บทที่ 180 - แลกเปลี่ยนทรัพยากร หยาดวารีวาโยสวรรค์ เลือดบริสุทธิ์สัตว์อสูรระดับจักรพรรดิ!

บทที่ 180 - แลกเปลี่ยนทรัพยากร หยาดวารีวาโยสวรรค์ เลือดบริสุทธิ์สัตว์อสูรระดับจักรพรรดิ!

"???"

เจียงเหอตกตะลึง "พวกคุณรับซื้อกระทั่งศพเลยเหรอ?"

ปรมาจารย์แห่ง 【หอแต้มผลงาน】 ลูบคลำศพที่ไหม้เกรียมนั้นด้วยความรักใคร่ พลางกล่าวว่า "นี่คือของดีเชียวนะครับ ภายในศพมีพลังแห่งทัณฑ์สวรรค์แฝงอยู่ เอาไปปรุงยาได้เหมาะเจาะที่สุด!"

"ปรุงยา?"

เจียงเหอตัวสั่นยะเยือก

เอาศพไปปรุงยา?

ฟังดูโรคจิตพิลึก แต่เจียงเหอก็เคยได้ยินมาว่าใน "แพทย์แผนจีน" มีตำรับยาที่ใช้กระดูกมนุษย์เป็นส่วนผสมเหมือนกัน จึงถามว่า "ศพนี้แลกได้กี่แต้มครับ?"

ปรมาจารย์ท่านนั้นตรวจสอบศพรอบหนึ่ง แล้วเสนอราคามาที่ 1,000 แต้ม

"ไม่เลว แลกเลยครับ"

เจียงเหอพอใจกับราคานี้

เพราะตามราคาขายของสำนักงานบริหารยุทธ์ "เลือดมังกรปฐพี" หนึ่งชุดราคาแค่ 900 แต้มเท่านั้น

ส่วน "กองภูเขา" ที่เหลือ ต้องมานั่งคัดแยกและประเมินราคาทีละชิ้น อาวุธนับร้อยชิ้น ราคาต่ำสุดอยู่ที่ 500 แต้ม สูงสุดไปถึง 2,800 แต้ม

ยาเม็ดและคัมภีร์วิชาต่างๆ ราคาก็ลดหลั่นกันไป

ใช้เวลาไปกว่า 2 ชั่วโมงเต็ม ปรมาจารย์แห่ง 【หอแต้มผลงาน】 ถึงจะยื่นรายการประเมินราคามาให้เจียงเหอ

เจียงเหอกวาดตามอง

รายการละเอียดมาก

ระบุราคาอาวุธทุกชิ้น คัมภีร์ทุกเล่ม รวมมูลค่าทั้งสิ้น 480,000 แต้ม

"จริงสิ เมล็ดบัวเพลิงโลหิตรับซื้อไหมครับ?"

เจียงเหอพลิกมือ หยิบเมล็ด "บัวเพลิงโลหิต" ออกมาเม็ดหนึ่ง

"อะไรนะ?"

"บัวเพลิงโลหิต?"

ปรมาจารย์ท่านนั้นคิ้วกระตุก รับเมล็ดบัวไปตรวจสอบในเครื่องมืออย่างระมัดระวัง แล้วอุทาน "นี่คือ... เมล็ดบัวของบัวเพลิงโลหิตเก้าใบ?"

เมล็ดบัวของบัวเพลิงโลหิต คือของวิเศษช่วยในการทะลวงระดับ

จางซานเพิ่งจะระดับ 7 พลังตื่นรู้ธาตุไฟระดับ A- แถมยังเสียเวลาเปล่าไป 20 ปี จะเรียกว่า "ไม้ใกล้ฝั่ง" ก็ไม่ผิดนัก แต่ใช้เมล็ดบัวแค่ 6 เม็ด ก็สามารถปรับปรุงรากฐานร่างกายและศักยภาพ จนมีความหวังที่จะพุ่งชน "ขอบเขตเทวา" ได้!

หากเป็นระดับ 9 ที่ฝึกฝน "วิถีแห่งไฟ" ได้กินเข้าไปสัก 3-4 เม็ด โอกาสทะลวงด่านย่อมเพิ่มขึ้นมหาศาล!

ของวิเศษและยาเม็ดที่ช่วยในการทะลวงระดับแบบนี้ ราคาแพงระยับ!

ทาง 【หอแต้มผลงาน】 เสนอราคามาที่เม็ดละ 80,000 แต้ม!

