ตอนที่ 10 การตัดสินใจของหลินเทียน

ตอนที่ 10 การตัดสินใจของหลินเทียน

ในเมื่อซูหยางผงาดขึ้นมาอย่างแข็งแกร่งขนาดนี้ เย่หงเซิ่งเองก็ไม่อยากให้ความสัมพันธ์ของทั้งสองตระกูลต้องร้าวฉาน เพราะนั่นย่อมไม่เป็นผลดีต่อตระกูลเย่

วันรุ่งขึ้น

ข่าวการถอนหมั้นระหว่างตระกูลเย่กับตระกูลซูก็แพร่สะพัดออกไปอย่างรวดเร็ว ก่อให้เกิดเสียงวิพากษ์วิจารณ์ดังอื้ออึง

แน่นอนว่า

คนส่วนใหญ่รู้สึกประหลาดใจมากกว่า

“เกิดอะไรขึ้น? ตระกูลเย่ประกาศว่าจะไปถอนหมั้นไม่ใช่หรือ? ทำไมกลายเป็นต่างคนต่างถอนหมั้นไปได้?”

“ได้ยินมาว่านายน้อยซูไปเยือนตระกูลเย่ด้วยตัวเอง คงเกิดเรื่องอะไรขึ้นระหว่างสองตระกูลนั่นแหละ ถึงได้เปลี่ยนการตัดสินใจ”

...

“คุณหนูเย่เป็นถึงศิษย์สายตรงของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ ตระกูลซูใช้วิธีไหนกันแน่ถึงทำให้ตระกูลเย่ยอมถอยได้?”

ช่วงเวลาหนึ่ง

เกิดเสียงวิพากษ์วิจารณ์ไปต่างๆ นานา ทุกคนต่างอยากรู้อยากเห็นอย่างมากว่าซูหยางทำอะไรตอนไปตระกูลเย่ ถึงทำให้ท่าทีของพวกเขาเปลี่ยนไป

อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าจะสืบเสาะแค่ไหน ก็ไม่พบข้อมูลใดๆ จนสุดท้ายก็ต้องเลิกราไปเอง

เนื่องจากเป็นการตกลงถอนหมั้นด้วยดี เรื่องราวเงียบลงอย่างรวดเร็ว ตระกูลซูและตระกูลเย่จึงไม่ได้รับผลกระทบใดๆ

แน่นอนว่าประเด็นสำคัญคือทั้งตระกูลซูและตระกูลเย่ต่างก็เป็นตระกูลเก่าแก่ ผู้คนจึงไม่กล้าวิพากษ์วิจารณ์กันมากนัก

...

เขตหลังเขาตระกูลเย่

ครืน!

เสียงฟ้าร้องดังก้องกังวานไปทั่วฟ้าดิน ตามมาด้วยเมฆดำก้อนมหึมาที่รวมตัวกัน เมื่อเผชิญกับการเปลี่ยนแปลงกะทันหันนี้ สมาชิกระดับสูงของตระกูลเย่ก็มารวมตัวกันทันที

มู่อู๋ซินยืนอยู่หน้าสุด มองดูเมฆดำที่ก่อตัวขึ้นเหนือศีรษะ รอยยิ้มปรากฏขึ้นที่มุมปาก

“บุตรศักดิ์สิทธิ์ได้ดีเพราะเคราะห์ร้าย เขากำลังจะทะลวงสู่ขอบเขตราชันเทพ”

เมื่อได้ยินดังนั้น

เย่หงเซิ่งดูประหลาดใจเล็กน้อย แต่เมื่อนึกถึงพรสวรรค์และระดับพลังอันน่าสะพรึงกลัวของหลินเทียน เขาก็เข้าใจในทันที

หากเขาเห็นภาพนี้ก่อนหน้านี้ เย่หงเซิ่งอาจจะตื่นเต้นมาก แต่หลังจากได้เห็นความแข็งแกร่งของซูหยาง อารมณ์ของเขาก็สงบลงอย่างรวดเร็ว

“ฮึ่ม”

มู่อู๋ซินสังเกตเห็นสิ่งนี้ จึงแค่นเสียงเย็นชาออกมาทันที

“เจ้าประเมินบุตรศักดิ์สิทธิ์ต่ำเกินไป ตราบใดที่ครั้งนี้เขาก้าวเข้าสู่ขอบเขตราชันเทพได้สำเร็จ ต่อให้ต้องเผชิญหน้ากับผู้บำเพ็ญเพียรขอบเขตราชันเทพขั้นหก บุตรศักดิ์สิทธิ์ก็มั่นใจว่าจะเอาชนะได้”

จริงดังคาด

เมื่อมู่อู๋ซินพูดจบ สีหน้าเรียบเฉยของเย่หงเซิ่งและคนอื่นๆ ก็เปลี่ยนไปทันที เผยความหวาดหวั่นออกมา

หากคนอื่นพูดคำนี้อาจเชื่อไม่ได้ แต่มู่อู๋ซินเป็นถึงยอดฝีมือขอบเขตนักบุญ เขาไม่จำเป็นต้องหลอกทุกคน

“เปรี้ยง~”

ก่อนที่เย่หงเซิ่งจะได้พูดอะไร เสียงดังสนั่นก็กึกก้อง จากนั้นแสงสีม่วงก็สว่างวาบขึ้นบนท้องฟ้า ตามมาด้วยสายฟ้าสวรรค์หลายสายฟาดลงมายังตำแหน่งของหลินเทียนโดยตรง

ตูม!

