ตอนที่ 112 ปะทะหั่วเหยี่ยนกวง

เมื่อหั่วเหยียนกวงใช้วิชาสังหารของเขาพลังกลับแตกต่างกันอย่างมากมาย

หมัดมีเปลวเพลิงสีแดงลุกโชนเหมือนกับงูใหญ่ขนาดยาวหลายฟุตพุ่งออกมาเหมือนลูกกระสุน มันอ้าปากกว้างเหมือนจะกลืนกินทุกคน

ทุกคนตกตะลึง  หั่วเหยียนกวงปกติจะเป็นคนหยิ่งและเด็ดขาดไม่เหมือนกับหมิงจื่อฉวนและหวินอี้เหยา ทั้งสองคนนี้ได้รับการยอมรับนับถือจากทุกคน  แต่เมื่อเขาแสดงฝีมือก็สร้างความประหลาดใจให้กับทุกคน หมัดงูเพลิงเป็นวิชาลับที่ตกทอดกันในตระกูลหั่วและเหมาะสำหรับให้นักสู้สายธาตุไฟได้ฝึกฝน เนื่องจากเป็นวิทยายุทธระดับห้า การฝึกเคล็ดสังหารจึงไม่เพียงแต่ต้องการคนที่มีพรสวรรค์ที่โดดเด่นเท่านั้นแต่ยังต้องใช้เวลาฝึกมากมายอีกด้วย

สำหรับทุกคน  หั่วเหยียนกวงเป็นคนจำพวกบุรุษเจ้าสำราญ ใครจะคิดกันว่าเขาจะยอมเสียเวลาทนฝึกฝนเคล็ดสังหารเช่นนั้นได้

หมัดงูเพลิงเป็นหมัดที่เหมือนกับงูขนาดใหญ่ เป็นวิชาระดับห้าที่พิเศษเด็ดขาดแต่ไม่สูญเสียความรวดเร็ว

ตระกูลหั่วค้นคว้าบัญญัติวิชานี้ไว้มากมายและมีการตกทอดมายังคนรุ่นหลังๆพวกเขาได้ทิ้งการ์ดวิญญาณวิชาหมัดงูเพลิงไว้ชุดหนึ่ง และนั่นพิเศษทั้งหมดหั่วเหยียนกวงใช้เวลาที่มากมายอดทนฝึกฝนวิชาหมัดนี้ ในบรรดาศิษย์ตระกูลหั่วไม่มีผู้ใดฝีมือดีเท่าเขา

หั่วเหยียนกวงมีสายตาที่เคร่งขรึมจริงจัง ปกติเขาจะเก็บงำพลังไว้ไม่เคยแสดงพลังที่แท้จริงเดิมทีเขาไม่คิดเช่นนั้น แต่สถานการณ์กลับเลวร้ายถึงขนาดนี้ เมื่อสถานการณ์เกินกว่าจะควบคุมได้ เขาคิดทันทีว่า นี่นับเป็นโอกาสที่ดี

ถ้าเราสามารถเอาชนะถังเทียนและช่วยหมิงจื่อฉวนได้ในวันนี้...

ไม่เพียงแต่หมิงจื่อฉวนจะเป็นหนี้เขาจนรู้สึกมีความคิดที่ดีต่อเขาแล้ว ศักดิ์ศรีของเขาก็จะเด่นล้ำขึ้นมา สิ่งที่น่าเป็นห่วงก็คือถ้าซ่างกวนเชียนฮุ่ยกลับมา หาทางแก้แค้น, แต่...

เมื่อคิดถึงสิ่งที่ถังเทียนทำในวันนี้แล้ว  การกระทำที่ล่วงเกินต่อตระกูลทั้งหมดของหมู่ดาวเพอร์ซูสต่อให้ซ่างกวนเชียนฮุ่ยกลับมา แล้วไงเล่า?

ไม่ว่าซ่างกวนเชียนฮุ่ยจะแข็งแกร่งทรงพลังแค่ไหนนางจะกล้ากลายเป็นศัตรูกับทั่วทั้งหมู่ดาวเพอร์ซูสเชียวหรือ?

สายตาของหั่วเหยียนกวงเปลี่ยนเป็นเยือกเย็นรังสีฆ่าฟันกระจายออกมาจากส่วนอกของเขา พลังเพลิงในมือของเขาเพิ่มพูนขึ้นอย่างน่าประหลาด

ทันใดนั้นเขาเห็นรังสีของร่างสีน้ำเงินจากหางตา

ไม่ดีเลย!

