รวยขั้นเทพ ช้อนบิตคอย์นตั้งแต่เริ่ม ตอนที่ 755 ยกเลิกสัญญา

รวยขั้นเทพ ช้อนบิตคอย์นตั้งแต่เริ่ม ตอนที่ 755 ยกเลิกสัญญา

เย่เฉินชะงักไปเล็กน้อย จากนั้นก็จับพวงมาลัยด้วยมือข้างหนึ่งพลางหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาดู

เป็นสายจากหนิวเหวินหลง ลูกพี่ลูกน้องคนโตของเขา

“เร็วขนาดนี้เลยเหรอ”

เย่เฉินคิดด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย แล้วก็กดรับสาย

คุณหยางที่นั่งอยู่เบาะข้างคนขับเห็นดังนั้น จึงช่วยถือโทรศัพท์ให้เย่เฉิน ในชั่วพริบตานั้น นิ้วมือที่เรียวบางของคุณหยางก็สัมผัสโดนใบหน้าของเย่เฉิน

เย่เฉินที่สังเกตเห็นจุดนี้ ก็เหลือบมองคุณหยางแวบหนึ่ง แล้วพูดว่า “ฮัลโหล”

“น้องเขย วิลล่าที่นายพูดถึง ฉันไปดูมาแล้ว มีหลังหนึ่งเหมาะมาก ตกแต่งพร้อมอยู่เลย แค่ราคาแพงไปหน่อย ตั้ง 15,000,000” เสียงของหนิวเหวินหลง ลูกพี่ลูกน้องคนโตดังขึ้นทันที

“15,000,000 ก็ 15,000,000 เถอะ ขอแค่เหมาะสมก็พอ เดี๋ยวฉันโอนให้” เย่เฉินยิ้มเล็กน้อยแล้วพูด

ซื้อวิลล่าเพื่อกลับไปอยู่ช่วงปีใหม่ไม่กี่วัน แน่นอนว่าต้องเป็นหลังที่ตกแต่งเรียบร้อยแล้ว

ในเมื่อหนิวเหวินหลงหาวิลล่าที่เหมาะสมเจอแล้ว เย่เฉินจะไปสนใจเรื่องราคาหรือไม่ราคาได้อย่างไร

อีกอย่าง เงิน 15,000,000 สำหรับเย่เฉินแล้ว ก็แค่เศษเงินเท่านั้น

ยิ่งไปกว่านั้น ใช้เงินไป 15,000,000 ยังสามารถเพิ่มค่าความมั่งคั่งได้อีก ทำไมถึงจะไม่ใช้ล่ะ

“นายไม่ดูโครงสร้างกับการตกแต่งของวิลล่าหน่อยเหรอ ฉันส่งวิดีโอให้ดูได้นะ” หนิวเหวินหลงชะงักไปเล็กน้อยแล้วถาม

“ไม่ต้องดูหรอก ขอแค่ใหญ่พอ เข้าอยู่ได้ทันทีก็พอแล้ว” เย่เฉินพูด

“งั้นก็ตกลงเลยนะ” หนิวเหวินหลงถาม

“อืม ตกลงเลย ถ้าต้องเซ็นชื่อ นายเซ็นแทนก็ได้” เย่เฉินพูด

“เรื่องนี้จะเซ็นแทนได้ยังไง เดี๋ยวฉันจ่ายมัดจำให้พวกเขาก่อน จองไว้ก่อน รอนายกลับมาค่อยจ่ายเงิน ทำตามขั้นตอน” หนิวเหวินหลงรีบพูด ซื้อบ้าน ใครเซ็นชื่อคนสุดท้าย บ้านก็เป็นของคนนั้น

หลักการมันก็เป็นแบบนั้น แต่ปัญหาก็คือ ต่อให้เซ็นแทนก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร

อย่างมากก็แค่หนิวเหวินหลงอาจจะฮุบวิลล่าหลังนี้ไป

แต่เย่เฉินกังวลเรื่องนี้งั้นหรือ คำตอบย่อมเป็นไม่

เย่เฉินไม่กลัวเลยว่าลูกพี่ลูกน้องคนโตอย่างหนิวเหวินหลงจะเล่นตุกติกอะไร

ถ้าเขากล้าเล่นตุกติกอะไรขึ้นมาจริง ๆ เย่เฉินสามารถสั่งสอนให้เขารู้สำนึกได้ทุกเมื่อ

แน่นอนว่านี่เป็นเพียงสมมติฐาน ในความเป็นจริง หนิวเหวินหลงไม่มีทางทำแบบนั้นเด็ดขาด

