รวยขั้นเทพ ช้อนบิตคอย์นตั้งแต่เริ่ม ตอนที่ 185

รวยขั้นเทพ ช้อนบิตคอย์นตั้งแต่เริ่ม ตอนที่ 185

พอเย่เฉินได้ยินดังนั้น เขาก็พยักหน้า แล้วเดินไปยังรถเฟอร์รารี่

จางเฉียงเห็นดังนั้นก็รีบเดินตามไป “คุณเย่ครับ ผมติดตั้งกล้องวงจรปิดไว้บนต้นไม้ในโครงการ ที่จอดรถใต้ดิน ในลิฟต์ แล้วก็ทางเดินแล้วครับ”

เย่เฉินชะงักไปเล็กน้อย แล้วพูดว่า “ดี ฉันรู้แล้ว”

พูดจบ เย่เฉินก็ขึ้นรถสตาร์ทเครื่อง แล้วขับออกจากที่นี่ไป

เย่เฉินจากไปแล้ว สมาชิกหน่วยคมเขี้ยวหมาป่าก็เดินเข้ามาในตอนนี้ แล้วพูดว่า “หัวหน้าครับ ร่างกายของเถ้าแก่นี่มันสุดยอดจริง ๆ”

จางเฉียงชะงักไปเล็กน้อย แล้วพยักหน้ากล่าว “แข็งแกร่งจริง ๆ คาดว่าแม้แต่สุดยอดทหารก็ยังไม่มีร่างกายที่แข็งแกร่งเท่าคุณเย่เลย”

“ถ้าเถ้าแก่ไปเป็นทหารก็คงจะดี เข้าไปฝึกสักปีสองปี ต้องเป็นสุดยอดทหารแน่นอน” คนหนึ่งหัวเราะ

จางเฉียงหัวเราะ “เถ้าแก่เรียนมหาวิทยาลัย ไม่ต้องเกณฑ์ทหาร ไม่อย่างนั้น ไม่แน่ว่าอาจจะได้เป็นสุดยอดทหารจริง ๆ”

“เฮะ ๆ ถ้าเถ้าแก่ไปเป็นทหาร สถิติของหัวหน้าพวกเรา ต้องถูกทำลายร้อยเปอร์เซ็นต์แน่” คนหนึ่งกล่าว

จางเฉียงถลึงตาใส่คนคนนี้แล้วพูดว่า “อย่ามัวโอ้เอ้เลย รีบเก็บกวาดซะ อย่าทิ้งร่องรอยไว้”

“หัวหน้าครับ ไอ้สารเลวสามคนนี้จะจัดการยังไงดี” คนหนึ่งถาม

“พาตัวไป ทิ้งไว้ที่โรงงานร้างชานเมือง” จางเฉียงคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูด

“ได้ครับ” คนหนึ่งพูดจบ ก็ลงมือทันที

โครงการยี่ผิ่น

หลังจากเย่เฉินขับรถมาถึงที่จอดรถใต้ดิน เขาก็ลงจากรถแล้วเปิดใช้งานดวงตาแห่งความจริง

ไม่ถึงสามวินาที เย่เฉินก็พบตำแหน่งของกล้องวงจรปิดที่ซ่อนอยู่หลายสิบตัว

“ดวงตาแห่งความจริงนี่มันสุดยอดจริง ๆ ทุกสิ่งทุกอย่างกลายเป็นข้อมูล อยากจะหลบก็หลบไม่พ้น…”

“ต่อไปถ้าไปพักโรงแรม ก็ใช้ดวงตาแห่งความจริงสแกนดู ก็จะรู้แล้วว่าโรงแรมปลอดภัยหรือไม่ปลอดภัย…”

เมื่อคิดถึงตรงนี้ เย่เฉินก็อดที่จะยิ้มออกมาไม่ได้ แล้วขึ้นลิฟต์ไปยังชั้นบนสุด

เมื่อมาถึงชั้นบนสุด เย่เฉินก็หยิบกุญแจออกมา เปิดประตู แล้วก็เข้าบ้าน

ตู้เสี่ยวหย่า หลี่เข่อซิน และชวีถงถงที่นั่งรออยู่ในห้องนั่งเล่นตลอดเวลา พอเห็นดังนั้นก็พากันถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก

พวกเธอสามคนไม่ใช่คนโง่ เมื่อครู่ตอนที่เย่เฉินออกจากบ้าน สีหน้าของเขาดูไม่ค่อยจะสู้ดีอย่างเห็นได้ชัด

แต่ว่า เย่เฉินไม่พูด พวกเธอก็ไม่กล้าถาม

ตอนนี้เย่เฉินกลับมาแล้ว พวกเธอก็วางใจแล้ว

ตู้เสี่ยวหย่ารับเสื้อนอกของเย่เฉินมา ส่วนหลี่เข่อซินก็เปลี่ยนรองเท้าแตะให้เย่เฉิน

