ตอนที่ 29 ตู้อาวุธอควาเรียส
ตอนที่ 29 ตู้อาวุธอควาเรียส
“นายไม่รู้เรื่องบำรุงพลังภายในหรือ?”หานปิงหนิงมองดูถังเทียน
ถังเทียนส่ายหน้าและทำท่างง“ไม่รู้จริงๆ”
หานปิงหนิงนัยน์ตาเป็นประกายวูบหนึ่ง“รอจนกระทั่งนายถึงระดับที่สี่และเหนือกว่านั้นจากนั้นนายก็จะสามารถสร้างพลังภายในได้ มันจะใช้รองรับวิชาต่อสู้ต่างๆที่เจ้าได้ฝึกฝนเข้าใจด้วย จากนั้นเราก็จะประทับของวิทยายุทธไว้ในการ์ดวิญญาณซึ่งเป็นผลให้เกิดการ์ดวิญญาณในทุกวันนี้”
ถังเทียนเห็นแสงรำไรทันที“มิน่าเล่า ถึงต้องใช้คนที่ฝึกวิทยายุทธได้ถึงระดับสี่หรือมากกว่าเพื่อผลิตการ์ดวิญญาณ”
“ถูกแล้ว” หานปิงหนิงพยักหน้า “การ์ดวิญญาณทุกใบจะประทับพลังยุทธไว้ด้วย ดังนั้นพลังยุทธของคนจะลดลงเพื่อหล่อเลี้ยงพลังยุทธที่แข็งแกร่ง นั่นคือสิ่งที่จอมยุทธใช้ฝึกฝนกัน และใช้แก่นพลังช่วย มีคนอื่นมากมายที่ใช้เพราะแก่นพลังเพื่อให้พลังยุทธเพิ่มขึ้นระดับที่นายจะได้รับ”ผลกระทบจากรอบๆ ตัวก็ลดลงด้วย”
“ฟังดูน่าประทับใจ” ถังเทียนพยักหน้าราวกับว่าเขาเข้าใจ
ชั่วขณะหนึ่งหานปิงหนิงไม่รู้ว่าจะพูดอะไรอื่นดังนั้นเธอจึงเปลี่ยนหัวข้อสนทนา“นายต้องการเป็นเงินสดหรือจะแลกเปลี่ยนเป็นอะไรอย่างอื่น?”
“ของอื่นเหรอ?” ถังเทียนแทบจะตื่นเต้นทันที“ฉันจะแลกเปลี่ยนอะไรได้บ้างนี่?”
“นายอาจต้องการของที่มีความหมายต่อการฝึกฝน อย่างเช่นหินดวงดาว มันสามารถเพิ่มความเร็วในการฝึกฝนของนายได้ แต่นั่นไม่แนะนำให้คนที่มีการฝึกฝนต่ำกว่าระดับที่สี่ทำกัน ถ้านายใช้หินดวงดาวเร็วเกินไปทั้งที่พื้นฐานของนายยังไม่แข็งแกร่ง อาจจะไม่ดีต่ออนาคตของนาย” เจ้าของร้านค้ารีบเสริมทันที“ถ้าคุณต้องการอาวุธ อย่างนั้นคุณลองดูดาบแกะขาวที่สร้างมาจากกลุ่มดาวแอรีส (ดาวแกะ)หรือธนูเล็กจากกลุ่มดาวซาจิทาเรียส ทั้งสองชิ้นนี้นับว่าไม่เลวนะ”
“ผมมีอาวุธของผมอยู่แล้ว” ถังเทียนส่ายศีรษะแล้วหยิบของออกมาจากถุง
“ถุงมือเหล็กดำจากกลุ่มดาวเตาหลอม”นัยน์ตาของเจ้าของร้านเป็นประกาย “มันคืออาวุธที่ทำจากวัสดุอย่างดีเชียว!ชุดอาวุธที่สร้างจากเหล็กดำจากกลุ่มดาวเตาหลอมประณีตและหาได้ยากปีหนึ่งผลิตออกมาไม่กี่ชิ้น หาซื้อได้ยากมากไม่อยากเชื่อเลยว่าคุณมีวิธีได้มันมาอยู่ในมือ”
“มันมีพลังมากนักหรือ?” ถังเทียนตาเป็นประกาย