หางตาของเขากระตุกทันที  เขาสะบัดข้อมือของเขาทันที เห็นแต่เพียงงูเพลิงสีแดงขนาดใหญ่  ร่างงูเพลิงตัวใหญ่ถูกยิงฝ่าอากาศและเลี้ยวพุ่งตรงเข้าหาร่างสีน้ำเงิน!

การตอบโต้ครั้งนี้รวดเร็วกว่าสายฟ้า

แต่ก็ยังช้าไปครึ่งก้าวมันกระทบอากาศที่เบาบาง

หัวใจของหั่วเหยียนกวงสั่นสะท้านไวมาก!

แม้เขาจะเห็นว่าถังเทียนกล้าหาญและหั่วเหยียนกวงเตรียมพร้อมแล้วสำหรับการต่อสู้ที่ดุเดือด  แต่การต้องต่อสู้กันจริงๆภายใต้แรงกดดันที่ถาโถมเข้ามา เป็นสิ่งที่เกินคาดหวังของเขาไปมาก

ปฏิกิริยาของหั่วเหยียนกวงก็ไวมากเขารั้งข้อศอกถอยกลับมา งูเพลิงก็กลับมาพันอยู่รอบตัวเขาคอยคุ้มครองเขาไว้ตรงกลาง

หัวงูเพลิงชูสูงรอหาโอกาส

เสียงแหลมคมชัดเหมือนกับคลื่นระเบิดเสียงระเบิดออกทันใด

หัวใจของหั่วเหยียนกวงตึงเครียด  เขากำลังมา

ภาพขาข้างหนึ่งโจมตีเข้าใส่ร่างของงูเพลิง

ร่างของงูเพลิงสั่นสะเทือน  แต่หลังจากนั้นก็รอดพ้นจากปราณเที่ยงแท้

จิตใจของหั่วเหยียนกวงผ่อนคลาย  พลังของคู่ต่อสู้ยังไม่นับว่าแข็งแกร่งสำหรับหมัดงูเพลิงของเขา พลังแค่นี้ยังทำอะไรไม่ได้

แต่ในวินาทีต่อมาสีหน้าเขาก็เปลี่ยน

เป๊าะ เป๊าะ เป๊าะเป๊าะ!

เสียงคลื่นระเบิดแหลมคมเหมือนกับประทัดแตกเข้มข้นจนทำให้ผู้คนแทบหายใจไม่ออกดังขึ้นคลื่นปราณเที่ยงแท้ลูกแล้วลูกเล่าถาโถมเข้ามามีความถี่สูงอย่างน่าทึ่งส่งเสียงดังสั่นสะเทือนออกมา

ร่างของถังเทียนลอยค้างอยู่กลางอากาศซอยขาทั้งสองอย่างรวดเร็วจนไม่มีใครเห็นได้ชัด ทุกเท้าที่เตะออกที่ปลายขาจะมีแสงสว่างวาบ

ลูกเตะต่อเนื่อง!

หั่วเหยียนกวงรู้สึกเหมือนติดอยู่ในสถานการณ์อันตรายหูของเขาได้ยินเสียงหวีดหวิวไม่หยุด  ไวมากไวจนไม่มีโอกาสตอบโต้ และได้แต่สนองตอบตามสัญชาตญาณเท่านั้น

หั่วเหยียนกวงถูกก่อกวนจิตใจ  แม้ว่าลูกเตะสองเท้าต่อเนื่องจะมีผลก่อกวนแต่เขาก็รู้ทุกอย่างเกี่ยวกับมันลูกเตะสองเท้าต่อเนื่องสามารถเตะได้สี่ครั้งต่อวินาที

แต่ถังเทียนสามารถทำลายขอบเขตนี้ไปแล้วและเขาแทบจะเตะได้วินาทีละห้าเท้า

เตะห้าครั้งต่อวินาที!

ความถี่สูงที่น่ากลัวจริงๆ!

