บทที่ 6 เทคนิคการบำเพ็ญเพียร "เขาฮว่าจื่อไจ่" ดังระเบิดทั่วโลกออนไลน์

พอออกจากบ้าน ก็เกือบสิบโมงแล้ว

"ร้านเสื้อผ้าส่วนใหญ่ปิดหมดแล้ว คงต้องมาซื้อเสื้อผ้าให้น้องครั้งหน้าแล้วละ" เย่เสวียนกวาดตามองรอบๆ เห็นว่าเกือบทุกร้านปิดหมดแล้ว จึงส่ายหัวอย่างหมดหนทาง

......

พอกลับถึงบ้าน เย่เสวียนเพิ่งจะเสียบกุญแจลงในล็อค

ทันใดนั้น ประตูก็เปิดออก

"พี่! ยังรู้จักกลับบ้านด้วยเหรอ?" เย่ซวินเอ๋อร์เท้าสะเอว ดวงตาราวกับมีเปลวไฟแห่งความโกรธลุกโชน จ้องมองเย่เสวียนอย่างโกรธจัด พูดว่า

"พี่ผิดเอง แต่เตรียมของขวัญมาให้แล้วนะ" เย่เสวียนลูบจมูกตัวเอง พูดอย่างเก้อเขิน

เย่เสวียนหยิบกล่องสีขาวเล็กๆ ที่มีโลโก้แบรนด์ดังออกมาจากแหวนเก็บของ "ดูสิ น้องเอ๋อร์ นี่เป็นโทรศัพท์เครื่องใหม่ที่พี่ซื้อให้"

"อะไรนะ?" เย่ซวินเอ๋อร์ชะงัก พอได้สติ ท่าทางดุๆ ของเธอดูน่ารักมาก "พี่ ทำไมพี่ถึงใช้เงินพรวดพราดแบบนี้ล่ะ เดือนนี้เรายังเหลือค่าครองชีพแค่พันกว่าบาท เพิ่งจะเข้าเดือนมิถุนายนเอง แล้วจะทำยังไงล่ะ?"

"น้องเอ๋อร์ พี่ไม่ได้... เข้าบ้านก่อน เดี๋ยวเพื่อนบ้านได้ยินหมด" เย่เสวียนยื่นกล่องเล็กๆ ใส่มือเย่ซวินเอ๋อร์ พูดเสียงเบา

พูดจบก็ผลักน้องสาวเข้าบ้าน แล้วปิดประตู

"น้อง เธอเข้าใจพี่ผิดแล้ว พี่ถูกลอตเตอรี่เมื่อวาน หนึ่งพันแปดร้อยล้านบาท!" เย่เสวียนโกหก หน้าไม่แดง ใจไม่เต้น

เย่เสวียนโกหกเพื่อไม่ให้น้องสาวเป็นห่วง

ถ้าน้องสาวรู้ว่าเขาบุกเข้าไปในซากปรักหักพังระเบียงยาวตามลำพัง ภาพนั้นคงควบคุมไม่อยู่

"อะไรนะ?" เย่ซวินเอ๋อร์ตาเบิกกว้าง ตื่นเต้นจนไม่อาจบรรยายเป็นคำพูดได้

"ดูสิ น้องเอ๋อร์ โทรศัพท์ รุ่นใหม่ล่าสุด Mate 3058 Ultra"

เย่ซวินเอ๋อร์กลอกตา ริมฝีปากบางๆ เบะออก

"ดูสิ" เย่เสวียนหยิบโทรศัพท์รูปแหวนออกมา พูดว่า "นี่เป็นรุ่นใหม่ล่าสุด ไม่คิดใช่ไหมว่ามันจะเป็นแหวน"

"พี่ พี่เป็นไข้รึเปล่า?" เย่ซวินเอ๋อร์แตะหน้าผากของเย่เสวียน แล้วแตะหน้าผากตัวเอง พึมพำว่า "ไม่ร้อนนี่"

"อะไรกัน? ไม่แปลกใหม่เหรอ?" เย่เสวียนถามอย่างประหลาดใจ

"นี่ก็แค่โทรศัพท์ธรรมดาๆ ไม่ใช่เหรอ?" เย่ซวินเอ๋อร์ถามอย่างงุนงง

"หา?" เย่เสวียนรู้สึกมึนงง "พี่ง่วงแล้ว"

เย่เสวียนหันหลังจะเดินหนีจากสถานการณ์น่าอายนี้ ไม่คิดว่าตัวเองจะกลายเป็นตัวตลกเสียเอง

"พี่ พี่ยังไม่ได้อธิบายเลยว่าทำไมไม่กลับบ้านทั้งคืน!"

