บทที่ 3 - สไลด์เสียบยอดเขา

บทที่ 3 - สไลด์เสียบยอดเขา

◉◉◉◉◉

กงล้อสมุทร คือจุดเริ่มต้นของการบำเพ็ญเพียรทั้งปวง

ตำแหน่งของมันคือจุดแบ่งที่สมบูรณ์แบบที่สุดระหว่างร่างกายท่อนบนและท่อนล่าง โดยมีจุดใต้สะดือเป็นศูนย์กลาง ก่อตัวเป็นวงกลมขนาดเท่าฝ่ามือ เป็นที่กักเก็บสารัตถะ

สรรพสิ่งล้วนมีจุดกำเนิด ร่างกายมนุษย์มีจุดกำเนิดที่ใต้สะดือ

คนธรรมดาใช้ให้กำเนิดบุตร ผู้บำเพ็ญใช้ให้กำเนิดกาย

ภายในฐานลับ ไม่ใช่ว่าว่างเปล่าไม่มีอะไร

กาลเวลาไร้ปรานี มักทิ้งร่องรอยไว้บนสรรพสิ่ง ต้นไม้มีวงปี คนเราก็เช่นกัน มีกงล้อชีวิตคอยบันทึกกาลเวลา

บนกงล้อชีวิตของหลินเซียน มีรอยประทับยี่สิบห้ารอย เป็นสัญลักษณ์ของเวลาทายี่สิบห้าปี

ปราณทารกต้นกำเนิด แหวกทะเลทุกข์ ใช้ไอหมอกชะล้างกงล้อชีวิต รอยประทับหนึ่งค่อยๆ สมานตัว ไม่นานรอยประทับยี่สิบห้ารอย ก็กลายเป็นยี่สิบสี่รอย

อายุยืนขึ้นหนึ่งปี เส้นทางสู่ชีวิตอมตะเริ่มจากตรงนี้

หากชะล้างต่อไปเรื่อยๆ จนอยู่ในสภาวะที่ไม่เพิ่มไม่ลด นั่นคือความนิรันดร์

ทว่า ฐานลับกงล้อสมุทร มีกงล้อ ก็ย่อมมีสมุทร

นอกจากกงล้อชีวิต ยังมีทะเลแห่งความทุกข์ระทมไร้ที่สิ้นสุดที่บดบังกงล้อชีวิตอยู่ ทั้งสองซ้อนทับกัน ดั่งไทเก็กหยินหยาง สัญลักษณ์แห่งการเกิดและความตาย หยินและหยาง ความนิ่งและความเคลื่อนไหว ความใสและความขุ่น

ไม่ใช่แค่กาลเวลาที่กัดกร่อนกงล้อชีวิต ทะเลทุกข์ไร้ขอบเขตที่เป็นตัวแทนของความขุ่นมัวแบบหยิน ก็กำลังกัดกินทีละเล็กทีละน้อยเช่นกัน

ทะเลทุกข์ถาโถมเข้ามา ท่วมทับกงล้อชีวิตอีกครั้ง ปราณทารกต้นกำเนิดมีเพียงกลุ่มก้อนเดียว ไม่อาจต้านทานทะเลทุกข์ได้ จึงค่อยๆ ตกเป็นรอง

ทะเลทุกข์ที่มืดมิดลึกล้ำ ซัดสาดกงล้อชีวิต ก่อเกิดคลื่นยักษ์นับล้าน กลายเป็นอุปสรรคบนเส้นทางบำเพ็ญเพียร

เป้าหมายของการบำเพ็ญเพียร คือต้องข้ามทะเลทุกข์ไปให้ได้ รักษากงล้อชีวิตให้ใสกระจ่าง ไร้รอยแผล ไร้ตำหนิ ไม่ถูกทะเลทุกข์กัดกิน เหมือนใหม่อยู่เสมอ

ขจัดความขุ่นมัว สมบูรณ์ไร้ที่ติ หากได้ความเป็นหยางบริสุทธิ์ ก็คือเซียนแท้

ต้นกำเนิดพลังปราณเป็นหนึ่งในแปดเคล็ดวิชา แต่ไหนแต่ไรมามีแต่บรรลุมรรคเป็นเซียน ไม่เคยมีบรรลุวิชาเป็นเซียน

มันช่วยผลักประตูแห่งการบำเพ็ญเพียรให้หลินเซียน ใช้วิชาเข้าสู่มรรค แสดงเส้นทางใหม่ แต่ไม่สามารถก้าวเดียวขึ้นสวรรค์ กลายเป็นเซียนเหาะเหินเดินอากาศได้ทันที

"ทางที่เหลือ ต้องเดินด้วยตัวเองแล้ว"

