รวยขั้นเทพ ช้อนบิตคอย์นตั้งแต่เริ่ม ตอนที่ 033

รวยขั้นเทพ ช้อนบิตคอย์นตั้งแต่เริ่ม ตอนที่ 033

เมื่อตอนบ่าย ตู้เสี่ยวหย่าได้เห็นสัญญาซื้อขายโครงการหมู่บ้าน และรู้เรื่องที่เย่เฉินซื้อโครงการทั้งหมดแล้ว

ตอนนี้พอเย่เฉินบอกว่าจะย้ายบ้าน ตู้เสี่ยวหย่าย่อมคิดว่าเป็นการย้ายไปยังโครงการที่สร้างใหม่แห่งนั้น

ใครจะไปคิดว่า บ้านที่เย่เฉินพูดถึงกลับไม่ใช่ที่นั่น แต่เป็นโครงการยี่ผิ่นอันโด่งดังของเซี่ยงไฮ้!

แน่นอนว่านี่ไม่ใช่ประเด็นสำคัญ ที่สำคัญที่สุดคือบ้านหลังนั้นยังเป็นเพนต์เฮาส์ดูเพล็กซ์ขนาดกว่าพันตารางเมตร!

บ้านแบบนี้ราคาเท่าไหร่ ต่อให้ตู้เสี่ยวหย่าไม่ได้ดูสัญญา เธอก็พอจะเดาได้คร่าว ๆ อย่างน้อยก็ 300 ล้าน!

พื้นที่ขนาดใหญ่กว่าพันตารางเมตร ทำเลชมวิวที่ยอดเยี่ยม ราคาต่อหน่วยที่สูงลิ่ว ล้วนกำหนดราคาของมันไว้แล้ว

หากเย่เฉินมีเธอเป็นแฟนแค่คนเดียว เธอก็คงจะเข้าไปอยู่โดยไม่คิดอะไร

แต่ปัญหาก็คือ เธอเป็นหนึ่งในแฟนสาวของเย่เฉิน หรือจะเรียกว่า ‘เสี่ยวซาน’ จะมีสิทธิ์อยู่บ้านแบบนี้จริง ๆ หรือ?

เมื่อเห็นสีหน้าที่ทั้งคาดหวังทั้งลังเลของตู้เสี่ยวหย่า เย่เฉินก็อดที่จะยิ้มออกมาไม่ได้ “ทำไมจะอยู่ไม่ได้ล่ะ? พรุ่งนี้แล้วกัน พรุ่งนี้ฉันจะเพิ่มชื่อเธอเข้าไปในโฉนด”

ในใจของตู้เสี่ยวหย่าคิดอะไรอยู่ เย่เฉินย่อมมองออก

ถึงแม้จะพูดออกไปตรง ๆ ไม่ได้ว่าที่จริงแล้วเธอคือแฟนคนแรก แต่การปลอบใจตู้เสี่ยวหย่าสักหน่อยก็ยังทำได้

ทันทีที่เย่เฉินพูดจบ ตู้เสี่ยวหย่าก็เบิกตากว้างขึ้นมาทันที

“ที่รัก ฉันรักคุณที่สุดเลย!”

ตู้เสี่ยวหย่ากรีดร้องออกมาคำหนึ่ง ไม่ทันได้คิดอะไรก็โผเข้าสู่อ้อมกอดของเย่เฉิน แล้วจูบเขาอย่างแรง

ในตอนนี้ ตู้เสี่ยวหย่านอกจากจะตื่นเต้นแล้วก็ยังตื่นเต้น

เธอไม่เคยฝันมาก่อนเลยว่าเย่เฉินจะพูดเช่นนี้

นี่หมายความว่าอะไร?

