บทที่ 14: มีอะไรที่ผู้หญิงของจี้หานยวนทำไม่ได้บ้าง?

บทที่ 14: มีอะไรที่ผู้หญิงของจี้หานยวนทำไม่ได้บ้าง?

จี้หานยวนยังไม่รีบร้อนพาถังถังกลับคฤหาสน์แสงจันทร์

นานๆ ทีแม่หนูน้อยจะได้ออกมาเปิดหูเปิดตา เธอดูตื่นตาตื่นใจกับทุกสิ่งรอบตัวไปเสียหมด

เดี๋ยวก็ถามนั่น เดี๋ยวก็ถามนี่ ราวกับเป็น 'เจ้าหนูจำไม' เดินได้

จี้หานยวนจึงตัดใจพาเธอกลับบ้านตอนนี้ไม่ลง แม้จะมีกองงานรอให้สะสางอยู่เป็นภูเขาก็ตาม

หลังจากพาถังถังไปทานมื้อค่ำ เขาก็พาเธอไปเดินช้อปปิ้งต่อที่ห้างสรรพสินค้า

เสื้อผ้าของถังถังยังมีน้อยเกินไป เพิ่งจะเต็มห้องแต่งตัวไปแค่ห้องเดียว

เธอต้องเลือกเพิ่มอีกเยอะๆ อย่างน้อยถ้าเต็มห้องแต่งตัวที่เหลือได้ก็จะดีมาก

ถังถังผู้ซึ่งมองทุกอย่างเป็นของแปลกใหม่ ก็ตื่นเต้นสุดขีดกับการช้อปปิ้งในห้างฯ เช่นกัน

เธอไม่มีความเข้าใจเรื่องค่าเงิน รู้เพียงแค่ว่าพี่ชายถือโทรศัพท์รอจ่ายเงินและบอกให้เธอรูดซื้ออะไรก็ได้ที่ชอบ เธอก็เลยจัดไปตามคำบัญชาอย่างว่าง่าย

หลังจากตะลุยช้อปฯ ไปหลายร้านจนได้ของกองโต พวกเขาก็เดินเข้ามาในร้านเสื้อผ้าสตรีอีกร้านหนึ่ง

ถังถังสังเกตเห็นชุดเดรสสีแดงเข้มชุดหนึ่งทันที พอหันกลับไปมองก็เห็นจี้หานยวนกำลังติดพันคุยโทรศัพท์อยู่ เธอจึงหยิบชุดนั้นเดินเข้าไปลองในห้องลองเสื้อด้วยตัวเอง

ห้องลองเสื้อที่นี่เป็นแบบเต็มตัว คือมีกระจกอยู่ข้างในให้ดูตัวเองได้เลย ไม่ต้องเดินออกมาข้างนอก โดยมีพนักงานขายยืนคอยให้บริการอยู่หน้าห้อง

ทว่าจังหวะที่ถังถังถือชุดแดงเดินเข้าไป เธอก็ชนเข้ากับผู้หญิงสองคนที่จ้องมองเธอตาค้าง

ทันทีที่เห็นหน้าผู้หญิงสองคนนั้น ถังถังก็รู้สึกปวดหัวจี๊ดขึ้นมาทันที

ความรู้สึกนี้ทำให้เธออึดอัดทรมานมาก จนอยากจะหนีไปให้พ้นๆ เดี๋ยวนี้

เธอรีบหนีเข้าไปในคอกลองเสื้อพร้อมกอดชุดแดงไว้แน่น แต่ที่น่าตกใจคือผู้หญิงสองคนนั้นกลับเดินตามเธอเข้ามาด้วย

"ถังเจียวเจียว แกยังไม่ตายจริงๆ ด้วย!" ผู้หญิงคนที่ดูอายุน้อยกว่าจ้องมองถังถังด้วยสายตาไม่อยากจะเชื่อ ตัวสั่นเทิ้มไปหมด

ส่วนผู้หญิงวัยกลางคนอีกคนดูจะสุขุมกว่ามาก เธอตบหลังปลอบใจหญิงสาวคนแรก "อิ๋งอิ๋ง ไม่เป็นไรลูก ไม่ต้องกลัวนะ"

จากนั้น สายตาคมกริบของเธอก็จ้องเขม็งมาที่ถังถัง น้ำเสียงที่ดูเหมือนจะราบเรียบแต่กลับแฝงไปด้วยความข่มขู่คุกคาม "ถังเจียวเจียว ในเมื่อแกยังอยู่ดีมีสุข ทำไมถึงไม่กลับบ้าน? แกจำแม่กับน้องสาวไม่ได้แล้วหรือไง?!"

