รวยขั้นเทพ ช้อนบิตคอย์นตั้งแต่เริ่ม ตอนที่ 360 สำรวจโรงงานเครื่องจักรกล

รวยขั้นเทพ ช้อนบิตคอย์นตั้งแต่เริ่ม ตอนที่ 360 สำรวจโรงงานเครื่องจักรกล

จางหลันหลันมองเธอด้วยสีหน้าจริงจัง “อย่างนั้นเหรอคะชุ่ยหลาน งั้นตามความหมายของคุณก็คือ บางทีการทดลองนี้อาจจะล้มเหลวในท้ายที่สุดก็ได้ใช่ไหมคะ”

เจียงชุ่ยหลานที่ยืนอยู่ตรงนั้น ใช้หางตามองเย่เฉินอย่างรวดเร็ว แล้วเงียบไปสองสามวินาทีก่อนจะตอบว่า “ใช่ค่ะประธานจาง”

“ด้วยความสามารถทางเทคนิคของฉันในตอนนี้ ประกอบกับความซับซ้อนของเครื่องจักรความแม่นยำสูงเครื่องนี้ ฉันไม่สามารถรับประกันกับคุณได้ร้อยเปอร์เซ็นต์ว่าการทดลองจะสำเร็จในท้ายที่สุดค่ะ”

สำหรับคำพูดของเจียงชุ่ยหลานในตอนนี้ เย่เฉินรู้เรื่องทั้งหมดนี้มาก่อนแล้ว

ดังนั้น ตอนนี้พอได้ยินคำพูดแบบนี้ เขาก็ไม่ได้รู้สึกแปลกใจเลยแม้แต่น้อย

ตรงกันข้าม กลับดูเหมือนว่าจะสงบนิ่งกว่าเดิมเล็กน้อย

เพราะไม่ว่าจะทำอะไร ก็ไม่มีใครสามารถทำทุกอย่างให้ราบรื่น ทำสำเร็จได้ในครั้งเดียว หรือกระทั่งไปถึงจุดสูงสุดได้

ทุกเรื่องล้วนต้องค่อย ๆ ก้าวไปทีละก้าวอย่างมั่นคง

การรีบร้อนอยากจะให้สำเร็จนั้นเป็นไปไม่ได้

ดังคำโบราณที่ว่า ใจร้อนกินเต้าหู้ร้อนไม่ได้

เย่เฉินรู้เรื่องนี้ดี ดังนั้นจึงให้โอกาสเจียงชุ่ยหลานได้ลอง

ต่อให้สุดท้ายจะล้มเหลวจริง ๆ แล้วจะเป็นอย่างไรเล่า อย่างน้อยก็ได้พยายามและได้ลองแล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น ความล้มเหลวคือมารดาแห่งความสำเร็จ

ประสบการณ์ความล้มเหลวในครั้งนี้ ก็เพียงพอที่จะทำให้เจียงชุ่ยหลานเตรียมตัวสำหรับการทดลองครั้งต่อไปได้ดีและพร้อมยิ่งขึ้น

หลังจากที่เจียงชุ่ยหลานตอบประโยคนั้นจบ จางหลันหลันก็พลันเงียบไปชั่วขณะ

และในขณะที่เธอกำลังจะเอ่ยปากพูดอะไรบางอย่าง เย่เฉินก็เปลี่ยนเรื่องคุยขึ้นมาทันที แล้วถามถึงเรื่องอื่น

“ชุ่ยหลานครับ ตอนนี้นอกจากเครื่องจักรความแม่นยำสูงที่คุณกำลังถอดชิ้นส่วนอยู่แล้ว อุปกรณ์เครื่องจักรอื่น ๆ คุณให้คนไปตรวจสอบแล้วหรือยัง มีปัญหาที่ซ่อนอยู่หรือปัญหาอื่น ๆ บ้างไหม”