ตูม!

เสียงระเบิดดังก้องในหูของทุกคนไม่หยุดหย่อน ตำแหน่งที่หลินเทียนอยู่กลายเป็นทะเลสายฟ้า แม้จะมองจากระยะไกล ก็ยังทำให้ผู้คนรู้สึกหวาดผวา

“นี่... นี่คือทัณฑ์สวรรค์ของขอบเขตราชันเทพจริงๆ หรือ?”

“น่า... น่ากลัวเกินไปแล้ว ทัณฑ์สายฟ้าของบุตรศักดิ์สิทธิ์หลินยังน่ากลัวกว่าตอนที่ข้าทะลวงสู่ขอบเขตจอมเทพเสียอีก”

เมื่อสัมผัสได้ถึงทัณฑ์สายฟ้าอันน่าสะพรึงกลัวนี้ สมาชิกระดับสูงของตระกูลเย่ต่างแสดงสีหน้าหวาดกลัว อารมณ์แปรปรวนไม่หยุด

สิ่งที่ทำให้ทุกคนตกตะลึงที่สุดคือ ท่ามกลางทัณฑ์สายฟ้าที่น่ากลัวขนาดนี้ หลินเทียนกลับไม่ได้รับบาดเจ็บแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม กลิ่นอายของเขากลับยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ

แสงสีทองสาดส่อง

พลังเลือดลมอันพลุ่งพล่านของหลินเทียนระเบิดออก สายฟ้าศักดิ์สิทธิ์นับไม่ถ้วนพุ่งเข้าหาเขา แล้วถูกดูดซับเข้าไปทีละสาย

ผ่านไปชั่วก้านธูป เมฆดำบนท้องฟ้าก็จางหายไป หลินเทียนยืนหยัดอย่างภาคภูมิกลางความว่างเปล่า ระดับพลังขอบเขตราชันเทพขั้นสองจุดสูงสุดถูกเปิดเผยอย่างชัดเจน

เมื่อสัมผัสได้ถึงระดับพลังของหลินเทียน รูม่านตาของเย่หงเซิ่งหดเกร็งทันที ความดูแคลนในใจมลายหายไปจนหมดสิ้น

กลิ่นอายของหลินเทียนแข็งแกร่งเกินไป เย่หงเซิ่งมีลางสังหรณ์แรงกล้าว่า หากตอนนั้นหลินเทียนมีความแข็งแกร่งระดับนี้ ซูหยางไม่มีทางเป็นคู่ต่อสู้ของเขาได้แน่

“ยินดีด้วย บุตรศักดิ์สิทธิ์หลิน”

หลังจากได้สติ

สมาชิกระดับสูงของตระกูลเย่ก็กล่าวแสดงความยินดีพร้อมกันทันที

หลินเทียนค่อยๆ ร่อนลงพื้น

เขายิ้มและพยักหน้าตอบรับ

จากนั้นหันไปมองเย่ชิงชิว

“ศิษย์น้อง เรื่องหมั้นหมายจบลงแล้ว พวกเรารีบกลับดินแดนศักดิ์สิทธิ์กันเถอะ แดนลับมังกรทมิฬกำลังจะเปิดแล้ว”

เมื่อหลินเทียนพูดเช่นนี้ เย่หงเซิ่งและคนอื่นๆ ดูแปลกใจเล็กน้อย เดิมทีพวกเขาคิดว่าหลังจากหลินเทียนทะลวงด่านสำเร็จ เขาจะเลือกไปหาเรื่องซูหยาง

แต่ทว่าหลินเทียนกลับไม่เอ่ยถึงซูหยางเลย แต่กลับวางแผนจะกลับดินแดนศักดิ์สิทธิ์ทันที

อาจเป็นเพราะอุปาทาน แต่เมื่อหลินเทียนมองมาที่นาง เย่ชิงชิวรู้สึกราวกับเขากำลังมองเหยื่อ ซึ่งทำให้นางรู้สึกอึดอัดเล็กน้อย

เย่ชิงชิวตั้งสติแล้วตอบว่า “ตกลง งั้นพวกเรากลับดินแดนศักดิ์สิทธิ์กันเถอะ”

ไม่ว่าอย่างไร ครั้งนี้หลินเทียนก็ช่วยนางถอนหมั้นกับตระกูลซูได้สำเร็จ นางย่อมต้องไว้หน้าเขาบ้าง

นอกจากนี้

หลินเทียนช่วยเหลือนางมามากในช่วงที่ผ่านมา นางจะสงสัยเขาเพียงเพราะคำพูดฝ่ายเดียวของซูหยางไม่ได้

เมื่อเข้าใจจุดนี้ อารมณ์ของเย่ชิงชิวก็ค่อยๆ สงบลง

“บุตรศักดิ์สิทธิ์ ทางฝั่งตระกูลซู...”