แต่ถึงจะให้เขาเซ็นจริง ๆ เขาก็คงไม่เซ็น

เพราะเขาไม่อยากเอาเปรียบเย่เฉิน และยิ่งไม่อยากให้วิลล่าต้องเปลี่ยนมือ

ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง ๆ บ้านก็จะกลายเป็นบ้านมือสองไป ซึ่งมันดูไม่ค่อยเหมาะสมเท่าไหร่

หลังจากเย่เฉินได้ยินคำพูดที่หนักแน่นของหนิวเหวินหลง เขาก็ถอนหายใจในใจ แล้วพูดว่า “ก็ได้ งั้นนายจ่ายมัดจำไปก่อน ส่วนที่เหลือ รอฉันกลับไปค่อยว่ากัน”

“ได้ เดี๋ยวฉันจะไปจ่ายมัดจำเดี๋ยวนี้เลย” หนิวเหวินหลงตอบอย่างรวดเร็ว

เย่เฉินได้ยินดังนั้นก็ยิ้มเล็กน้อย แล้วพูดว่า “อืม ไม่คุยแล้วนะ ฉันขับรถอยู่”

“ได้”

หนิวเหวินหลงตอบ แล้วก็วางสายไป

เย่เฉินจอดรถข้างทางทันที แล้วหยิบโทรศัพท์มือถือมาจากมือของคุณหยางพลางพูดว่า “ขอบคุณ”

“เป็นสิ่งที่ควรทำอยู่แล้ว ตอนขับรถไม่เหมาะที่จะถือโทรศัพท์คุย” คุณหยางตอบอย่างหวานหยด

เย่เฉินยิ้ม แล้วเปิดแอปธนาคารบนมือถือ โอนเงิน 5,000,000 ให้หนิวเหวินหลง

ส่วนที่เหลือ รอให้เย่เฉินกลับบ้านเกิดแล้วค่อยจ่ายก็ได้

หลังจากโอนเงินเสร็จ เย่เฉินก็สตาร์ทรถเฟอร์รารี่ ลาเฟอร์รารี่อีกครั้ง แล้วมุ่งหน้าไปยังจิ่วเจียนถัง

ระหว่างทาง คุณหยางก็หาเรื่องคุยกับเย่เฉินเป็นระยะ ๆ เย่เฉินเองก็ไม่ได้ทำตัวหยิ่งอะไร เพราะอย่างไรเสียคืนนี้ก็ต้องทานข้าวด้วยกัน

ส่วนสาเหตุที่ต้องทานข้าวด้วยกันนั้น ก็แล้วแต่ว่าใครจะมองอย่างไร

หนึ่งชั่วโมงต่อมา เย่เฉินก็ขับรถมาถึงจิ่วเจียนถัง แล้วมาจอดที่หน้าวิลล่าของคุณหยาง

สภาพแวดล้อมที่นี่ไม่เลว แถมยังเงียบสงบ ที่สำคัญคือสามารถหลบปาปารัสซี่ได้

มีนักธุรกิจผู้มั่งคั่งและดารามากมายมาซื้ออสังหาริมทรัพย์ไว้ที่นี่

หลังจากเย่เฉินมองออกไปข้างนอก เขาก็มองไปที่คุณหยางแล้วพูดว่า “เจอกันตอนเย็น”

“ได้เลย คุณเย่” คุณหยางตอบอย่างหวานหยด แล้วโบกมือให้เย่เฉินพลางพูดว่า “เดินทางปลอดภัยนะ ฉันจะรอคุณเย่มา”

“ได้”

เย่เฉินยิ้ม แล้วสตาร์ทรถเฟอร์รารี่ ลาเฟอร์รารี่จากไปทันที

ขับไปได้ไม่นาน เย่เฉินก็มาถึงถนนใหญ่ด้านนอก แล้วก็เห็นรถตู้หกที่นั่งคันหนึ่ง

หลังจากเหลือบมองแวบหนึ่ง เย่เฉินก็เลิกคิ้วขึ้นโดยไม่รู้ตัว แล้วขับรถจากไป

รถตู้หกที่นั่งคันนั้นตามหลังมาตลอดตั้งแต่เย่เฉินออกจากสนามบิน นี่เป็นเรื่องที่เย่เฉินสังเกตเห็นตั้งแต่แรกแล้ว

เพียงแต่เย่เฉินไม่ได้เปิดโปงก็เท่านั้น

ดาราชอบแสดง คนธรรมดาก็แสดงเป็น ในเมื่อต่างก็ชอบแสดง เย่เฉินก็แค่เล่นไปกับพวกเขา อย่างไรเสียเย่เฉินก็ไม่เสียเปรียบอะไรอยู่แล้ว