ขณะที่จ้าวเสวี่ยเฟินพูด สองมือที่ประสานกันอยู่ก็บีบแน่นจนเส้นเลือดปูด!

เธอไม่เข้าใจจริงๆ ว่าทำไมลูกเมียน้อยคนนี้ถึงดวงแข็งนัก!

แต่ต่อให้รอดตายมาได้ครั้งหนึ่งแล้วจะทำไม?

จะสองครั้งหรือสามครั้ง! นังถังเจียวเจียวก็ไม่มีทางหนีพ้นเงื้อมมือพวกเธอไปได้หรอก!

อะไรที่เป็นของลูกสาวเธอ ถังอิ๋งอิ๋ง เธอจะไม่มีวันยอมให้นังลูกเมียน้อยหน้าด้านอย่างถังเจียวเจียวมาแย่งไปเด็ดขาด!

เธอไม่รังเกียจที่จะลากนังถังเจียวเจียวไปที่เขาหยานหนานแล้วผลักมันลงไปอีกรอบ!

เพื่อลูกสาวแล้ว คนเป็นแม่ทำได้ทุกอย่าง!

รังสีอำมหิตที่แผ่ออกมาจากผู้หญิงสองคนตรงหน้าทำให้ถังถังรู้สึกอึดอัดอย่างรุนแรง

พวกเธอเรียกเธอว่าถังเจียวเจียว... และอ้างว่าเป็นแม่และน้องสาวของเธอ... แต่เธอจำอะไรไม่ได้เลย... รู้สึกเพียงเหมือนมีสว่านเจาะเข้าไปในสมอง ปวดร้าวทรมาน จนต้องถอยหลังหนีโดยสัญชาตญาณ

จนกระทั่งแผ่นหลังกระแทกเข้ากับผนังห้องอย่างจัง

"ถังเจียวเจียว เลิกแกล้งทำเป็นจำไม่ได้สักที! ออกมากับพวกเราเดี๋ยวนี้!" ถังอิ๋งอิ๋งที่ตั้งสติได้แล้ว พุ่งเข้ามาคว้าแขนถังถัง พยายามจะลากตัวเธอออกไป

เธอต้องพาตัวนังถังเจียวเจียวออกไปอีกครั้ง! ทำให้มันหายสาบสูญไปจากโลกนี้ตลอดกาล! จะปล่อยให้มีภัยคุกคามหลงเหลืออยู่ไม่ได้เด็ดขาด!

เธอจะยอมให้มันมากระทบการแต่งงานของเธอกับพี่มู่เจ๋อไม่ได้เป็นอันขาด!

ทว่า ถังถังกลับสะบัดมือของถังอิ๋งอิ๋งที่จับแขนเธอออกอย่างแรง แล้วขมวดคิ้วจ้องหน้าอีกฝ่ายเขม็ง

"อย่ามาแตะต้องตัวฉัน!"

วินาทีที่ผู้หญิงคนนี้สัมผัสตัว เธอรู้สึกขยะแขยงขึ้นมาทันที ทั้งทางร่างกายและจิตใจ เป็นปฏิกิริยาสะท้อนกลับที่รุนแรงมาก!

ถังอิ๋งอิ๋งมองรอยแดงบนมือที่เกิดจากการถูกถังเจียวเจียวปัดออก แววตาฉายแววตกตะลึง

นังถังเจียวเจียวที่เคยหัวอ่อนว่าง่ายไม่กล้าหือแม้แต่น้อย กลับกล้าขัดขืนและถึงขั้นลงไม้ลงมือกับเธอเชียวหรือ?