“ถูกแล้ว นับว่าไม่เลวเลย” เจ้าของร้านค้าพยักหน้าและพูดต่อ“แม้ว่าเมื่อเทียบกลุ่มดาวแอรีสและกลุ่มดาวซาจิทาเรียสแล้วกลุ่มดาวเตาหลอมเป็นเพียงกลุ่มดาวเล็กๆ แต่กลุ่มดาวเตาหลอมสามารถผลิตอาวุธได้อย่างประณีต อาวุธชุดใหญ่ของดาวเตาหลอมที่มีชื่อเสียงมีอยู่สี่ชุดคือ ชุดเหล็กดำ,ชุดทองแดงสัมฤทธิ์และชุดเงินและชุดทองเหล็กดำจะเน้นในเรื่องความทนทานและเป็นที่รู้จักกันดีกับความสามารถในการป้องกันที่น่าทึ่ง ถ้าจะพูดถึงความสำคัญอย่างเคร่งครัดก็คือชุดอาวุธทั้งสี่ของกลุ่มดาวเตาหลอมเป็นอัญมณีลับของดาวซิงฟงไปแล้วมันมีราคามากมายนัก”
ถังเทียนปลาบปลื้มดีใจ
“คุณมีถุงมือเหล็กดำดาวเตาหลอม นั่นเป็นของดีอยู่แล้วฉันยังประเมินราคาไม่ได้เลย” คนประเมินราคาหัวเราะ “อย่างไรก็ตามที่นี่มีสมบัติดวงดาวที่น่าสนใจอยู่นะ”
“คืออะไรเหรอ?” ถังเทียนถามทันที
“ตู้อาวุธอควาเรียสแห่งกลุ่มดาวอควาเรียส(คนโทน้ำ)” คนประเมินราคาล้วงสร้อยคอออกมาชิ้นหนึ่ง บนสร้อยคอจะมีแจกันเล็กเท่าเล็บนิ้วมือและแจกันแก้วใสนั้นเป็นประกายระยิบระยับบริสุทธิ์ เปล่งประกายแสงบริสุทธิ์อ่อนโยน
“ตู้เก็บอาวุธอควาเรียสสามารถเก็บอาวุธได้หกอย่างและยังเก็บของอื่นๆ ได้อีกบ้าง แต่ก็มีความสามารถจำกัด นี่คือสมบัติดวงดาวระดับแรกเริ่มของกลุ่มดาวอควาเรียส ทุกคนจะเรียกว่าแจกันอาวุธน้อย”คนประเมินราคาถือโอกาสนี้โฆษณาสินค้า “ถ้ามีของชิ้นนี้ใช้คุณก็ไม่ต้องใช้พวกเป้กระเป๋าอีกเลย สะดวกต่อการเดินทาง ถ้าคุณเป็นคนที่มีความสามารถหลากหลาย คุณยิ่งสมควรใช้ตู้เก็บอาวุธนี้ จะไม่มีทางถูกขโมย จะไม่มีทางทำของหาย แค่เพียงนึกๆ เอาอาวุธก็เข้ามาอยู่ในมือของคุณทันที บุรุษหนุ่มที่มีความทะเยอทะยานควรมีตู้อควาเรียสไว้”
“มันเป็นของสำคัญ” คนประเมินราคายกนิ้วให้ “ของๆคุณเพียงพอจะแลกได้หนึ่งชิ้น”
โดยไม่มีการลังเลใจถังเทียนชูมือ “งั้นฉันแลกเอาของนี่ก็แล้วกัน”
แจกันเล็กถูกวางลงในมือเขาขณะที่ถังเทียนถ่ายปราณเที่ยงแท้ลงไปในแจกันน้อยก็มีลำแสงพุ่งออกมาและซึมเข้าไปในร่างของถังเทียน
ถังเทียนรู้สึกได้ทันทีว่าในร่างของเขา มีบางอย่างที่พิเศษ
เป็นไปตามคาดในพื้นที่ว่างในใจเขา มีตู้เก็บอาวุธใบหนึ่ง และเขาสามารถเปิดประตูเมื่อใดก็ได้ที่ต้องการ
เขาลองเก็บถุงมือเหล็กดำเข้าไปในตู้อาวุธและเพียงแค่คิด ถุงมือเหล็กดำในมือเขาก็หายไป
ถังเทียนรู้สึกเต็มไปด้วยความกระตือรือร้นทันที
น่าสนใจ
พอเห็นถุงมือเหล็กดำหายไปแล้วและมันกลับมาปรากฏอยู่ในมือของเขาอีกครา เขาเล่นสนุกเหมือนกับเด็กน้อย