เย่เฉินจากไปแล้ว ส่วนรถตู้หกที่นั่งก็ขับเข้าไปในโครงการจิ่วเจียนถัง แล้วไปจอดที่หน้าวิลล่าของคุณหยาง ไม่นานนัก ผู้หญิงคนหนึ่งที่แต่งตัวยั่วยวนมากก็เปิดประตูรถเดินลงมา แล้วมองไปที่คุณหยางที่รออยู่หน้าวิลล่าพลางพูดว่า

“เสี่ยวอิ่ง เป็นไงบ้าง ได้พูดถึงเรื่องนั้นไหม”

“ไม่ได้พูด มันไม่เหมาะที่จะพูด” คุณหยางส่ายหน้าแล้วพูด

“เข้าไปคุยกันข้างในเถอะ” หญิงสาวขมวดคิ้วเล็กน้อยแล้วพูด

“ไม่ต้องเข้าไปหรอก ที่นี่ก็เงียบดี” คุณหยางส่ายหน้าแล้วพูด

“เธอเป็นอะไรไป” หญิงสาวขมวดคิ้วอีกครั้งแล้วถาม

“ฉันอยากจะเก็บสถานที่ที่เป็นของฉันคนเดียวไว้” คุณหยางพูด

“ก็ได้ อยู่ตรงนี้ก็อยู่ตรงนี้” หญิงสาวพูดถึงตรงนี้ แล้วมองไปที่คุณหยางพลางถามว่า “ทำไมเธอถึงไม่พูดล่ะ เธอไม่รู้หรือไงว่านี่เป็นโอกาสที่เธอจะได้กลับไปเป็นดาราดังระดับแถวหน้าอีกครั้ง”

“ไปถึงก็พูดเรื่องนี้เลย มันไม่เหมาะ เขาไม่ใช่พวกเศรษฐีหัวงู จะไม่หลงกลมุกแบบนั้นของเธอ” คุณหยางพูด

“แต่ถ้าเธอพลาดโอกาสครั้งนี้ไป อนาคตอยากจะมีโอกาสอีกมันก็ยากแล้วนะ เธอควรจะรู้ดีว่าฝีมือการแสดงของตัวเองเป็นอย่างไร”

หญิงสาวพูดด้วยน้ำเสียงที่หนักอึ้ง

“สัญญาระหว่างเธอกับฉันสิ้นสุดลงเพียงเท่านี้” คุณหยางได้ยินดังนั้น สีหน้าก็พลันเปลี่ยนไป แล้วพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา

“เธอจะยกเลิกสัญญาเหรอ คุณหยาง เธออย่าลืมนะว่าที่เธอมีวันนี้ได้ก็เพราะฉันช่วยทั้งนั้น แล้วตอนนี้งานของเธอตกต่ำแค่ไหน

เธอก็รู้ดีแก่ใจ ถ้าไม่มีฉัน เธอก็ไม่มีอะไรเลย” หญิงสาวหน้าเคร่งลงแล้วพูด

คุณหยางได้ยินดังนั้น สีหน้าก็เปลี่ยนไปอีกครั้ง

ในตอนนั้นเอง หญิงสาวก็เอ่ยปากพูดขึ้นว่า “แล้วอีกอย่าง ในมือฉันมีเรื่องฉาวของเธอเยอะแยะ เธอไม่กลัวฉันแฉออกไปหมดเลยหรือไง”

“ถ้าเธออยากให้อาชีพของฉันจบสิ้น ก็แฉมาเลยสิ เธอคิดว่าฉันยังเป็นเด็กใหม่ที่เพิ่งเข้าวงการอยู่หรือไง” คุณหยางถามด้วยเสียงเย็นชา

หญิงสาวได้ยินดังนั้น สีหน้าก็พลันเปลี่ยนไป แล้วพูดว่า “บอกฉันได้ไหมว่าทำไมถึงจะยกเลิกสัญญากับฉัน”

“ฉันไม่ชอบวิธีการทำงานของเธอ แล้วอีกอย่าง ฉันก็ทนมามากพอแล้ว” คุณหยางพูดเสียงเย็น

“เธอแน่มาก ฉันจะคอยดูว่าถ้าไม่มีฉัน เธอจะอยู่ในวงการนี้ได้ยังไง อย่าคิดว่าอาศัยสามีเก่าของเธอ ได้ทรัพยากรมามากมายแล้วจะแยกตัวไปทำเองได้ ตอนนี้

เธอไปไม่รอดแล้ว ทรัพยากรพวกนั้นก็จะไม่มาหาเธออีก” หญิงสาวพูดอย่างเกรี้ยวกราด