ตอนที่ 154 รูปสลักหินปีศาจ

ตุ๊กตาหินไร้หัวมีแขนข้างเดียวดูแปลกประหลาดมาก

“เฮ้, ลุง  รู้จักหรือเปล่าว่านี่คืออะไร?”  ถังเทียนลอบสื่อสารกับปิง

“ไม่รู้”ปิงสั่นศีรษะ แต่เขาประหลาดใจเล็กน้อย “ตุ๊กตาหินนี้ดูเหมือนจะแปลกประหลาด เหมือนกับว่ามีสัญญาณจิตวิญญาณพลังยุทธอยู่ในนี้”

“สัญญาณจิตวิญญาณพลังยุทธ?”  ถังเทียนไม่ได้สังเกต  เขาสัมผัสตุ๊กตาเห็นด้วยมือเมื่อปิงบอกกับเขาและเขาหลับตาพยายามรู้สึกให้ได้

จิตวิญญาณพลังยุทธอ่อนมาก แต่เป็นจิตวิญญาณพลังยุทธเหมือนพลังปีศาจ... หัวใจถังเทียนเย็นเยือก นี่เป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกถึงจิตวิญญาณพลังยุทธที่มืดมนน่าขนลุกและชั่วร้าย  จากนั้นเขาจึงรู้ว่าตุ๊กตาหัวขาดแขนเดียวนี้ไม่ใช่ตุ๊กตาธรรมดา

กู้เสวี่ยเพ่งดวงตากลมโตของนางมองดูถังเทียนที่หลับตาอยู่ด้วยความสงสัย    นางไม่สามารถบอกได้ว่าตุ๊กตาหินนี้สามารถดึงดูดใจถังเทียนได้อย่างไร

เมื่อนางเห็นถังเทียนลืมตา  กู้เสวี่ยถามด้วยความสงสัย“มีอะไรพิเศษเกี่ยวกับตุ๊กตาหินนี้หรือ?”

“ใช่แล้ว”  ใบหน้าของถังเทียนจริงจัง  “มันมีจิตวิญญาณพลังยุทธ”

“มีจิตวิญญาณพลังยุทธ?”  กู้เสวี่ยตะลึง  “ทำไมตุ๊กตาหินถึงมีจิตวิญญาณพลังยุทธได้”

“อืมมมม, เป็นจิตวิญญาณพลังยุทธที่หมองมากน่าขนลุกและชั่วร้าย”  ถังเทียนตรวจสอบรอยแผลบนตุ๊กตาหินนี้การกัดกร่อนเสียหายไม่มากเท่าใดนัก มันถูกกัดเซาะมายังไม่นานเกินไปเมื่อคิดถึงคำพูดที่กู้เสวี่ยได้พูดก่อนหน้านั้นที่ว่าสามสิบปีที่แล้วมีคนหลายคนมาที่นี่ ถังเทียนคาดว่าในช่วงเวลานั้นมันคงแตกหักเพราะคนพวกนั้น

ถังเทียนมีความคิดหนึ่งทันที “มาหาดูกันซิว่าจะเจอมือและหัวของมันได้ไหม  ตุ๊กตาหินนี้ไม่ใช่ตุ๊กตาธรรมดา”

กู้เสวี่ยสนใจทันที นางพูดโดยไม่ลังเลใจ “อย่างนั้นมาลองหาชิ้นส่วนที่เหลือกันเถอะ ดูที่มือของมันแกะสลักได้สวยมากจริงๆ”

ถังเทียนเหลือบมองและพยักหน้า  “จริงด้วย”

แขนที่สมบูรณ์ย่อมสวยงามแน่นอน  แม้ว่าถังเทียนจะไม่รู้วิธีชื่นชมงานศิลปะแต่สายตาเขาถูกมือนั้นดึงดูดอย่างช่วยไม่ได้ มันน่าทึ่งจริงๆ

