ตอนที่ 122 นักสู้ระดับสวรรค์วิถี

ดูเหมือนรังสีฆ่าฟันของอู่กวงจะทำให้ทุกคนตกใจ  แม้ว่าจะเป็นการคุยโวและรังสีอำมหิตไม่ใช่ของจริง แต่ทุกคนก็รู้สึกหวาดผวาอยู่ไม่น้อย

พวกเขาถึงได้ตระหนักต่อหน้าต่อตาว่านี่เป็นคู่ต่อสู้น่ากลัวเหลือเชื่อ

"ดะ..ดาบพิรุณ..สวรรค์!"

"เขาคือดาบพิรุณสวรรค์อู่กวง!"

"โอวพระเจ้า, นักสู้ระดับสวรรค์วิถีเลยนะนั่น!"

……

ผู้คนลอบตกใจและระลึกได้ทันทีว่าข่งอี้หวี่ได้พูดถึงชื่อของเขาก่อนหน้านี้และระลึกได้ถึงความหมายที่แฝงอยู่ในชื่อนี้

ดาบพิรุณสวรรค์อู่กวง  นักสู้ระดับสวรรค์วิถี

นี่คือยอดฝีมือคนแรกที่ถังเทียนได้พบและความสามารถห้าวหาญของเขา แม้แต่ข่งอี้หวี่ยอดฝีมือระดับแปดก็ยังไม่กล้าต่อต้านเขา

แต่...

"อา..ใช่แล้ว"ถังเทียนหันไปถามจิ่งหาว "นักสู้ระดับสวรรค์วิถีคืออะไรเหรอ? หมายถึงนักสู้ที่สามารถไปสวรรค์วิถีได้ใช่ไหม?"

จิ่งหาวพยักหน้าอย่างใจเย็นและจริงจัง  "ถูกแล้ว, แน่นอนว่านักสู้ระดับสวรรค์วิถี ความจริงแล้วไม่มีอะไรน่าทึ่ง"

อู่กวงดึงดาบหักออกมาจากหลังและชี้มาที่จิ่งหาวพร้อมกับจ้องเขม็ง "จิ่งหาวน้อย เจ้าเด็กอกตัญญู หักหลังเจ้าทำให้ชื่อเสียงอาจารย์อามัวหมอง วันนี้ข้าจะต้องลงโทษสั่งสอนแทนผู้ใหญ่ของเจ้า"

"ยกเลิกภารกิจเถอะ"จิ่งหาวโคลงศีรษะและบอกถังเทียน "เขาไม่น่าเชื่อถือ"

อู่กวงเป็นเหมือนลูกบอลที่แฟ่บและห่อเหี่ยว "เพื่ออะไรกัน เราทุกคนก็เป็นเหมือนครอบครัวอยู่แล้ว  นี่คือความรู้สึกเจ็บปวดของข้า  พ่อหนุ่มถัง เจ้าจะได้รู้ในอนาคตนักสู้ระดับสวรรค์วิถี มีค่าตัวสูงมาก"

"แล้วต้องทำยังไงถึงจะถือว่าเป็นนักสู้ระดับสวรรค์วิถี?" ถังเทียนถามด้วยความสงสัย

อู่กวงอึ้ง "นี่เอ่อ.. ขอข้าคิดดูก่อน จะอธิบายยังไงดีล่ะ, อืม..สวรรค์วิถีมีอยู่หลายพื้นที่ ตัวอย่างเช่น หมู่ดาวเพอร์ซูสที่นี่เป็นพื้นที่ปลอดภัย  ที่นี่มีการพัฒนาไปมากแต่ในสวรรค์วิถี ถือว่านี่เป็นแค่มุมเล็กๆ หมู่ดาวในพื้นที่ปลอดภัยส่วนใหญ่จะมีประวัติศาสตร์ที่สาวย้อนหลังไปได้  แต่ละหมู่ดาวจะมีประตูดวงดาว  ประตูดวงดาวบางแห่งจะพาเราไปยังพื้นที่ๆเราไม่รู้จัก"

เป็นเรื่องยากที่จะได้ยินข้อมูลตั้งแต่แรกก่อน  ดังนั้นถังเทียนจึงตั้งใจฟัง  สำหรับอู่กวงนั้น เขามีประสบการณ์เหลือเฟือในสวรรค์วิถี