อย่าคิดว่าเวอร์

80,000 แต้มฟังดูเยอะ แต่สำหรับระดับ 9 แถวหน้า เก็บสะสมสักปีสองปีก็ครบแล้ว หรือถ้าโชคดีไปเจอของดีใน "คุนหลุนซวี" ก็ยิ่งหาได้ง่าย!

ใช้เวลาสะสมแต้มไม่กี่ปี แลกกับโอกาสทะลวงระดับ ไม่มีใครปฏิเสธลงหรอก

ยิ่งไปกว่านั้นที่ด่านประตูสวรรค์ยังมี "บริการสินเชื่อ"

ถ้ากิน "เมล็ดบัว" แล้วทะลวงเป็นขอบเขตเทวาได้ การหาแต้มมาคืนก็เป็นเรื่องหมูๆ

สุดท้ายเจียงเหอขายเมล็ดบัวไป 20 เม็ด เก็บไว้เอง 9 เม็ด

แต้มเข้ากระเป๋ามาอีก 1,600,000 แต้ม รวมกับของเดิมเป็น 2,080,000 แต้ม ทำให้เจียงเหอหลังตรงขึ้นมาทันที เขารีบขอ "รายการแลกเปลี่ยนทรัพยากร" มาดู

"ยาขัดไขกระดูก 50 แต้มต่อเม็ด?"

"งั้นเอามาก่อน 2,000 เม็ด"

"เอ่อ..."

ปรมาจารย์ท่านนั้นยิ้มเจื่อน "คุณเจียงครับ ยาขัดไขกระดูกแม้จะมีผลช่วยขัดเกลาไขกระดูก แต่ปกติจะใช้ได้ผลดีที่สุดกับผู้ฝึกยุทธ์ระดับ 8 และถ้ากินไปสัก 100 เม็ด ผลลัพธ์ก็จะลดลงฮวบฮาบนะครับ"

เรื่องนี้ปกติมาก

ยาอะไรก็ช่าง กินเยอะๆ ร่างกายก็ดื้อยา

ไม่อย่างนั้นขอแค่มีเงิน ยัดยาขัดไขกระดูกเข้าไปเยอะๆ ทุกคนก็คงฝึกไขกระดูกจนแกร่งดุจเหล็กไหลได้หมดแล้วสิ?

แต่เจียงเหอไม่สน

เขามีสูตรโกง

ตราบใดที่ยาขัดไขกระดูกยังมีผล ก็กินมันต่อไป

ของสิ่งนี้คุ้มค่าที่สุด

เม็ดเดียวเพิ่มพละกำลัง 500kg แถมยังอร่อย เอาไว้กินเป็นขนมเติมพลังตอนใช้ "วิชาสลายร่างเทียนมั่ว" ก็ได้

เจียงเหอยืนกราน ปรมาจารย์ 【หอแต้มผลงาน】 ก็ไม่กล้าขัด

ยังไงซะ...

รับซื้อของ ขายของออกไป เขาก็ได้ "ค่าคอมมิชชั่น" อยู่แล้ว

ต่อมา เจียงเหอก็เล็งไปที่ "เลือดบริสุทธิ์สัตว์อสูร"

เลือดบริสุทธิ์ที่อยู่ใน "รายการแลกเปลี่ยน" อย่างต่ำต้องเป็น "ระดับราชา" ราคาตั้งแต่ 500 ถึง 1,500 แต้ม แล้วแต่ชนิด เจียงเหอเหลือบไปเห็นเลือดชนิดหนึ่งราคาหยดละ 5,000 แต้ม

จึงถามด้วยความสงสัย "นี่เลือดตัวอะไรครับ ทำไมแพงจัง?"

"นี่คือเลือดบริสุทธิ์สัตว์อสูรระดับจักรพรรดิ เทียบเท่าขอบเขตปรากฏการณ์ฟ้า"

ปรมาจารย์ตรวจสอบดู แล้วบอกว่า "หยดนี้เป็นเลือดของตัวนิ่ม (Pangolin) ระดับปรากฏการณ์ฟ้า ในคลังมีอยู่ 6 หยด"

ตัวนิ่ม?

เจียงเหอตาเป็นประกาย "6 หยดนี้ผมเหมาหมด!"

