บทที่ 23: ถังถังถูกใส่ความ ได้เวลาจัดการคนสารเลว

บทที่ 23: ถังถังถูกใส่ความ ได้เวลาจัดการคนสารเลว

ห้านาทีต่อมา

ถังอิ๋งอิ๋งบุกเข้ามาในห้องรับรองด้วยสีหน้าเกรี้ยวกราด ผลักประตูเปิดออกอย่างแรงด้วยความโกรธ

เธอรู้แล้ว นังถังเจียวเจียว นังแพศยานี่จงใจแต่งตัวสวยมายั่วโมโหเธอวันนี้ แถมยังตั้งใจจะยั่วยวนพี่มู่เจ๋อของเธออีก!

ต่อหน้าทำเป็นไม่สนใจ แต่ลับหลังคงอิจฉาริษยาที่เธอได้ดิบได้ดีล่ะสิ!

ผู้หญิงคนไหนบ้างจะไม่อยากแต่งงานเข้าตระกูลเศรษฐี?!

ยิ่งไปกว่านั้น เจียงมู่เจ๋อไม่เพียงแต่มีชาติตระกูลสูงส่ง แต่ยังหล่อเหลาเอาการ

ถังเจียวเจียวจะไม่ให้อิจฉาได้ยังไง? จะไม่ให้แค้นได้ยังไง?

หึ นังถังเจียวเจียวคงจะรู้ตัวแล้วว่าผู้ชายคนใหม่ที่หามาได้ นอกจากจะหน้าตาดีแล้ว อย่างอื่นก็เทียบพี่มู่เจ๋อของเธอไม่ได้เลย ทั้งชาติตระกูล ทรัพย์สมบัติ หรืออิทธิพล ถึงได้รีบแจ้นมาสร้างเรื่องแย่งคนของเธอไปแบบนี้!

แถมยังหน้าด้านหน้าทนลากพี่มู่เจ๋อของเธอเข้ามาพลอดรักในห้องรับรองอีก!

คิดจะงัดมารยาหญิงมาใช้ ทำให้ข้าวสารกลายเป็นข้าวสุกก่อนหรือไง?

ถังเจียวเจียวหัดส่องกระจกดูเงาหัวตัวเองบ้างนะว่าคู่ควรหรือเปล่า!

ทันทีที่ถังอิ๋งอิ๋งผลักประตูห้องรับรองเปิดออก คำด่าทออย่าง "นังแพศยา" "นังร่าน" และ "นังจิ้งจอก" จ่ออยู่ที่ริมฝีปากพร้อมจะระเบิดออกมา

แต่ทว่าภาพที่ปรากฏตรงหน้าทำให้เธอต้องกลืนคำพูดเหล่านั้นลงคอแทบไม่ทัน... เกือบจะสำลักน้ำลายตัวเองตาย

เธอเห็นเจียงมู่เจ๋อในสภาพยับเยิน ฟกช้ำดำเขียวไปทั้งตัว นั่งตัวสั่นงันงกอยู่ที่มุมห้อง

เขาไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้าขึ้น ได้แต่พึมพำซ้ำๆ ว่า "อย่าตีผมเลย ได้โปรด อย่าตีผม..."

"ผมผิดไปแล้ว ผมไม่กล้าอีกแล้ว!"

ในทางกลับกัน ถังเจียวเจียวล่ะ?

เธอโยนแปรงขัดส้วมที่ไปเอามาจากไหนไม่รู้ทิ้งอย่างรังเกียจ จากนั้นก็หยิบกระดาษทิชชูเปียกบนโต๊ะมาเช็ดมืออย่างใจเย็น

ภาพเหตุการณ์นี้ทำเอาถังอิ๋งอิ๋งยืนอึ้งตะลึงงัน

เมื่อกี้เธอได้ยินพวกผู้หญิงซุบซิบกันชัดๆ... ว่าเจียงมู่เจ๋อกับถังเจียวเจียวแอบมาพลอดรักกันในห้องรับรอง... แถมยังมีเสียงแปลกๆ ดังลอดออกมาด้วย...

นี่มันพลอดรักบ้าบออะไรกัน?