เมื่อเห็นลูกสาวสุดที่รักมือแดงเพราะถูกตี จ้าวเสวี่ยเฟินก็โกรธเลือดขึ้นหน้าทันที

เธอพุ่งเข้าคว้าข้อมือถังถังแล้วออกแรงลากถูอย่างป่าเถื่อน พร้อมตะคอกเสียงดัง

"นังลูกอกตัญญู! กล้าดียังไงมาตีพี่น้องตัวเอง! วันนี้แม่จะสั่งสอนให้แกรู้จักยางอายซะบ้าง!"

ในเวลาเดียวกัน จี้หานยวนที่คุยโทรศัพท์อยู่หน้าร้านขมวดคิ้วแล้วเดินเข้ามา

ถึงจะคุยโทรศัพท์ แต่สายตาเขาก็คอยจับจ้องถังถังอยู่ตลอด

เขารู้ว่าถังถังตื่นเต้นกับชุดแดงแล้วถือเข้าไปลอง แต่ผ่านไปสามนาทีแล้ว เธอก็ยังไม่ออกมา

สัญชาตญาณระวังภัยของจี้หานยวนทำงานทันที เขารู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดีจึงรีบวางสายแล้วเดินเข้าไป

พอเดินมาใกล้ห้องลองเสื้อ เขาก็ได้ยินเสียงคนซุบซิบกันอยู่ด้านนอก

"ดูเหมือนแม่กำลังสั่งสอนลูกสาวอยู่แน่ะ!"

"เด็กคนนั้นหน้าตาก็สะสวย ทำไมถึงนิสัยเสียแบบนี้นะ ได้ยินแม่เขาบอกว่าไม่ยอมกลับบ้าน แถมยังตบน้องสาวตัวเองกลางที่สาธารณะอีก!"

"ว้ายตายแล้ว! ตบตีกันใหญ่แล้ว!"

ทันใดนั้น เสียงกรีดร้องก็ดังระงมออกมาจากข้างในห้องลองเสื้อ

เสียงแหลมสูง บาดแก้วหู และวุ่นวายสับสน

วินาทีนั้น หัวใจของจี้หานยวนบีบแน่น

ถังถังของเขา!

เขาไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหมที่ไหนอีกแล้ว รีบพุ่งตัวเข้าไปด้านในทันที

ทว่า ภาพที่ปรากฏแก่สายตากลับทำให้เขาชะงักค้าง

เขาเห็นถังถังของเขา ยืนเท้าสะเอว จ้องมองผู้หญิงสองคนที่ลงไปนอนกองร้องโอดโอยอยู่กับพื้นด้วยสายตาดุดัน แล้วประกาศกร้าวด้วยความโมโห "ฉันบอกแล้วไงว่าอย่ามาแตะต้องตัวฉัน แต่พวกคุณก็ไม่ฟัง! งั้นก็อย่าหาว่าฉันไม่เกรงใจก็แล้วกัน!"

จี้หานยวน: "..."

เขาปรายตามองผู้หญิงสภาพดูไม่ได้สองคนที่พื้น แล้วก็จำได้ทันทีว่าพวกหล่อนคือครอบครัวของถังถัง

เพียงแต่คนหนึ่งคือ "แม่" ที่ไม่ได้มีความเกี่ยวข้องทางสายเลือด และอีกคนคือน้องสาวที่มีสายเลือดเดียวกันเพียงครึ่งเดียว

ทันใดนั้น ถังถังเงยหน้าขึ้นมาเห็นจี้หานยวนพอดี ดวงตาเธอเป็นประกายวูบ รีบวิ่งเหยาะๆ เข้ามาหาเขา ดวงตาพระจันทร์เสี้ยวส่องประกายวิบวับยามมองหน้าเขา

"พี่อาหยวน!"

หลังจากเรียกชื่อเขา เธอก็เพิ่งนึกขึ้นได้ว่า... เธอเหมือนจะทำลายภาพลักษณ์ตัวเองอีกแล้ว

เธอดันไปตบตีคนอื่นต่อหน้าพี่ชาย... เธอกัดริมฝีปาก หลุบตาลงต่ำด้วยความรู้สึกผิด "หนู..."

"ไม่เป็นไร" จี้หานยวนราวกับรู้ใจว่าถังถังจะพูดอะไร เขาดึงร่างบางเข้ามากอด ตัดบทอย่างเผด็จการ "การที่หนูตีพวกหล่อน ถือว่าให้เกียรติพวกหล่อนแล้ว พวกหล่อนควรจะรู้สึกเป็นเกียรติด้วยซ้ำ!"