ไม่ต้องสงสัยเลยว่า คำพูดของเย่เฉินก่อนหน้านี้ที่ว่า “ขอแค่เต็มใจจะอยู่ด้วยกัน ก็จะอยู่ด้วยกันไปตลอดชีวิต” นั้นเป็นเรื่องจริง จริงร้อยเปอร์เซ็นต์

มิฉะนั้นแล้ว บ้านราคาอย่างน้อย 300 ล้าน จะเพิ่มชื่อของเธอเข้าไปในโฉนดได้อย่างไร

ในทันใดนั้น ความกังวลเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่เคยมีอยู่ก็หายไปโดยสิ้นเชิง

หลี่เข่อซินที่นั่งอยู่บนโซฟาตรงข้ามเย่เฉิน ในตอนนี้มองแผ่นหลังของตู้เสี่ยวหย่าด้วยความอิจฉาเล็กน้อย

“เสี่ยวหย่าปล่อยวางได้ ทั้งยังตัดสินใจเลือกแล้ว ถ้าฉันสามารถคิดตกได้อย่างเสี่ยวหย่าก็คงจะดี…”

“หลี่เข่อซิน! คิดอะไรอยู่? อย่าคิดอะไรบ้า ๆ นะ!”

หลี่เข่อซินที่ได้สติกลับมาก็หน้าแดงก่ำ เหลือบมองเย่เฉินโดยไม่รู้ตัว แล้วรีบหันไปมองทางอื่น

ในตอนนั้นเอง โฉนดที่ตู้เสี่ยวหย่าวางทิ้งไว้บนโต๊ะกาแฟก็ปรากฏขึ้นในสายตาของหลี่เข่อซิน

โครงการยี่ผิ่น เพนต์เฮาส์ดูเพล็กซ์ ตัวอักษรไม่กี่คำแวบผ่านไป

หลี่เข่อซินชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วก็เบิกตากว้างขึ้นมาทันที

ในฐานะคนเซี่ยงไฮ้ จะไม่รู้จักโครงการยี่ผิ่นได้อย่างไร

หลี่เข่อซินไม่เพียงแต่จะรู้จัก แต่ยังรู้ด้วยว่าราคาของมันนั้นแพงมหาศาล บ้าคลั่งจนเสียสติ

“พระเจ้า! บ้านที่เย่เฉินบอกว่าจะเพิ่มชื่อเสี่ยวหย่าเข้าไปในโฉนด จะ…จะเป็นเพนต์เฮาส์ดูเพล็กซ์ของโครงการยี่ผิ่น!”

หลี่เข่อซินมึนงงไปหมด

ต่อให้เศรษฐีรุ่นสองจะรวยแค่ไหน ก็คงไม่เอาเงินหลายร้อยล้านมา “ลงทุน” กับผู้หญิงคนหนึ่งง่าย ๆ

โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้หญิงคนนี้ หนึ่งไม่ใช่ดารา สองก็ไม่ใช่คุณหนูตระกูลดังที่ทั้งสวยทั้งรวย ยิ่งเป็นไปไม่ได้เข้าไปใหญ่

หน้าตาสวยแล้วยังไง สมัยนี้เทพธิดามีอยู่ถมไป

และในตอนนี้ การกระทำของเย่เฉินได้ทำลายความเข้าใจที่หลี่เข่อซินมีต่อพวกเศรษฐีรุ่นสองลงโดยสิ้นเชิง เธอจะไม่มึนงงได้อย่างไร

“เย่เฉินบ้าไปแล้วหรือ?”

“ไม่ เขาไม่ได้บ้า เขาจริงจัง…”

“ถะ…ถ้าเปลี่ยนเป็นฉัน เย่เฉินจะ…”

เมื่อคิดถึงตรงนี้ ใบหน้าของหลี่เข่อซินก็พลันแดงก่ำขึ้นมาทันที

ในขณะเดียวกัน คำพูดของตู้เสี่ยวหย่าที่เกี่ยวกับเย่เฉินเมื่อตอนบ่ายก็กลับมาดังก้องอยู่ในหูของเธออีกครั้ง

“ที่รักจริงใจมาก ไม่เคยหลอกฉันเลย…”

“ไม่กลัวหรอก ที่รักบอกแล้ว ขอแค่เชื่อฟัง ก็จะอยู่ด้วยกันไปตลอดชีวิต…”

“คิดดูให้ดี ๆ โอกาสดี ๆ แบบนี้ไม่ได้มีมาบ่อย ๆ หรอกนะ แทนที่จะไปหาคนที่ไม่น่าไว้ใจในอนาคต สู้รีบคว้าที่รักไว้ให้แน่นไม่ดีกว่าเหรอ…”

“ที่รักก็ชอบเธอเหมือนกันนะ เธอไม่เห็นเหรอ?”

