รวยขั้นเทพ ช้อนบิตคอย์นตั้งแต่เริ่ม ตอนที่ 645 ตรวจสอบทุกห้องและทุกมุมของตึก

รวยขั้นเทพ ช้อนบิตคอย์นตั้งแต่เริ่ม ตอนที่ 645 ตรวจสอบทุกห้องและทุกมุมของตึก

ปกติจางหลันหลันจะไม่กลับมาก่อนทุ่มหนึ่ง แต่วันนี้กลับมาเร็วไปหน่อย เย่เฉินจึงรู้สึกประหลาดใจเป็นธรรมดา

หลังจากได้ยินคำถามของเย่เฉิน จางหลันหลันก็ถอนหายใจแล้วพูดว่า “ก็เพราะไม่อยากจะเสียเวลากับไอ้เอดเวิร์ดนั่นอีกต่อไปแล้ว” “เขาไปที่บริษัทเหรอ” พอเย่เฉินได้ยินดังนั้น ก็ขมวดคิ้วเล็กน้อยแล้วเอ่ยถาม

พอได้ยินดังนั้น จางหลันหลันก็พยักหน้าแล้วพูดว่า “อืม เขาเห็นว่าพบคุณไม่ได้ ก็เลยไปที่บริษัท แต่ฉันไม่ได้ให้เขาเข้าชมโรงงานผลิต”

เอดเวิร์ดเป็นผู้จัดการด้านสิ่งแวดล้อมของต่างประเทศ และยังเป็นหนึ่งในผู้สั่งซื้ออุปกรณ์กำจัดขยะของบริษัทเทคโนโลยีสิ่งแวดล้อมเย่ซื่อล็อตแรกด้วย

ไม่รู้ว่าต่อมาเขาเป็นบ้าอะไร ถึงได้คิดจะกดราคา

เพื่อที่จะบรรลุเป้าหมายนี้ เขาได้ร่วมมือกับบริษัทมากมายที่ต้องการซื้ออุปกรณ์กำจัดขยะของบริษัทสิ่งแวดล้อมเย่ซื่อ เพื่อร่วมกันคว่ำบาตรบริษัทเทคโนโลยีสิ่งแวดล้อมเย่ซื่อ

พวกเขาคิดจะใช้วิธีการแบบนี้เพื่อบีบให้เย่เฉินลดราคา

น่าเสียดายที่เย่เฉินไม่หลงกลพวกเขาเลย ไม่เพียงแต่ไม่ลดราคา แต่ยังขึ้นราคาโดยตรง แถมยังยกเลิกคำสั่งซื้อเดิมของพวกเขาอีกด้วย นอกจากนี้ยังตั้ง “สัญญาเผด็จการ” ที่ไม่ระบุเวลส่งมอบสินค้า

ก็คือ เมื่อไหร่ที่ผลิตอุปกรณ์เสร็จแล้ว ถึงจะส่งมอบสินค้า

ไม่เพียงเท่านั้น อีกฝ่ายยังต้องชำระเงินเต็มจำนวนล่วงหน้า ไม่เช่นนั้นจะไม่รับคำสั่งซื้อ

เรื่องนี้กระทบจุดอ่อนของเอดเวิร์ดที่แข็งนอกอ่อนในเข้าอย่างจัง แน่นอนว่ามันก็ทำให้เขาโกรธไม่น้อย

ทว่า ต่อให้เขาจะโกรธแค่ไหนก็ไม่มีประโยชน์ เขาทำได้เพียงระบายอารมณ์ในห้องทำงานของตัวเอง เพราะประเทศของเขาต้องการอุปกรณ์กำจัดขยะของบริษัทเทคโนโลยีสิ่งแวดล้อมเย่ซื่ออย่างยิ่ง

จะโทษก็ต้องโทษอุปกรณ์กำจัดขยะของตระกูลเย่ ที่ไม่เพียงแต่สามารถจัดการขยะทั่วไปได้ร้อยเปอร์เซ็นต์ แต่ยังสามารถจัดการขยะเคมี ขยะอิเล็กทรอนิกส์ และขยะพลาสติกได้ร้อยเปอร์เซ็นต์อีกด้วย

นี่คือคำตอบที่ได้มาหลังจากที่หลายประเทศได้ทำการทดสอบและตรวจสอบอย่างละเอียดในภายหลัง

มันน่าเหลือเชื่อมาก แต่ผลลัพธ์ไม่เคยโกหก ไม่เพียงแต่ย่อยสลายได้ร้อยเปอร์เซ็นต์ แต่ยังปลอดภัย ไร้พิษ ไม่มีอันตราย ไม่ส่งผลกระทบต่อระบบนิเวศ และยิ่งไม่ส่งผลกระทบต่อมนุษย์

