บทที่ 36 - ผมมาเจรจาธุรกิจ!

บทที่ 36 - ผมมาเจรจาธุรกิจ!

ทีมผู้ฝึกยุทธ์ดาราจักร เป็นทีมผู้ฝึกยุทธ์ที่เพิ่งก่อตั้งขึ้นเมื่อปีก่อน

สมาชิกทีมฝ่ายบู๊มีทั้งหมดสิบสองคน

ประกอบด้วยผู้ฝึกยุทธ์ระดับ 1 สามคน, ระดับ 2 สี่คน, ระดับ 3 สามคน และยังมีระดับ 4 อีกหนึ่งคน

ส่วนชายหัวโล้นที่สะพายพลองยาวโลหะผสมคนนั้นคือหัวหน้าทีม มีระดับพลังยุทธ์อยู่ที่ระดับ 5

ตอนนี้ที่เห็นแค่สิบเอ็ดคน เพราะมีสมาชิกคนหนึ่งได้รับบาดเจ็บเมื่อไม่นานมานี้ ตอนนี้กำลังพักรักษาตัวอยู่

ขณะที่กลุ่มคนกำลังจะเดินเข้าตึก

ผู้ฝึกยุทธ์หญิงที่อุ้มปืนบาเร็ตต์ก็พูดขึ้นมาทันทีว่า "หัวหน้าคะ... ดูเหมือนจะมีอะไรแปลกๆ นะ"

"อะไร?"

หัวหน้าทีมหัวโล้นชะงักฝีเท้าเล็กน้อย ถามกลับ "มีอะไรเหรอ?"

หญิงสาวเงยหน้ามองเจียงเหอที่นั่งอยู่ตรงหน้าต่างแล้วพูดว่า "ชุดที่เขาใส่อยู่... ดูเหมือนชุดคนไข้โรงพยาบาลจิตเวชเลยนะ?"

เหล่าผู้ฝึกยุทธ์ต่างพากันอึ้ง

หนึ่งในนั้นถึงกับหลุดปากออกมา "พี่ไช่ พี่คงไม่ได้ตาฝาดใช่ไหม?"

หญิงสาวตลึงตาใส่คนพูด "ฉันเป็นสไนเปอร์ สายตาดีที่สุด แถมยังเคยกินสมุนไพรบำรุงสายตามาแล้วด้วย ไม่มีทางมองผิดหรอก... บนหน้าอกเสื้อเขามีตัวหนังสือเขียนว่า อันหนิง อะไรสักอย่าง..."

"ศูนย์ฟื้นฟูจิตเวชอันหนิง?"

ผู้ฝึกยุทธ์คนหนึ่งพูดขึ้น "ใช่ โรงพยาบาลบ้าในเมืองอู๋เราชื่อนี้แหละ หลานชายของป้าสะใภ้เพื่อนผมก็รักษาตัวอยู่ที่นั่น"

"หลานชายป้าสะใภ้เพื่อน... มันก็คือเพื่อนแกไม่ใช่เรอะ?"

"หรือว่าจะเป็นเขา?"

ผู้ฝึกยุทธ์อีกคนพูดขึ้น "คนที่เอาชนะศิษย์ลำดับที่หกของเจ้าสำนักเบินเลยฟางไท่ไหล? เหมือนจะชื่อ เจียง... เจียงเหอ?"

ข่าวที่ศิษย์สายตรงสำนักเบินเลยพ่ายแพ้ให้กับคนบ้า ถือเป็นข่าวดังในเมืองอู๋ช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา

โดยเฉพาะในแวดวงผู้ฝึกยุทธ์ ส่วนใหญ่ต่างก็ให้ความสนใจ

พอชายหัวโล้นได้ยิน แววตาก็เป็นประกาย "ถ้าเป็นเขาจริงๆ ก็นับว่าเป็นยอดฝีมือ... ไป พวกเราขึ้นไปเยี่ยมเขากันหน่อย!"

อ้าว เฮ้ย...

สมาชิกในทีมต่างมองหน้ากันเลิ่กลั่ก

บางคนก็เข้าไม่ถึงกระบวนการทางความคิดของหัวหน้า!