…

ในตอนนี้ หัวใจของหลี่เข่อซินก็สับสนวุ่นวายขึ้นมาอีกครั้ง

เสียง “จุ๊บ” ดังขึ้น ตู้เสี่ยวหย่าผละออกจากเย่เฉิน แล้วถามด้วยความตื่นเต้น “ที่รัก พรุ่งนี้พวกเราไปดูบ้านกันได้ไหมคะ?”

“ผู้หญิงสนใจเรื่องบ้านกันขนาดนี้เลยเหรอ?”

เมื่อคิดถึงตรงนี้ เย่เฉินก็อดที่จะยิ้มออกมาไม่ได้ แล้วพูดว่า “เธออยากไปก็ไปสิ ถือโอกาสให้คนย้ายเฟอร์นิเจอร์ข้างในออกไปให้หมด แล้วซื้อใหม่ ส่วนจะซื้ออะไร จัดวางยังไง เธอเป็นคนจัดการเลย”

เจ้าของบ้านคนก่อนไม่ค่อยได้อยู่ที่นั่น แต่เฟอร์นิเจอร์อะไรพวกนั้นก็คงจะเคยใช้มาบ้างแล้ว

ต่อให้ไม่เคยใช้ ก็เป็นของคนอื่น เย่เฉินไม่อยากจะรับช่วงต่อ

สู้ซื้อใหม่ทั้งหมดเลยดีกว่า

ส่วนเรื่องไปดูบ้าน เย่เฉินไม่สนใจจริง ๆ

ในเมื่อตู้เสี่ยวหย่ากระตือรือร้นขนาดนี้ ก็มอบให้เธอจัดการทั้งหมดเลยแล้วกัน

ตู้เสี่ยวหย่าชะงักไปเล็กน้อย แล้วพูดอย่างตื่นเต้น “ที่รัก ให้ฉันตกแต่งจริง ๆ เหรอคะ?”

เย่เฉินหัวเราะเบา ๆ พยักหน้าแล้วพูดว่า “มอบให้เธอแล้ว”

“เยี่ยมไปเลย งั้นตอนนี้ฉันจะหาข้อมูลเลยว่าจะซื้ออะไรดี” ตู้เสี่ยวหย่าพูดจบก็นั่งลงข้างหลี่เข่อซิน “ซินซิน พวกเรามาช่วยกันหานะ”

“อะ เอ่อ… ได้สิ…” หลี่เข่อซินพูดอย่างประหม่า แล้วหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาช่วยตู้เสี่ยวหย่าหาข้อมูล

เย่เฉินเห็นดังนั้น คิ้วก็เลิกขึ้นโดยไม่รู้ตัว

“ดูเหมือนว่า… ใจของหลี่เข่อซินจะสับสนแล้วสินะ…”

“ถ้าดูจากท่าทีแล้ว ตำแหน่งเสี่ยวอู่ ก็ไม่ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้นะ…”

เมื่อคิดถึงตรงนี้ เย่เฉินก็อดที่จะยิ้มออกมาไม่ได้ ในตอนนั้นเอง เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นมาอย่างกะทันหัน

เขาหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาดู แล้วก็กดรับสายทันที

“คุณเย่ครับ ข้อมูลของคนสองคนที่คุณต้องการ ผมรวบรวมเสร็จเรียบร้อยแล้ว ไม่ทราบว่าคุณสะดวกจะเจอกันเมื่อไหร่ครับ?”