รวยขั้นเทพ ช้อนบิตคอย์นตั้งแต่เริ่ม ตอนที่ 041

รวยขั้นเทพ ช้อนบิตคอย์นตั้งแต่เริ่ม ตอนที่ 041

เย่เฉินหัวเราะเบา ๆ แล้วพูดว่า “แน่นอนสิ ไม่อย่างนั้นฉันจะพูดแบบนี้ทำไม”

เย่เฉินใช้บัตรข้ามมิติย้อนกลับไปในอดีตได้เพียงวันเดียว

ดังนั้น เย่เฉินจึงเลือกที่จะซื้อบิตคอยน์

และนั่นก็ทำให้เย่เฉินได้รับเงินทุนมา 21,500 ล้านหยวน

ถ้าหากยังสามารถย้อนกลับไปในอดีตได้อีก เย่เฉินจะต้องไปเรียนรู้จากเจ้าหมอนั่นที่ชื่อ...สอะไรสักอย่าง แล้วทำการชอร์ตเงินเยน หรือไม่ก็ชอร์ตเงินบาท และอื่น ๆ อีกมากมาย

หรือถ้าจะให้เจ๋งกว่านั้น เย่เฉินก็จะไปกว้านซื้อเหมืองทั่วโลก แล้วกลายเป็นเจ้าพ่อทรัพยากร

เพียงแต่ว่า บัตรข้ามมิติของเย่เฉินมีเพียงใบเดียว ดังนั้นเรื่องเหล่านี้จึงทำได้เพียงพักไว้ก่อน

แน่นอนว่านั่นไม่ใช่เรื่องสำคัญ สิ่งที่สำคัญคือเย่เฉินที่กลับมายังปัจจุบัน ไม่รู้เลยว่าในอนาคตจะเกิดอะไรขึ้น

การลงทุนในหุ้น การซื้อขายล่วงหน้า ถึงแม้จะได้รับค่าความมั่งคั่ง แต่จะทำเงินได้จริงหรือไม่นั้น ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง

การมีเงิน ไม่ได้หมายความว่าจะชอบขาดทุน เย่เฉินก็เช่นกัน

ดังนั้น เย่เฉินจึงยังคงเลือกที่จะซื้อโครงการหมู่บ้าน

เพราะที่นี่คือเซี่ยงไฮ้ ต่อให้ราคาบ้านจะกลับสู่ “ภาวะปกติ” เพราะตลาดกำลังฟื้นตัว แต่เซี่ยงไฮ้ก็คงไม่มีการเปลี่ยนแปลงอะไรมากนัก

ถ้าขึ้นราคาก็ดีที่สุด แต่ถ้าไม่ขึ้น บ้านก็ยังเป็นของเย่เฉินอยู่ดี

อยากจะขายก็ขาย อยากจะปล่อยเช่าก็ปล่อย ไม่ต้องจ่ายดอกเบี้ย

อย่างไรเสีย เย่เฉินก็แตกต่างจากนักเก็งกำไรอสังหาริมทรัพย์ พวกนั้นต้องจ่ายดอกเบี้ย แต่เย่เฉินไม่ต้อง

แน่นอนว่า การซื้อโครงการหมู่บ้านทั้งโครงการ ก็เป็นแผนสำรองที่เย่เฉินเตรียมไว้เช่นกัน

พูดให้ถูกก็คือ เย่เฉินทำไปเพื่อป้องกันไม่ให้ระบบหายไปอย่างกะทันหัน แล้วตนเองก็ไม่เหลืออะไรเลย

ช่วยไม่ได้ ระบบมันมาอย่างกะทันหันเกินไป ถ้าไม่เตรียมแผนสำรองไว้บ้าง เย่เฉินก็รู้สึกไม่สบายใจ

แต่การซื้อโครงการหมู่บ้านทั้งโครงการนั้นแตกต่างออกไป ต่อให้ระบบจะหายไป เย่เฉินก็ยังสามารถมีโครงการหมู่บ้านไว้เก็บค่าเช่าได้ ชีวิตก็ยังคงสุขสบายเหมือนเดิม