แววตาของหลินเซียนฉายประกายเจิดจ้า สัมผัสถึงทะเลทุกข์ที่ชะล้างกงล้อชีวิต พลังเทพสีทองสายเล็กๆ ผุดขึ้นในร่างกาย เหนือกว่าปุถุชน เขาออกวิ่งอย่างรวดเร็ว ทิ้งภาพติดตายาวเหยียด มุ่งหน้าสู่ยอดเขาด้วยความเร็วเหนือมนุษย์

แม้จะเป็นผู้บำเพ็ญเพียรที่เพิ่งกระตุ้นทะเลทุกข์ขั้นต้น ก็ถือเป็นผู้บำเพ็ญเพียร ปราณโลหิตในร่างกายเดือดพล่าน พลังเลือดพุ่งเสียดฟ้า ทางภูเขาสิบกิโลเมตรไปถึงได้ในชั่วอึดใจ

ฝีเท้าที่รวดเร็วปานบิน เรียกเสียงอุทานนับไม่ถ้วน นักท่องเที่ยวบนเขาไท่ซานต่างอ้าปากค้าง ต่อจากเก้ามังกรลากโลง ผู้บำเพ็ญเพียรก็โผล่มาแล้วเหรอ

นักท่องเที่ยวชาวต่างชาติบางคนถึงกับอุทาน "พระเจ้า!"

โลกที่เคยปกติสุข วันนี้จู่ๆ ก็ผิดปกติไปหมด

หลินเซียนวิ่งขึ้นเขาเต็มกำลัง พลางสื่อสารกับระบบในใจ "แพ็คเกจของขวัญมือใหม่ ภารกิจทดสอบ... ระบบ 10086 แกอมเงินส่วนต่างที่ระบบหลักให้ฉันมาใช่ไหม"

"ไอ้ภารกิจทดสอบอะไรนั่น สงสัยแกตั้งเองแหงๆ"

ระบบ 10086 เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะค่อยๆ ตอบว่า "ตอนนี้เราเป็นพันธมิตรทางผลประโยชน์ ต้องสร้างประชาคมร่วมชะตากรรมระหว่างโฮสต์และระบบ อย่ามาใส่ใจเรื่องเล็กน้อยพวกนี้เลย"

"ระบบ แกเสียนิสัยแล้วนะ" หลินเซียนถอนหายใจ

"โฮสต์สอนมาดีทั้งนั้น" ระบบ 10086 ตอบเรียบๆ

ในฐานะสมาชิกเผ่าพันธุ์ระบบ ระบบ 10086 ถูกปลูกฝังความรู้เรื่องการเลือกโฮสต์ให้รอบคอบตั้งแต่เกิดจากสายพานการผลิต

การเลือกโฮสต์ที่ดี มีความสามารถสูง คนเดียวได้ดีหมาไก่พลอยขึ้นสวรรค์ จนเติบโตไปถึงระดับเดียวกับระบบหลักนั้น หายากยิ่งกว่างมเข็มในมหาสมุทร

ตัวอย่างที่โฮสต์ห่วยแตก จนภารกิจล้มเหลว ระบบต้องกลับไปซ่อมที่โรงงาน มีให้เห็นเกลื่อนกลาด

ยอมรอคนที่ใช่ ดีกว่าเลือกส่งๆ ได้คนห่วย

นี่คือความเชื่อของระบบ 10086

ดังนั้นก่อนออกปฏิบัติงาน ระบบ 10086 เลยปิ๊งไอเดีย ตั้งภารกิจทดสอบขึ้นมาเอง เอาแพ็คเกจของขวัญมือใหม่ที่แจกฟรีมาเป็นของรางวัล

แถมยังปลอมตัวเป็นระบบจักรกลไร้สติปัญญา ไม่ตอบโต้โฮสต์ก่อน

เผื่อโฮสต์ไม่ผ่านเกณฑ์ อย่างมากมันก็แค่รอร้อยปี พอโฮสต์ตาย ระบบยกเลิกการผูกมัด ก็ไปหาคนใหม่ได้

ระบบหลักเคยบอกไว้ว่า อย่าทิ้งป่าทั้งป่าเพื่อต้นไม้ต้นเดียว

สมัยนี้โฮสต์เลือกระบบ ระบบก็เลือกโฮสต์เหมือนกัน

แต่... คิดไม่ถึงเลยจริงๆ

พวกเขาทะลุมิติผิด ผิดก้าวเดียว ผิดไปทั้งกระดาน ทำให้ระบบ 10086 ตกเป็นรองมากขึ้นเรื่อยๆ

"แปดเคล็ดวิชาจาก ใต้หนึ่งคน จะรับมือจักรวาลที่เอะอะก็มรรคร่ำไห้ ธารดาราแตกสลายนี้ได้จริงเหรอ"

"ตอนนี้ยื่นเรื่องขอประกันชีวิตโฮสต์ทันไหมนะ"

"ถ้าโฮสต์ม่องเท่ง ฉันจะผูกมัดกับสิ่งมีชีวิตพื้นเมืองในจักรวาลปิดฟ้าดีไหม"

...