แน่นอนว่านี่เป็นเพียงเหตุผลหนึ่ง อีกเหตุผลหนึ่งก็คือ อุปกรณ์กำจัดขยะของบริษัทเทคโนโลยีสิ่งแวดล้อมเย่ซื่อ ทันทีที่ข่าวแพร่ออกไป ก็โด่งดังไปทั่วโลกอย่างรวดเร็ว เป็นที่รู้จักของทุกคน และยิ่งทวีความนิยมมากขึ้นเรื่อย ๆ

ดังนั้น ต่อให้เอดเวิร์ดอยากจะปิดบังข้อมูลเกี่ยวกับอุปกรณ์กำจัดขยะของบริษัทเทคโนโลยีสิ่งแวดล้อมเย่ซื่อ ก็เป็นไปไม่ได้

เพื่อไม่ให้เกิดการประท้วงครั้งใหญ่จากนักอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม เอดเวิร์ดจึงจำใจต้องฝืนใจติดต่อเย่เฉิน

เขาอยากจะยอมอ่อนข้อ โดยยอมรับราคาเดิม

ผลก็คือ เย่เฉินไม่ยอมเลยสักนิด อยากซื้อก็ได้ แต่ต้องซื้อในราคาสูงลิ่วที่ตั้งขึ้นใหม่

ช่วยไม่ได้ เอดเวิร์ดจึงทำได้เพียงนั่งเครื่องบินมาหาเย่เฉินเพื่อเจรจาต่อ

ผลก็คือ เขามาแล้ว แต่เย่เฉินกลับไม่สนใจเขาเลย แม้แต่จะพบหน้าก็ยังขี้เกียจ

ในที่สุด เขาก็หน้าด้านไปที่บริษัทเทคโนโลยีสิ่งแวดล้อมเย่ซื่อของเย่เฉินด้วยตัวเอง เพื่อหวังจะเจรจาต่อ

จางหลันหลันย่อมไม่มีทางตกลงอยู่แล้ว นี่จึงเป็นเหตุผลที่วันนี้จางหลันหลันกลับบ้านเร็วขนาดนี้

แน่นอนว่าเรื่องนี้ไม่สำคัญ สิ่งที่สำคัญคือ เย่เฉินไม่คิดว่าเอดเวิร์ดจะหน้าด้านขนาดนี้ ไม่ได้เชิญเขา เขาก็ยังหน้าด้านไปที่บริษัทเทคโนโลยีสิ่งแวดล้อมเย่ซื่อ

ทันทีที่จางหลันหลันพูดจบ เย่เฉินก็พยักหน้าแล้วพูดว่า “จำไว้ด้วยนะ ต่อไปนี้บุคคลที่ไม่ใช่พนักงานบริษัท ไม่ว่าใครก็ตาม ห้ามเข้ามาข้างในเด็ดขาด แม้แต่ประตูใหญ่ก็ห้าม”

“สามี ฉันขอโทษ ฉันผิดไปแล้ว ไม่ควรให้เขาเข้ามาในบริษัทเลย” จางหลันหลันชะงักไปเล็กน้อย แล้วพูดด้วยสีหน้าเสียใจ

เย่เฉินยิ้มแล้วพูดว่า “ไม่เป็นไร ต่อไปก็ระวังหน่อยก็พอแล้ว”

“อืม...” พอจางหลันหลันเห็นว่าเย่เฉินไม่ได้โกรธจริง ๆ ก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก แล้วพยักหน้ารับคำ

ในตอนนี้ เย่เฉินมองจางหลันหลันแวบหนึ่ง แล้วถามว่า “เอดเวิร์ดได้เดินดูรอบ ๆ ตึกสำนักงานบ้างไหม”

“มี...” พอพูดถึงตรงนี้ สีหน้าของจางหลันหลันก็เปลี่ยนไปทันที แล้วถามอย่างประหม่าว่า “สามี คุณหมายความว่าเอดเวิร์ด...”

เย่เฉินพยักหน้าแล้วพูดว่า “ถ้าเขาเดินดูไปทั่ว งั้นก็คงจะใช่แล้วล่ะ”

“ฉันจะให้คนไปตรวจสอบทุกห้องและทุกมุมของตึกสำนักงานเดี๋ยวนี้เลย” จางหลันหลันสีหน้าเปลี่ยนไป แล้วรีบพูดขึ้น

เย่เฉินส่ายหน้าแล้วพูดว่า “เรื่องนี้เธอไม่ต้องยุ่งแล้ว ฉันจะให้จางเฉียงไปจัดการ”

เอดเวิร์ดมีหลายสถานะ เขาจะเชี่ยวชาญเรื่องการแอบติดตั้งเครื่องดักฟังหรือกล้องอะไรพวกนั้นหรือเปล่าเย่เฉินไม่รู้ แต่เย่เฉินรู้ว่าในด้านนี้ จางเฉียงเชี่ยวชาญกว่า

