ตอนที่ 28 - อยากออกผจญภัย

2/3

ตอนที่ 28 - อยากออกผจญภัย

ได้เจอเจียงหลินตั้งแต่เช้าตรู่ มู่เย่ชิงรู้สึกสับสน

เธอจำได้ว่าเจียงหลินเป็นคนที่ไม่ชอบทำภารกิจเป็นอย่างยิ่ง แต่ไหงจู่ๆครั้งนี้ถึงเปลี่ยนใจ?

อย่างไรก็ตาม เธอไม่ปฏิเสธคำขอของเจียงหลิน ไม่นานทีมธาตุไม้ก็มารวมตัวกันบนรถของฐานทัพ

ภารกิจทีมครั้งนี้คือการพาทหารประจำฐานไปที่ห้องนิรภัยของธนาคารเพื่อรับของอย่างหนึ่ง พวกเธอไม่รู้หรอกว่าของสิ่งนั้นคืออะไร แต่ได้ยินว่ามันเกี่ยวข้องกับโลหะพิเศษที่ทางฐานต้องการเป็นอย่างมาก

เจียงหลินอยากรู้ว่ามันคืออะไร เผื่อว่าจะสามารถนำมันออกไปขายในโลกของเธอได้ ดังนั้นจงใจเอ่ยถามมู่เย่ชิงบนรถ “โลหะที่ว่าคืออะไร?”

“ฉันลองอ่านเนื้อหาในภารกิจแล้ว แต่ก็ไม่รู้เหมือนกัน” มู่เย่ชิงหน้าแดงเล็กน้อย แสดงท่าทีขอโทษ จากนั้นหันไปถามปี้ฉู่ แต่คำตอบคือไม่รู้เหมือนกัน

เจียงหลินเกาหัว คงได้แต่คาดเดาเท่านั้น บางทีมันอาจเป็นโลหะชนิดใหม่ที่ไม่อยู่ในตารางธาตุก็เป็นได้!

ยังไงก็ตาม แน่นอนเจียงหลินไม่ได้มาเพื่อของชิ้นนั้น เป้าหมายของเธอคือภูเขาทองในห้องนิรภัยของธนาคาร บางทีอาจมีทองคำตุนไว้ที่นั่นก็ได้

เพราะยังไงซะ ธนาคารแห่งนี้ได้รับการกล่าวขานว่าเป็นสำนักงานใหญ่ระดับภูมิภาคของธนาคารในประเทศจีนช่วงก่อนวันสิ้นโลก

เจียงหลินลองจินตนาการดู ว่าอาจจะมีอย่างอื่นที่ไม่ใช่ทองคำอยู่ก็ได้ อาจเป็นหลักประกันคงคลังบางอย่าง? ไม่ก็ใบรับรองอสังหาริมทรัพย์? หุ้น? พันธบัตรหรืออะไรทำนองนั้น

ทว่า ... ถ้าเป็นพันธบัตรดูเหมือนว่ามันจะไม่มีประโยชน์ในตอนนี้

ครั้งนี้มีรถสี่คันออกจากฐานเมืองหลิน

ภารกิจนี้ไม่ใช่แค่ทีมธาตุไม้เท่านั้น แต่ยังมีทีมธาตุน้ำเข้าร่วมด้วย

สิ่งที่ทำให้เจียงหลินงงงวยก็คืออันหงโถวก็อยู่ในทีมนั้นเช่นกัน เอาจริงเธอไม่ใช่ผู้ใช้พลังสายโจมตี ดังนั้นควรอยู่ในฐาน

อย่างไรก็ตาม เมื่อคิดถึงเรื่องความปลอดภัย การที่มีผู้ใช้พลังระดับสูงของทั้งสองทีมร่วมมือกัน ภารกิจนี้คงไม่มีอันตรายใดๆ อันหงโถวอาจคิดว่านี่เป็นการมาเที่ยวพักผ่อนก็ได้