เขายังคงรู้สึกว่าท่าทางของมือพิเศษนี้ไม่ใช่ธรรมดา

เขาไม่อาจระบุได้อย่างแม่นยำแต่สัญชาตญาณที่แข็งแกร่งของเขาเพราะสายตาของเขาก็มองเห็นท่าทางของมือเป็นครั้งแรก  ถ้าไม่ใช่เพราะปิงเตือน  เขาอาจจะไม่รู้สึกว่ามีกระแสคลื่นของจิตวิญญาณพลังยุทธอ่อนๆอยู่ในตุ๊กตาหินนี้

ถังเทียนและกู้เสวี่ยเริ่มมองหาชิ้นส่วนร่างตุ๊กตาในซากหักพังนั้น

ไม่นานนักกู้เสวี่ยตะโกนอย่างร่าเริงทันที  “นี่ไง!”

ถังเทียนมองดูและวิ่งไปทันที เป็นส่วนแขนแน่นอน  จากรูปแบบของมัน  ดูเหมือนเป็นของตุ๊กตาหินถังเทียนตรวจสอบดู  มันเป็นท่าที่แตกต่าง

ทั้งสองวิ่งกลับไปที่ตุ๊กตาหินและพยายามต่อชิ้นส่วนกลับคืน  พวกเขาจึงตระหนักได้ว่านั่นเป็นชิ้นส่วนพิเศษ

“ไม่ใช่ของตัวนี้”ถังเทียนยังคงกระตือรือร้น “ดูเหมือนว่ายังมีตุ๊กตาหินเหล่านี้มากกว่าหนึ่งตัว

“เป็นการค้นพบที่น่าทึ่ง”  กู้เสวี่ยดีใจ เหมือนกับว่านางได้พบหีบสมบัติใหญ่  หน้าของนางเต็มไปด้วยความยินดีและสงสัย  ยิ่งกว่านี้นางพบสมบัตินี้พร้อมกับถังเทียน ไม่มีอะไรอื่นที่ทำให้นางมีความสุขมากแล้ว

“รีบๆ หาดูแถวๆนี้กัน อาจจะมีตุ๊กตาหินอื่นอีก” ถังเทียนมองหาดู  ทันใดนั้นเขารู้สึกว่านี่อาจเป็นการค้นพบที่น่าอัศจรรย์

ทั้งสองคนเริ่มหาดูอย่างจริงจัง

“ตรงนี้มีตัวหนึ่ง!”

“ข้าก็พบตรงนี้ตัวหนึ่ง”

…

ทั้งสองคนสุมหัวร่วมมือกันค้นหา เวลาบ่ายผ่านไปทั้งสองคนแทบจะไถพรวนไปรอบๆ พื้นที่ซากหักพังนอกจากส่วนที่ฝังลึกลงไปไม่สามารถเข้าถึงได้ พวกเขาได้ค้นดูในพื้นแทบทุกระดับชั้น

ชิ้นของหักพังที่พวกเขาพบกองเป็นพะเนิน

นอกจากนี้ ทั้งสองคนยังไม่รู้สึกเหนื่อย  พวกเขามองดูกองพะเนินนี้เหมือนดูกองสมบัติ  ทั้งสองคนเริ่มประกอบชิ้นส่วนด้วยกัน  กู้เสวี่ยทำได้ดีกว่าถังเทียนในเรื่องนี้ ด้วยความรวดเร็วถังเทียนมายืนเคียงบ่ามองดู  เพราะเขาตระหนักว่า ต่อให้เขาช่วยเขาก็ทำได้ไม่เร็วเท่ากู้เสวี่ย

ตุ๊กตาหินแตกหักทั้งห้าตัวได้รับการซ่อมแซม

แต่เมื่อตุ๊กตาหินทั้งห้าตัวนี้ถูกประกอบเข้าด้วยกัน  แม้แต่กู้เสวี่ยก็สามารถบอกอะไรบางอย่างได้ว่าผิดปกติ

“ตุ๊กตาเหล่านี้เป็นของในยุคไหน?”  ถังเทียนถามกู้เสวี่ย

“ข้าไม่รู้”  กู้เสวี่ยสั่นศีรษะ  “มีหลายคนที่แวะมาที่นี่  แต่ไม่มีใครรู้ว่าซากหักพังนี้เป็นของในยุคไหน”