มู่อู๋ซินพูดไม่จบประโยค แต่ความหมายในคำพูดของเขาชัดเจนมาก

ในความคิดของมู่อู๋ซิน ตอนนี้ความแข็งแกร่งของหลินเทียนพุ่งทะยานแล้ว ย่อมต้องไปทวงคืนศักดิ์ศรีที่เสียไป

หลินเทียนโบกมือ “แม้ตอนนั้นข้าจะเสียเปรียบเรื่องระดับพลัง แต่มันก็เป็นเพราะฝีมือข้ายังไม่ถึงขั้นจริงๆ ไม่จำเป็นต้องไปหาเรื่องเขาตอนนี้หรอก”

“อีกอย่าง ด้วยพรสวรรค์ของซูหยาง เขาคงไม่อยู่ตระกูลซูไปตลอดชีวิตหรอก ไม่ต้องรีบร้อน”

เมื่อได้ยินดังนั้น

มู่อู๋ซินก็หยุดพูด เพราะสิ่งที่หลินเทียนพูดเป็นความจริง ดินแดนศักดิ์สิทธิ์จะรับศิษย์ใหม่ทุกช่วงเวลา และมีอัจฉริยะจากตระกูลเก่าแก่ไม่น้อยที่มาสมัคร

ด้วยความแข็งแกร่งที่ซูหยางแสดงออกมา การเข้าดินแดนศักดิ์สิทธิ์ไม่ใช่ปัญหาเลย บางทีอาจมีการแย่งตัวเขาไปเป็นศิษย์ด้วยซ้ำ

หลังจากเย่ชิงชิวร่ำลาเย่หงเซิ่งเสร็จ มู่อู๋ซินก็ฉีกมิติพาหลินเทียนและเย่ชิงชิวจากตระกูลเย่ไป

หลังจากหลินเทียนและคนอื่นๆ จากไปไม่นาน ตระกูลซูก็ได้รับข่าว ซูอู๋หมิงเองก็ประหลาดใจกับเรื่องนี้มาก

เขาถอนหายใจ “ข้านึกว่าบุตรศักดิ์สิทธิ์หลินจะมาหาเรื่องซูหยางหลังจากทะลวงด่านได้ ไม่นึกเลยว่าเขาจะจากไปดื้อๆ”

ซูเทียนอวิ๋น: “ไม่ว่ายังไง นี่ก็เป็นเรื่องดีสำหรับตระกูลซูเรา อย่างน้อยก็ไม่ต้องปะทะกับดินแดนศักดิ์สิทธิ์”

ผู้อาวุโสคนอื่นๆ พยักหน้าเห็นด้วย

ทันใดนั้น

ผู้อาวุโสสามที่ยืนอยู่ข้างๆ ก็เอ่ยขึ้น “ท่านประมุข ช่วงนี้ดินแดนศักดิ์สิทธิ์กำลังรับศิษย์ เราควรให้นายน้อยไปลองดูไหม?”

ทันทีที่พูดจบ

ดวงตาของเหล่าผู้อาวุโสก็เป็นประกายขึ้นมาทันที พวกเขามองไปที่ซูอู๋หมิงด้วยความกระตือรือร้น

ด้วยพรสวรรค์ของซูหยางในตอนนี้ การเข้าดินแดนศักดิ์สิทธิ์จะทำให้เขากลายเป็นตัวตนระดับสูงสุด หากเขาสามารถเป็นบุตรศักดิ์สิทธิ์ได้ ตระกูลซูก็จะได้รับผลประโยชน์มหาศาลเช่นกัน

“เรื่องนี้ข้าต้องถามความเห็นซูหยางก่อน”

เมื่อเทียบกับการอยู่ตระกูลซู การเข้าร่วมขุมกำลังที่แข็งแกร่งกว่าย่อมดีกว่า แต่ซูอู๋หมิงยังคงเลือกที่จะเคารพการตัดสินใจของซูหยาง และไม่อยากบังคับเขา

“ท่านพ่อ ข้ายินดีเข้าร่วมดินแดนศักดิ์สิทธิ์”

สิ้นเสียงของซูอู๋หมิง เสียงของซูหยางก็ดังมาจากด้านนอกโถงใหญ่ จากนั้นเขาก็ก้าวเข้ามาด้านใน

.......................

จบตอนที่ 10