รวยขั้นเทพ ช้อนบิตคอย์นตั้งแต่เริ่ม ตอนที่ 011

รวยขั้นเทพ ช้อนบิตคอย์นตั้งแต่เริ่ม ตอนที่ 011

รถลินคอล์นรุ่นยาวพิเศษขับเคลื่อนไปข้างหน้า สมดังที่แจ็คคนขับรถได้กล่าวไว้ เขาคุ้นเคยกับเซี่ยงไฮ้เป็นอย่างดี

โครงการอสังหาริมทรัพย์ที่สร้างขึ้นใหม่หรือกำลังก่อสร้างทีละแห่ง ถูกเย่เฉินแวะเวียนไปสำรวจ

หลังจากไตร่ตรองซ้ำแล้วซ้ำเล่า เย่เฉินก็ได้เลือกโครงการที่พักอาศัยสร้างใหม่ซึ่งมีทั้งโรงเรียนมัธยมปลาย มัธยมต้น ประถม และอนุบาลอยู่ใกล้เคียง

ทำเลที่ตั้งอันเป็นเอกลักษณ์ ทำให้บ้านในโครงการนี้กลายเป็นบ้านในเขตการศึกษาไปโดยปริยาย

ส่วนโครงสร้างหลักของอาคาร เย่เฉินได้ตรวจสอบเป็นพิเศษแล้ว ไม่มีการลักไก่หรือใช้วัสดุคุณภาพต่ำแต่อย่างใด

อีกทั้งยังตกแต่งอย่างดีทั้งหมด ซื้อแล้วก็สามารถเริ่มปล่อยเช่าได้ทันที

โดยรวมแล้ว ถือว่าคุ้มค่าคุ้มราคาไม่เลว

ประกอบกับสำนักงานขายเพิ่งจะจัดตั้งขึ้น ยังไม่ได้เปิดขายสู่สาธารณะอย่างเป็นทางการ

ดังนั้น ขอเพียงเย่เฉินต้องการ อาคารทั้งหมดในโครงการก็จะตกเป็นของเขา

เมื่อเดินมาถึงสำนักงานขาย เย่เฉินก็หาพนักงานคนหนึ่ง หลังจากสอบถามอยู่ครู่หนึ่งก็ได้เบอร์โทรศัพท์ของเจ้าของโครงการมา

หากเป็นคนอื่น คงไม่ง่ายดายเช่นนี้เป็นแน่

ทว่ารถลินคอล์นรุ่นยาวพิเศษที่เย่เฉินนั่งมานั้นดูภูมิฐานอย่างยิ่ง พนักงานย่อมไม่ปฏิบัติต่อเขาอย่างขอไปที

โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสถานการณ์ที่เย่เฉินเอ่ยปากว่าจะซื้อทั้งโครงการ

ครึ่งชั่วโมงต่อมา เจ้าของโครงการก็รีบร้อนมาถึงสำนักงานขาย พอเห็นหน้าก็จับมือเย่เฉินอย่างสนิทสนม “คุณเย่ พวกเราเพิ่งจะคุยโทรศัพท์กันไป ผมแซ่หลิว คุณเรียกผมว่าเหล่าหลิวก็ได้ ขอโทษจริง ๆ ที่ทำให้คุณต้องรอนาน”

ปัจจุบันธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ไม่ค่อยจะดีนัก ไม่เพียงแต่ราคาบ้านจะลดลง แต่คนส่วนใหญ่ยังอยู่ในช่วงรอดูสถานการณ์ ทำให้อัตราการซื้อขายลดลงอย่างมาก

ส่วนเมืองชั้นนำ แม้ราคาบ้านจะไม่ค่อยลดลง แต่ก็ไม่ได้ขายง่ายขนาดนั้น

แม้แต่บ้านในเขตการศึกษาที่เป็นที่ต้องการอย่างมากก็ยังเป็นเช่นนี้

การจะขายทั้งโครงการให้หมดได้จริง ๆ ยังไม่รู้ว่าจะต้องใช้เวลากี่ปี

ในระหว่างนี้จะเกิดการเปลี่ยนแปลงอะไรขึ้นหรือไม่ เช่น ธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ยังคงซบเซาต่อไป แล้วราคาลดลงอะไรทำนองนั้น ก็ไม่มีใครบอกได้

