ตอน วันสิ้นโลก (2)

ตอน วันสิ้นโลก (2)

นอกเหนือจากร้านของอันหงโถวแล้ว ที่นี่ยังมีคนคอยรักษาความสงบเรียบร้อย มันมีชีวิตชีวามาก เหมือนกับตลาดค้าขายก่อนวันสิ้นโลก เกือบทุกอย่างที่เจียงหลินพอจะจินตนาการได้ล้วนอยู่ที่นี่ และมีหลายอย่างที่เธอนึกไม่ถึงอยู่ที่นี่เช่นกัน

เจียงหลินเดินเข้าไปสอบถามราคาเป็นครั้งคราว เธอพบว่านอกเหนือจากสิ่งของที่เธอต้องการอย่างอาหาร เสื้อผ้า ที่พักอาศัย และของจำเป็นพื้นฐานแล้ว อย่างอื่นค่อนข้างถูก

ก็แน่ล่ะ ในวันสิ้นโลก ทุกสิ่งที่จำเป็นย่อมเกี่ยวข้องกับการเอาชีวิตรอดทั้งนั้น

ณ ขณะนั้นเอง ดวงตาของเจียงหลินกวาดไปยังคูหาเล็กๆ และพบบางสิ่งที่เป็นสีทองจำนวนมาก มีลักษณะเหมือนเป็นเครื่องประดับนานาชนิด กองสุ่มๆอยู่ในมุมหนึ่งของคูหา หลายชิ้นมีชั้นฝุ่นทับถมอยู่ เกาะตัวเป็นหลายชั้น

เจียงหลินหยิบสร้อยคอเส้นหนึ่งขึ้นมา บนสร้อยมีตราประทับทองอยู่ด้วย ระบุว่ามันคือทองคำพันบริสุทธิ์

เจียงหลินวางสร้อยคอกลับลงไป ชี้ลงบนกองเครื่องประดับทอง แล้วพูดว่า “เจ้าพวกนี้ขายราคาเท่าไหร่?”

“ขายให้ถูกๆเลย ทั้งกองนั่น 10 แกนคริสตัล” เจ้าของร้านกล่าวอย่างสบายๆ เครื่องประดับเงินประดับทองเหล่านี้ ตลอดเวลาที่ผ่านมาถึงอ้อนวอนขอให้ซื้อก็ไม่มีใครอยากได้

ในวันสิ้นโลก คนส่วนใหญ่ยังคงดิ้นรนเพื่อให้ได้อาหารหรือเสื้อผ้าเพียงพอ ดังนั้นไม่มีใครสนใจครอบครองเครื่องประดับ

เจียงหลินพยักหน้าอย่างใจเย็น “งั้นฉันเหมาหมด! ช่วยห่อพวกมันให้หน่อย” แม้ภายนอกสงบ แต่ภายในกำลังปลาบปลื้มเป็นสุข

เพราะตราบใดที่กองทองพวกนี้มีไม่กี่เปอร์เซ็นต์ที่เป็นทองแท้ ถ้านำไปขาย ไม่ใช่แค่มีจ่ายค่าเช่าร้าน แต่ยังสามารถขยับขยายร้านของชำได้อีกด้วย

เจ้าของร้านถึงกับผงะ ให้ห่อพวกมันทั้งหมด? หมายความว่าจะซื้อทั้งหมดเลยใช่ไหม?

เขามีความสุขมาก ในที่สุดก็ได้พบลูกค้าที่ร่ำรวยและไร้สมองแล้ว!

เจ้าพวกนี้คือของที่เขากับทีมนักผจญภัยนำกลับมาจากร้านขายเครื่องประดับ พวกมันไม่เป็นที่นิยมในวันสิ้นโลก เดิมที่เจ้าของร้านเอาพวกมันมาเพราะคิดว่าคุ้มค่าที่จะเก็บไว้

แม้จะช้าไปบ้าง แต่เขาคิดถูกจริงๆ!

สิ่งที่ไร้ประโยชน์กองนี้ถูกซื้อด้วย10 แกนคริสตัล ดูเหมือนว่าคนซื้อจะเป็นคนเหลือกินเหลือใช้ ไม่ก็เป็นเศรษฐีผู้มั่งคั่งในวันสิ้นโลก

อย่างไรก็ตาม พอลองคิดดูดีๆ ปกติแล้วคนจำพวกนี้มักเป็นผู้ใช้พลังไม่ก็มีผู้แข็งแกร่งคอยหนุนหลัง

เมื่อฉุกคิดได้ เจ้าของร้านก็ตระหนักว่าเขาไม่สามารถล่วงเกินคนตรงหน้า เขาก้มหน้าก้มตาคุ้ยของในเป้อยู่ครึ่งค่อนวัน ในที่สุดก็พบกระดุมหยกมงคลหลบอยู่ในมุมหนึ่ง

เจ้าสิ่งนี้คือของที่เขาเจอมันจากในร้านขายหยก มันถูกวางไว้ใจกลางตู้กระจก แต่ตอนที่ไปถึง ตู้กระจกแตกแล้ว เขาแค่หยิบมันโยนใส่กระเป๋าโดยไม่ตรวจสอบดู

“นี่เป็นของแถม หยกมงคลที่ช่วยอวยพรให้แคล้วคลาดปลอดภัย!”