"หลายๆคนคิดว่าพื้นที่ไม่รู้จักเหล่านั้นว่างจากบุคคล แต่ความคิดเหล่านี้ผิดทั้งนั้น ตามประวัติศาสตร์มียอดฝีมือหลายคนที่กล้าล่วงลึกเข้าไปในสวรรค์วิถี  บางคนก็กลับมาได้  บางคนก็อยู่ต่อ บางคนก็ตั้งรกรากอยู่ที่นั่นหลังจากนั้นหมื่นปีพวกเขาก็พัฒนาโลกที่เป็นของพวกเขาเอง

น้ำเสียงของอู่กวงเหมือนฝัน

"ในสวรรค์วิถี, ประตูดวงดาวคือจุดสำคัญที่สุดในการสร้างเส้นทางขึ้น แต่น้อยคนนักที่จะรู้ว่าประตูดวงดาวไม่ถูกกำหนดไว้เป็นอย่างดีตายตัวมันจะเปลี่ยนวงโคจรนานมาก เกือบราวๆ พันปี  หลายเส้นทางที่มีการสำรวจก่อนหน้านี้ถูกตัดขาดเนื่องมาจากการเปลี่ยนแปลงของประตูดวงดาว และมนุษย์ก็ค่อยๆ ลืมมันไป  พวกมันเหมือนกับเกาะในมหาสมุทรกว้างใหญ่เนื่องจากเป็นที่มนุษย์อยู่ได้ยาก จึงมีวิวัฒนาการเป็นของตนเอง หลายหมู่ดาวในประวัติศาสตร์ถูกกำจัดไปเนื่องจากเหตุผลนี้เส้นทางถูกตัดขาด"

"การระเบิดของสวรรค์วิถีไม่เคยหยุดหย่อน  ทุกคนพยายามค้นหาหมู่ดาวที่ถูกทำลาย  ค้นหาสมบัติ, หินดวงดาว, แก่นพลังวิญญาณ คนแล้วคนเล่าและยอดฝีมือสวรรค์วิถีคือผู้มีพลังอำนาจที่โดดเด่นซึ่งก็หมายถึงผู้มีพลังมากพอสำรวจและเปิดประตูดวงดาวแห่งใหม่ได้

น้ำเสียงของอู่กวงนั้นหยิ่งผยองขณะที่เขาใช้หัวแม่มือจิ้มมาที่ตนเอง

"และข้าคือผู้เปิดเส้นทางสายน้ำตก"

"ฟังดูเหลือเชื่อ!"ถังเทียนนัยน์ตาเป็นประกาย "เส้นทางสายน้ำตก? เส้นทางนั้นจะนำไปที่ไหนหรือ?"

"ดาวน้ำตก"อู่กวงดูเหมือนจะระลึกถึงด้วยความชอบ "เป็นที่สวยงามมาก บนดวงดาวนั้นจะพบน้ำตกที่สวยงามอยู่ทุกที่ คนท้องถิ่นก็น่ารัก แต่น่าเสียดายที่ไม่ใช่หมู่ดาว และไม่มีทรัพยากรที่มีค่า"

"ไกลมากไหม?" ถังเทียนดูท่าทางสนใจมาก

"ฮืม..ค่อนข้างไกลทีเดียวต้องผ่านดวงดาวร้างประหลาดถึงยี่สิบดวง โอดาวเคราะห์ร้างก็คือดาวเคราะห์ที่ไม่มีค่าอะไร ดาวอย่างนั้นจะเห็นได้โดยทั่วไปในสวรรค์วิถี มีจำนวนมากมายสภาพแวดล้อมของดาวร้างมักจะรุนแรง อย่างที่รุนแรงที่สุดที่ข้าเคยเห็นก็คือมีลมพัดเหมือนมีดดาบ  ข้าทำได้แต่นอนหลบอยู่ในรอยแยกบนพื้น  ที่ๆ น่าขนลุกอย่างนั้นข้าไม่ต้องการไปเป็นครั้งที่สองอีก อย่างไรก็ตาม ระหว่างห้าเดือนนี้ทำให้วิชาดาบของข้ามีความก้าวหน้า"