ตัวนิ่มมีพลังป้องกันสูงมาก ยิ่งเป็นระดับ "ปรากฏการณ์ฟ้า" ยิ่งไม่ต้องพูดถึง

นอกจากนี้ เจียงเหอยังเลือกเลือดบริสุทธิ์สัตว์อสูรระดับราชาอีก 300 หยด

เลือดพวกนี้มีจุดเด่นเหมือนกันหมด... คือ "เจ้าของเลือด" มีพลังป้องกันและพลังฟื้นฟูที่ยอดเยี่ยม

"ยาขัดไขกระดูก 2,000 เม็ด เป็นเงิน 100,000 แต้ม เลือดระดับจักรพรรดิ 6 หยด 30,000 แต้ม เลือดระดับราชา 300 หยด 250,000 แต้ม... คุณเจียงต้องการอะไรอีกไหมครับ?"

ปรมาจารย์ 【หอแต้มผลงาน】 หน้าบานเป็นจานดาวเทียม

วันนี้วันเดียว

แต้มผลงานที่เขาทำยอดได้ มากกว่า 3 ปีที่ผ่านมารวมกันซะอีก!

เจียงเหอคิดดูแล้วกล่าวว่า "มีทรัพยากรที่เหมาะกับผู้ฝึกกายาอีกไหมครับ... ของวิเศษ สมุนไพรวิญญาณ ได้หมด ขอที่เน้นเพิ่มพลังฟื้นฟู พลังป้องกัน หรือเสริมแกร่งร่างกาย"

ปรมาจารย์แนะนำมาอีกหลายอย่าง

หนึ่งในนั้นคือของวิเศษชื่อ "หยาดวารีวาโยสวรรค์" (เทียนเฟิงสุ่ยจู) เป็นน้ำวิเศษที่กำเนิดใน "แม่น้ำรั่วสุ่ย" กินหนึ่งหยดเพิ่มพละกำลัง 50,000 กิโลกรัม (100,000 จิน) และช่วยปรับปรุงร่างกาย ผลลัพธ์อาจสู้ "ผลบัวหิมะหยกเขียว" ไม่ได้ แต่ก็นับว่าสุดยอดมาก

ที่สำคัญที่สุดคือ "หยาดวารีวาโยสวรรค์" มีผลช่วยให้ผู้ฝึก "วิถีแห่งน้ำ" หรือผู้ปลุกพลังธาตุน้ำ ทะลวงสู่ "ขอบเขตเทวา" หรือระดับ S ได้ง่ายขึ้น!

ถือว่าเป็นของระดับเดียวกับ "บัวเพลิงโลหิต"

แต่ "บัวเพลิงโลหิต" ต้องกินหลายเม็ดถึงจะเห็นผล ส่วน "หยาดวารีวาโยสวรรค์" หยดเดียวก็รู้เรื่อง... เพียงแต่โอกาสช่วยทะลวงด่านอาจจะไม่สูงเท่า

ถึงอย่างนั้น "หยาดวารีวาโยสวรรค์" ก็ราคาแพงถึงหยดละ 150,000 แต้ม

เจียงเหอถาม "หอแต้มผลงานมีผลบัวหิมะหยกเขียวไหมครับ? ราคาเท่าไหร่?"

ปรมาจารย์ส่ายหน้า "ผลบัวหิมะหยกเขียวเป็นของวิเศษสายกายา กินแล้วเพิ่มพลัง 1 มังกร และทะลวงเส้นลมปราณทั่วร่าง หอเราเคยได้มาแค่ 2 ลูก ทั้งหมดถูกเซี่ยโหวอู่ซื้อไปแล้ว ตอนนั้นขายลูกละ 200,000 แต้ม"

เจียงเหอแปลกใจ "ผลบัวหิมะหยกเขียว ไม่ใช่ว่ากินได้แค่ลูกแรกเหรอครับ?"

ปรมาจารย์ยิ้ม "ใช่ครับ กินได้แค่ครั้งเดียว... แต่เซี่ยโหวอู่เป็นเบอร์หนึ่งสายกายาของต้าเซี่ย ได้ยินว่าเขามีลูกศิษย์คนหนึ่ง พรสวรรค์ด้านร่างกายสูงมาก เป็นพวกแรงควายแต่กำเนิด เข้าสู่ระดับปรมาจารย์สายกายามา 5 ปีแล้ว"

เจียงเหอไม่ได้ใส่ใจเรื่องนี้ แต่คำนวณในใจเงียบๆ...

ผลบัวหิมะหยกเขียว เพิ่ม 1 มังกร ราคา 2 แสน

หยาดวารีวาโยสวรรค์ เพิ่มแค่ 100,000 จิน (ประมาณ 0.4 มังกร) ประสิทธิภาพไม่ถึงครึ่งของผลบัวหิมะ แต่ราคาปาไป 1 แสน 5... แน่นอน เจียงเหอรู้ดีว่าที่มันแพงเพราะออปชั่นช่วยทะลวงด่าน

"ช่างมัน!"