ในระยะห้าวินาทีสั้นๆงูเพลิงของหั่วเหยียนกวงโดนเตะไปยี่สิบห้าเท้า

พลังเตะทุกเท้าอาจจะไม่รุนแรง แต่เมื่อต้องรับลูกเตะถึงยี่สิบห้าครั้งรวดเดียวสีหน้าของเขาเปลี่ยนทันที ใช้พลังปราณเที่ยงแท้เตะถึงยี่สิบห้าครั้งในช่วงเวลาห้าวินาที พลุกพล่านรุนแรง แม้แต่หั่วเหยียนกวงก็ยังรู้สึกเหมือนหน้าอกหดตัว

งูเพลิงที่เป็นเหมือนตะแกรงคุ้มกันพลังยังคงสั่นต่อไป

หั่วเหยียนกวงมีนิสัยแข็งกร้าวเขาจะยอมแพ้ได้ยังไงกัน? เขาต่อต้านแรงยุบกดดันที่หน้าอกของเขาจากนั้นคำรามและพลิกข้อศอก เป็นแนวขวางทันที

รังสีเพลิงสว่างวาบขึ้น

หางของงูเพลิงเป็นเหมือนแส้ขนาดมหึมาเหยียดออกทันที

เหมือนว่าเขาได้คาดคำนวณเหตุนี้ไว้แล้ว  ถังเทียนยืมพลังปลายเท้าของเขาร่างของเขาก็เคลื่อนขวางเหมือนสายฟ้า และปลายหางงูได้เฉียดผ่านร่างของเขาไป

พลังงานแหลมคมปล่อยออกมาจากเกราะอกนกยูงครามปล่อยประกายไฟตามมา

ถังเทียนทำเหมือนกับว่าไม่มีอะไรและในช่วงที่ลงสัมผัสพื้น เขางอเข่าลง และเหมือนกับแรงอัดจากกระบอกปืนใหญ่ เขาพุ่งตรงเข้าหาหั่วเหยียนกวงที่ยังมีงูเพลิงล้อมรอบป้องกันตัวไว้

เขากำลังรอช่วงเวลานี้มานานมาก

สายตาของหั่วเหยียนกวงเปลี่ยนเย็นชาเขาซ่อนมือข้างซ้ายไว้ ทันใดนั้นก็ยิงพลังออกมา

หมัดที่มีเพลิงหุ้มคลุมรอบเปลี่ยนเป็นงูเพลิงน้อยตัวหนึ่งที่ต้องการจะกลืนกินผู้คน  แม้ว่าจะมีขนาดเล็กกว่า  แต่มันสร้างขึ้นมาด้วยพลังที่เข้มข้นยิ่งกว่า

ถังเทียนที่กำลังพุ่งเข้ามาตรงๆไม่มีความคิดจะหลบแม้แต่น้อย เขาเตรียมปล่อยหมัดสะท้านฟ้าเช่นกัน

ทันใดนั้นม่านตาของหั่วเหยียนกวงหดลีบลง  หมัดของถังเทียนมีบอลแสงที่โปร่งใสหุ้มอยู่

สะท้านสุญญากาศ!

เคล็ดสังหารของหมัดสะท้านฟ้า!

แต่หลังจากนั้นหั่วเหยียนกวงหัวเราะลั่นทันที เคล็ดสังหารระดับสี่จะมาต่อกรกับเคล็ดสังหารระดับห้าได้ยังไง?

ไอ้โง่เอ๊ย!

พลังสะท้านสุญญากาศและงูเพลิงสังหารของหั่วเหยียนกวงปะทะกันเต็มที่

ทันทีที่บอลโปร่งแสงของหมัดของถังเทียนแตกอากาศโดยรอบถูกดูดฉับพลันกลายเป็นกระแสอากาศที่แหลมคมเหมือนมีดพุ่งเข้าไปทางกำปั้น

เสียงหวีดหวิวฝ่าอากาศดังโดยไม่มีอะไรเตือนคล้ายกับเสียงนกฮูกร้องในป่า

เป๊าะ เป๊าะ เป๊าะ!

กระแสที่แหลมคมเข้มข้นของอากาศเป็นเหมือนธนูที่ยิงมาอย่างรุนแรงได้เจาะแทงหมัดงูเพลิง

พลังที่แข็งแกร่งซึ่งมาจากหมัดทำให้หั่วเหยียนกวงใจสั่นสะท้านพลังที่แข็งแกร่งรุนแรงขนาดนั้น คาดว่ามาจากเคล็ดสังหารของวิชาระดับสี่  แต่..อาศัยพลังโจมตีนี้กับระดับพลังขนาดนั้นพยายามจะเอาชนะงูเพลิงสังหารให้ได้ นับเป็นเรื่องเพ้อฝันชัดๆ

แต่ในตอนนี้ จู่ๆก็มีพลังแหลมคมเข้มข้นเหมือนสว่านชอนไชเข้าไปในหมัดของหั่วเหยียนกวง   หั่วเหยียนกวงประหลาดใจและปราณเที่ยงแท้ของเขาแทบจะพ่ายแพ้

ช่างเป็นปราณเที่ยงแท้ที่แปลกประหลาด

หั่วเหยียนกวงบังคับปราณเที่ยงแท้ของตนเองให้มั่นคงเตรียมพร้อมจะเปลี่ยนปราณเที่ยงแท้ อย่างไรก็ตาม พลังปราณเที่ยงแท้ที่ชอนไชเข้ามาในหมัดของเขาระเบิดดังปังทันที

ระเบิดพลังปราณเที่ยงแท้ส่งผลทันที หั่วเหยียนกวงไม่ทันได้เตรียมตัวหรือคาดว่าจะเป็นเช่นนั้น

ปัง!