แม้ว่าตุ๊กตาหินทั้งห้าจะหักพังและไม่เป็นระเบียบ  แต่เมื่อประกอบเข้าด้วยกันอุณหภูมิโดยรอบตกลงฮวบฮาบ ปราณที่หมองหม่นและน่าขนลุกรายล้อมทั้งสองคนไว้

กู้เสวี่ยหน้าซีดเล็กน้อย

ถังเทียนสีหน้าเปลี่ยนเล็กน้อย  เขาผลักกู้เสวี่ยให้มาอยู่ด้านหลังเขา เป็นที่ชัดเจนว่าจิตวิญญาณพลังยุทธในตุ๊กตาเหล่านี้อ่อน  แต่เมื่อตุ๊กตาหินทั้งห้าถูกประกอบเข้าด้วยกันปราณของจิตวิญญาณพลังยุทธก็กล้าแข็งทันที

มีบางอย่างผิดปกติ!

ปราณเพิ่มรุนแรงขึ้น ความไม่สบายใจของถังเทียนเพิ่มขึ้นมาก โดยไม่ได้เอาสิ่งอื่นใดเขาคว้าตัวกู้เสวี่ยและเหวี่ยงไปที่ด้านหลังของเขา

เขาคำรามลั่น “ปิง!”

ปิงควบคุมเสือเขี้ยวดาบมาปรากฏตัวด้านข้างถังเทียน กู้เสวี่ยถูกถังเทียนเหวี่ยงลอยจนออกมาอยู่ในระยะห่าง   นางรู้ว่าพลังของนางอ่อนและไม่สามารถช่วยอะไรได้  สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือต้องไม่อยู่เกะกะถังเทียน

นางมองด้วยความกังวล

รูปสลักที่หักยังคงแสดงพลังอย่างต่อเนื่อง  ปราณหม่นหมองน่าขนลุกและชั่วร้ายยังส่งออกมาเป็นระลอก ถังเทียนมีความรู้สึกว่าตุ๊กตาหินทั้งห้ากำลังจะมีชีวิต

ถังเทียนรู้สึกว่าเหมือนมีบางอย่างกำลังผุดออกมาจากดินร่วนใต้ขาของเขา  เขารีบถอยหลังออกไปทันที ควั่บ  มีเงาหนึ่งโผล่ออกมาจากดินใต้เท้าและเฉียดเขาไป  มันคือหินแตกนั่นเอง

ปัง!

หินแตกหักประกอบเข้ากับตุ๊กตาหิน  บังเอิญว่ามันต่อเข้าได้พอดี

ม่านตาถังเทียนหดลีบ แต่เขาไม่มีความกลัว  ตรงกันข้าม เขากำลังแผดเผาด้วยความปรารถนา “มองดูตอนนี้ ดูเหมือนเป็นของที่ยากจะจัดการได้”

เสียงของปิงดังออกมาจากเสือเขี้ยวดาบ  “ใช้มันฝึกฝีมือ  อย่างไรก็ตาม ถ้าไม่มีอะไรอย่าเรียกข้าออกมาอีก ในฐานะที่เป็นนายทหาร ค่าตัวในการปรากฏตัวของข้าแพงมาก ที่ถูกที่ควรเจ้าควรขอให้กรงเล็บภูตพรายออกมาช่วยสู้แทน”

“ข้าคิดจะประหยัดและค่าใช้จ่ายแก่นพลังวิญญาณให้น้อยลงดีกว่า”  ถังเทียนพูดตามตรง  “เราจนมาก”

ปิงได้แต่เงียบ

ควั่บ

ชิ้นส่วนที่แตกหักทั้งหมดถูกดูดมารวมกันด้วยแรงดึงดูดที่รุนแรง ราวกับว่าพวกมันพุ่งออกมาจากดินเหมือนพายุฝนและทะลุเข้าไปในตัวตุ๊กตาหินทั้งห้า