จากข้อมูลที่ทางฐานให้มา ทำให้พวกเธอรู้ล่วงหน้าว่าห้องนิรภัยของธนาคารอยู่ตรงไหน ดังนั้นทุกคนจึงไม่เข้าไปทางประตูหลักของธนาคาร

แต่แผนของพวกเธอคือการระเบิดกำแพงห้องนิรภัยเพื่อบุกหาของที่เป็นเป้าหมาย จากนั้นให้ปี้ฉู่ออกหน้าหยุดซอมบี้ที่วิ่งเข้ามาตามเสียง

เดิมนี่เป็นแผนการที่ดี แต่เมื่อถึงเวลาดำเนินการกลับดันเกิดปัญหาใหญ่

ปัญหาที่ร้ายแรงที่สุดคือเนื่องจากมาตรการรักษาความปลอดภัยที่ดีเกินไป ส่งผลให้ระเบิดกำแพงตั้งสองครั้งแล้วทางก็ยังไม่เปิด

ยังไงก็ตาม หลังจากลองครั้งที่สาม ในที่สุดกำแพงก็เปิดออก เพียงแต่ว่ามีชั้นโลหะบริสุทธิ์อยู่อีกชั้นหนึ่ง

“เวรเอ๊ย! พวกเขาเก็บอะไรไว้ข้างในกันนะถึงได้แน่นหนาขนาดนี้!” ทหารผู้ใช้พลังคนหนึ่งบ่นอุบ

“แต่มีมาตรการรักษาความปลอดภัยขนาดนี้ ของที่ว่าก็น่าจะอยู่ที่นี่นี่แหละ” ชายที่เหมือนเจ้าหน้าที่ขมวดคิ้วเล็กน้อย

“ที่จริง เหล็กแบบนี้ไม่ใช่ปัญหาเลย” หญิงสาวที่สวมแว่นกรอบดำในกลุ่มที่มาพร้อมธาตุน้ำพูดขึ้น เจียงหลินเคยเจอเธอคนนี้มาก่อน เธอคือรองหัวหน้าของทีมธาตุน้ำ

ฟังจากที่เสี่ยวชิงพูด คนๆนี้เข้มงวดแต่มีความสามารถมาก

เห็นแค่เพียงเธอเอื้อมมือไปที่กำแพง ไอร้อนกระพือจากเบื้องหน้า ผนังโลหะด้านในเริ่มละลายด้วยความเร็วที่มองเห็นด้วยตาเปล่า

“นี่คือผู้ใช้พลังที่มีความสามารถด้านอุณหภูมิ” มู่เย่ชิงแนะนำอย่างเงียบๆ  “ตัวตนของเธอพิเศษมาก ช่วงก่อนขึ้นขั้น 5 พลังของเธออ่อนแอมาก แต่หลังจากไต่ขึ้นมาได้ ก็เกิดการเปลี่ยนแปลงไปในทิศทางที่ดีขึ้น อย่างเช่นสามารถแช่แข็งได้กระทั่งพลังธาตุน้ำของอันเซี่ยงสือ”

มิน่าเล่าธาตุทั้งห้าถึงทรงพลังนัก ปรากฏว่าพลังของทั้งห้าธาตุไม่ได้มาจากแค่ตัวเอง แต่ยังได้รับบัฟจากสหายในทีมอีกด้วย!

ไม่ช้า ผนังเหล็กก็เริ่มพังทลาย เกิดเป็นรูใหญ่ที่พอให้สองคนเดินเข้าไปได้

ปี้ฉู่และมู่เย่ชิงก้าวนำหน้า จงชางและเจียงหลินตามเข้าไป ทั้งคู่สูงเกิน 1.75 เมตร ดังนั้นต้องก้มหัวเล็กน้อย

สิ่งในห้องนิรภัยทำให้ตาของเจียงหลินพร่ามัวไปพักหนึ่ง ปรากฏว่ามันคือกองทองคำ! และมีห่อธนบัตรเป็นฟ่อนวางไว้อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย

แม้ว่าธนบัตรในวันสิ้นโลกมันจะกลายเป็นเศษกระดาษไปแล้ว แต่เศษกระดาศจำนวนมากที่เคยมีค่า เมื่อเห็นกับตา ยังรู้สึกหวั่นไหวอยู่บ้าง

อย่างไรก็ตาม ทหารจากฐานทัพดูเหมือนจะมีจุดประสงค์ชัดเจน พวกเขามุ่งหน้าไปยังตู้เซฟข้างใน

ครั้งนี้พวกเขานำช่างกุญแจมืออาชีพมาด้วย ความเร็วในการเปิดกล่องนั้นใกล้เคียงกับกับการใช้พลังทำลายของผู้ใช้พลัง แต่เหตุที่ไม่เลือกใช้ผู้ใช้พลัง เพราะเกรงว่าของข้างในจะเสียหาย

จุดประสงค์ของเจียงหลินก็ชัดเจนเช่นกัน เธอตรงไปที่กองทองคำแท่ง และพบว่าพวกมันเป็นทองคำที่มีตราประทับ บ่งบอกว่าเป็นของจริงทั้งหมด

เจียงหลินแข่งกับเวลา รวบพวกมันยัดใส่พื้นที่มิติทั้งหมด

ระหว่างรวบรวม ปากเธอพึมพำจับใจความได้ประมาณว่า “ถ้าฉันไล่กวาดทองคำจากห้องนิรภัยทุกห้องในที่นี้ได้ ฉันอาจมีทองมากพอๆกับที่ประเทศจีนใช้สำรองค่าเงิน แล้วแบบนี้ยังต้องกลัวว่าจะขาดสินค้าอีกหรอ?”

หลังจากเจียงหลินเก็บทองเสร็จ จงชางที่อยู่แถวๆนั้นใช้มือเปล่าแหวกตู้เซฟเล็กๆเพิ่ม แล้วหยิบเครื่องประดับสองสามชิ้นขึ้นมามอบให้เจียงหลิน “ทองไม่ได้เก็บไว้ในตู้เซฟ ฉันคิดว่าในตู้เซฟน่าจะเป็นของที่มีค่ามากกว่าทอง”

เจียงหลินรีบกล่าวขอบคุณ เธอไม่มีเวลาตรวจสอบว่าจงชางส่งอะไรมา รวบพวกมันทั้งหมดลงในพื้นที่มิติ

เนื่องจากต้องแข่งกับเวลา เจียงหลินตัดสินใจรวบทั้งตู้เซฟเล็กๆเก็บเข้าพื้นที่มิติ เอาไว้กลับไปค่อยให้จงชางช่วยแกะดู

ใช้เวลาไม่นาน พวกทหารก็พบสิ่งที่พวกเขาตามหา ทุกคนถอนหายใจด้วยความโล่งอก เริ่มเตรียมตัวเดินทางกลับ

เจียงหลินชำเลืองมองไปยังคนของฐานทัพโดยไม่รู้ตัว และพบว่าสิ่งที่พวกเขาตามหาดูเหมือนจะเป็นวัตถุบางอย่าง

เมื่อเตรียมตัวกับ ปี้ฉู่เป็นคนแรกที่ก้าวออกมาอีกครั้ง แต่ในตอนนั้นเอง เธอกลับอุทานว่า “เชี่ย! พวกเราถูกล้อมแล้ว!”

บรรยากาศเย็นยะเยือกในชั่วพริบตา ทุกคนถามกันให้วุ่นว่าเกิดอะไรขึ้น!

ปี้ฉู่พูดอย่างเร่งรีบ “น่าจะเพราะเสียงระเบิดดังไป เลยดึงดูดซอมบี้รอบๆเข้ามา แต่บังเอิญว่าในพวกมันทั้งหมด มีซอมบี้กลายพันธุ์ขั้น 7 รวมอยู่ด้วย! ถ้ามีมันอยู่ พวกซอมบี้จะไม่อยู่ใต้คำสั่งฉัน ทุกคนรีบหนีเถอะ!”