“ประธานเย่คะ อุปกรณ์เครื่องจักรอื่น ๆ ฉันได้ตรวจสอบด้วยตัวเองทีละเครื่องแล้วค่ะ นอกจากฉันแล้ว คนงานที่นี่ก็ตรวจสอบต่อเนื่องกันไม่ต่ำกว่าสามรอบแล้ว เรื่องนี้คุณวางใจได้เลย ไม่มีปัญหาอะไรทั้งนั้นค่ะ”

สำหรับทัศนคติในการทำงานและความสามารถทางเทคนิคของเจียงชุ่ยหลาน เย่เฉินวางใจอย่างเต็มที่

ต่อให้ตอนนี้จะมอบโรงงานทั้งโรงให้เธอจัดการ เย่เฉินก็ไม่มีความกังวลใด ๆ

เพียงแต่ว่า ตอนนี้บนพื้นฐานที่เครื่องจักรทั้งหมดทำงานได้โดยไม่มีปัญหา เย่เฉินยังต้องการที่จะได้เทคโนโลยีของเครื่องจักรความแม่นยำสูงนี้มาด้วย

มีเพียงการให้เจียงชุ่ยหลานพยายามวิเคราะห์อย่างต่อเนื่อง เข้าใจโครงสร้างของเครื่องจักรความแม่นยำสูงนี้ บริษัทเทคโนโลยีสิ่งแวดล้อมเย่ซื่อที่เขาก่อตั้งขึ้นในอนาคต ถึงจะสามารถพัฒนาได้ดีขึ้น เร็วขึ้น และแข็งแกร่งขึ้น

“อย่างนั้นก็ดี!”

ในตอนนี้ หลังจากที่เย่เฉินพูดจบ จางหลันหลันก็พูดต่อ

“ชุ่ยหลาน การทดลองถอดชิ้นส่วนโครงสร้างภายในของเครื่องจักรความแม่นยำสูงของคุณ ยังต้องใช้เวลาอีกประมาณเท่าไหร่ถึงจะเสร็จคะ” พูดไปพูดมา เธอก็วกกลับมาที่หัวข้อเดิม

ที่จริงแล้ว สาเหตุหลักคือเรื่องราวทางฝั่งบริษัทเทคโนโลยีสิ่งแวดล้อมเย่ซื่อที่จางหลันหลันดูแลอยู่นั้น กำลังพัฒนาไปทีละขั้นแล้ว

อีกไม่นาน บริษัทเทคโนโลยีสิ่งแวดล้อมเย่ซื่อก็จะสามารถเข้าสู่ตลาดได้อย่างเป็นทางการ

หากเรื่องทางฝั่งโรงงานของเจียงชุ่ยหลานยังไม่เรียบร้อยดี ก็ย่อมจะส่งผลกระทบต่อการเข้าสู่ตลาดและการพัฒนาของบริษัทอย่างแน่นอน

ก็เพราะคำนึงถึงเหตุผลในด้านนี้ ตอนนี้จางหลันหลันถึงได้หยิบยกเรื่องนี้ขึ้นมาพูดอีกครั้ง

เย่เฉินที่ยืนอยู่ข้าง ๆ พอได้ยินเธอถามแบบนั้น ก็เอามือขวามาวางบนคาง แล้วลูบเบา ๆ

ในขณะที่เจียงชุ่ยหลานยังไม่ทันได้ตอบ เย่เฉินก็พลันจมอยู่ในความคิด

“ประธานจางคะ ฉันอาจจะต้องใช้เวลาอย่างน้อยที่สุดอีกสามวันถึงจะสามารถยืนยันเรื่องนี้ได้ค่ะ”

ที่จริงแล้ว ตอนที่เธอพูดว่าสามวัน ในใจของเย่เฉินก็พลันถอนหายใจอย่างโล่งอก

เดิมที เขานึกว่าเจียงชุ่ยหลานอาจจะต้องใช้เวลาอย่างน้อยหนึ่งสัปดาห์ถึงจะทดลองออกมาได้

