รวยขั้นเทพ ช้อนบิตคอย์นตั้งแต่เริ่ม ตอนที่ 080

รวยขั้นเทพ ช้อนบิตคอย์นตั้งแต่เริ่ม ตอนที่ 080

เย่เฉินได้ยินน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความไม่พอใจของซ่งเชี่ยนก็ยิ้มเล็กน้อยแล้วพูดว่า “ก็มันยุ่งนี่นา เพิ่งจะเสร็จเอาตอนนี้นี่แหละ”

“ยุ่งอะไรเหรอ ไม่ได้พักทั้งวันเลยเหรอ” ซ่งเชี่ยนหายโกรธแล้วรีบถาม

เย่เฉินยิ้มเล็กน้อยแล้วถาม “จะยุ่งเรื่องอะไรได้อีกล่ะ ก็เรื่องเครื่องสำอางน่ะสิ”

ซ่งเชี่ยนถามอย่างคาดหวัง “เป็นยังไงบ้าง ตัวอย่างทำออกมาหรือยัง”

เย่เฉินเลิกคิ้วขึ้นแล้วพูด “แน่นอนว่าทำออกมาแล้ว ตอนนี้ก็เหลือแค่ทดสอบ ขึ้นทะเบียน แล้วก็ขอใบรับรองที่เกี่ยวข้อง”

ซ่งเชี่ยนนิ่งไปครู่หนึ่งแล้วถาม “เย่เฉิน สูตรลับประจำตระกูลของนาย มันใช้ดีจริง ๆ เหรอ”

“แน่นอนว่าใช้ดี รอฉันหาคนมาลองดูผลลัพธ์ก่อน แล้วเธอก็จะรู้เอง” เย่เฉินหัวเราะฮ่า ๆ แล้วพูด

ซ่งเชี่ยนพูดขึ้นมาทันที “ให้ฉันหน่อยสิ ฉันจะลองใช้ดูก่อน”

เย่เฉินชะงักไปเล็กน้อยแล้วถาม “เธอไม่กลัวว่าข้างในจะมีส่วนผสมที่เป็นอันตราย ทำร้ายผิวของเธอเหรอ”

“ไม่กลัว ถ้ามีล่ะก็ ฉันจะเกาะนายกินไปทั้งชีวิตเลย” ซ่งเชี่ยนพูดพลางยิ้มร่า

พอเย่เฉินได้ยินดังนั้นก็อดที่จะยิ้มไม่ได้ “ได้ เดี๋ยวเอาไปส่งให้”

“อืม จริงสิ เรื่องขึ้นทะเบียนกับขอใบรับรองวุ่นวายพวกนั้น นายไม่ต้องสนใจแล้ว ฉันจะไปจัดการเอง” ซ่งเชี่ยนพูด

เย่เฉินยิ้มเล็กน้อยแล้วพูด “ได้”

พูดจบ เย่เฉินก็วางสาย แล้วสตาร์ทรถฟอร์ดมัสแตงออกจากโรงงาน

เมื่อออกมาบนถนน เย่เฉินก็เร่งความเร็ว มุ่งหน้าไปยังบ้านตระกูลซ่ง

ในตอนนี้ อารมณ์ของเย่เฉินเรียกได้ว่าดีมาก

เครื่องสำอางที่เตรียมการมาหลายวัน ในที่สุดก็ได้ผลิตภัณฑ์สำเร็จรูปออกมาแล้ว อีกไม่นานก็จะได้วางจำหน่ายอย่างเป็นทางการ

ขับรถไปได้ครึ่งชั่วโมง เย่เฉินก็มาถึงโครงการวิลล่าที่ซ่งเชี่ยนอาศัยอยู่

รถฟอร์ดมัสแตงที่เย่เฉินขับเป็นรถของซ่งเชี่ยน พนักงานรักษาความปลอดภัยของโครงการจึงไม่ขวางทาง

เมื่อมาถึงหน้าวิลล่าของซ่งเชี่ยน เย่เฉินเพิ่งจะจอดรถและลงจากรถ ซ่งเชี่ยนก็สวมรองเท้าแตะวิ่ง “ตึก ตึก” ออกมา เย่เฉินมองซ่งเชี่ยนที่สวมชุดนอนลายหมีน้อยแล้วยิ้ม “ไม่คิดเลยนะว่าเธอจะมีมุมน่ารัก ๆ แบบนี้ด้วย”

ซ่งเชี่ยนที่กำลังจะอ้าปากพูดชะงักไปเล็กน้อย แล้วก็พูดอย่างโมโห “อะไรคือไม่คิดเลย ฉันน่ารักอยู่แล้วต่างหาก”

เย่เฉินยิ้ม แล้วหยิบมาสก์หน้าหนึ่งกล่อง (สิบแผ่น) กับครีมซ่อมแซมหนึ่งกล่องออกจากรถ ส่งให้ซ่งเชี่ยน