มีใครบ้างที่ผู้หญิงของจี้หานยวนจะตีไม่ได้?

ผู้หญิงตระกูลถังสองคนนี้ ถ้าถังถังอยากตี ก็ตีไปสิ!

ต่อให้เธอจะทำฟ้าถล่มทลาย เขาก็จะคอยตามเช็ดตามล้างให้เอง!

จ้าวเสวี่ยเฟินและถังอิ๋งอิ๋งที่นอนกองอยู่กับพื้นยังคงคร่ำครวญ แต่พอเงยหน้าขึ้นมาเห็นจี้หานยวน พวกหล่อนก็ตกใจจนหยุดร้องทันที... ชายหนุ่มตรงหน้าแผ่รังสีสูงศักดิ์ออกมาอย่างน่าเกรงขาม ถึงจะดูไม่ออกว่าเป็นเสื้อผ้าแบรนด์อะไร แต่เนื้อผ้าดูดีมีระดับ ราคาต้องแพงระยับแน่นอน

แถม... แหวนหยกดำบนนิ้วโป้งนั่นอีก... จู่ๆ ถังอิ๋งอิ๋งก็รู้สึกคุ้นหน้าเขาขึ้นมาตงิดๆ แต่นึกไม่ออกว่าเคยเห็นที่ไหน...

แต่ว่า... ทำไมจู่ๆ นังถังเจียวเจียวถึงไปเกาะแกะกับผู้ชายคนอื่นได้?!

ตามหลักแล้ว การที่ถังเจียวเจียวเลิกยุ่งกับเจียงมู่เจ๋อ เธอควรจะดีใจ

แต่ทว่า... พอเห็นผู้ชายคนนี้... ที่หล่อเหลากว่าเจียงมู่เจ๋อ แถมดูภูมิฐานสูงส่งกว่าเจียงมู่เจ๋อ... ถ้า... ถ้าเขารวยกว่าเจียงมู่เจ๋อด้วยล่ะก็... งั้นเธอ ถังอิ๋งอิ๋ง ก็จะต้องโดนนังถังเจียวเจียวข้ามหน้าข้ามตาอีกแล้วสิ!

ไม่! เธอไม่มีวันยอมให้เรื่องแบบนั้นเกิดขึ้นเด็ดขาด!

ถังอิ๋งอิ๋งรีบดีดตัวลุกขึ้น จัดเสื้อผ้าหน้าผมให้เข้าที่ แล้วส่งยิ้มหวานหยดให้จี้หานยวนอย่างมีมารยาท

"สวัสดีค่ะคุณ ฉันเป็นน้องสาวของเจียวเจียวค่ะ ชื่อถังอิ๋งอิ๋ง"

ถังอิ๋งอิ๋งยื่นมือไปหาจี้หานยวน มั่นใจเต็มเปี่ยมว่าความสวยของตัวเองไม่แพ้นังถังเจียวเจียวแน่

เพราะปกติแล้ว นังถังเจียวเจียวเป็นคนเงียบๆ น่าเบื่อ ผู้ชายที่ไหนจะมาชอบคนจืดชืดไร้เสน่ห์แบบนั้น!

ดูอย่างเจียงมู่เจ๋อสิ ยังทิ้งมันมาหาเธอเลย!

ดังนั้น แค่เธออ่อยนิดอ่อยหน่อย ผู้ชายตรงหน้าก็ต้องเสร็จเธอแน่!

ทว่า มือของถังอิ๋งอิ๋งกลับค้างเติ่งอยู่กลางอากาศจนเกือบจะแข็งทื่อ เมื่อจู่ๆ จี้หานยวนก็แค่นเสียงหัวเราะเยาะ ริมฝีปากบางเหยียดยิ้ม น้ำเสียงเย็นยะเยือกเสียดแทงไปถึงขั้วกระดูก

"ถ้าเธอกล้าขยับเข้ามาใกล้ฉันอีกแม้แต่เซนเดียว มือเธอคงได้หักคามือฉันตรงนี้แน่"