อย่างไรก็ตามประโยคสุดท้ายของอู่กวงนั้นพูดถึงตนเอง

"ดูเหมือนเจ้าพวกผู้เยาว์ ทำไมถึงได้กระตือรือร้นกันนัก?  กับการโหยหาสวรรค์วิถี?" อู่กวงมีสีหน้าเหมือนคนที่เคยผ่านโลกมาแล้ว

"ใช่แล้ว  ข้าทำสัญญากับเชียนฮุ่ยไว้แล้วจะไปสวรรค์วิถีด้วยกัน" ถังเทียนไม่ปกปิดซ่อนเร้นความตั้งใจและตอบตามจริง

"อย่างนั้นเจ้าต้องระมัดระวังตัวให้มาก ยอดฝีมือและอสูรดวงดาวบนสวรรค์วิถีนั้นน่ากลัวมากความสามารถของเจ้าในปัจจุบันยังอ่อนไปเล็กน้อย" อู่กวงเบะปาก

ถังเทียนไม่ได้ปฏิเสธเรื่องความสามารถของอู่กวง เขามีสิทธิ์จะพูดเรื่องที่ฝีมือของเขายังอ่อน  อย่างไรก็ตาม

เขากำหมัดแน่นโดยไม่มีการหลบหรือปิดบัง นัยน์ของเขาร้อนแรงเต็มไปด้วยจิตวิญญาณนักสู้  เขาลืมตากว้างและจ้องกลับอย่างไม่ลดราวาศอก"ฮื่ม.. ก็แค่นักสู้ระดับสวรรค์วิถีคนหนึ่ง รอหน่อยเถอะ  หนุ่มน้อยชาวฟ้าจะเอาชนะให้ได้"

"หนุ่มชาวฟ้า?" อู่กวงงงชั่วครู่ และหัวเราะลั่นทันที เขาไม่ได้ปิดบังการชื่นชมของเขา "ข้าชอบฉายานี้ คนหนุ่มต้องมีความทะเยอทะยานที่ยิ่งใหญ่อย่างนั้น ฮืม..  นึกถึงตอนนั้น คู่ต่อสู้ที่ยิ่งใหญ่ของข้าก็คือศิษย์พี่ข้าเอง  ข้าต้องฝึกซ้อมอย่างหนักทั้งวันทั้งคืนฮ่าฮ่า.. ในที่สุด ข้าก็..."

"ถูกทุบตีเหมือนสุนัข"จิ่งหาวพูดแทรกขึ้นมาทันที

อู่กวงหยุดเหมือนกับจะสำลักอะไรบางอย่าง หน้าของเขาแดงก่ำ ชั่วเวลาต่อมาเขาก็โวยวายลั่น"วันนี้ข้าจะต้องสั่งสอนเจ้าแทนศิษย์พี่ให้ได้"

"ใช่เป็นเพราะท่านถูกอาจารย์ข้าทุบตีเหมือนสุนัขใช่ไหม?" เสียงของจิ่งหาวยังสงบเย็นและเหนื่อยหน่าย

"โกรธแล้วนะโว้ย"อู่กวงตะโกนลั่นและโดดเหยงๆ ด้วยความโกรธ

ถังเทียนตะลึงจ้องมองจิ่งหาวและอู่กวง  ภาพพจน์ของจิ่งหาวของเขาเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง

ข้าจะไม่มีทางหาเรื่องพี่จิ่งหาวอีกเลย...

※※※※※※※

บรรยากาศตระกูลซ่างกวนเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง

สถานที่คึกคักที่สุดในทุกๆวันก็คือลานฝึกซ้อมวิทยายุทธ ศิษย์ในตระกูลซ่างกวนทุกคนจะฝึกซ้อมอยู่ที่นั่นอย่างเป็นบ้าเป็นหลัง ชัยชนะที่มีต่อตระกูลอวี่ส่งผลให้ตระกูลซ่างกวนกลายเป็นตระกูลอันดับหนึ่งในหมู่ดาวเพอร์ซูส

ดาบพิรุณสวรรค์อู่กวงเป็นนักสู้ระดับสวรรค์วิถีอย่างแท้จริง ก่อนการล่มสลายของราชบัลลังก์ในหมู่ดาวเพอร์ซูส หมู่ดาวเพอร์ซูสเป็นที่พำนักของนักสู้ระดับสวรรค์วิถีอยู่สองสามคน  แต่บัดนี้ไม่มีแล้ว