หั่วเหยียนกวงฝืนบังคับปราณเที่ยงแท้ที่สลายและปั่นป่วนหนักให้มั่นคง

หั่วเหยียนกวงมีสีหน้าเปลี่ยนไปทันที

นั่นเป็นไปได้ยังไง

ปราณเที่ยงแท้ของถังเทียนความจริงแล้วเป็นพลังงานที่แตกต่างกันสองชนิด

หั่วเหยียนกวงกำลังตกอยู่ในอาการตกใจยืนอยู่กับที่โดยลืมไปว่ายังอยู่ในระหว่างต่อสู้ สายตาของเขาจับจ้องดูที่ร่างสีฟ้าที่อยู่ในสนาม

※※※※※※※

เมื่อยืมพลังจากหมัดของหั่วเหยียนกวงแล้ว ถังเทียนงอหลังทั่วทั้งตัวของเขาเป็นเหมือนแสงสีน้ำเงินพุ่งตรงเข้าปะทะในกลางกลุ่มคนทันที

แม้จนกระทั่งบัดนี้ เปลวเพลิงในดวงตาของเขายังคงลุกโชน

ตั้งแต่แรก เขาไม่คิดจะปล่อยใครไปอยู่แล้ว

ในการปะทะฝีมือก่อนหน้านั้น ถังเทียนแค่เพียงต้องการทดสอบพวกเขาเท่านั้น  หลังจากสู้แล้วถังเทียนรู้ว่าหั่วเหยียนกวนก็เป็นคนดื้อรั้นคนหนึ่ง  พวกดื้อรั้นกระดูกแข็งเขาจะปล่อยไว้เป็นคนสุดท้าย  ดังนั้นเขาจงใจใช้พลังปราณกระเรียนในตอนแรกหลังจากนั้นตามด้วยพลังมังกรฟ้า แรงระเบิดของพลังมังกรฟ้า ทำให้เขาสามารถปลีกตัวออกมาจากคู่ต่อสู้ได้อย่างสบาย

ในกลุ่มคนนั้น แค่เพียงกระพริบตาเดียวร่างสีน้ำเงินที่เหมือนกับปีศาจมาโผล่อยู่ตรงหน้าพวกเขา

ทุกคนตกตะลึงกันหมด

เมื่อพวกเขาเห็นหั่วเหยียนกวงปะทะฝีมือกับถังเทียนและเมื่อหั่วเหยียนกวงใช้เคล็ดวิชาสังหารของเขา พวกเขารู้สึกว่าการต่อสู้จบลงแล้ว ใครจะรู้กันว่าถังเทียนจะผละจากหั่วเหยียนกวงและลุยเข้าหากลุ่มพวกเขา

องครักษ์ที่หน้าซีดขาวเพราะกลัวการปะทะด้วยความตื่นเต้นเขาใช้กระบี่เหล็กฟันขวางออกมาทันที

ฝ่ามือของถังเทียนดูเหมือนตบเข้าที่ตัวกระบี่อย่างนุ่มนวล

เผียะ!

เหมือนกับว่าองครักษ์ผู้นั้นจะได้รับบาดเจ็บหนักเขากระอักโลหิตออกมามาก เหมือนกับถูกแรดขวิดอย่างรุนแรง เขากระเด็นไปทันที

ทุกคนที่กำลังดูเหตุการณ์ทั้งหมดต่างหวาดหวั่นเสียใจ

ฝ่ามือของถังเทียนไม่ใช่ฝ่ามือมีดวงเดือน หรือฝ่ามือสลายเงา แต่เป็นการใช้ประโยชน์จากการยืมพลังจากหมัดงูเพลิงสังหารของหั่วเหยียนกวงมาใช้

คุณชายที่สูญเสียองครักษ์ไปถึงกับหน้าขาวซีดตาของเขาเหลือกค้างและเขาเป็นลมทันที

ถังเทียนเคลื่อนไหวเหมือนสายฟ้า เฉียดผ่านฝูงคนไปอย่างรวดเร็ว

ไม่ว่าใครก็ตามที่เขาเฉียดผ่านไป จะร้องโหยหวนกันทุกคนพร้อมกับร่างที่ถูกจับเหวี่ยงออกมา