นี่มันถังเจียวเจียวกำลังซ้อมเจียงมู่เจ๋ออยู่ฝ่ายเดียวชัดๆ!

หรือว่าไอ้เสียงแปลกๆ นั่นจะเป็นเสียงร้องโหยหวนของเจียงมู่เจ๋อที่โดนซ้อม?

ทันใดนั้น ความโกรธแค้นก็พุ่งพล่านขึ้นมาในอกของถังอิ๋งอิ๋งอีกครั้ง

นังถังเจียวเจียว นังสารเลว ทำไมถึงกล้าทำร้ายผู้ชายของเธอ?!

นี่มันงานหมั้นของเธอนะ แล้วถังเจียวเจียวดันมาซ้อมคู่หมั้นของเธอจนน่วมแบบนี้ งานหมั้นจะดำเนินต่อไปได้ยังไง? ไม่ใช่ว่าจะโดนคนทั้งงานหัวเราะเยาะเอาหรอกเหรอ?!

เธอจะยอมให้งานหมั้นที่แสนเพอร์เฟกต์ของเธอถูกนังถังเจียวเจียวพังทลายลงแบบนี้ได้ยังไง?!

ถังอิ๋งอิ๋งพุ่งเข้าไปหาทันที "ถังเจียวเจียว นังสารเลว!"

ปากก็ด่า มือก็ง้างขึ้นเตรียมจะตบถังถัง

ทว่า ถังถังเพียงแค่ปรายตามองอย่างเกียจคร้าน สายตาคมกริบตวัดมองถังอิ๋งอิ๋ง

วินาทีนั้น ถังอิ๋งอิ๋งกลับรู้สึกหวาดกลัวขึ้นมาอย่างประหลาด จนอยากจะถอยหลังหนีโดยสัญชาตญาณ

แต่ถังถังไม่เปิดโอกาสให้ทำแบบนั้น

มือขวาเรียวบางคว้าข้อมือของถังอิ๋งอิ๋งไว้อย่างแม่นยำ แล้วออกแรงเหวี่ยงร่างของอีกฝ่ายออกไปอย่างง่ายดาย

เสียงดัง ตุบ

ร่างของถังอิ๋งอิ๋งลอยไปกระแทกทับร่างของเจียงมู่เจ๋อเข้าอย่างจัง

"โอ๊ย!" เจียงมู่เจ๋อร้องโหยหวนขึ้นมาอีกรอบ

น้ำหนักที่กดทับลงมาทำให้เขาเจ็บปวดทรมานจนต้องผลักไสออกตามสัญชาตญาณ สองมือปัดป่ายไปทั่วอย่างบ้าคลั่ง

ถังอิ๋งอิ๋งถูกผลักจนล้มกลิ้งลงกับพื้น ชุดกี่เพ้าขาดวิ่น เครื่องประดับผมหลุดลุ่ย ทรงผมที่เซ็ตมาอย่างดีกระเซอะกระเซิง

เมคอัพบนใบหน้าก็เลอะเทอะไปหลายจุด

ดูหมดสภาพสุดๆ!

ตอนที่ถังอิ๋งอิ๋งเข้ามา เธอไม่ได้ปิดประตู บวกกับที่คู่พระคู่นางหายตัวไปสักพักแล้ว ทุกคนจึงเริ่มออกตามหา

พอมีเสียงเอะอะโวยวาย ผู้คนจำนวนมากก็แห่กันมามุงดู

แถมยังมี... คนบางคนคอยยุยงส่งเสริม

ทำให้ผู้คนทยอยกันเข้ามาในห้องรับรองไม่ขาดสาย

"ตายจริง! มู่เจ๋อ!" คุณนายเจียงเห็นสภาพเจียงมู่เจ๋อนอนขดตัวอยู่มุมห้องดูน่าเวทนา ก็รีบพุ่งเข้าไปดูอาการลูกชายทันที

เจียงมู่เจ๋อถูกซ้อมจนมึนงง สติไม่อยู่กับเนื้อกับตัว พอเห็นแม่บังเกิดเกล้า เขาก็โผเข้ากอดคุณนายเจียงแล้วปล่อยโฮออกมา

"แม่ครับ! ผมอยากกลับบ้าน! ผมอยากกลับบ้าน!"