หานปิงหนิงถึงกับใช้มือเธอก่ายหน้าผาก ขณะที่เธอไม่อาจทนดูเขาได้ต่อไป ทันใดนั้นเธอนึกเสียดายอยู่บ้างเธอไม่ควรพาเจ้าตัวตลกผู้นี้ไปพบครอบครัวเธอ
หลังจากเล่นสนุกจบแล้วถังเทียนเก็บถุงมือโลหะดำกลับเข้าไปในตู้อาวุธอควาเรียสด้วยความพอใจ เขากำหมัดอย่างอารมณ์ดี “โห,พ่อหนุ่มถัง คุณนี่แข็งแกร่งจริงๆ นะ”
หานปิงหนิงมีสีหน้าตะลึงและว่างเปล่า เธอคงเริ่มนึกเสียใจแล้ว
“โอว, คุณหนูหาน เชิญเลย พ่อหนุ่มนี่คงต้องการไปฝึกแล้ว”
ถังเทียนโบกมือด้วยความพอใจและเริ่มเดินจากไปอย่างสบายอารมณ์
※※※※※※※※※※※※※※※※※
ส่วนหานปิงหนิงก็เดินกลับบ้าน
ในใจเธอพยายามนึกถึงทุกเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา เธอก็ตระหนักว่ายิ่งเธอจดจำได้ชัดเจนหลายสิ่งที่เธอพบยากจะหาคำอธิบาย
บิดามารดาของหานปิงหนิงมองหน้ากันเอง ธิดาของพวกเขามีสีหน้าเต็มไปด้วยอาการครุ่นคิดตอนแรกทั้งสองท่านกังวลเล็กน้อย แต่หลังจากนั้นพวกท่านก็ยิ่งกังวลมากขึ้น
บิดาของเธอกระแอมเล็กน้อย “ปิงหนิง ได้ยินวันนี้ลูกได้พบเพื่อนใหม่อย่างนั้นหรือ?”
หานปิงหนิงตื่นขึ้นจากห้วงความคิดและส่งเสียง“โอ๊ะ” โดยไม่รู้ตัว “อืม..เป็นคนที่น่าสนใจ”
คนที่น่าสนใจ....
บิดามารดาของเธอมองหน้ากันเองอีกครั้ง ความกังวลปรากฏอยู่บนสีหน้าของท่านทั้งสองน่าสนใจ? ลูกสาวของพวกเขาเมื่อยกย่องคนอื่นจะใช้คำว่า น่าสนใจเหรอ?ลูกสาวของพวกเขาเข้าโรงเรียนมาหลายปีแล้ว แต่ไม่เคยยกย่องเด็กผู้ชายคนไหนว่าน่าสนใจต่อหน้าพวกท่านมาก่อน
นับเป็นประวัติการณ์เลยทีเดียว
นี่เป็นครั้งแรก
มีปัญหาอย่างหนึ่งแน่
“ลูกแม่!”มารดาของหานปิงหนิงอดใจไม่ได้ “แม้ว่าแม่ก็รู้ว่าลูกชอบซ่างกวนเชียนฮุ่ย แต่ลูกจะหลงรักผู้ชายของเธอไม่ได้หรอกนะ”
หานปิงหนิงสีหน้าชะงักค้าง เธอขมวดคิ้ว “ทำไมฉันจะต้องชอบเขาด้วยล่ะ?”
ผู้ชายแบบนั้น ดิบ บ้า หน้าตาแน่วแน่ทำไมฉันต้องหลงรักคนอย่างนั้นด้วย
บิดาของเธอสะดุ้ง “ซ่างกวนเชียนฮุ่ยหรือ?เกี่ยวอะไรกับซ่างกวนเชียนฮุ่ย? ปิงหนิงของเราเทียบได้กับซ่างกวนเชียนฮุ่ยอยู่แล้ว พวกเธอแข่งกันได้
หานปิงหนิงไม่รู้จะพูดยังไง ขณะที่เธอมองดูพ่อแม่และพูดไม่ออก
เธอไม่มีความคิดจะรับมือพ่อแม่ยังไง ดังนั้นจึงพูดว่า “ฉันจะไปฝึกกระบี่ต่อ”
เบื้องหลังของเธอ บิดามารดาของเธอคุยกันอย่างออกรส
“แข่งกันน่ะหรือ?ทำไมเธอถึงพูดเรื่องแข่งกัน? เจ้าเด็กเกเรถังเทียนจะคู่ควรกับลูกสาวของเราได้อย่างไร?”