"พรุ่งนี้! พรุ่งนี้! ง่วงแล้ว!" เย่เสวียนแกล้งหาวอย่างตั้งใจ เดินเข้าห้องนอนของตัวเอง แล้วล็อคประตู

"ฮึ่ม!" เย่ซวินเอ๋อร์ฮึมเสียงหนึ่งแบบคนงอน

.......

เย่เสวียนปิดไฟ หยิบยาล้างไขกระดูกออกมา คิดในใจว่า: "หวังว่าจะไม่มีเสียงอะไรดังออกมา"

กลิ่นหอมอ่อนๆ ของยาโชยมา ซึมเข้าจมูกจนถึงหัวใจและปอด

หลังกินยาล้างไขกระดูก ยาละลายทันทีที่อยู่ในปาก เปลี่ยนเป็นกระแสความร้อนไหลเข้าสู่เส้นเลือดทั่วร่างกาย เริ่มชำระล้างเนื้อกระดูก ขยายเส้นลมปราณ และเสริมสร้างความแข็งแกร่งให้เส้นเลือด

กระแสความร้อนนี้แข็งแกร่งมาก พุ่งตรงไปข้างหน้า ทุกที่ที่มันไหลผ่าน เหมือนแม่น้ำที่ไหลเชี่ยว หมุนเวียนไปทั่วร่างกาย

ความรู้สึกนี้ เหมือนได้กินน้ำผึ้ง ทำให้รู้สึกสดชื่น ความเหนื่อยล้าทั้งหมดมลายหายไปในพริบตา

"ฮู่ฮู่—" เย่เสวียนลืมตา พ่นลมหายใจเก่าออกมา

【ติ๊งต่อง—วิกฤตร่างกาย ยกเลิก!】

【ติ๊งต่อง—แนะนำให้ผู้อาศัย ฝึกฝน《เขาฮว่าจื่อไจ่》ทุกวัน เพื่อเพิ่มขีดจำกัดของร่างกาย】

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ เย่เสวียนไม่ได้นอนทันที แต่หยิบม้วนคัมภีร์《เขาฮว่าจื่อไจ่》ออกมา

ม้วนคัมภีร์สีเทาค่อยๆ เปิดออก 《เขาฮว่าจื่อไจ่》แบ่งเป็นสองส่วน ส่วนแรกคือการฝึกร่างกาย ส่วนที่สองคือการฝึกวิญญาณ

ส่วนแรก—การฝึกร่างกาย แบ่งเป็นห้าระดับ ได้แก่ ความอดทน พละกำลัง การป้องกัน ความคล่องแคล่ว และการเยียวยา

"หัวข้อระดับความอดทน: คนอื่นทำหนึ่งครั้ง เราทำร้อยครั้ง แม้จะอ่อนแอแต่ต้องแข็งแกร่ง" เย่เสวียนอ่านแล้วงุนงง "หมายความว่าอะไร?"

ตอนแรกงุนงง แต่เย่เสวียนอ่านต่อไป อ่านในใจหลายรอบ ก็เข้าใจ "คนอื่นทำครั้งเดียว ตัวเองทำร้อยครั้ง แม้แต่แรกจะอ่อนแอ ก็จะแข็งแกร่งมาก"

เย่เสวียนนั่งขัดสมาธิ พยายามรับรู้พลังวิเศษที่ล่องลอยอยู่ในอากาศ แต่ไม่รู้สึกอะไรเลย

"การฝึกยากจริงๆ สงบใจ แล้วทำต่อไป!" เย่เสวียนไม่คิดจะยอมแพ้ พยายามดูดซับพลังวิเศษรอบตัวเข้าสู่ร่างกายอีกครั้ง

มนุษย์เป็นผลผลิตของสวรรค์และโลก รวมความงดงามของดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ ในร่างกายไม่มากก็น้อย มีพลังวิเศษอยู่บ้าง สำหรับการสืบพันธุ์ของมนุษย์

เมื่อพลังวิเศษในร่างกายมนุษย์หมด ก็คือวันที่ล่วงลับ

แต่ตั้งแต่ยุคฟื้นฟูพลังวิเศษเป็นต้นมา อัจฉริยะหลายคนได้ค้นพบวิธีดูดซับพลังวิเศษจากสวรรค์และโลก เพื่อยืดอายุขัย