พอคิดถึงตรงนี้ เย่เฉินก็หยิบโทรศัพท์มือถือออกมา หาเบอร์ของจางเฉียงแล้วโทรออกไป

ไม่นานนัก โทรศัพท์ก็ติด

“คุณเย่ มีอะไรจะสั่ง”

พอเย่เฉินได้ยินดังนั้น ก็พูดขึ้นโดยตรงว่า “คุณพาคนไปตรวจสอบตึกสำนักงานของบริษัทเทคโนโลยีสิ่งแวดล้อมเย่ซื่อ รวมถึงลานจอดรถด้านหน้าและรถยนต์ ดูว่ามีเครื่องดักฟังหรือกล้องวงจรปิดไหม ที่ที่ไม่สะดุดตาก็อย่าละเลย”

“ได้คุณเย่ ผมจะไปเดี๋ยวนี้” พอจางเฉียงได้ยินดังนั้น สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไป แล้วรีบพูดขึ้น

อย่าดูถูกชื่อบริษัทเทคโนโลยีสิ่งแวดล้อมเย่ซื่อ แต่ระดับเทคโนโลยีที่ครอบครองอยู่มันสูงจนน่าเหลือเชื่อ

การที่เย่เฉินให้เขาตรวจสอบอุปกรณ์สอดแนมในตึกสำนักงาน ย่อมหมายความว่าเขารู้สึกว่ามีปัญหาแล้ว

สำหรับเรื่องนี้ ปฏิกิริยาแรกของจางเฉียงคือเป็นฝีมือของคนต่างชาติ ไม่เช่นนั้น สีหน้าของเขาก็คงไม่เปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน

แน่นอน ต่อให้ไม่มีปัจจัยนี้ เขาก็จะทำตามคำสั่งของเย่เฉินโดยไม่ลังเล

“อืม”

เย่เฉินพยักหน้ารับคำ พูดจบก็วางสายโทรศัพท์

เอดเวิร์ดฉวยโอกาสติดตั้งอุปกรณ์สอดแนมจริง ๆ หรือไม่ เย่เฉินไม่ได้มั่นใจร้อยเปอร์เซ็นต์

แต่ถึงจะเป็นอย่างนั้น เย่เฉินก็จะไม่ประมาท

ในตอนนี้ ลู่เสวี่ยฉีมองเย่เฉินแวบหนึ่ง แล้วพูดว่า “สามี อย่ามายืนอยู่ตรงประตูเลย เข้าไปคุยกันในบ้านเถอะ”

เย่เฉินชะงักไปเล็กน้อย แล้วหัวเราะแห้ง ๆ ออกมาสองสามที แล้วพูดว่า “อืม เข้าไปในบ้าน”

พูดจบ เย่เฉินก็เปลี่ยนเป็นรองเท้าแตะ จางหลันหลันเห็นดังนั้นก็รีบรับเสื้อนอกของเย่เฉินไปแขวนไว้บนราวในห้องแต่งตัว

ส่วนลู่เสวี่ยฉีก็เข็นหลี่เข่อซินเข้ามาในบ้าน แล้วเปลี่ยนรองเท้า แถมยังช่วยหลี่เข่อซินเปลี่ยนด้วย

เมื่อมาถึงห้องนั่งเล่น จางหลันหลันก็เห็นกล่องใบใหญ่วางอยู่บนโต๊ะกาแฟ แต่ความสนใจของเธอก็ไม่ได้อยู่ที่นั่น

รอจนกระทั่งเย่เฉินนั่งลงบนโซฟา จางหลันหลันก็อ้าปากแล้วพูดว่า “สามี หรือว่าคุณจะเปลี่ยนประธานบริษัทคนใหม่มาบริหารดี ฉัน... ฉันอาจจะไม่ค่อยเหมาะ...”

“แค่เรื่องแค่นี้ ก็ทำให้เธอท้อแล้วเหรอ” เย่เฉินชะงักไปเล็กน้อย แล้วดึงจางหลันหลันให้นั่งลงแล้วถาม

“ฉัน...” จางหลันหลันอ้าปาก แต่กลับพูดอะไรไม่ออก

เย่เฉินเห็นดังนั้น ก็ลูบผมสวยของจางหลันหลัน แล้วพูดว่า

“เธอเป็นหญิงแกร่งในวงการธุรกิจ แค่ขาดความระมัดระวังเรื่องความปลอดภัยไปหน่อย แต่ไม่เป็นไร ที่พบก็ยังไม่ถือว่าสายเกินไป ต่อไปก็ปรับปรุงให้ดีขึ้นก็พอแล้ว

ถ้าเธอโทษตัวเองแล้วถอยหลังเพราะเรื่องเล็กน้อยแค่นี้ งั้นฉันก็ต้องสงสัยแล้วว่าเธอใช่จางหลันหลันที่ฉันเคยรู้จักหรือเปล่า”

“สามี...” จางหลันหลันเรียกออกมา ทั้งซาบซึ้งทั้งโทษตัวเอง