คนบ้าคนหนึ่ง หัวหน้าจะไปเยี่ยมเขาทำไม?

หรือคิดจะดึงตัวเข้าทีมดาราจักรของเรา?

แต่ในเมื่อหัวหน้าสั่ง คนอื่นก็พูดอะไรไม่ได้

ยังไงซะ...

หัวหน้าก็เป็นคนแบบนี้อยู่แล้ว ชอบผูกมิตรไปทั่ว เจอยอดฝีมือฉายเดี่ยวที่ไหนก็อยากจะชวนเข้าทีมท่าเดียว

......................................................

ชั้น 5

ริมหน้าต่างผุพัง เจียงเหอเห็นคนกลุ่มหนึ่งเดินเข้ามาในตึก ก็ขมวดคิ้วมุ่น

"คนพวกนี้เข้ามาในตึกนี้ด้วยเหรอ?"

"มาหาข้า... หรือว่าอยากจะมาตั้งแคมป์ในตึกนี้?"

น่องไก่ย่างในมือส่งกลิ่นหอมยั่วน้ำลาย

เจียงเหอฉีกเนื้อไก่เข้าปาก รสชาติกรอบนอกนุ่มใน ผสมผสานกับกลิ่นหอมเฉพาะตัวของเนื้อสัตว์อสูรระเบิดตู้มอยู่ในปาก ทำเอาตาเขาเป็นประกายวิ้งๆ

เขาอยากจะวิจารณ์รสชาติสักหน่อย แต่จนใจที่คลังคำศัพท์ในหัวมีน้อย สุดท้ายเลยพูดออกมาแค่สองคำ—

"อร่อย!"

เจียงเหอเก็บดาบโลหะผสมระดับ S เข้าฝัก มือคว้าน่องไก่ กัดกินคำโตอย่างเอร็ดอร่อย

ตอนนั้นเอง

เสียงฝีเท้าก็ดังขึ้น

สมาชิกทีมดาราจักรหยุดยืนอยู่หน้าห้อง มีเพียงชายหัวโล้นคนเดียวที่เดินเข้ามา

เขาฉีกยิ้มกว้าง กวาดตามองชุดผู้ป่วยบนตัวเจียงเหอแวบหนึ่ง ก็ยิ่งมั่นใจในตัวตนของเจียงเหอ ยกมือประสานคารวะ "พี่ชายท่านนี้คือเจียงเหอใช่หรือไม่?"

เจียงเหอพยักหน้า "ข้าเอง"

ชายหัวโล้นก้าวเข้ามาอีกก้าว ยื่นมือออกมา "เป็นคุณจริงๆ ด้วย... ขอแนะนำตัวหน่อย ผมเป็นหัวหน้าทีมผู้ฝึกยุทธ์ดาราจักร ชื่ออู๋ซิงเฉิน"

"..."

ทีมผู้ฝึกยุทธ์ดาราจักร?

ไม่เคยได้ยิน!

ไอ้หัวโล้นนี่

หน้าตาถึกทึนอย่างกับโจรป่า ดันชื่อเพราะพริ้งขนาดนี้เชียว? (ซิงเฉิน = ดวงดาว)

เจียงเหอบ่นในใจ ลุกขึ้นยืนเปลี่ยนน่องไก่จากมือขวามาถือมือซ้าย เช็ดคราบน้ำมันจากมือขวากับเสื้อตัวเองลวกๆ แล้วยื่นไปจับมือกับอู๋ซิงเฉิน "ที่แท้ก็หัวหน้าอู๋ ได้ยินชื่อเสียงมานาน"

ในหนังกำลังภายในเขาเล่นกันแบบนี้ทั้งนั้นแหละ

จะรู้จักไม่รู้จัก เคยได้ยินไม่เคยได้ยิน ก็พูด "ได้ยินชื่อเสียงมานาน" ไว้ก่อน

หลังจากทักทายตามมารยาทไม่กี่คำ

อู๋ซิงเฉินก็เอ่ย "น้องเจียงเหอ เชิญกินต่อตามสบายเลย ผมจะพาพี่น้องไปตั้งแคมป์ห้องข้างๆ"