ดังนั้น เมื่อได้ยินว่าเย่เฉินจะซื้อทั้งโครงการ เจ้าของโครงการจึง “พุ่ง” มาโดยไม่ลังเล

การทำการตลาดแบบปล่อยของน้อย ๆ เพื่อปั่นราคาบ้าน นั่นมันเป็นเรื่องของอดีตไปแล้ว ตอนนี้โดยพื้นฐานแล้วทำไม่ได้ผล

ตลาดกลับมามีเหตุผลมากขึ้น ประกอบกับการควบคุมดูแล ทำให้คนที่ซื้อบ้านเพื่อเก็งกำไรน้อยลงเรื่อย ๆ

ขายออกไปช้าหนึ่งวัน ก็ต้องจ่ายดอกเบี้ยธนาคารเพิ่มขึ้นส่วนหนึ่ง เก็งกำไรไปจนสุดท้าย ไม่แน่ว่าอาจจะขาดทุนด้วยซ้ำ

อย่างไรเสีย ดอกเบี้ยก็เห็น ๆ กันอยู่

หากขายทั้งหมดได้ในคราวเดียว เรื่องก็จะต่างออกไป ไม่เพียงแต่จะได้เงินทุนคืน แต่ยังทำกำไรได้อีกก้อนหนึ่ง

กักตุนบ้านเพื่อขายในราคาสูง ปั่นราคาสูงงั้นหรือ

ไม่เห็นหรือว่าตอนนี้มีแต่คนขายบ้านอยู่ทุกหนทุกแห่ง แต่คนซื้อกลับมีน้อยนิด

จ้างหน้าม้ามาขายบ้านงั้นหรือ ที่อื่นอาจจะพอได้ แต่ที่เซี่ยงไฮ้แห่งนี้ คนฉลาดมีอยู่ถมไป หลอกคนได้ไม่กี่คนหรอก

นี่คือเหตุผลที่เจ้าของโครงการเหล่าหลิวถึงได้กระตือรือร้นเช่นนี้

มีคนเต็มใจจะรับช่วงต่อ เขาย่อมดีใจจนเนื้อเต้น

แม้ว่าบ้านในเขตการศึกษาจะขายดี แต่ก็ต้องใช้เวลา อีกทั้งตอนนี้บ้านในเขตการศึกษาก็เริ่มมีแนวโน้มราคาลดลงแล้ว

หากสามารถขายออกไปได้ทันที นั่นก็คือกำไร

เมื่อได้ฟังคำพูดที่กระตือรือร้นอย่างยิ่งของเจ้าของโครงการ เย่เฉินก็ยิ้มเล็กน้อยแล้วกล่าวว่า “ไม่ได้รอนานเลย ตอนนี้มาคุยเรื่องราคากันดีไหม”

“ไม่รีบ ไม่รีบ คุณเย่ พวกเราไปกินไปคุยกันดีกว่า” เหล่าหลิวพูดจบก็ทำท่าเชิญ

เย่เฉินเห็นดังนั้นก็ไม่ได้ปฏิเสธ

คนจีนคุยธุรกิจกัน มักจะอยู่บนโต๊ะสุรา นี่เป็นทั้งธรรมเนียมและวัฒนธรรม

แน่นอนว่าก็มีคนที่ชอบดื่มชา นั่นก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง

เมื่อออกมาข้างนอก เย่เฉินก็ขึ้นรถลินคอล์นรุ่นยาวพิเศษ ส่วนเจ้าของโครงการเหล่าหลิวก็บอกที่อยู่กับแจ็คคนขับรถ แล้วจึงขึ้นรถเบนซ์ของตนไป

รถขับไปได้ไม่นาน ก็มาถึงร้านอาหารจินเซวียน

การจัดร้านที่นี่ถือว่าใช้ได้ มองผ่านหน้าต่างออกไปจะเห็นทิวทัศน์ของแม่น้ำหวงผู่ได้อย่างเต็มตา เมื่อมองตรงไปก็จะเห็นหอไข่มุกอยู่ใกล้แค่เอื้อม

หลังจากนั่งลงเรียบร้อย เย่เฉินก็สั่งอาหารไปสามอย่างตามใจชอบ ส่วนเหล่าหลิวกลับไม่เกรงใจ สั่งเพิ่มมาอีกสิบห้าอย่างรวดเร็ว

การกระทำเช่นนี้ หากอยู่ในสายตาของสาววัตถุนิยม รับรองว่าตาเป็นประกายวิบวับร้อยเปอร์เซ็นต์