อย่างน้อยนี่คือวันสิ้นโลก ทุกคนต้องการความแคล้วคลาดปลอดภัย

เจ้าของร้านต้องการใช้ความหมายเชิงสัญลักษณ์นี้เอาใจเธอ แม้จะพบว่ามันอาจไม่จำเป็นก็ตาม เพราะคนประเภทที่สามารถซื้อเครื่องประดับที่ไม่มีใครต้องการเช่นนี้ได้ ย่อมเป็นผู้ใช้พลังหรือมีคนแข็งแกร่งคอยหนุนหลัง

เจียงหลินรับกระดุมหยกมงคลมาดู เธอไม่ทราบว่ามันเป็นหยกชนิดใด แต่หยกสีเขียวเหล่านั้นดูลึกลับและงดงามมาก อีกทั้งสีของมันยังชัดเจนและโปร่งใส มีกระทั่งแสงเย็นจางๆทอออกมา ดูค่อนข้างดี

“ขอบคุณ ช่วยห่อมันให้ฉันด้วย” เจียงหลินจ่ายแกนคริสตัล

เจ้าของร้านรับแกนคริสตัลด้วยรอยยิ้มกว้างถึงใบหู รีบหาแผ่นกระดาษสะอาดมาห่อมันไว้

รอจนเจ้าของร้านห่อของเสร็จ เจียงหลินก็รับมันมาและลองกะน้ำหนักด้วยมือดู

เธอพบว่าห่อนี้หนักมาก

ขณะเดียวกัน เจียงหลินก้มลงมองนาฬิกาข้อมือเธอ และพบว่าระยะเวลาคูลดาวน์ของระบบกำลังจะครบกำหนดในไม่ช้า

เจียงหลินเดินไปข้างหน้า หักเลี้ยวตรงสี่แยกหัวมุม มองหาสถานที่ที่คนน้อยๆ จากนั้นหายวับไปโดยไม่มีใครพบเห็น

ยังไงก็ตาม ไม่นานหลังจากเจียงหลินหายตัวไป ปรากฏคนสามคนเดินมายังจุดที่เธอหายตัว วนเวียนอยู่เป็นเวลานาน

“หัวหน้า พวกเราหารอบๆจนทั่วแล้ว แต่ไม่เห็นผู้หญิงที่ยอมจ่ายเงินจำนวนมากเพื่อซื้อขยะกองโตเลย” ชายหัวแบนที่มีรอยสักบนแขนส่ายหัวให้ชายกำยำที่มีแขนข้างหนึ่งเป็นโลหะ

“พวกแกคลาดสายตาจากนังกองเงินกองทองนั่นได้ยังไง! ไอ้พวกไร้ประโยชน์!” ชายกำยำสะบัดแขน เอ่ยปากด่าทอ

ระหว่างสะบัดแขน ตราผู้ใช้พลังบนอกเขาถูกเผยออกมา และมันมีคำว่า 3 ปักอยู่

หมายความว่าชายผู้นี้คือผู้ใช้พลังขั้น 3 !

“ไป! ไปหาต่อ! ถ้าพวกแกทำปลาใหญ่หายอีก ฉันจะถลกหนังพวกแกซะ!”

มันยากมากๆที่จะเจอคนที่ยังไม่มีบัตรประจำตัวผู้ใช้พลังและถือแกนคริสตัลจำนวนมากไว้กับตัว และยิ่งยากเข้าไปใหญ่ที่คนแบบนั้นออกจากพื้นที่ร้านค้าที่มีคนคอยตรวจตราความสงบเรียบร้อย

แต่เขากลับปล่อยให้หลุดมือไปซะได้!

แต่พวกเขาคงไม่รู้หรอก ว่าก่อนที่เจียงหลินจะหายตัวไป เธอชำเลืองมองไปยังทิศทางที่พวกเขาซ่อนอยู่

เมื่อเจียงหลินกลับมายังร้านขายของชำที่เธอทิ้งไว้เป็นเวลาสี่ชั่วโมง เธอรู้สึกเหมือนว่าโลกอีกใบที่เพิ่งพบเจอมาไม่ใช่เรื่องจริง

อย่างไรก็ตาม

เมื่อเห็นแกนคริสตับและเครื่องประดับเงินประดับทองในมือ เธอก็ได้สติอีกครั้ง

โลกที่แสวงหาความปลอดภัยและมีผู้ใช้พลัง เหอ เหอ ..  น่าสนใจจริงๆ

เจียงหลินหยิบขวดน้ำจากชั้นวางและคลายเกลียวออก

หลังจากเห็นวันสิ้นโลก จู่ๆเจียงหลินก็รู้สึกว่าการได้ดื่มน้ำแร่สะอาดๆซักขวดนี่มันให้ความรู้สึกดีจริงๆ

หลังจากเช็ดถูกระดุมหยกมงคลจนสะอาด เจียงหลินก็ร้อยเชือกและสวมมันรอบคอเธอ

เจียงหลินหยิบกระเป๋าถือสีดำขึ้นมา และใส่เครื่องประดำทองลงไป

เธอเปิดประตูร้านของชำ ตัดสินใจตรงไปยังร้านรับซื้อทองที่อยู่ไม่ไกล

--มาดูกันว่าเธอจะได้อะไรบ้างจากการเดินทางครั้งนี้!