ส่วนเงินที่เหลือจากการซื้อโครงการหมู่บ้าน เย่เฉินก็จะนำไปลงทุนต่าง ๆ นานา

เงินต้องหามา การรอให้ระบบปั๊มเงิน ถึงแม้จะทำให้เงินเพิ่มขึ้นได้ แต่การจะเพิ่มระดับความมั่งคั่งอย่างรวดเร็วนั้นเป็นเรื่องยาก

เวลาไม่อำนวย

ทันทีที่เย่เฉินพูดจบ ตู้เสี่ยวหย่ากับหลี่เข่อซินก็สบตากัน แล้วพูดขึ้นพร้อมกันว่า “ขอบคุณค่ะที่รัก”

เย่เฉินยิ้มเล็กน้อยแล้วพูดว่า “เที่ยงแล้ว สั่งอาหารกันเถอะ”

ตู้เสี่ยวหย่ากับหลี่เข่อซินเลือกเย่เฉินก็จริง แต่นี่ไม่ได้หมายความว่าทั้งสองคนอยากจะทำตัวเหมือนเมียน้อยที่ถูกเลี้ยงดู วัน ๆ เอาแต่เที่ยวเล่น

เรื่องนี้ ก่อนหน้านี้เย่เฉินยังไม่แน่ใจ แต่ตอนนี้เขามั่นใจแล้ว

ในเมื่อทั้งสองคนอยากจะยุ่ง มีธุรกิจเป็นของตัวเอง ก็ปล่อยให้พวกเธอไปจัดการกันเองเถอะ

อย่างไรเสีย ไม่ว่าพวกเธอจะทำอะไร ก็ไม่มีทางขาดทุน มีแต่ปัญหาว่าจะทำกำไรได้มากน้อยแค่ไหนเท่านั้น

“ฉันไปสั่งเอง” ตู้เสี่ยวหย่าพูดจบก็ลุกขึ้นเดินไปที่โต๊ะข้าง ๆ แล้วยกหูโทรศัพท์ขึ้นมาสั่งอาหาร

ไม่นาน แอนดี้ก็นำอาหารกลางวันมาส่ง หลังจากกินเสร็จ เย่เฉินก็อยู่กับตู้เสี่ยวหย่าและหลี่เข่อซินตลอดช่วงบ่าย เพื่อกระชับความสัมพันธ์

พอถึงหกโมงเย็น เย่เฉินก็ทำตามคำสั่งของแม่ ออกไปดูตัว

แน่นอนว่าเรื่องนี้ เย่เฉินไม่มีทางบอกตู้เสี่ยวหย่ากับหลี่เข่อซินเด็ดขาด

เมื่อมาถึงด้านนอกโรงแรมโฟร์ซีซั่นส์ เย่เฉินก็เรียกพนักงานเปิดประตูมา แล้วให้ทิปไป 100 หยวน จากนั้นก็ขับรถบูกัตติ เวย์รอนมุ่งหน้าไปยังหอวั่งเจียง

หอวั่งเจียงฟังจากชื่อแล้วเหมือนจะเป็นร้านอาหารจีน แต่ที่จริงแล้วเป็นร้านอาหารตะวันตก ทั้งยังเป็นสถานที่บอกรักยอดนิยมของเซี่ยงไฮ้อีกด้วย

ที่สำคัญที่สุดคือ ค่าใช้จ่ายที่นี่สูงมาก การจะมากินข้าวที่นี่ต้องจองล่วงหน้า

และนี่ก็เป็นเหตุผลที่เย่เฉินสงสัยว่า ด็อกเตอร์สาวที่กลับจากต่างประเทศซึ่งเป็นคู่ดูตัวของเขา ตั้งใจจะอวดศักยภาพเพื่อข่มขวัญเขาตั้งแต่แรกพบ

ถึงแม้จะไม่เข้าใจ แต่เย่เฉินก็ไม่ได้เก็บมาใส่ใจ

ขับรถมาตลอดทาง ไม่นานเย่เฉินก็มาถึงด้านล่างของหอวั่งเจียง

จอดรถ ลงจากรถ แล้วเดินเข้าไป

พนักงานต้อนรับหญิงที่แต่งกายสุภาพคนหนึ่งรีบเดินเข้ามาต้อนรับ “คุณผู้ชายคะ ไม่ทราบว่าได้จองไว้หรือเปล่าคะ”