"แสนห้าก็แสนห้า ขาดทุนก็ช่าง... ตอนนี้แต้มผมเยอะ รีบเปลี่ยนเป็นพลังของตัวเองดีกว่า ปลอดภัยสุด"

หยาดวารีวาโยสวรรค์มีในสต็อกแค่ 3 หยด

เจียงเหอเหมาหมด จ่ายไปอีก 450,000 แต้ม

จากนั้นก็เลือกทรัพยากร "สายกายา" อื่นๆ อีก รวมๆ แล้วจ่ายไป 900,000 แต้ม แต้ม 2 ล้านกว่าที่เพิ่งได้มายังไม่ทันอุ่นกระเป๋า ก็หายไปเกือบครึ่ง!

แต่เจียงเหอไม่เสียดายเลยสักนิด

เขาหยิบยาขัดไขกระดูกออกมาจากกระเป๋า โยนเข้าปากเคี้ยวตุ้ยๆ เหมือนกินขนมถั่ว เดินตรงไปทางค่ายทหารใหม่

"ติ๊ง!"

"กลืนกินยาเม็ด พละกำลัง +500kg!"

"ติ๊ง!"

"กลืนกินยาเม็ด พละกำลัง +500kg!"

"ติ๊ง..."

เสียงแจ้งเตือนระบบดังรัวๆ ข้างหู พละกำลังพื้นฐานของเจียงเหอเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ขยับเข้าใกล้ 20 มังกรเข้าไปทุกที

ยังเดินไม่ถึงค่ายทหารใหม่ ก็เห็นทหารจากค่ายเก่าอย่าง "ค่ายเถี่ยเสวี่ย" และ "ค่ายเฟยสยง" รวมตัวกันสามสี่ร้อยคน ล้วนเป็นระดับ 7 ระดับ 8 ทั้งนั้น เดินกร่างกันมาอย่างโกรธเกรี้ยว มุ่งหน้าสู่ประตูค่ายทหารใหม่

มีคนตะโกนด่าว่า "รังแกกันเกินไป" "ต่ำช้า" "พฤติกรรมสวะ" อะไรทำนองนี้

"โอ๊ะโอ!"

เจียงเหอเห็นภาพนี้ ตาเป็นประกาย "แผนเสี้ยมให้ทหารใหม่ตีกับทหารเก่าของฉัน ดูท่าจะได้ผลแฮะ... ต่อไปก็คงเป็นการท้าดวล แล้วก็วางเดิมพัน!"

ใช่แล้ว!

เดิมพัน!

ในนิยายชอบเขียนแบบนี้

ถึงตอนนั้นก็วางเดิมพันเป็นทรัพยากร แต้มผลงาน... แล้วฉันค่อยเข้าไปแจม เซ็นสัญญาเดิมพันกับพวกทหารเก่า กวาดทรัพย์สินพวกมันมาให้เกลี้ยง ทีเดียวรวย!

ไม่อย่างนั้น...

จะเสียแรงไปยุให้ทหารเก่ากับทหารใหม่ตีกันทำซากอะไร?

รีบยัด "ยาขัดไขกระดูก" เข้าปากอีกกำมือ เจียงเหอวิ่งเหยาะๆ ตามเข้าไปในค่ายทหารใหม่

เป็นไปตามคาด

พอพวกทหารเก่าบุกเข้ามา ก็เจอทหารใหม่หลายสิบคนยืนขวางทาง และไม่นานก็มีทหารใหม่มาสมทบอีกเพียบ คนนำทีมคืออวี๋เหวินเซวียนที่เพิ่งได้วาสนาจาก 【ศิลาจารึกสืบทอด】 จนทะลวงสู่ "ขอบเขตปรมาจารย์"

อวี๋เหวินเซวียนหน้าเครียด ถามว่า "พวกคุณค่ายเฟยสยงกับค่ายเถี่ยเสวี่ยยกพวกมาเยอะขนาดนี้ จะมาทำอะไรที่ค่ายทหารใหม่ของพวกเรา?"

หัวหน้าหมู่แซ่อู๋จากค่ายเถี่ยเสวี่ยเหลือบมองอวี๋เหวินเซวียน แล้วว่า "ไอ้ขี้แพ้ กล้ามาขวางทาง?"

อวี๋เหวินเซวียนแค่นยิ้ม "คุณก็แค่แก่กว่าผมสิบกว่าปี จะเบ่างอะไรนักหนา... ถ้าผมอายุเท่าคุณ ผมใช้มือข้างเดียวก็ตบคุณคว่ำได้!"