“ยังไม่ได้ตั้งชื่อเลย แต่ผลลัพธ์น่าจะดีนะ ยังไงนี่ก็เป็นสูตรลับประจำตระกูล”

ซ่งเชี่ยนรับมาแล้วมองดูแวบหนึ่ง จากนั้นก็พูดว่า “อืม ฉันจะลองดู”

พูดถึงตรงนี้ ซ่งเชี่ยนก็มองไปทางเย่เฉินแล้วถาม “ในฐานะที่เป็นคนแรกที่ได้ลองใช้ผลิตภัณฑ์นี้ ท่านประธานคะ คุณจะไม่เพิ่มเงินเดือนให้ฉันหน่อยเหรอ”

“เพิ่งจะให้ไป 1,000,000 ไม่ใช่เหรอ ยังไงล่ะ ใช้หมดแล้วเหรอ” เย่เฉินชะงักไปเล็กน้อย แล้วถามอย่างประหลาดใจ

ซ่งเชี่ยนหน้าแดงแล้วพูดว่า “นี่ไง วันเกิดของคุณปู่ใกล้จะถึงแล้ว ฉันซื้อพระพุทธรูปหยกไปองค์หนึ่ง ราคาล้านกว่า”

พอเย่เฉินได้ยินดังนั้น ก็มองซ่งเชี่ยนแวบหนึ่ง แล้วหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาโอนเงินให้ซ่งเชี่ยนไป 1,000,000

“นี่เป็นเงินเดือนเดือนที่สองของเธอ”

ซ่งเชี่ยนตะลึงไป แล้วก็พูดอย่างหัวเสีย “ขี้เหนียวจริง ๆ ขี้เหนียวชะมัดเลย”

เย่เฉินยิ้มอย่างไม่ใส่ใจ “เอาล่ะ จะหกโมงแล้ว ฉันต้องกลับแล้ว”

“ไม่เข้าไปนั่งเล่นก่อนเหรอ” ซ่งเชี่ยนถาม

เย่เฉินเหลือบมองไปที่ประตูวิลล่า เห็นหญิงวัยกลางคนคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ เขาจึงส่ายหน้าแล้วพูดว่า “ไว้คราวหน้าแล้วกัน”

“แล้ววันเกิดของคุณปู่ นายจะมาไหม” ซ่งเชี่ยนทำปากยื่นแล้วถาม

เย่เฉินชะงักไปเล็กน้อย “ฉันไปร่วมงานเลี้ยงวันเกิดของคุณปู่เธอเนี่ยนะ เธอพูดเล่นหรือเปล่า”

“ไม่ได้พูดเล่น นายจะมาหรือไม่มา” ซ่งเชี่ยนพูดอย่างหัวเสีย

เย่เฉินมองซ่งเชี่ยนแวบหนึ่งแล้วพูด “ไม่ไป ไม่รู้จักกันสักหน่อย อีกอย่าง ความสัมพันธ์ของฉันกับเธอก็ยังไม่ถึงขั้นที่จะไปร่วมงานเลี้ยงวันเกิดของคุณปู่เธอได้”

ซ่งเชี่ยนชะงักไปเล็กน้อย แล้วก็พูดอย่างโมโห “ทำไมนายหัวทึบแบบนี้ ถึงตอนนั้นจะมีคนมาเยอะแยะ นายมีเงินก็จริง แต่เส้นสายของนายน้อยเกินไป ถึงตอนนั้นได้รู้จักคนเพิ่มขึ้น ก็จะเป็นประโยชน์กับนายนะ”

อันที่จริง ที่ซ่งเชี่ยนโกรธ ไม่ใช่เพราะเรื่องนี้ แต่เป็นเพราะคำพูดของเย่เฉินที่ว่า “ความสัมพันธ์ยังไม่ถึงขั้นนั้น”

ถึงแม้ซ่งเชี่ยนจะรู้ดีว่าตอนนี้ความสัมพันธ์ของเธอกับเย่เฉินค่อนข้างจะคลุมเครือ ยังไม่ถึงขั้นนั้นจริง ๆ แต่ก็ยังอดที่จะโกรธไม่ได้อยู่ดี

แต่เรื่องนี้ ซ่งเชี่ยนไม่มีทางบอกเย่เฉินแน่นอน

พอเย่เฉินได้ยินดังนั้น ก็มองซ่งเชี่ยนแวบหนึ่งแล้วถาม “แล้วถ้าคนอื่นถามว่าฉันเป็นใคร ฉันจะบอกว่าเป็นเจ้านายของเธอเหรอ”

ซ่งเชี่ยนชะงักไปเล็กน้อย แล้วก็ยิ้มร่าพูดว่า “จะพูดอะไรก็แล้วแต่นายเลย ยังไงปากก็อยู่บนตัวนาย ฉันไม่สนหรอก”

