Chapter 47 : แปลงพลังงานแสง(ระดับ1)

“วิ่ง!”

เมื่อเห็นเหล่ามอนสเตอร์ต้นไม้พากันถอนรากขึ้นมาโจวเฉินและคนอื่นๆก็รีบหลบหนีไปยังทะเลสาบในทันที

มอนสเตอร์ต้นไม้เหล่านี้สูงหลายเมตร มีลำต้นอวบหนาและกิ่งก้านมากมาย รากของพวกมันเองก็ประหนึ่งดั่งรยางค์หนา เมื่อต้องเผชิญหน้ากับการโจมตีไม่รู้จบนี้เหล่าผู้รอดชีวิตทั้งห้าย่อมไม่คิดจะสู้

โจวเฉินออกตัววิ่งน้ำหน้า ในอีกด้านหนึ่งนั้นตัวเขาค่อนข้างรวดเร็วอยู่แล้วและอีกด้านหนึ่งก็เพราะเขาคอยระวังสถานการณ์รอบๆอยู่ตลอดและหลบหนีทันทีที่เห็นสัญญาณว่าจะเกิดปัญหา

“อ๊า! ไสหัวไปซะ!”

ทันใดนั้นเสียงกรีดร้องอย่างตื่นตระหนกและหวาดกลัวก็ดังขึ้นมาจากทางด้านหลัง โจวเฉินหันไปมองและพบว่าเป็นชายหนุ่มชุดโค้ทสีขาวที่วิ่งอยู่ด้านหลังสุดถูกรากของต้นไม้พันขาเอาไว้จนล้มลงกับพื้น ร่างกายของเขาถูกกิ่งก้านของต้นไม้ต้นอื่นที่อยู่ใกล้กันเข้าพัวพัวในเวลาไม่นาน ไม่ว่าเขาจะพยายามใช้มีดโจมตีไปเท่าไหร่ก็ไม่อาจหลบหนีออกมาได้ ร่างกายของเขาค่อยๆจมลงสู่ทะเลกิ่งก้านหลงเหลือเพียงเสียงกรีดร้องอย่างหวาดผวาให้ได้ยิน

แต่ตอนนี้ไม่มีผู้ใดคิดจะหันกลับไปช่วยเขา ต่อให้พวกเขาหันกลับไปช่วยจริงๆก็ยากที่จะช่วยได้อยู่ดี กลับกันอาจจะเป็นการเพิ่มจำนวนผู้เสียชีวิตเสียเปล่า

เมื่อวิ่งต่อมาได้อีกเล็กน้อยเสียงกรีดร้องที่โจวเฉินได้ยินก็กลายเป็นเสียงอู้อี้ก่อนจะเงียบหายไปทิ้งไว้เพียงเสียงการเคลื่อนไหวสะเทือนเลื่อนลั่นของต้นไม้

ทะเลสาบอยู่ใกล้เข้ามาเรื่อยๆแล้วแต่เสียงที่ไล่หลังมากลับไม่ได้แผ่วเบาหลงเลยแม้ว่าชายหนุ่มชุดโค้ทขาวจะตายลงไปแล้ว กลับกันเสียงที่ไล่หลังมานั้นยิ่งมาก็ยิ่งบ้าคลั่งขึ้นเรื่อยๆ

“ต้องหนีไปที่ป่าด้านหน้า”

โจวเฉินหลบหนีอย่างรวดเร็วขณะเดียวกันก็คอยสังเกตการณ์สถานการณ์ภายในป่าด้านหน้าไปด้วยและเขาก็ตัดสินใจได้ทันทีว่าต้นไม้ไม่น่าจะตามไปได้

ไม่กี่นาทีให้หลังคนทั้งสี่ก็เปลี่ยนเส้นทางมุ่งหน้าเข้าสู่ส่วนลึกของป่าทางด้านหน้าแทน ต้นไม้ที่ไล่ตามพวกเขามาไม่นานนักก็สงบและค่อยๆทยอยกันกลับไปทางเดิม

[พรสวรรค์ช่วงชิงสกิลติดตัวทำงาน : ท่านได้ทำการช่วงชิงสกิลของต้นไม้ไร้เสียง ‘แปลงพลังงานแสง(ระดับ1)’ ต้องการดูดกลืนหรือไม่?]