ถังเทียนและอู่กวงมีเวลาสนทนากันอย่างออกรสชาติเป็นไปด้วยมิตรภาพที่คุ้นเคย ได้เห็นประจักษ์ต่อตาทุกคน ยิ่งทำให้ทุกคนตกใจ

และขุนพลวิญญาณของถังเทียนที่เป็นชายชรามีวิชากรงเล็บที่น่าตื่นตาตื่นใจไม่มีใครเหมือนแน่นอน

ถังเทียนมีเบื้องหลังเช่นไรกันแน่?

ที่น่าเชื่อถือได้ยิ่งกว่าก็คือถังเทียนมาจากสมาพันธ์ชาวยุทธ  แต่ไม่มีข้อมูลอะไรเพิ่มเติม  ไม่ว่าจะมองดูยังไง ถังเทียนก็ไม่เหมือนนักสู้ธรรมดาจากสมาพันธ์ชาวยุทธ

แต่ละตระกูลก็เข้าใจความจริงทันทีว่าตระกูลซ่างกวนในปัจจุบันนี้ไม่ใช่ตระกูลที่พวกเขาจะรนหาเรื่องได้อีกต่อไปแน่นอนว่า พอวันที่สองประมุขของแต่ละตระกูล ก็มาเยี่ยนมเยือนขออภัยที่รุ่นผู้เยาว์ของพวกเขาได้ก่อเรื่องไว้ในคืนก่อน

บ้านตระกูลซ่างกวนจึงคึกคักและเต็มไปด้วยผู้คนเยี่ยนเยือน

ถังเทียนไม่หลงระเริงและยังคงฝึกฝนอย่างหนักทุกวันโดยแทบไม่มีเวลาพัก ในฐานะที่เขาเป็นแบบอย่าง ทำให้ศิษย์ในตระกูลคนอื่นๆ ไม่กล้าย่อหย่อนเพราะถังเทียนในตอนนี้มีอิทธิพลเหนือตระกูลซ่างกวนโดยสิ้นเชิงไปแล้ว

อู่กวงไม่ได้เตร็ดเตร่อยู่นานนักก่อนที่ออกไปจากหมู่ดาวเพอร์ซูสเขาเริ่มบุกโจมตีสมาคมรวมตระกูลที่อยู่โดยรอบ จิ่งหาวก็ต้องกลับไปรายงานอาจารย์ความก้าวหน้าเกี่ยวกับเครื่องกลที่เสนอมาโดยถังเทียนก่อนนั้นจิ่งหาวกลับไปครั้งนี้เพื่อฝึกจิตวิญญาณพลังยุทธของเขา

ส่วนกลุ่มพวกอาโมรี่สี่คนจะกลับไปพร้อมกับจิ่งหาวด้วยเช่นกัน  เพราะโอกาสเช่นนั้นหาได้ยากและจิ่งหาวเชื่อว่าทั้งสี่คนยังอ่อนแอเกินไป ครั้งนี้การอยู่ในสมาพันธ์ชาวยุทธจะช่วยเร่งความก้าวหน้าให้พวกเขา

ทุกคนรู้สึกว่าสมเหตุสมผลดีแล้ว  การต่อสู้ครั้งนี้ทำให้อาโมรี่และสหายที่เหลือตระหนักได้อย่างแท้จริงว่าพวกเขายังมีฝีมืออ่อนเกินไป พวกเขาไม่ใช่คู่มือของขุนพลวิญญาณของสมาคมรวมตระกูล การฝึกฝนอย่างเป็นระบบคือสิ่งที่พวกเขาต้องการจริงๆ  และจิ่งหาวสัญญาว่าเขาจะดูแลพวกเขาที่ฐานให้เป็นอย่างดี

ถังเทียนรู้ว่าพี่จิ่งหาวเป็นคนรักษาสัญญาเนื่องจากเขาสัญญาไว้แล้ว อย่างนั้นเขาจะทำให้สำเร็จจนได้