แต่ตอนนี้ เวลาที่เธอพูดออกมา ได้ลดระยะเวลาที่เย่เฉินคิดไว้ในใจลงไปมาก

จากนั้น ในวินาทีต่อมา จางหลันหลันก็พูดต่อว่า “งั้นดีค่ะ รออีกสามวันแล้วค่อยบอกผลลัพธ์กับฉัน ส่วนเรื่องทางฝั่งบริษัท ก็จะเริ่มอย่างเป็นทางการในอีกหนึ่งสัปดาห์ให้หลัง”

“สามีคะ คุณว่าอย่างไรบ้าง” หลังจากที่จางหลันหลันตอบเจียงชุ่ยหลานจบ ก็หันไปถามความเห็นของเย่เฉินที่ยืนอยู่ข้าง ๆ โดยตรง ที่จริงแล้วตอนนี้ความคิดของเธอกับปัญหาที่เย่เฉินกำลังคิดอยู่ในใจก็ไม่ได้แตกต่างกันมากนัก และต่างก็มุ่งไปในทิศทางเดียวกัน

เพียงแต่ข้อแตกต่างเพียงอย่างเดียวคือ จางหลันหลันได้ระบุเวลาที่แน่นอนออกมาอย่างชัดเจนแล้ว

“ผมว่าดีมากเลย ทำตามที่คุณพูดก็พอแล้ว” เย่เฉินพยักหน้าอย่างจริงจัง พลางเอามือขวาที่ลูบคางอยู่ตลอดเวลาลง

จากนั้น เจียงชุ่ยหลานก็พาเย่เฉินกับจางหลันหลันสองคน เดินตรวจดูภายในโรงงาน

“ขนาดของที่นี่ทำไมดูเหมือนจะไม่เหมือนกับตอนที่ผมซื้อมาเลยนะ”

“อุปกรณ์เครื่องจักรความแม่นยำสูงนี่มันน้อยเกินไปแล้วไม่ใช่เหรอ หรือว่าอุปกรณ์ที่หายไป ถูกย้ายไปที่โรงงานข้าง ๆ แล้ว” ขณะที่เย่เฉินเดินตรวจดูโรงงานอยู่ด้านหลัง ในใจก็อดที่จะเกิดความคิดแบบนี้ขึ้นมาไม่ได้

ในตอนนี้ โรงงานที่เดิมทีสามารถวางเครื่องจักรความแม่นยำสูงได้สามสิบเครื่อง ตอนนี้มองไปแวบเดียว ก็เหลืออยู่แค่ประมาณสิบห้าเครื่องเท่านั้น ตอนนี้ถึงแม้อุปกรณ์เครื่องจักรความแม่นยำสูงจะลดลงไปเกือบครึ่ง แต่พื้นที่ในโรงงานกลับขยายใหญ่ขึ้นเป็นสองเท่าในทันที เมื่อครู่ตอนที่เพิ่งจะเข้ามาในโรงงาน เย่เฉินก็สังเกตเห็นจุดที่ไม่ค่อยจะถูกต้องอยู่บ้าง

แต่ว่า ตอนที่กำลังคุยเรื่องการทดลองเครื่องจักรความแม่นยำสูงกับเจียงชุ่ยหลาน เขาก็ลืมเรื่องนี้ไปเสียสนิท

รอจนกระทั่งเขาเดินตรวจดูในโรงงานอย่างสบาย ๆ เขาก็พลันนึกถึงเรื่องนี้ขึ้นมาอีกครั้ง

ดังนั้น ในวินาทีต่อมา เย่เฉินก็ถามจางหลันหลันที่เดินตามอยู่ข้าง ๆ

“หลันหลัน อุปกรณ์เครื่องจักรในโรงงานพวกนี้ เป็นคุณที่ให้พวกเขาย้ายออกไปเหรอ”

ก่อนหน้านี้ปัญหาเรื่องพื้นที่สีเขียวนอกโรงงาน ก็เป็นการตัดสินใจของจางหลันหลัน

และตอนนี้ พอเย่เฉินเห็นการเคลื่อนย้ายอุปกรณ์เครื่องจักร ความคิดแรกในหัวก็คือ น่าจะเป็นการตัดสินใจของจางหลันหลัน