“วิสัยทัศน์สั้นเหลือเกินนะ! จะมีกี่คนที่สามารถฆ่าแรดเหล็กเกราะหมึกสัตว์ร้ายระดับสี่ขั้นกลางได้? ดูเหมือนว่าเชียนฮุ่ยเป็นคนฉลาดนะ! คิดดูสิ สามารถมองเห็นศักยภาพอย่างนั้นในตัวถังเทียนนี่ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ”
“ถึงอย่างนั้น....”
“คุณยังไม่เข้าใจอีกหรือ? ลูกสาวเราเคยชมคนอื่นบ้างไหม? กับนิสัยที่เย็นชาของลูกในที่สุดเธอก็ตกหลุมรักใครบางคนที่เธอไม่เคยพบมาก่อน?เว้นแต่คุณอยากให้ลูกโสดตลอดชีวิตใช่ไหม? คุณคิดว่าเธอเป็นคนยอมรับให้เราจัดการชีวิตเธอได้หรือ?”
“นั่นค่อยสมเหตุผลหน่อย มีเหตุผล! นี่พ่อ! คุณนี่ช่างมองการณ์ไกลจริงๆ” ทันใดนั้นมารดาของหานปิงหนิงมองเห็นเหตุผลและตบต้นขาไม่หยุด “ไม่มีทาง,เราต้องหาโอกาสจับตาดูไว้...”
“ไม่ต้องรีบร้อน! นัยน์ตาของบิดาหานปิงหนิงเป็นประกายวูบหนึ่ง”ไม่ต้องเตือนให้เธอรู้ ลูกสาวของเราจะไม่เชื่อใจถ้าเราจะต้องพูดกันทุกวัน เธอจะไม่อาจทนรับได้...”
…
※※※※※※※※※※※※※※※※※
ถังเทียนกลับไปที่บึงหยกทะเลไผ่เพื่อฝึกวิชาตัวเบาเก้ๆกังๆ ต่อไป ก่อนหน้านั้นเขาไม่รู้จะอ้างว่าชนะได้ยังไงเมื่อเขาสู้กับแรดเหล็กเกราะหมึก ได้รับรอยแผลช้ำทั่วตัวเขาไปทั้งหมด ถ้าไม่ได้เสี่ยวหนานหนานพอกยานางพญาผึ้งใบไผ่ให้ เขาคงไม่ได้หายใจจนถึงตอนนี้
ชัยชนะแบบนี้คงจะดีกว่า ถ้ามีคนไม่มีคนมากนัก
ต้องเป็นชัยชนะที่เต็มที่ถึงจะสร้างความยินดีให้ชาวฟ้าอย่างเขาได้
“พี่ชาย!”
เสี่ยวหนานหนานส่งเสียงเรียกออกมาจากป่าไผ่อย่างดีใจเงาร่างสีชมพูวิ่งอยู่ระหว่างต้นไผ่ เหมือนกับเธอเป็นลูกบอลเนื้อน้อยๆเธอใช้ความยืดหยุ่นของต้นไผ่ทำให้เหินได้อย่างรวดเร็ว
เสี่ยวหนานหนานตะโกนและใช้พลังงานส่วนหนึ่งเหวี่ยงตัวเป็นแนวโค้งลอยกลางอากาศและโถมตัวเข้าหาอ้อมแขนถังเทียนแต่ไกล
ถังเทียนตะลึงมองดูที่ท้องฟ้า ฮืม.. ดูท่าจะผิดพลาดซะแล้ว
เธอเหินเป็นแนวโค้งเลยศีรษะเขาไปไม่มีทีท่าว่าจะหยุดได้
“หวา...พี่ชาย เร็วด้วย รับด้วย”
ถังเทียนตอบสนองอย่างรวดเร็ว เขาก้าวเท้าขวาและตาเบิกโพลง ปากอ้ากว้างออกไปสุดฝีเท้า
ในก้าวเท้าสุดท้ายถังเทียนยังคงยั้งเท้ายืนหยัดบนพื้นได้มั่นคงและกระโจนไปข้างหน้าคว้าตัวเสี่ยวหนานหนานได้ทันเวลา
“พี่ชายสุดยอดจริงๆ!” เสี่ยวหนานหนานปรบมือร่าเริง
ถังเทียนถลึงตาทั้งที่หัวใจยังเต้นแรงและคำราม“สุดยอดกะผีน่ะสิ”
หนานหนานเริ่มเบะปากน้ำตาคลอเบ้า“ก็หนานหนานเพิ่งเรียนวิชาตัวเบามาจากเธอนี่..”