ตอนแรกอวี่ชิงเจ๋อเชื่อว่าชัยชนะจะตกอยู่ในเงื้อมมือของเขาเป็นแน่เขาจึงวิ่งออกไปอย่างมีความสุข ใครจะรู้กันว่า ถังเทียนเองก็บุกตะลุยมาข้างหน้าเหมือนกันขู่ขวัญจนกระทั่งหน้าของเขาซีดขาว เขาหมุนตัวเตรียมวิ่งกลับไปทันที

แต่ถังเทียนไวกว่าที่เขาคาดไว้นัก

เงาขาข้างหนึ่งปรากฏอยู่ในสายตาของเขาโดยไม่มีสัญญาณแต่อย่างใดเขายังไม่ทันได้โต้ตอบอะไร ขาข้างนี้ก็กวาดใส่ใบหน้าของเขา

โลกเปลี่ยนเป็นสีดำและเขาสลบทันที

ถังเทียนไม่ให้อวี่ชิงเจ๋อได้เห็นส่วนอื่น  เขาจำได้ว่าชุดของอวี่ชิงเจ๋อหรูหราเพียงไหนและเขารู้ด้วยว่าเจ้าผู้นี้เป็นเหมือนคุณหนู คุณหนูเหล่านี้คือเป้าหมายของเขาทุกคน การเล่นงานพวกองครักษ์ต่อไปไม่มีความหมายอะไร

เหมือนกับเหยี่ยวล่ากระต่าย เขารวดเร็วอย่างน่าทึ่ง

“คุณชาย!”

“คุณชาย!”

กลุ่มคนปากอ้าตาค้างไม่หยุดขณะที่องครักษ์ประจำตัววิ่งมาที่คุณชายของพวกเขา

พวกเขาว่องไว, อย่างไรก็ตาม ถังเทียนไวกว่า

“นกยูง!”

ถังเทียนแผดเสียงลั่น

นกยูงครามปรากฏอยู่บนไหล่ของเขา มีขนมงกุฎสีแดงอยู่บนหัวของมันเกราะของถังเทียนยิงขนสีน้ำเงินออกมาสิบสาย ขนเหล่านั้นบินเลียดต่ำและเร็วเหมือนสายฟ้า

ไม่มีใครคิดว่าขนแต่ละก้านจะมีเชือกแนบมาด้วย

เมื่อเห็นองครักษ์รับใช้วิ่งมาถึงตัวคุณชายของพวกเขา  ทันใดนั้นแสงสีน้ำเงินมากกว่าสิบสายยิงออกมาจากพื้นและมีเชือกเส้นบางๆ มัดรอบตัวพวกคุณชายเอาไว้

แสงสีน้ำเงินยิงออกมาโดยไม่มีสัญญาณอะไร

โดยไม่รอให้พวกเขาได้ทันตั้งหลักนกยูงของถังเทียนกู่ร้องและบินขึ้นไปในท้องฟ้า

เชือกทั้งหมดรัดแน่นขึ้น

คุณชายที่ถูกเชือกมัดล้มลงกับพื้นถูกนกยูงนำไปแขวนกลางอากาศ  ดูเหมือนนกยูงไม่ได้มีร่างที่ใหญ่โต  แต่มันมีพลังที่น่าตกใจ มันคลี่ปีกและบินขึ้นไปได้อย่างรวดเร็ว

หั่วเหยียนกวงค่อยรู้สึกตัวและเข้าใจความตั้งใจของถังเทียนได้ทันที  เขาคำรามลั่นพร้อมกับกระโดดเต็มแรงเขากระโจนขึ้นไปในท้องฟ้าเพื่อใช้หมัดของเขาต่อยนกยูง

“ตาย!”

หมัดของหั่วเหยียนกวงใช้ออกด้วยความโกรธเกรี้ยว  เสียงของเขาน่ากลัว หมัดของเขามันวาวเหมือนกับงูเหลือมสีแดงขนาดใหญ่ออกมาจากโพรงของมัน

รังสีเงาสีฟ้าต่อต้านหมัดงูเพลิงทันที

เมื่อเห็นงูหลามเพลิงขนาดใหญ่อย่างนั้น  นัยน์ตาของถังเทียนเหมือนมีเพลิงบุรุษหนุ่มตั้งท่าหมัดของเขาอีกครั้ง