โดยบังเอิญพบว่า เมื่อพลังวิเศษในร่างกายมนุษย์ถึงระดับหนึ่ง พละกำลัง ความเร็ว การป้องกัน ปฏิกิริยา และคุณสมบัติอื่นๆ จะได้รับการเสริมสร้าง

หลังจากความพยายามเกือบพันปี มนุษย์ได้ปรับปรุงระบบเทคนิคการบำเพ็ญเพียร ทำให้นักยุทธ์ทั่วโลกมีพลังเพิ่มขึ้นอย่างก้าวกระโดด

ระดับเทคนิคการบำเพ็ญเพียรก็มีความแตกต่างกัน แบ่งเป็นสี่ระดับคือ ฟ้า ดิน ลึกลับ และเหลือง แต่ละระดับยังแบ่งเป็นระดับต่ำ กลาง และสูง

เทคนิค《เขาฮว่าจื่อไจ่》ของเย่เสวียนไม่มีการจัดระดับ แต่เมื่อเวลาฝึกฝนมากขึ้น ความเร็วในการฝึกฝนก็จะเพิ่มขึ้น

"ซี่—"

ทันใดนั้น เย่เสวียนรู้สึกถึงความผิดปกติรอบตัว มีกระแสความร้อนไหลเข้าสู่ร่างกาย น้อยมาก ช้ามาก เหมือนหยดน้ำที่แขวนอยู่ที่ก๊อกน้ำ นานกว่าจะหยดลงมา

แม้จะเป็นหยดๆ ที่เข้าสู่ร่างกายเย่เสวียน แต่ละหยดของพลังวิเศษเหมือนน้ำพุใสบริสุทธิ์ ไหลผ่านเส้นลมปราณและเส้นเลือด

.......

ไม่ได้นอนทั้งคืน แต่เย่เสวียนยังคงกระปรี้กระเปร่า เปี่ยมด้วยพลัง

【ติ๊งต่อง—ขอแสดงความยินดี ผู้อาศัยฝึก《เขาฮว่าจื่อไจ่》ระดับความอดทนสำเร็จขั้นต้น】

【ติ๊งต่อง—ขอแสดงความยินดี ผู้อาศัยมีพละกำลัง 60,000 ชั่ง เลื่อนขั้นเป็นอาจารย์ยุทธ์ระดับหกดาว!】

.......

บนเส้นทางไปโรงเรียน

"เมื่อคืน เธอเห็นวิดีโอของคนใส่หน้ากากในแอพฯ เต่าตัวตัวไหม? เท่มากเลย"

"นั่นมันคนใส่หน้ากากที่ดังทั่วโลกออนไลน์ในคืนเดียว จะไม่เห็นได้ยังไง?"

"ฉันก็เห็นเหมือนกัน เท่มากเลย แม้แต่ผู้จัดการเคาน์เตอร์ร้านหูฮุยอิน เขาก็ไม่สนใจ"

"เขามีฝีมือจริง แม้แต่คนอย่างหูฮุยอินยังให้ความเคารพเขา"

"อยากรู้จังว่า ใต้หน้ากากนั้น เป็นใบหน้าที่หล่อเหลาขนาดไหน!" นักเรียนหญิงคนหนึ่งพูดอย่างเพ้อฝัน

"แล้วถ้าเป็นผู้ชายหน้าตาน่าเกลียดล่ะ?"

"ไปให้พ้น!"

"......."

"เหมือนที่คิดไว้ไม่มีผิด ดีที่เตรียมหน้ากากไว้ล่วงหน้า ไม่อย่างนั้น ตอนนี้นักข่าวสื่อต่างๆ คงมาสัมภาษณ์ บ้านคงกลายเป็นสถานที่เช็คอินของเน็ตไอดอล... คิดแล้วก็น่ากลัว อยู่อย่างสงบเงียบดีกว่า"

"พรุ่งนี้ 7 มิถุนายน สอบเข้ามหาวิทยาลัย!" อาจารย์ประจำชั้นบนแท่นบรรยายพูดคำเหล่านี้อย่างจริงจัง

นักเรียนทุกคนในห้องต่างรู้สึกตื่นเต้น ดวงตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความคาดหวังและความกังวล

"อาจารย์ขออวยพรล่วงหน้าให้ทุกคนสอบติดมหาวิทยาลัยในฝัน"

ในตอนนี้ ใจของเย่เสวียนก็รู้สึกซับซ้อนมาก สอบเข้ามหาวิทยาลัย มีชีวิตที่มั่นคง จะช่วยให้เย่เสวียนหาทรัพยากรได้อย่างเงียบๆ

[จบบทที่ 6]