เย่เฉินส่ายหน้าแล้วพูดว่า “ไม่ได้จองไว้ แต่ผมมาตามนัด”

พอพนักงานต้อนรับหญิงได้ยินดังนั้นก็ชะงักไปทันที

คนที่มาทานอาหารที่นี่ ส่วนใหญ่เป็นผู้ชายชวนผู้หญิง ส่วนผู้หญิงชวนผู้ชายนั้น เธอเพิ่งจะเคยเห็นเป็นครั้งแรก

หลังจากได้สติกลับมา พนักงานต้อนรับหญิงก็ถามว่า “คุณผู้ชายคะ ไม่ทราบว่าคุณ…”

“ซ่งเชี่ยน” เย่เฉินไม่รอให้พนักงานต้อนรับหญิงพูดจบก็พูดขึ้นมาโดยตรง

พนักงานต้อนรับหญิงชะงักไปเล็กน้อย แล้วโค้งตัวเล็กน้อยพลางพูดว่า “ได้ค่ะคุณผู้ชาย เชิญตามฉันมาเลยค่ะ”

เย่เฉินพยักหน้า แล้วเดินตามพนักงานต้อนรับหญิงไป

การตกแต่งของหอวั่งเจียงเป็นสไตล์ย้อนยุค หรูหราและสง่างาม

ทำเลที่ตั้งของที่นี่ดีมาก สามารถชมทิวทัศน์ริมแม่น้ำของหาดไว่ทานและแม่น้ำหวงผู่ได้

ถ้าหากประดับด้วยดอกกุหลาบ จุดเทียน แล้วหรี่ไฟให้สลัวลง บรรยากาศคงจะดีเลิศไม่ธรรมดาเลยทีเดียว

เดินมาตลอดทาง ไม่นานพนักงานต้อนรับหญิงก็หยุดลง แล้วพูดกับผู้หญิงหุ่นเย้ายวนคนหนึ่งว่า “คุณซ่งคะ แขกของคุณมาถึงแล้วค่ะ”

เย่เฉินได้ยินดังนั้นก็มองตามไปทันที แล้วก็ขมวดคิ้วขึ้นมา

ซ่งเชี่ยนคือคู่ดูตัวที่ป้าหลิวแนะนำให้ ถึงแม้ตอนนี้เธอจะหันหลังให้เย่เฉิน มองไม่เห็นหน้าตา แต่ก็ไม่ใช่เรื่องสำคัญ สิ่งที่สำคัญคือ ที่ที่นั่งได้เพียงคนเดียว กลับมีเก้าอี้กลมเสริมเข้ามา และบนเก้าอี้กลมนั้น กลับมีผู้ชายที่ดูตุ้งติ้งหน่อย ๆ นั่งอยู่ด้วย

“บ้าเอ๊ย นี่มันสถานการณ์อะไรกัน ไม่ใช่ว่ามาดูตัวหรอกเหรอ ทำไมถึงได้พาหนุ่มตุ้งติ้งมาด้วย”

เย่เฉินเพิ่งจะคิดถึงตรงนี้ ซ่งเชี่ยนที่หันหลังให้เขาก็หันกลับมามอง

ในชั่วพริบตานั้น ใบหน้าที่งดงามหมดจดก็ปรากฏสู่สายตาของเย่เฉินทันที

ต้องบอกเลยว่า สวยมากจริง ๆ ตากลมโต ผิวพรรณก็ชุ่มชื้นนุ่มนวล

ขณะที่เย่เฉินกำลังสำรวจซ่งเชี่ยน ซ่งเชี่ยนก็กำลังสำรวจเย่เฉินเช่นกัน

หลังจากสำรวจกันอยู่ครู่หนึ่ง ซ่งเชี่ยนก็พูดขึ้นมาอย่างประหลาดใจเล็กน้อย “คุณหล่อกว่าในรูปเยอะเลยนะ”

เย่เฉินยิ้มอย่างสุภาพ “คุณก็เหมือนกัน สวยกว่าในรูปมากเลย”