ทว่าเย่เฉินกลับไม่ได้มีปฏิกิริยาอะไร

หลังจากสั่งอาหารเสร็จ ก็เริ่มพูดคุยกัน เหล่าหลิวพยายามหยั่งเชิงต่าง ๆ นานา

เขาอยากจะรู้มากว่าเย่เฉินทำอาชีพอะไร มาจากตระกูลไหน

มิฉะนั้นแล้ว จะเอ่ยปากซื้อทั้งโครงการได้อย่างไร

ส่วนเรื่องที่จะเป็นนักต้มตุ๋น เหล่าหลิวไม่คิดเช่นนั้น

ต่อให้จะหลอกลวงเก่งแค่ไหน ก็ต้องใช้เงินจริงทองจริง เรื่องนี้หลอกกันไม่ได้

น่าเสียดายที่เย่เฉินไม่หลงกลเขาเลยแม้แต่น้อย ไม่ได้อธิบายอะไรมากความ

เหล่าหลิวก็เป็นคนมีไหวพริบ ไม่ได้ซักไซ้ต่อ

หลังจากดื่มไปสามจอก เหล่าหลิวก็เริ่มพูดคุยเรื่องราคาอย่างจริงจัง

แม้ว่าเย่เฉินจะมีเงินมากมาย แต่ก็ไม่คิดจะเป็นหมูให้เชือด

หลังจากการต่อรองอยู่พักหนึ่ง ราคาที่เดิมทีจะขายสู่สาธารณะที่ 80,000 ต่อตารางเมตร ก็ถูกเย่เฉินกดลงมาเหลือ 70,000

ราคาที่เย่เฉินเสนอดูเหมือนจะต่ำ แต่เหล่าหลิวก็ยังมีกำไรเหลืออีกมาก

หลังจากไตร่ตรองซ้ำแล้วซ้ำเล่า ในที่สุดเหล่าหลิวก็พยักหน้าตกลง แต่มีเงื่อนไขว่าเย่เฉินต้องชำระเงินเต็มจำนวน

เย่เฉินย่อมไม่ปฏิเสธ

ทั้งโครงการมีทั้งหมด 24 อาคาร ตกลงราคากันที่ 20,697,000,000 หยวน

ขั้นตอนค่อนข้างยุ่งยาก การเซ็นสัญญาก็คงไม่รวดเร็วขนาดนั้น

แต่เย่เฉินก็ไม่ได้คิดจะลงมือทำเอง ถึงตอนนั้นก็แค่จ้างทนายความเก่ง ๆ มาจัดการแทนก็พอแล้ว

หลังจากบรรลุข้อตกลงปากเปล่า เหล่าหลิวก็รู้สึกผ่อนคลายลงมาก เขาดึงเย่เฉินไปยังไพรเวตคลับแห่งหนึ่งโดยตรง

พูดตามตรง สถานที่หรูหราเช่นนี้ เย่เฉินเพิ่งจะเคยมาเป็นครั้งแรก

ฟังเหล่าหลิวบอกว่า นี่เป็นหนึ่งในธุรกิจของเขา ปกติจะไม่เปิดให้คนนอกเข้า จะรับรองเฉพาะเพื่อนสนิทเท่านั้น

ไพรเวตคลับตั้งอยู่บนชั้นสูงสุดของอาคาร พอเข้าไปก็เห็นสาวสวยในชุดบิกินีหลากหลายคนกำลังเล่นน้ำอยู่ในสระว่ายน้ำ

คะแนนของสาวสวยแต่ละคน ไม่ต่ำกว่า 85 คะแนน

เมื่อมองดูเรียวขายาวที่ไหวกวัดไปมาไม่หยุด ส่วนเว้าส่วนโค้งที่บ้างอวบอิ่มบ้างผอมเพรียว และผิวขาวผ่องของพวกเธอ เย่เฉินก็อดที่จะเลิกคิ้วขึ้นไม่ได้

“จุ๊ จุ๊ ชีวิตของคนรวยนี่มันช่าง…”

เย่เฉินเพิ่งจะคิดถึงตรงนี้ เหล่าหลิวที่เดินนำอยู่ข้างหน้าก็พลันเอ่ยขึ้น “น้องชาย พี่จะแนะนำคนให้รู้จักสักสองสามคน”