รอยแตกและรอยกัดเซาะบนตัวตุ๊กตาหินทั้งห้าหายไปอย่างรวดเร็ว เมื่อเศษหินชิ้นสุดท้ายพุ่งเข้ามาประกอบในตุ๊กตาหิน ถังเทียนและปิงเห็นตุ๊กตาหินที่สมบูรณ์ห้าตัวที่ไม่มีตำหนิ

ตุ๊กตาหินทั้งห้าตัวดูเหมือนพวกมันกำลังยิ้มร่างทั้งหมดยืดตัวตรง  มือของพวกมันยกขึ้นแบมือออกนิ้วชี้ขึ้นไปบนท้องฟ้า สีหน้าอารมณ์และท่าของมือแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

แต่ในพริบตาปราณที่น่าขนลุกมีกลิ่นอายปีศาจจากตุ๊กตาหินทั้งห้าตัวก็ทะลักและระเบิดออกมาเป็นคลื่นปราณทันที

ปราณที่ระเบิดออกมากระแทกใส่ร่างของเขา  หัวใจของถังเทียนเต้นแรง  ปราณนี้หดหู่และน่าขนลุก เหมือนกับมีหนอนพิษพยายามชอนไชเข้าไปในร่างของถังเทียน

เมื่อเขาใช้ปราณกระแทกออกไป  ปราณที่น่าขนลุกก็หายไป  วงกลมปราณที่ว่างเปล่าลูกหนึ่งก่อตัวอยู่ใกล้ๆถังเทียน

ตุ๊กตาหินปีศาจทั้งห้าปล่อยกลิ่นอายที่น่ากลัวขนลุกเหมือนกับว่าพวกมันมีชีวิต ถังเทียนอดจับตามองดูพวกมันไม่ได้

ถังเทียนจ้องมองและรู้สึกมึนงง  ทันใดนั้นเขาตั้งท่าป้องกันตัวและมีความมุ่งมั่นชัดเจน

หนุ่มน้อยชาวฟ้าหน้าบึ้งและคำรามว่า  “พวกแกทั้งห้าเลวมาก  บังอาจพยายามสะกดจิตข้า ตายให้หมดซะเถอะ”

ปิงไม่ได้มองโลกในแง่ดีเหมือนอย่างถังเทียน เหมือนกับว่าเขากำลังเผชิญหน้าศัตรูยิ่งใหญ่  เพียงดูครั้งเดียวเขาก็รู้ว่าตุ๊กตาหินมาจากสถานที่ซึ่งไม่ธรรมดา จิตวิญญาณพลังยุทธในหินแต่ละตัวมีความแตกต่างกันและพวกมันก็ยังมีการเชื่อมโยงอย่างยอดเยี่ยม

ถ้าพลังของเขายังอยู่ในระดับสูงสุด อย่างนั้นก็คงไม่มีอะไรต้องกังวลแต่อย่างใด  เขาสามารถทำลายพวกมันทั้งหมดด้วยนิ้วเดียว

แต่พลังของเขาเดี๋ยวนี้....

เขาส่ายหัวเงียบๆ วันนั้น เขาเผลอใช้มีดกางเขนเขียวแดงและจำเป็นต้องใช้เวลาสองสามวันก่อนฟื้นคืนพลังถ้าจะให้ดีเขาควรใช้วิชาที่ทรงพลังอย่างนี้น้อยลง

เขามีประสบการณ์มากมายกว่าถังเทียน  ตุ๊กตาห้าตัวเหล่านี้มีอายุย้อนหลังไปไกลแต่ยังสามารถรักษารูปลักษณ์ที่ดูสมบูรณ์ไว้ได้ ตอนนี้พวกมันกลับคืนสู่สภาพเดิมได้ เรื่องเหล่านี้ไม่ธรรมดาแน่นอน

กลุ่มดาวไหนกันแน่ที่สร้างปราณปีศาจเช่นนั้นออกมาได้?

