาดเพียงครึ่งฝ่ามือ

"ติ๊ง! ขอแสดงความยินดี ผู้เล่นทำภารกิจ 【ตกปลา】 สำเร็จ! ได้รับค่าประสบการณ์ +100 แต้ม!"

ภารกิจที่สองคือการใช้หนังสติ๊กยิงนก

โชคดีที่ฝีมือความแม่นยำของซ่งเย่จัดว่าไม่เลว ภายในเวลาไม่ถึงสิบนาที เขาก็ยิงนกสีขาวตัวเล็กตกลงมาได้

นกสีขาวชนิดนี้ไม่เคยมีบนดาวไห่หลาน ซ่งเย่จึงไม่รู้ว่ามันเรียกว่าอะไร

"ติ๊ง! ขอแสดงความยินดี ผู้เล่นทำภารกิจ 【หนังสติ๊กยิงนก】 สำเร็จ! ได้รับค่าประสบการณ์ +100 แต้ม!"

ต่อมา ซ่งเย่เลือกภารกิจสุ่มจากรายการที่ดูเหมือนจะง่ายที่สุด

【ขับไล่หมาป่า】: หมาป่าป่ามักปรากฏตัวทางทิศตะวันตกของหมู่บ้าน จอมยุทธ์น้อย โปรดไปสังหารหมาป่าป่าสามตัว!

ทันใดนั้น ซ่งเย่ก็มาถึงท้ายหมู่บ้านชิวอวี่ทางทิศตะวันตก ซึ่งมีเนินเขาเล็กๆ อยู่ บนเนินเขานั้นมีหมาป่าป่าสามตัวกำลังแยกเขี้ยวขู่คำรามอยู่พอดี

พวกมันสังเกตเห็นซ่งเย่ที่ยืนอยู่อย่างโดดเดี่ยวและพุ่งเข้ามาหาเขาทันที

หมาป่าป่าเหล่านี้เป็นเพียงสัตว์อสูรระดับ 1 มีพลังชีวิตแค่ 120 แต้ม

พวกมันคือมอนสเตอร์ระดับต่ำที่สุดในเขตหมู่บ้านชิวอวี่

ซ่งเย่ชักดาบเหล็กมือใหม่สนิมเขรอะออกมา กวัดแกว่งไปข้างหน้าพร้อมปลดปล่อยทักษะ 'เพลงดาบผ่าสวรรค์สะเทือนปฐพี'!

ปราณดาบสีแดงฉานสามสายพุ่งออกไป

หมาป่าตัวแรกที่โดนโจมตีพลังชีวิตลดฮวบไปครึ่งหนึ่ง

'เพลงดาบผ่าสวรรค์สะเทือนปฐพี' คือสกิลเริ่มต้นเพียงหนึ่งเดียวของซ่งเย่ สกิลนี้สามารถอัปเกรดได้สูงสุดถึงระดับ 10 แต่ตอนนี้ยังอยู่ที่ระดับ 1

จากนั้น ซ่งเย่ก็กระหน่ำใช้เพลงดาบผ่าสวรรค์สะเทือนปฐพีอีกหลายครั้ง จนในที่สุดก็สังหารหมาป่าทั้งสามตัวได้

"ติ๊ด! ผู้เล่นสังหาร 【หมาป่าป่า】 ได้รับค่าประสบการณ์ +20 แต้ม!"

"ติ๊ด! ผู้เล่นสังหาร 【หมาป่าป่า】 ได้รับค่าประสบการณ์ +20 แต้ม!"

"ติ๊ด! ผู้เล่นสังหาร 【หมาป่าป่า】 ได้รับค่าประสบการณ์ +20 แต้ม!"

"ติ๊ง! ขอแสดงความยินดี ผู้เล่นทำภารกิจ 【ขับไล่หมาป่า】 สำเร็จ! ได้รับค่าประสบการณ์ +300 แต้ม!"

ตอนนี้เขามีค่าประสบการณ์นำหน้าผู้เล่นคนอื่นที่ถูกบังคับให้ออฟไลน์ไปถึง 560 แต้มเต็มๆ!

ทันใดนั้น ร่างมหึมาร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้นบนเนินเขา

ซ่งเย่เพ่งสายตามองและพบว่ามันคือหมาป่าที่มีขนาดใหญ่โตราวกับเสือหรือเสือดาว

【ราชาหมาป่าป่า】: ระดับ 10!

ราชาหมาป่ากระโจนเข้าใส่ซ่งเย่ทันที เคลื่อนไหวรวดเร็วปานสายฟ้าแลบ

ซ่งเย่ไม่พูดพร่ำทำเพลง หันหลังวิ่งทันที!

ยังไงซะ เขาก็ไม่มีทางรับมือราชาหมาป่าระดับ 10 ได้ด้วยตัวคนเดียวแน่ๆ

ชีวิตสำคัญที่สุด!

ราชาหมาป่าเกือบจะไล่ตามทัน เสียงคำรามของสัตว์ร้ายดังก้องอยู่ในหูเขาแล้ว

แต่จู่ๆ เสียงเห่าหอนของหมาป่าก็หยุดลง เสียงฝีเท้าของราชาหมาป่าที่กระแทกพื้นก็เงียบไปเช่นกัน ทว่าซ่งเย่ยังคงวิ่งต่อไปอีกร้อยเมตรถึงจะกล้าหันกลับมามอง

เขาเห็นหมาป่ายักษ์นอนจมกองเลือดอยู่บนพื้น และข้างๆ มันมีหญิงสาวในชุดกระโปรงยาวสีขาวพลิ้วไหวคนหนึ่งยืนอยู่

ใบหน้าของนางงดงามเย็นชา คิ้วโก่งดั่งภูเขาไกล ตาใสกระจ่างดุจน้ำในฤดูใบไม้ร่วง ราวกับเทพธิดาที่ไม่แปดเปื้อนฝุ่นโลกีย์

ในขณะนั้น ชาวบ้านสองคนผ่านมาพอดี พวกเขาทิ้งหาบและคุกเข่าลงต่อหน้าหญิงสาวชุดขาวทันที พร้อมเปล่งวาจาออกมาสองคำ — "ท่านเซียนซู"!

หญิงสาวที่ถูกเรียกว่า "ท่านเซียนซู" มองมาที่ซ่งเย่และกล่าวอย่างเรียบเฉย

"โครงสร้างกระดูกของเจ้าจัดว่าดี และเจ้ายังมีจิตอาสาช่วยขับไล่หมาป่าให้ชาวบ้าน นับว่าจิตใจไม่เลว รับสิ่งนี้ไปซะ!"

ม้วนคัมภีร์ลอยออกจากมือของนางมาตกที่ฝ่ามือของซ่งเย่

ซ่งเย่หยิบขึ้นมาดูและเห็นข้อความบรรทัดหนึ่งเขียนไว้ว่า: "บัตรเชิญวังเสวียนชิง"

"นำบัตรเชิญนี้ไปที่วังเสวียนชิง เจ้าจะได้เป็นศิษย์สายนอก!"

ยังไม่ทันสิ้นเสียง ท่านเซียนซูก็เหาะหายลับไปจนสุดขอบฟ้า กลายเป็นเพียงจุดสีขาวเล็กๆ เสียแล้ว