เย่เฉินยิ้มเล็กน้อย แล้วพูดว่า “ไปนอนกันเถอะ”

พูดจบ เย่เฉินก็เดินไปยังชั้นสอง

เย่เฉินไม่ได้บอกเรื่องที่ถูกจับตามองให้ตู้เสี่ยวหย่าพวกเธอฟังเลยตั้งแต่ต้นจนจบ

ไม่จำเป็นต้องพูด พูดไปก็ไม่มีประโยชน์ แถมยังทำให้พวกเธอต้องเป็นห่วงอีก

วันต่อมา พอฟ้าสว่าง หลังจากเย่เฉินแปรงฟันล้างหน้าเสร็จ ก็กินอาหารเช้า แล้วขับรถไปที่บริษัท

พอเข้าประตูไป หวังเหมิงเหมิงที่นั่งอยู่หน้าเคาน์เตอร์ก็ร้องทักอย่างสนิทสนม “ประธานเย่ อรุณสวัสดิ์ค่ะ”

เย่เฉินหัวเราะเหอะ ๆ พลางพยักหน้า แล้วเดินไปยังโถงสำนักงาน

“ประธานเย่ อรุณสวัสดิ์ค่ะ”

“ประธานเย่ อรุณสวัสดิ์ค่ะ…”

เสียงทักทายอย่างกระตือรือร้นดังขึ้นไม่ขาดสาย

หลังจากเย่เฉินตอบรับพลางหัวเราะเหอะ ๆ ซ่งเชี่ยน หูเสี่ยวเยว่ และผู้หญิงอีกสองคนที่เย่เฉินไม่เคยเห็นหน้าก็เดินเข้ามา

“ประธานเย่ อรุณสวัสดิ์ค่ะ” หูเสี่ยวเยว่กล่าว

เย่เฉินพยักหน้า ในตอนนั้นซ่งเชี่ยนก็ชี้ไปที่คนสองคนที่อยู่ข้างหลังแล้วพูดว่า “นี่คือผู้อำนวยการฝ่ายบุคคล ฉินเยียน นี่คือผู้อำนวยการฝ่ายขาย หยางอิ๋งอิ๋ง”

“ประธานเย่ อรุณสวัสดิ์ค่ะ” ฉินเยียนกล่าว

“ประธานเย่ อรุณสวัสดิ์ค่ะ” หยางอิ๋งอิ๋งพูดตาม

เย่เฉินพยักหน้าแล้วกล่าว “ยินดีต้อนรับสู่บริษัทเครื่องสำอางเย่ซื่อ”

ฉินเยียนอายุประมาณ 26 ปี หยางอิ๋งอิ๋งอายุ 25 ปี ทั้งสองคนหน้าตาไม่เลวเลย ได้คะแนนความสวยประมาณ 90 คะแนน

พอเย่เฉินพูดจบ ฉินเยียนกับหยางอิ๋งอิ๋งก็พูดพร้อมกันว่า “ขอบคุณค่ะประธานเย่”

เย่เฉินยิ้มเล็กน้อย แล้วเดินไปยังห้องทำงานของประธาน

จี้จิ้งจิ้งที่กำลังจัดห้องทำงานให้เย่เฉินอยู่เห็นดังนั้นก็รีบพูดว่า “ประธานเย่ อรุณสวัสดิ์ค่ะ”

เย่เฉินพยักหน้า แล้วนั่งลงบนเก้าอี้เถ้าแก่

ในตอนนั้น จี้จิ้งจิ้งก็ถามขึ้น “ประธานเย่ จะดื่มอะไรไหมคะ”

“กาแฟแล้วกัน” เย่เฉินคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูด

“ได้ค่ะ ประธานเย่” จี้จิ้งจิ้งพูดจบ ก็เดินออกไปข้างนอก

ในตอนนั้น ซ่งเชี่ยนก็เดินเข้ามา ปิดประตูอย่างสบาย ๆ แล้วนั่งลงตรงข้ามเย่เฉิน

เย่เฉินชะงักไปเล็กน้อย และในตอนนั้นเอง ซ่งเชี่ยนก็พูดขึ้น “เมื่อคืนนี้ มีคนโทรหาฉัน ถามฉันว่าอยากจะรู้เรื่องของนายไหม”

พอเย่เฉินได้ยินดังนั้น คิ้วก็ขมวดเข้าหากันทันที

ซ่งเชี่ยนเห็นดังนั้นก็พูดต่อ “ฉันถามเขาว่าเป็นใคร เขาก็ไม่บอก แค่บอกว่าให้เอาคำพูดนี้มาบอกนาย แล้วนายจะบอกฉันเอง”

เย่เฉินมองซ่งเชี่ยนแวบหนึ่งแล้วถาม “เธออยากรู้เหรอ”

ซ่งเชี่ยนส่ายหน้า “ฉันไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น ฉันอยากจะบอกว่า นายไปมีเรื่องกับใครมาหรือเปล่า อีกฝ่ายอยากจะใช้ฉันมาเล่นงานนาย”