ปิงไตร่ตรองในใจ จากยุครุ่งเรืองของสามกองทัพจนกระทั่งหายไปหมดในวันนี้  ใจของเขาว่างเปล่า ไม่ว่าจะเป็นประวัติศาสตร์ของยุคหรือกลุ่มดาวที่เกิดขึ้นในช่วงเวลานี้  เขาไม่มีความรู้อยู่เลย

ทันใดนั้น หนึ่งในตุ๊กตาหินลืมตาของมันและยิ้ม หน้าของตุ๊กตาหินคล้ายกับมีผิวของสตรีและมองดูมีชีวิตชีวา

ขณะเดียวกัน ตุ๊กตาหินอีกสี่ตัวก็ลืมตาแต่ละตัวมีสีหน้ายิ้ม, ร้องไห้, หัวเราะ หรือไม่ก็โกรธ

ตุ๊กตาหินกลายเป็นมนุษย์กันทั้งหมด  พวกมันผมตั้งชัน

หัวใจของถังเทียนเต้นแรง เขาตะโกนลั่น “เข้ามาเลย!”

“ระวังตัวเองให้ดี!”  ปิงตะโกน

วืด!

ถังเทียนผลักฝ่ามือด้วยความแม่นยำ  นิ้วเขากางเหมือนกลีบดอกไม้  กลิ่นหอมโชยกระทบจมูกของเขา ถังเทียนรู้สึกว่าเลือดลมพลุกพล่านและขาของเขาอ่อนเหมือนกับว่ากำลังลอยเขาถอยกลับมาสองสามก้าวทันที

จากนั้นตุ๊กตาหินอีกตัวหนึ่งมาปรากฏที่ด้านหลังของเขาโดยไม่มีสัญญาณบอกและชี้มาที่หลังของถังเทียนพร้อมแทงนิ้วออกมาเหมือนกับกระบี่

ถังเทียนรู้สึกแต่เพียงเสียวสันหลังวาบ  ผมของเขาตั้งชัน เขาก้มตัวทันทีและรังสีกระบี่สีหม่นพุ่งผ่านหลังเขาไป

ถังเทียนมีปฏิกิริยารวดเร็ว เขาตวัดขาขวาใส่ทันที

เท้าดาบถานถุ่ยพร้อมกับปราณหมอกพุ่งเข้าใส่ศัตรูของเขา

ควั่บ!

ดาบถานถุ่ยกระแทกเข้าใส่ตุ๊กตา แต่คาดไม่ถึงว่าตุ๊กตาหินแค่เพียงขยับเล็กน้อยก็ไม่ได้รับความเสียหายแต่อย่างใด

โธ่เว้ย!

ถังเทียนคาดไม่ถึงเลยว่าเท้าดาบถานถุ่ยที่คมกล้าของเขาไม่อาจทำร้ายตุ๊กตาหินได้

ควั่บ พลังดรรชนีห้าสายพุ่งเข้าใส่หัวถังเทียน  เป็นปราณที่น่าขนลุกจริงๆ  นางต้องการจะแทงเข้าไปในสมองของเขา

ถังเทียนสูดลมหายใจลึกและแนบฝ่ามือไว้ที่ท้องน้อยของเขาและลอบสร้างวังวนวิหคขาว

วังวนวิหคขาวนับไม่ถ้วนรายล้อมตัวถังเทียนก่อนที่จะพุ่งออกไปทุกตำแหน่งทันที

ถังเทียนฉวยโอกาสนี้หมอบต่ำหลบพลังดรรชนีของตุ๊กตาหินทันทีที่ล้มสัมผัสพื้น ถังเทียนเด้งกลับขึ้นไปราวกับว่าเป็นธนูที่หลุดจากแล่ง  เขาวิ่งออกไป

แต่ ก่อนที่เขาจะยืนหยัดได้มั่นคง  ตุ๊กตาเหมือนหินตะปุ่มตะป่ำมีอยู่ทุกที่

ควั่บ!

รังสีดาบขาวสว่างถูกปล่อยออกมาทันที

ปังปัง

ดาบเจ็ดเล่มฟันใส่บนตุ๊กตา  ในที่สุดตุ๊กตาหินที่สมบูรณ์ก็มีรอยแผลจนได้

ในที่สุด ถังเทียนฉวยโอกาสนี้สูดลมหายใจและมองดูตุ๊กตาหินนี้อย่างชัดเจน

ม่านตาของเขาถึงกับหดแคบ