โตมาป่านนี้ยี่สิบกว่าปี นี่เป็นครั้งแรกที่เขาโดนซ้อมหนักขนาดนี้!

ศักดิ์ศรีลูกผู้ชายป่นปี้ไม่มีเหลือ!

ที่สำคัญที่สุด... มันเจ็บ... เจ็บจะตายอยู่แล้ว เจ็บไปถึงเครื่องใน เหมือนกะโหลกจะร้าวตายให้ได้!

เขาไม่ไหวแล้วจริงๆ ทนไม่ไหวแล้ว!

คุณนายเจียงปลอบโยนเจียงมู่เจ๋ออยู่พักใหญ่กว่าเขาจะสงบลง จากนั้นเธอก็ตวัดสายตาเกรี้ยวกราดมองไปที่ถังอิ๋งอิ๋งซึ่งนอนหมดสภาพอยู่ข้างๆ แล้วตะคอกถามด้วยความโมโห

"ถังอิ๋งอิ๋ง! นี่มันเรื่องอะไรกัน?! เธอทำอะไรมู่เจ๋อ!"

คุณนายเจียงย่อมเข้าใจไปเองก่อนว่าถังอิ๋งอิ๋งเป็นคนทำร้ายเจียงมู่เจ๋อ ก็ในเมื่อเธอเป็นคนเดียวที่อยู่ข้างๆ ลูกชายเธอตอนที่เข้ามาเจอ!

ถังอิ๋งอิ๋งถึงกับอึ้งกิมกี่ที่คุณนายเจียงไม่เพียงไม่ห่วงเธอ แต่กลับมาตวาดใส่เธอซะงั้น

โชคดีที่จ้าวเสวี่ยเฟินตามมาทัน เธอรีบช่วยพยุงถังอิ๋งอิ๋งขึ้นมา แล้วมองหน้าคุณนายเจียงอย่างไม่เกรงกลัว "คุณนายเจียงคะ ช่วยดูให้ดีๆ หน่อย อิ๋งอิ๋งของฉันก็บาดเจ็บเหมือนกัน เจ็บหนักไม่แพ้มู่เจ๋อของคุณหรอกค่ะ อย่ามาโทษอิ๋งอิ๋งมั่วซั่วนะคะ!"

จ้าวเสวี่ยเฟินรีบจัดแจงเสื้อผ้าหน้าผมให้ลูกสาว แล้วส่งสายตาบอกใบ้ให้ถังอิ๋งอิ๋ง พลางถามนำทาง "อิ๋งอิ๋ง เกิดอะไรขึ้นลูก? เมื่อกี้แม่ได้ยินคนเขาพูดกันว่ามีเสียงแปลกๆ ดังมาจากห้องรับรองเมื่อไม่กี่นาทีก่อน? แต่เมื่อกี้ลูกก็อยู่กับแม่ในห้องน้ำนี่นา..."

"แล้วแผลพวกนี้ของลูกกับมู่เจ๋อ... มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?"

เมื่อได้ยินคำพูดและเห็นสายตาของแม่ ถังอิ๋งอิ๋งก็เข้าใจแจ่มแจ้งทันที!

ใช่แล้ว นี่เป็นโอกาสทองที่จะทำลายชื่อเสียงนังถังเจียวเจียวให้ย่อยยับ!

ถังอิ๋งอิ๋งตัดสินใจทันที เธอแอบหยิกตัวเองแรงๆ จนน้ำตาคลอเบ้า

จากนั้นก็เอ่ยด้วยน้ำเสียงน่าสงสารและน้อยใจสุดขีด

"คุณลุง คุณป้าคะ หนูเพิ่งเข้ามาในห้องรับรองนี้เองค่ะ พอเข้ามาปุ๊บ พี่เจียวเจียวก็พุ่งเข้ามาตบตีหนูเลย หนูไม่รู้เรื่องอะไรเลยค่ะ ตอนแรกหนูได้ยินคนข้างนอกพูดกันตอนหนูเดินตามหามู่เจ๋อว่าพี่เจียวเจียวกับมู่เจ๋ออยู่กันสองต่อสองในห้องนี้ แถมยังมีเสียงแปลกๆ หนูเลยรีบวิ่งมาดู..."