โจวเฉินที่กำลังหอบหายใจอย่างเหนื่อยหอบจากการวิ่งอย่างหนักหน่วงพลันต้องประหลาดใจ เขาไม่คิดเลยว่าจะได้สกิลติดตัวมาเช่นนี้ สิ่งเดียวที่เขาพอจะคาดเดาได้ก็น่าจะเป็นเพราะต้นไม้ที่ถูกตัดต้นนั้นถูกเผาจนตายไปแล้ว

เขาไม่ได้ทำการดูดซับสกิลทันทีแต่เลือกที่จะเดินไปด้านหลังต้นไม้และแอบอ่านรายละเอียดสกิลอยู่เงียบๆแทน

[แปลงพลังงานแสง(ระดับ1)]

[ประเภท : สกิลติดตัวระดับทองแดงขั้นต่ำ]

[คำอธิบาย : ผิวหนังของท่านสามารถแปลงพลังงานแสงให้กลายเป็นสารอาหารให้กับร่างกายได้เวลาได้รับแสง ถ้าท่านอาบอยู่ภายใต้แสงแดดนานเกินกว่า20ชั่วโมงก็จะสามารถแปลงมันเป็นพลังงานที่ร่างกายจำเป็นต้องใช้ในหนึ่งวันได้]

“นี่มันคล้ายกับการสังเคราะห์แสงเลยนี่...”

โจวเฉินบ่นขึ้นมาในใจหลังจากได้อ่านคำอธิบายของสกิลติดตัว

“ดูดกลืน!”

หลังจากการดูดกลืนเสร็จสิ้นเขาก็ยกแขนขึ้นมากางฝ่ามือดูจากนั้นเขาก็พลิกด้านของมีดมาเชเต้เพื่อดูเงาสะท้อนใบหน้าของตัวเองจากใบมีด เขาพบว่าลักษณะภายนอกของเขาไม่เปลี่ยนแปลงและสีผิวเองก็ไม่ได้เปลี่ยนเป็นสีเขียวแต่อย่างใด

“พวกมันไม่ไหม้...มอนสเตอร์ต้นไม้นั่นโยนบอลไฟทิ้งไปในทะเลสาบและลงไปสู้กับอะไรก็ไม่รู้ในทะเลสาบ”

ชายหนุ่มกางเกงในเดินกลับมาจากชายป่าหลังจากตรวจสอบสถานการณ์ในบริเวณทะเลสาบเสร็จสิ้น

“ได้ของดรอปบ้างไหม?”

ในเวลานี้เองหญิงสาวผมหางม้าก็เอ่ยขึ้นมาเพื่อเปลี่ยนประเด็น

“ฉันได้เมล็ดพันธุ์มา...หรือเมล็ดนี่จะเป็นไอเทมพิเศษที่ทางระบบพูดถึง?”

เธอมองไปที่คนที่เหลือทั้งสามคนและเอ่ยถามออกมาด้วยความสงสัย

“ฉันไม่ได้อะไรเลย”

ชายหนุ่มชุดทหารส่ายหัว

“ฉันเองก็ไม่ได้เหมือนกัน ระบบมันเป็นส้นตีนอะไรวะ? ถ้าคิดในแง่ความเสียหายแล้วฉันน่าจะเป็นคนสร้างความเสียหายสูงสุดไม่ใช่รึไง?”

ชายหนุ่มกางเกงในไม่ค่อยพอใจระบบเท่าไหร่นัก

หญิงสาวยิ้มให้เขาและหันไปมองโจวเฉินที่ยืนหลบๆซ่อนๆอยู่ด้านหลังต้นไม้ห่างออกไปหลายเมตรอยู่คนเดียว

“ฉันเองก็ไม่ได้อะไรเหมือนกัน”

โจวเฉินตอบกลับทันที

เขาไม่ได้โกหกเพราะเขาไม่ได้ไอเทมอะไรเลยจริงๆ ได้ก็แค่สกิลติดตัวเท่านั้นเอง

“เฮ้อ ถ้าเจ้าหมอนั่นมันยิ่งเร็วอีกซักหน่อยล่ะก็นะ”

หลังจากกล่าวถึงของดรอป ชายหนุ่มชุดทหารก็เอ่ยถึงชายหนุ่มชุดโค้ทขาวที่ถูกมอนสเตอร์ต้นไม้สังหารไป บรรยากาศผ่อนคลายพลันหนักอึ้งขึ้นมาเล็กน้อยจนความเงียบเข้าปกคลุมคนทั้งกลุ่ม

หลายนาทีให้หลังชายหนุ่มกางเกงในก็เปิดปากพูดขึ้นมาเป็นคนแรก

“นี่คือความเสี่ยงที่เขาต้องแบกรับ ใครจะรู้ล่ะว่าเขาจะหนีจากมอนสเตอร์ต้นไม้พวกนั้นไม่พ้น นี่คือภารกิจเซอร์ไววัลของระบบเชียวนะ ถ้าพวกเราเอาตัวรอดไม่ได้ก็มีแต่จะต้องตายเท่านั้น”

“อย่าไปพูดถึงเขาเลยคนก็จากไปแล้ว ฉันคิดว่านี่ไม่น่าใช่ครั้งแรกที่พวกนายเจอกับเรื่องอะไรแบบนี้ด้วย”

เมล็ดพันธุ์สีเขียวทรงกลมปรากฏออกมาในมือของหญิงสาว

“นี่คือเมล็ดที่ฉันได้มา พวกนายสนใจจะดูไหม?”