ทำเลของตึกร้างหลังนี้ดีมาก

ทีมดาราจักรเลยเลือกใช้ที่นี่เป็นฐานที่มั่น

ตำแหน่งก็อยู่ชั้น 5 เหมือนกัน

ห่างจากห้องที่เจียงเหอยึดครองไปแค่สองห้อง ดูจากสภาพภายในและข้าวของที่หลงเหลืออยู่ เมื่อก่อนที่นี่น่าจะเคยเป็นร้านเกมตู้

"แบ่งคนไปขนเสบียงขึ้นมา"

อู๋ซิงเฉินสั่งการ "พักผ่อนสักครู่ แล้วค่อยเริ่มงาน"

"พี่ไช่" ที่อุ้มปืนบาเร็ตต์เหลือบมองอู๋ซิงเฉินแล้วเรียก "หัวหน้า"

พูดพลางส่งสายตาเป็นนัย

อู๋ซิงเฉินหันกลับไปมอง พบว่าเจียงเหอที่ถือไก่น่องโตหนัก 20 จิน กำลังยืนพิงประตูแทะไก่อย่างเมามัน กินไปพูดไปว่า "หัวหน้าอู๋ ทีมพวกคุณมาเขตทุรกันดารเพื่อล่าสัตว์อสูรเหรอครับ?"

อู๋ซิงเฉินยิ้มรับแล้วพยักหน้า

เจียงเหอนิ่งคิดไปไม่กี่วินาทีแล้วพูดว่า "หัวหน้าอู๋ ผมมีความคิดอย่างหนึ่ง... ผมว่าพวกเราร่วมมือกันได้นะ"

"โฮ่?"

แววตาของอู๋ซิงเฉินฉายแววดีใจ "ร่วมมือยังไง?"

การที่เจียงเหอเป็นฝ่ายเข้ามาหาเขาก่อนแบบนี้...

แสดงว่ามีหวังที่จะดึงตัวเข้าทีมได้!

ส่วนเรื่องป่วยทางจิต?

อู๋ซิงเฉินไม่ได้รู้สึกว่าเจียงเหอป่วยตรงไหน

อย่างน้อยจากการพูดคุยสั้นๆ เจียงเหอก็ดูพูดจารู้เรื่องเหมือนคนปกติ

"ไม่ปิดบังหรอกครับ... ที่ผมมาเขตทุรกันดารครั้งนี้ เป้าหมายหลักคือล่าสัตว์อสูรหาเงิน"

เจียงเหอพูดตามตรง "แต่ผมตัวคนเดียว จะแบกชิ้นส่วนสัตว์อสูรกลับไปได้จำกัด จะให้เทียวไปเทียวกลับเมืองอู๋ก็ลำบาก ผมเลยอยากให้ทีมดาราจักรของพวกคุณช่วยขนชิ้นส่วนสัตว์อสูรให้ผมหน่อย แล้วผมจะจ่ายค่าคอมมิชชันให้ตามสมควร... หรือไม่ผมก็ขายชิ้นส่วนให้พวกคุณไปเลย ให้พวกคุณไปกินส่วนต่างเอา คิดว่าไงครับ"

สมาชิกทีมดาราจักรต่างพากันอึ้ง

แม้แต่อู๋ซิงเฉิน ยังต้องมองประเมินเจียงเหอใหม่อีกรอบตั้งแต่หัวจรดเท้า

'เมื่อกี้ข้ายังบอกอยู่เลยว่าหมอนี่ไม่ได้ป่วย... ตอนนี้ดูท่า มันจะป่วยจริงๆ แถมป่วยหนักด้วย!'

ลำพังแกตัวคนเดียว จะฆ่าสัตว์อสูรได้สักกี่ตัวกันเชียว?

เอาเถอะ

ต่อให้แกเก่งจริง หาชิ้นส่วนสัตว์อสูรได้เยอะแยะ แต่ที่นี่มันเขตทุรกันดารนะ... เอาของมาฝากไว้ที่เรา ไม่กลัวพวกเราเชิดของหนีหรือไง?