"คุณป้าก็รู้... มู่เจ๋อกับพี่เจียวเจียว..."

"เหลวไหล!" คุณนายเจียงสวนขึ้นทันควัน "มู่เจ๋อของฉันไม่เคยเลือกนังถังเจียวเจียว! ต่อให้คุณย่าจะชอบมันแค่ไหน ลูกฉันก็ไม่เคยแม้แต่จะชายตามองมัน! เรื่องนี้เธอรู้ดีกว่าใครนี่! ลูกฉันชอบเธอ! เขาจะไปมีอะไรกับนังถังเจียวเจียวได้ยังไง...!"

"หนูก็เชื่อใจพี่มู่เจ๋อค่ะ..." ถังอิ๋งอิ๋งน้ำตาไหลพราก เธอกุมมือเจียงมู่เจ๋อไว้แน่นแล้วสะอึกสะอื้น "พี่มู่เจ๋อ หนูเชื่อว่าพี่ไม่มีวันหักหลังหนู หรือว่าเป็นพี่เจียวเจียว... เธอ... เธอ..."

ยังไม่ทันที่เจียงมู่เจ๋อจะตอบอะไร คุณนายเจียงที่ได้ยินคำพูดของถังอิ๋งอิ๋งก็หันขวับไปจ้องถังเจียวเจียวที่นั่งกินผลไม้อย่างสบายใจเฉิบอยู่บนโซฟาราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น "นังถังเจียวเจียว! มิน่าล่ะวันนี้ถึงแต่งตัวมายั่วซะขนาดนี้! ที่แท้ก็คิดจะมาอ่อยลูกชายฉันสินะ!!"

พอได้ยินชื่อ "ถังเจียวเจียว" เจียงมู่เจ๋อที่นั่งเบลออยู่ก็สะดุ้งเฮือก ตัวสั่นเทิ้ม

ปฏิกิริยานั้นยิ่งทำให้คุณนายเจียงมั่นใจในความคิดของตัวเอง เธอมองเจียงมู่เจ๋อแล้วถามว่า "มู่เจ๋อ บอกแม่มาซิ นังถังเจียวเจียวพยายามจะยั่วยวนลูกใช่ไหม พอไม่สำเร็จก็เลยลงมือทำร้ายลูกแบบนี้?"

ไม่อย่างนั้นทำไมถังเจียวเจียวถึงดูปกติสุขดี ในขณะที่ลูกชายเธอสะบักสะบอมขนาดนี้?!

ต้องเป็นเพราะลูกชายเธอขัดขืนสุดชีวิต นังถังเจียวเจียวเลยโกรธจนหน้ามืดแน่ๆ!

ลูกชายเธอได้รับการเลี้ยงดูมาอย่างดี เป็นสุภาพบุรุษ รู้จักให้เกียรติผู้หญิง ไม่เคยลงไม้ลงมือกับเพศแม่

แล้วถังเจียวเจียวล่ะ? ลูกเมียน้อยที่โตมาในครอบครัวเล็กๆ เป็นเด็กป่าเถื่อน! ไร้การอบรมสั่งสอน ไร้มารยาท!

พออ่อยผู้ชายไม่ติด ก็เลยโกรธจนขาดสติ ซ้อมลูกชายสุดที่รักของเธอปางตายเลยเหรอ?!

นังสารเลวใจอำมหิต!

เจียงมู่เจ๋อตัวสั่นระริก เงยหน้ามองคุณนายเจียง "แม่ครับ..."

"เอาล่ะลูก ไม่ต้องพูดแล้ว! แม่รู้ทุกอย่างแล้ว!"

คุณนายเจียงตัดบทเจียงมู่เจ๋อทันที ตวาดเสียงเกรี้ยวกราด "วันนี้แม่จะต้องให้นังแพศยานี่ชดใช้ให้สาสม!"