เมื่อเห็นเช่นนี้โจวเฉินก็เพ่งสมาธิไปที่เมล็ดพันธุ์ทรงพลังในทันทีและเนื่องจากมันเป็นไอเทมที่สร้างขึ้นจากระบบเมื่อเขาเพ่งสมาธิมองจึงสามารถมองเห็นรายละเอีดยคร่าวๆที่ทางระบบใส่เอาไว้ได้ ยังไงก็ตามเนื่องจากหญิงสาวได้ตั้งค่าให้มันแสดงรายละเอียดแบบสาธารณะเขาจึงสามารถเข้าถึงรายละเอียดของมันได้ลึกกว่าปกติ

[เมล็ดพันธุ์ต้นไม้กินคน(chomper*)]

[ประเภท : เมล็ดพันธุ์ระดับทองแดงขั้นต่ำ]

[คำอธิบาย : เมล็ดพันธุ์ของต้นไม้กินคน ท่านสามารถฝังมันลงในดินเพื่อปลูกมันได้ หนึ่งอาทิตย์หลังจากนั้นหากได้รับแสงสว่างและน้ำเพียงพอมันจะเติบโตเต็มวัย ปล.ต้นไม้กินคนที่เติบโตเต็มที่แล้วสามารถผุดออกจากดินเป็นระยะเวลาสั้นๆเพื่อเคลื่อนไหวและช่วยท่านโจมตีศัตรูได้]

*(chomper = ต้นเขมือบผีใน plant vs zombie)

“ก็ดูมีประโยชน์ดีนี่? เธอไม่อยากเก็บเอาไว้รึไง?”

ชายหนุ่มกางเกงในถามหญิงสาว

“อืม...ฉันไม่ค่อยชอบปลูกดอกไม้หรือปลูกพืชเท่าไหร่ ถ้าพวกนายคนไหนสนใจก็ซื้อไปได้เลย”

หญิงสาวกล่าว

ชายหนุ่มกางเกงในไม่ได้ตอบกลับ โจวเฉินเองก็ไม่ได้เอ่ยอะไรเพราะเขาไม่ค่อยให้ค่าเจ้าสิ่งนี้เท่าไหร่นัก

“ถ้าเธอไม่ชอบก็ขายมันให้กับองค์กรสิ องค์กรจะรับซื้อแน่นอน”

ชายหนุ่มชุดทหารมองมาที่หญิงสาวแล้วเอ่ยปากขึ้นมา

“นี่คือไอเทมพิเศษที่ถูกสร้างขึ้นโดยระบบดังนั้นองค์กรย่อมรับซื้อในราคาที่น่าพึงพอใจแน่นอน ฉันคิดว่าเมล็ดพันธุ์ที่เธอมีน่าจะแลกได้อย่างน้อย100,000เหรียญมังกรเชียวล่ะ”

“แค่แสนเหรียญ? ถ้างั้นฉันลองเอาไปโพสต์ขายในตลอดซื้อขายดีกว่า”

หญิงสาวพูดไม่ออก เธอไม่คิดหรอกนะว่าถ้าวางขายเจ้าเมล็ดพันธุ์นี่ลงบนตลอดซื้อขายจะได้แค่แสนเดียว

“ดูเหมือนเราจะไม่ได้ลงมือฆ่าเจ้าต้นไม้นั่นไปอย่างเสียเปล่า หลังจากนี้ฉันจะหาเวลาไปฆ่ามันอีกซักตัว”

ชายหนุ่มกางเกงในกล่าวขึ้นมาอีกครั้ง

“ยังอยากจะหาเรื่องพวกมันอีกหรอ? ไม่กลัวว่าจะถูกพวกมันไล่กวดอีกรึไง?”

หญิงสาวมึนงงยิ่งนัก

“ฉันลองคิดดูแล้วเจ้ามอนสเตอร์ต้นไม้พวกนั้นน่าจะลุกฮือกันขึ้นมาเพราะพวกเราใช้ไฟ ถ้าใช้ขวานจามแทนความเสี่ยงน่าจะไม่สูงขนาดนี้”

ชายหนุ่มกางเกงในตอบกลับด้วยความมั่นใจ