พอเย่เฉินได้ยินดังนั้น คิ้วก็เลิกขึ้นโดยไม่รู้ตัว “ก็ประมาณนั้น พูดให้ถูกก็คือ อยากจะใช้ตระกูลซ่ง”

สีหน้าของซ่งเชี่ยนพลันเปลี่ยนไป “อีกฝ่ายเป็นใคร ทำไมถึงคิดว่าตระกูลซ่งจะมาเล่นงานนาย”

“กลุ่มบริษัทไลย่า เคยได้ยินไหม” เย่เฉินถาม

ซ่งเชี่ยนชะงักไปเล็กน้อย แล้วก็ “พรึ่บ” ลุกขึ้นยืนทันที “กลุ่มบริษัทไลย่าสังเกตเห็นภัยคุกคามจากผลิตภัณฑ์ของเราแล้ว พวกเขาก็เลยสืบเรื่องของนาย”

“ก็อย่างนั้นแหละ พูดให้ถูกก็คือ พวกเขาสืบกระทั่งว่าฉันอยู่กับใครด้วยซ้ำ ดังนั้นพวกเขาจึงอยากจะใช้เธอ ชักจูงตระกูลซ่งมาข่มขู่ฉัน บีบให้ฉันยอมรับเงื่อนไขของพวกเขา” เย่เฉินกล่าว

สีหน้าของซ่งเชี่ยนพลันเปลี่ยนไป แล้วรีบพูดว่า “เย่เฉิน ตระกูลซ่งไม่หาเรื่องนายหรอก”

เย่เฉินหัวเราะ “เมื่อก่อนอาจจะไม่ แต่ฉันไปร่วมงานเลี้ยงของคุณปู่ซ่งมาแล้ว นี่ก็ไม่แน่”

เย่เฉินตอบรับคำเชิญของซ่งเชี่ยน ไปร่วมงานเลี้ยงของคุณปู่ตระกูลซ่ง แถมในงานเลี้ยงยังมีความสัมพันธ์ที่สนิทสนมกับซ่งเชี่ยนอีกด้วย

นี่เท่ากับเป็นการประกาศให้คนภายนอกรู้ว่า เย่เฉินกับซ่งเชี่ยน อีกไม่นานก็จะหมั้นกันแล้ว

ตอนนี้ จู่ ๆ เย่เฉินก็ถูกแฉว่ายังอยู่กับคนอื่นอีก ถ้าตระกูลซ่งทนได้ นั่นถึงจะเรียกว่าแปลก

ยิ่งเป็นตระกูลใหญ่ ก็ยิ่งรักษาหน้าตา

คุณหนูรองผู้สูงศักดิ์ของตระกูลซ่ง จะมาคบหากับคนแบบนี้ได้อย่างไร

แน่นอนว่า ความเป็นไปได้ที่สูงที่สุดของตระกูลซ่งก็คือ มาคุยกับเย่เฉินก่อน ให้เย่เฉินยอมแพ้ ไล่ตู้เสี่ยวหย่าพวกเธอไป

แต่นี่มันเป็นไปได้เหรอ

คำตอบย่อมเป็นไปไม่ได้ เย่เฉินไม่มีทางยอมตกลงเด็ดขาด

แบบนี้แล้ว ตระกูลซ่งต้องแตกหักร้อยเปอร์เซ็นต์

และก็เป็นเพราะเหตุผลนี้เอง เย่เฉินถึงได้พูดเช่นนี้

พอเย่เฉินพูดจบ ซ่งเชี่ยนก็รีบพูดว่า “วางใจเถอะ ฉันไม่ยอมตกลงหรอก”

พอเย่เฉินได้ยินดังนั้น เขาก็ยิ้มเล็กน้อย แล้วเอนหลังพิงพนักเก้าอี้พลางพูด “หาเรื่องฉันก็ไม่เป็นไร เพราะมันไม่มีประโยชน์”

ซ่งเชี่ยนชะงักไปเล็กน้อย

ในตอนนั้น เย่เฉินมองซ่งเชี่ยนแวบหนึ่ง แล้วพูดต่อ “ตอนนี้ไม่เหมือนเมื่อก่อนแล้ว เมื่อก่อนใช้วิธีสกปรกได้เยอะแยะ แต่ตอนนี้ไม่ได้แล้ว”

“พูดอะไรน่ะ ตระกูลซ่งไม่ใช้วิธีสกปรกกับนายหรอก” ซ่งเชี่ยนทำปากยื่นแล้วพูด

คิ้วของเย่เฉินเลิกขึ้น หัวเราะ “ใช้ก็ไม่เป็นไร ฉันรับมือได้อยู่แล้ว แต่เธอสิ ถ้าตระกูลซ่งจะมาหาเรื่องฉัน เธอจะเลือกอย่างไร”