ถังเทียนเห็นว่าเหตุการณ์กลับตาลปัตรเช่นจึงปั้นหน้ายิ้มเบิกบานเหมือนดอกไม้“โอ๋ๆๆ, มินาเล่า เป็นท่าที่สง่างามนัก ที่แท้เป็นท่าคุณหนูผู้นั้นใช้บินไปมาในอากาศนี่เอง”
“จริงเหรอ? พี่พูดจริงๆ ใช่ไหม?” เสี่ยวหนานหนานเงยหน้าขึ้นน้ำตาแห้งเหือดหมดแล้ว
“จากก้นบึ้งหัวใจพี่เลย”
“หมายความว่าไงเหรอ?”
…
ทุกๆ วันถังเทียนจะต้องหลั่งเหงื่อราวกับสายฝน ในที่ไม่ห่างจากเขา หนานหนานมักจะเอาถุงใส่ของกินมานั่งกินอย่างสบายอารมณ์มีทั้งเนื้อแห้งหมักน้ำผึ้งหรือถั่ว ปากน้อยๆ น่ารักของเธอมักถูกเติมด้วยของกินไม่มีที่สิ้นสุด
ผ่านไปไม่กี่วัน บาดแผลส่วนใหญ่บนร่างถังเทียนก็หายไปทั้งหมดผิวใหม่ที่สร้างขึ้นมาไม่เหลือร่องรอยแผลเป็น
แม้ว่าเขาไม่อาจจดจำการต่อสู้ที่ยากลำบากได้ แต่ในไม่ช้าถังเทียนก็พบว่าร่างกระเรียนในตัวเขากลายเป็นร่างสมบูรณ์ยิ่งขึ้น แม้พลังเที่ยงแท้ไม่ได้เพิ่มขึ้น แต่หลังจากเสริมพลังร่างกระเรียนแล้ว ถังเทียนสังเกตว่าเมื่อใดก็ตามที่เขามีความคิดสร้างพลังปราณเที่ยงแท้ ปราณเที่ยงแท้จะหลั่งไหลมาจากแหล่งพลังทั้งหมดอย่างต่อเนื่อง
เขาใช้พลังเที่ยงแท้ด้วยใจมากขึ้น
ในที่สุดเขาก็ฝึกวิชาตัวเบาปักหลักกลางหาวได้สำเร็จดังนั้นถังเทียนจึงเริ่มฝึกตัวเบาแปดก้าวไล่จับจั๊กจั่นต่อ
แปดก้าวไล่จับจักจั่นคือวิชาตัวเบาระดับสามเกี่ยวข้องกับการใช้พลังปราณเที่ยงแท้มากยิ่งขึ้น บรรดาวิชาตัวเบาระดับสาม การระเบิดพลังของวิชาแปดก้าวไล่จับจั๊กจั่นนับว่าเป็นหนึ่งในสามสุดยอดวิชาตัวเบา
พลังที่ระเบิดออกมาภายในแปดก้าวช่างน่าทึ่งมาก
แต่จุดอ่อนของวิชานี้เด่นชัดยิ่งเพราะต้องใช้พลังปราณเที่ยงแท้ในปริมาณมาก และไม่เหมาะกับใช้เร่งฝีเท้าในการเดินทางไกลเป็นวิชาตัวเบาที่เหมาะกับการใช้ในการต่อสู้มากกว่า
สิ่งที่ทำให้ถังเทียนผิดคาดก็คือการฝึกวิชาตัวเบาปักหลักกลางหาวที่ทำให้เขาแทบกระอักเลือดพอมาฝึกแปดก้าวไล่จับจักจั่นกลับทำได้ง่ายดายมาก
สำหรับลมปราณร่างกระเรียนความจริงมันไม่ใช่สิ่งที่ยากเลย
ถังเทียนคาดไม่ถึงว่าเมื่อปราณร่างกระเรียนอยู่ในระดับสูงสุด จะทำให้พลังปราณเที่ยงแท้โคจรเหมือนคลื่น พอใช้ร่วมกับท่าแปดก้าวและพลังเที่ยงแท้นี้เขากลับไม่มีอาการเหนื่อยล้าแต่อย่างใด
คัมภีร์ปราณกระเรียนนี้เป็นวิชาดั้งเดิมของสำนักกระเรียนแน่นอน
ผู้เฒ่าเว่ยยังคงแอบเก็บของดีๆ ไว้ในมือถังเทียนคือความภาคภูมิใจที่เขาทำได้สำเร็จ