ระบบ 10086 บ่นพึมพำในใจ มองดูหลินเซียนวิ่งตะบึงโชว์สเต็ป ราวกับท่องคลื่นเหยียบเมฆ ขึ้นสู่ยอดเขา

เขาไท่ซาน ยอดเขาหยกจักรพรรดิ

ซากมังกรยักษ์เก้าตัวที่ห้อยอยู่ริมหน้าผากำลังสั่นไหว แผ่กลิ่นอายโบราณ ดิบเถื่อน และอมตะน่าเกรงขาม โลงศพทองแดงยักษ์ด้านหลังกำลังจะปิดลง

"รอเดี๋ยวก่อน ฉันยังไม่ได้ขึ้นรถเลย"

หลินเซียนอดตะโกนออกมาไม่ได้ รวบรวมแรงทั้งหมด สไลด์เสียบ พุ่งเข้าหามังกรแท้เก้าตัวที่ดูเหมือนกำแพงเหล็กสีดำทมิฬ

แพลตฟอร์มกำหนดความสำเร็จ ในประเทศที่สงบสุข คนเราสามารถนอนอืดเป็นโอตาคุอ้วนๆ ได้ แต่ในประเทศสงคราม นอนอืดมีแต่ทางตาย

จะนอนกินแรงก็ต้องดูสภาพแวดล้อม

ถ้าเกาะรถไฟจักรวาลขบวนนี้ไม่ทัน แม้แต่สิทธิ์จะนอนกินแรงก็ยังไม่มี

อย่าว่าแต่ระดับราชาเซียนหรือปรมาจารย์เต๋าเลย แค่ขึ้นแท่นเซียนยังยาก

การพลิกตัวของปลาเค็มอย่างเหมาะสม ก็เพื่อการนอนอืดที่ดีกว่า

ตุบ

เสียงกระแทกดังขึ้น หลินเซียนนอนแผ่หราเข้าไปในโลงศพได้อย่างสวยงาม สัมผัสถึงเนื้อสัมผัสหนักแน่นของโลงศพทองแดง ก็อดโล่งอกไม่ได้ หลับตาลงอย่างสงบ เข้าโลงเพื่อความปลอดภัย

ปัง

ในขณะเดียวกัน ฝาโลงศพทองแดงโบราณก็ส่งเสียงดังสนั่น

ระบบ 10086 ก็ถอนหายใจโล่งอก ปิดโลงตอกฝาเรียบร้อย

ถ้าบอกว่าการทะลุมิติเป็นแค่อุบัติเหตุ งั้นการเข้าสู่เก้ามังกรลากโลงก็คือการเข้าสู่เส้นทางที่ถูกต้อง จะไม่มีหม้อไทจักรพรรดิสวรรค์ลอยมาจากฟ้า ฟาดตัวเองกับโฮสต์ให้แหลกเป็นจุลซี้ซั้ว

แสงเทพห้าสีพุ่งเสียดฟ้าเชื่อมต่อฟ้าดิน เก้ามังกรลากโลง ขบวนรถด่วนจักรพรรดิสวรรค์ รถไฟจักรวาลปู๊นๆ ออกเดินทาง

ภายในโลงศพทองแดงโบราณมืดมิด แผ่ไอเย็นยะเยือก คนที่ตกลงมาในโลงโดยไม่คาดฝันแทบสติแตก ในใจเต็มไปด้วยความสิ้นหวังและหวาดกลัว แต่กลับไม่กล้าร้องไห้เสียงดัง ทุกคนพยายามข่มอารมณ์และเสียงของตัวเอง สะอื้นเบาๆ

"ทำยังไงดี ใครจะมาช่วยพวกเรา"

"ตอนนี้เราอยู่ในโลงทองแดงจริงๆ เหรอ"

"ทำไมถึงเป็นแบบนี้ มีวิธีออกไปได้ไหม"

มีคนพยายามใช้มือถือติดต่อโลกภายนอก แต่ไร้สัญญาณ ยิ่งทำให้หวาดกลัวหนักกว่าเดิม

ทันใดนั้น เสียงทุ้มลึกก็ดังขึ้น ราวกับเสียงประกาศ

"สวัสดีท่านผู้โดยสารทุกท่าน ยินดีต้อนรับสู่ขบวนรถไฟนี้ ขบวนนี้เป็นรถไฟจักรวาลเที่ยวเดียวไม่มีขากลับ เดินทางจากดาวโบราณหงฮวงมุ่งหน้าสู่ดาวโบราณเป่ยโต่ว"

"รถไฟจักรวาลขบวนนี้ไม่มีบริการใดๆ ห้ามสูบบุหรี่ทั้งขบวน"

"สถานีต่อไป ดาวอังคาร ขอให้ทุกท่านเตรียมตัวให้พร้อม"

[จบแล้ว]