“งั้นฉันบอกว่าเป็นคนรักของเธอดีไหม” เย่เฉินถามพลางยิ้มกริ่ม

ซ่งเชี่ยนตะลึงไป แล้วก็พูดอย่างโมโห “บ้าไปแล้วหรือไง เรื่องแบบนี้พูดได้ที่ไหนกัน”

“ล้อเล่นน่า”

เย่เฉินหัวเราะเหอะ ๆ พูดถึงตรงนี้แล้วก็ชี้ไปที่มาสก์หน้ากับครีมซ่อมแซมในมือของซ่งเชี่ยนแล้วพูดว่า “มาสก์หน้าช่วยให้ผิวขาวกระจ่างใสและชุ่มชื้น ผลลัพธ์เป็นยังไง เธอใช้แล้วก็จะรู้สึกได้เอง ส่วนครีมซ่อมแซมนี่ สามารถซ่อมแซมผิวได้ ไม่ว่าจะเป็นรอยแผลเป็น ริ้วรอย หรือสิวฝ้ากระ หรือแม้แต่หลุมสิว ก็ซ่อมแซมได้หมด”

พอซ่งเชี่ยนได้ยินดังนั้นก็ตะลึงไปทันที แล้วถามว่า “จริงเหรอ ทำไมฟังดูเหมือนหลอกลวงเลย”

โฆษณาเครื่องสำอางสมัยนี้ ล้วนโฆษณาเกินจริงไปต่าง ๆ นานา ผลลัพธ์อาจจะมีอยู่บ้าง แต่ก็จัดอยู่ในประเภทที่พูดเกินจริง

มิฉะนั้นแล้ว ซ่งเชี่ยนก็คงไม่พูดเช่นนี้

เย่เฉินยิ้มแล้วพูดว่า “ผลลัพธ์จะดีหรือไม่ดี ใช้แล้วเธอก็รู้เองไม่ใช่เหรอ”

ซ่งเชี่ยนพยักหน้าแล้วพูด “ถ้าเป็นอย่างที่นายพูดจริง ๆ มูลค่าของครีมซ่อมแซมนี้ ก็สูงกว่ามาสก์หน้ามากโขเลยนะ”

“ครีมซ่อมแซมยังไงก็เป็นสูตรระดับทองคำ จะมีมูลค่าต่ำกว่ามาสก์หน้าระดับเงินได้อย่างไรกัน…”

เมื่อคิดถึงตรงนี้ เย่เฉินก็หัวเราะเหอะ ๆ พยักหน้าแล้วถาม “คุณปู่ของเธอเกิดวันไหน”

เรื่องเส้นสายอะไรพวกนั้น จะไม่ให้ความสำคัญก็ได้ แต่การทำธุรกิจ การได้รู้จักคนเพิ่มขึ้น ก็มีข้อดีอยู่บ้างจริง ๆ ถึงแม้เย่เฉินจะไม่ค่อยสนใจเรื่องนี้ แต่การได้รู้จักคนในแวดวงสังคมชั้นสูงบ้างก็ถือว่าใช้ได้ ไม่แน่ว่าวันไหน คนเหล่านี้อาจจะเป็นประโยชน์กับเย่เฉินก็ได้

ดวงตาของซ่งเชี่ยนเป็นประกาย รีบพูดว่า “มะรืนนี้ตอนหกโมงเย็น เดี๋ยวฉันส่งที่อยู่ไปให้ อย่าลืมมาให้ตรงเวลานะ” เย่เฉินพยักหน้าแล้วพูด “ของขวัญฉันไม่ให้แล้วกัน ของถูกก็ขายหน้า ของแพงก็อธิบายสถานะลำบาก”

“ไม่เป็นไร นายมาก็พอแล้ว” ซ่งเชี่ยนพูดอย่างไม่ใส่ใจ

เย่เฉินหัวเราะเหอะ ๆ พยักหน้า “งั้นฉันกลับแล้วนะ ถ้ายังไม่ไปอีก แม่ของเธอคงจะฆ่าคนแล้ว”

พอซ่งเชี่ยนได้ยินดังนั้น ก็หันไปมองหญิงวัยกลางคนที่เดินไปเดินมา แลบลิ้นแล้วพูดว่า “ก็ได้ อย่าลืมวันเกิดมะรืนนี้นะ” เย่เฉินพยักหน้า แล้วขึ้นรถฟอร์ดมัสแตง โบกมือให้ แล้วก็สตาร์ทรถขับออกไป

ซ่งเชี่ยนจ้องมองรถที่ขับจากไปอยู่ครู่ใหญ่ ถึงได้กลับเข้าวิลล่าไป

พอมาถึงประตู หญิงวัยกลางคนก็ขมวดคิ้วถาม “เชี่ยนเชี่ยน นั่นรถของลูกใช่ไหม”