พวกเขาเพิ่งจะได้พบกันก็ต้องแยกจากกันเสียแล้วทำให้ทุกคนไม่ค่อยเต็มใจ

ถังเทียนได้แบ่งคะแนนที่เหลือของเขาให้กับพวกเขาทั้งสี่คน

พวกเขาทั้งสี่คนยังขาดความรู้เกี่ยวกับเรื่องคะแนน  ดังนั้นพวกเขาจึงไม่ได้เกรงใจอะไร  แต่จิ่งหาวแอบทึ่งกับน้ำใจไมตรีของถังเทียน

ในไม่ช้าตระกูลซ่างกวนก็กลับคืนสู่วันเวลาที่สงบ

ถังเทียนฝึกฝนขณะที่รอการกลับมาของเชียนฮุ่ยอย่างอดทน

※※※※※

หอสิบแปดมนุษย์ทองแดง

ถังเทียนย่อไหล่อย่างรวดเร็วราวสายฟ้าแขนของมนุษย์ทองแดงส่งเสียงแหวกอากาศน่ากลัว เฉียดผ่านตัวเขาไปอย่างหวาดเสียว  มือของถังเทียนกดลงบนแขนทองแดงและปล่อยพลังไปตามแขนทองแดงแล้วเหวี่ยงตัวเองเข้าแนบอกของมนุษย์ทองแดง เกือบจะในเวลาเดียวกันที่มีพลังอย่างน้อยสามสายเฉียดผ่านร่างกายเขาไป

ถังเทียนลื่นเหมือนปลาไหลหลังจากชนกับหุ่นทองแดงแล้ว เขารีบพุ่งออกมาจากด้านล่างหุ่นทองแดงทันที

ขณะที่เขาหลบเขาถ่ายเทพลังปราณเที่ยงแท้ไปที่ฝ่ามือหุ่นทองแดง

หุ่นทองแดงสูญเสียสมดุลทันทีและถูกกระแทกกระเด็นไปด้านข้าง

หุ่นทองแดงตัวอื่นที่กำลังวิ่งมาจากด้านข้างไม่สามารถสนองตอบได้ทันเวลาก็กระแทกกันเองแต่ยังมีเงาหมัดคู่หนึ่งพุ่งมาถึงถังเทียนแล้ว

ถังเทียนตวาดด้วยความโกรธและต่อยหมัดใส่หมัดทองแดง

ปง!

หุ่นทองแดงขนาดใหญ่ชะงักค้างเมื่อโดนหมัดที่แข็งแกร่ง

พลังหมัดของถังเทียนครั้งนี้มีความก้าวหน้าเมื่อเทียบกับครั้งล่าสุด

แต่ก่อนที่เขาจะดีใจ ควั่บ!รังสีดาบเจิดจ้าอยู่ในมือของหุ่นทองแดงผอมตัวหนึ่งความเร็วของดาบบรอนซ์ในมือของเขาไม่ธรรมดจริงๆ

ถังเทียนรีบถอยแต่หุ่นมนุษย์ทองแดงแปดตัวปรากฏตัวรายล้อมเขาไว้จากตำแหน่งที่แตกต่างกันและพุ่งเข้าหาเขาพร้อมกัน

ถังเทียนกลัวจนคิดอะไรไม่ออกเมื่อเห็นว่าทุกตำแหน่งถูกปิดล้อม เขากัดฟันงอเข่าและเตรียมหนีจากด้านบน

ทันใดนั้นเงาร่างหนึ่งได้บดบังเขาจากด้านบน

ถังเทียนเงยหน้าดูและต้องหน้าซีดทันที

หุ่นมนุษย์ทองแดงตัวใหญ่ที่สุดปรากฏอยู่ด้านบนโดยไม่รู้ตัวและบดกระแทกลงมา!

“พวกแกมันน่ารังเกียจเกินไปแล้ว...”ถังเทียนคร่ำครวญในใจร้องโหยหวนอยู่ในห้องสิบแปดมนุษย์ทองแดง

โครม!

ฝุ่นฟุ้งกระจาย, แผ่นดินสะเทือน

และเงียบเป็นป่าช้า

สิบแปดมนุษย์ทองแดงลุกขึ้นยืนทีละตัวและหันกายจากไปบนพื้นมีหลุมรูปร่างมนุษย์อยู่หลุมหนึ่ง