แม้นึกขำในใจ

แต่อู๋ซิงเฉินก็เอ่ยปาก "น้องเจียงเหอ ข้อเสนอของนายน่าสนใจดี... แต่นายไม่กลัวทีมดาราจักรของพวกเราฮุบของไปดื้อๆ หรือ?"

"ไม่กลัว"

เจียงเหอกัดน่องไก่คำโต ตอบด้วยสีหน้าจริงจัง "ทีมของพวกคุณความสามารถโดยรวมไม่ได้แข็งแกร่งอะไรมาก ถ้าพวกคุณกล้าโกงของผม ผมก็แค่ฆ่าพวกคุณทิ้งให้หมด แล้วยึดรถกับเสบียงของพวกคุณมาซะ ก็ถือว่ายิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว"

"แกพูดว่าไงนะ?"

คำพูดนี้ทำเอาคนในทีมดาราจักรหน้าตึง บางคนเลือดร้อนถึงกับขยับมือจะชักดาบ

อู๋ซิงเฉินยกมือห้ามลูกน้อง จ้องมองเจียงเหอแล้วพูดเสียงจริงจัง "ใจกล้าดีนี่... อาศัยความใจกล้าบ้าบิ่นนี้ ข้าอู๋ซิงเฉินขอคบเจ้าเป็นเพื่อน ฐานที่มั่นของทีมดาราจักรเราจะตั้งอยู่ที่นี่ ไม่ว่าครั้งนี้เจ้าจะล่าสัตว์อสูรได้เท่าไหร่ ชิ้นส่วนทั้งหมด ทีมเราขอรับซื้อไว้เอง!"

"ราคารับซื้อคิดที่ 90% ของราคากลางสำนักงานบริหารยุทธ์ เจ้าคงไม่มีปัญหานะ?"

เจียงเหอยิ้มมุมปาก "ดี ตกลงตามนี้!"

เขาโยนน่องไก่ที่กินเหลือทิ้งไป แล้วล้วงยาที่ขโมยมาจากเคาน์เตอร์พยาบาลออกมากิน

'ติ๊ง!'

'การกินอยู่อย่างเหมาะสม พลัง +10 kg'

'ติ๊ง!'

'การใช้ยาอย่างเหมาะสม พลัง +10 kg'

ปัญหาเรื่อง "ขนส่ง" ชิ้นส่วนสัตว์อสูรได้รับการแก้ไขแล้ว ส่วนส่วนต่าง 10% ที่เสียไปนั่น...

ทำธุรกิจที่ไหนเขาไม่เอากำไรกันบ้างล่ะ?

พอกินยาเสร็จ เจียงเหอก็หันหลังกลับเข้า "ห้อง" ของตัวเอง คว้าดาบ แล้วกระโดดลงจากชั้น 5 ไปดื้อๆ

เขาวิ่งตะบึงมุ่งหน้าไปยังใจกลางเมืองร้างแห่งนี้

ที่นั่น...

มีสัตว์อสูรเดินเพ่นพ่านอยู่จำนวนหนึ่ง

ทางด้านทีมดาราจักร สมาชิกร่างเดือดคนนั้นถามอย่างไม่เข้าใจ "หัวหน้า ห้ามผมทำไม? ไอ้บ้านั่นมันกล้าดูถูกทีมเรานะ น่าจะสั่งสอนมันสักยก!"

อู๋ซิงเฉินถลึงตาใส่ "รู้ว่าเป็นคนบ้า แล้วยังจะไปถือสาหาความกับมันอีก?"

เขาเว้นจังหวะนิดหนึ่ง

แล้วพูดต่อ "อีกอย่าง ขนาดเฉินเสียงแห่งสำนักเบินเลยยังไม่ใช่คู่มือของเขา แกเป็นแค่ผู้ฝึกยุทธ์ระดับ 3 คิดจะไปสั่งสอนเขาเนี่ยนะ?"

[จบแล้ว]