หัวหน้าหมู่อู๋ยิ้มเยาะ "ไม่ว่าอนาคตแกจะเป็นยังไง ตอนนี้แกก็ยังเป็นไอ้ขี้แพ้ที่แพ้ฉันอยู่ดี ไสหัวไป อย่าขวางทาง... วันนี้ค่ายเถี่ยเสวี่ยกับค่ายเฟยสยงมาที่นี่เพื่อตามหาคน!"

"บุกมาตามหาคนในค่ายทหารใหม่เรา เห็นค่ายเราเป็นตลาดสดหรือไง?"

แม้แต่เว่ยฉางไห่ หลี่หว่านฉิง สวี่รูไหล ก็ยังถูกดึงดูดความสนใจ

เจียงเหอเห็นแม้กระทั่งหยุนเยียนเฉินปะปนอยู่ในฝูงชนด้านหลัง

บรรยากาศตึงเครียด ราวกับระเบิดจะลงได้ทุกเมื่อ ทันใดนั้นเสียงสวดพระนามก็ดังขึ้น——

"อามิตตาพุทธ!"

สวี่รูไหลพนมมือ เดินออกมา ยิ้มกล่าว "ประสกทุกท่านใจเย็นๆ ก่อน ทุกคนล้วนเป็นคนต้าเซี่ย มาอยู่ต่างถิ่นก็ถือเป็นคนบ้านเดียวกัน มีเรื่องเข้าใจผิดอะไร มานั่งคุยกันดีๆ ดีไหม?"

บนหลังของเขา ยังมีผีสาวตนนั้นเกาะอยู่

ผีสาวผมเผ้ายุ่งเหยิง นัยน์ตาที่มีเลือดไหลซึมฉายแสงประหลาด กวาดตามองคนของค่ายเฟยสยงและค่ายเถี่ยเสวี่ยอย่างเย็นชา

หัวหน้าหมู่อู๋มองสวี่รูไหล แล้วรู้สึกขนลุกซู่เพราะโดนผีสาวจ้อง จึงเอ่ยว่า "ฉันจะพูดอีกครั้งเดียว... ส่งตัวคนมา ฉันรู้ว่าพวกแกทหารใหม่มันพวกหัวแข็ง ถ้าอยากเล่น พวกเราก็จะเล่นด้วย... แต่การแอบไปทุบกระจกค่ายเถี่ยเสวี่ยกับค่ายเฟยสยงกลางดึกเนี่ย มันเป็นการกระทำของพวกสวะ!"

"........."

บรรยากาศพลันเงียบกริบ แปลกประหลาดขึ้นมาทันที

ทุกคนในค่ายทหารใหม่มองหน้ากันเลิ่กลั่ก...

ทุบ...

ทุบกระจก?

สวี่รูไหลยิ้มแห้ง "ประสกท่านนี้เข้าใจอะไรผิดหรือเปล่า? เรื่องทุบกระจกเนี่ย... สมัยนี้เด็กประถมเขายังไม่ทำกันเลยนะ!"

"ใช่!"

"พวกคุณใส่ร้าย!"

ด้านหลังฝูงชน

เฉินอวี่และเว่ยเจี้ยนตะโกนลั่น "หมอเฟิงไม่ได้ทุบกระจกค่ายเถี่ยเสวี่ยกับค่ายเฟยสยงสักหน่อย!"

เฟิงเส้าอวี่: "ใช่ ไม่ใช่ผม ผมไม่ได้ทุบ พวกคุณพูดบ้าอะไร?"

สายตาทุกคู่ หันขวับไปมองเฟิงเส้าอวี่เป็นตาเดียว

เฟิงเส้าอวี่ จิตแพทย์หนุ่มสายวิทย์ที่เพิ่งปลุกพลัง "เหนือมนุษย์" มาหมาดๆ ไหนเลยจะเคยเจอสถานการณ์แบบนี้ โดนคนจ้องจนใจคอไม่ดี เสียงเริ่มอ่อย "อาจจะ... อาจจะเป็นเจียงเหอก็ได้!"

"เขาเคยเป็นคนไข้ของผม อาการไม่ค่อยคงที่ มีแนวโน้มใช้ความรุนแรงสูง ชอบทุบกระจกโรงพยาบาลเราเป็นประจำ!"

เฉินอวี่: "ใช่ ผมเป็นพยานได้!"

เจียงเหอ: "........."

[จบแล้ว]